” အက္စၾထာ ေရ၊ သမီးသူငယ္ခ်င္း ဟယ္လင္က သမီးအတြက္ လက္ေဆာင္ပို႔လိုက္တယ္” ဟု အလုပ္မွ ျပန္လာသည့္ ေမေမက ကၽြန္မကိုလွမ္းေျပာသည္။ ခ်ဳိ႕ခ်ဳိ႕တဲ့တဲ့ႏွင့္ ႀကီးျပင္းလာရသည့္အတြက္ ဤကဲ့သို႔စာတိုက္မွ လက္ေဆာင္ရရွိျခင္းက ဒုတိယခရစ္စမတ္ႏွင့္ အလားတူေနသည္။ ဘုရားသခင္က ကၽြန္မကို ခ်စ္ေၾကာင္း၊ သတိရေၾကာင္း၊ တန္ဖိုးထားေၾကာင္း ဤႏွစ္လိုဖြယ္ အမ်ဳိးသမီးအားျဖင့္ ခံစားရသည္။

မ်က္ႏွာမြဲမုဆိုးမ တဗိသ(ေဒၚကာ)သည္လည္း အလားတူ ခံစားရသူမ်ားအတြက္ အ၀တ္အစားမ်ားကို ခ်ဳပ္လုပ္ေပးသည္။ သူသည္ ယုေပၸၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္သည့္ ႐ွင္ေယ႐ႈ၏ တပည့္ေတာ္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး သူ၏ၾကင္နာေသာ အျပဳအမူလုပ္ရပ္မ်ားအတြက္ ရပ္ရြာအတြင္း၌ လူသိမ်ား ထင္ရွားသည္။ သူသည္ အျမဲပင္ ‘‘ေကာင္းေသာအက်င့္၊ စြန္႔ၾကဲျခင္းအက်င့္”တို႔ကို ျပဳတတ္သည္ (တ ၉း၃၆)။ တစ္ေန႔ေသာ္ သူဖ်ားနာၿပီး ကြယ္လြန္သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ႐ွင္ေပတ႐ုသည္ အနီးအနားၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိေန သည့္အတြက္ ယံုၾကည္သူႏွစ္ဦးက သူ႔ထံသြားၿပီး ယုေပၸသို႔ လိုက္လာရန္ ေတာင္းပန္ၾကသည္။

ေပတ႐ုေရာက္လာေသာအခါ တဗိသကူညီခဲ့သည့္ မုဆိုးမမ်ားက သူ၏အၾကင္နာ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားျဖစ္သည့္ သူခ်ဳပ္လုပ္ေပးခဲ့သည့္ အ၀တ္အစားမ်ားကို ျပသၾကသည္ (း၃၉)။ ထိုမုဆိုးမမ်ားက ေပတ႐ုအား အကူအညီ ေတာင္းသည္ မေတာင္းသည္ကို မသိရေသာ္လည္း သန္႔ရွင္းေသာ၀ိညာဥ္ေတာ္၏ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ေပတ႐ု ဆုေတာင္းေပးခဲ့သည့္အတြက္ ဘုရားသခင္သည္ တဗိသကို ရွင္ျပန္ေစခဲ့သည္။ ဘုရားသခင္၏အၾကင္နာျပမႈရလဒ္ကား ဤအေၾကာင္းကို ‘‘ယုေပၸၿမိဳ႕၌ အႏွံ႔အျပား သိၾက၍ လူမ်ားတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို ယံုၾကည္ျခင္းသို႔ ေရာက္ရွိၾက၏’’ (း၄၂)။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔၀န္းက်င္ရွိသူမ်ားကို က႐ုဏာျပ ၾကင္နာျပသည့္အတြက္ သူတို႔၏ အေတြးမ်ားသည္ ဘုရားသခင္ထံေရာက္ရွိၿပီး ကိုယ္ေတာ္က သူတို႔ကို တန္ဖိုးထား ေၾကာင္းကို ခံစားမိပါေစသား။ ESTERA PIROSCA ESCOBAR