သခင္အလိုေတာ္ရွိလွ်င္
ေမာ္လီသည္ ဖခင္၏ အကူအညီရယူလို ပါေသာ္လည္း အကူအညီေတာင္းရန္ ေၾကာက္ေန သည္။ သူ႔ဖခင္က ကြန္ပ်ဴတာျဖင့္ အလုပ္လုပ္ေန စဥ္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးျခင္းကို မႀကိဳက္ေသာ ေၾကာင့္ပါ။ “အေဖ ငါ့ကို စိတ္ဆိုးလိမ့္မယ္”ဟု ေတြး ကာ အေဖ့ထံမွ အကူအညီမေတာင္းေတာ့ပါ။
သခင္ေယ႐ႈထံ တုိးဝင္ခ်ဥ္းကပ္ရာ၌ ထိုကဲ့သို႔ ေၾကာက္ရြံ႕စိုးရိမ္စရာမလိုပါ။ (မ ၈း၁-၄) တြင္ ႏူနာစြဲသူတစ္ဦးသည္ သူလိုအပ္ေသာအရာ အတြက္ တြန္႔ဆုတ္ဆိုင္းငံ့မေနဘဲ သခင္ေယ႐ႈထံ တိုးဝင္ေတာင္းေလွ်ာက္ခဲ႔သည္။ သူ႔ေရာဂါေၾကာင့္ သူစိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ေနသည္။ ထို႔ျပင္ လူ႔အသိုင္း အဝိုင္းမွ ဖယ္ၾကဥ္ခံရ၍ စိတ္ဒဏ္ရာရၿပီး ေသာကေရာက္ေနသည္။ သခင္ေယ႐ႈက ေျမာက္ျမားစြာေသာလူအုပ္ၾကား၌ အလုပ္မ်ားေနရာ၊ ထိုလူႏူသည္ လူအုပ္ၾကားမွသခင့္ထံ အေရာက္သြားခဲ႔ၿပီး မိမိေျပာလိုေသာအရာကို ေတာင္းေလွ်ာက္ခဲ႔သည္။
ရွင္မႆဲခရစ္ဝင္က်မ္းတြင္ ထိုလူႏူသည္ သခင့္ထံသြား၍ ပ်ပ္ဝပ္ကိုးကြယ္ခဲ႔ ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ သခင္၏အစြမ္းတန္ခိုးကို ယုံၾကည္လ်က္၊ မစတာ၊ မမစတာ…
ေနာက္က်သြားၿပီ
စာသင္ႏွစ္တိုင္းလိုလို ျဖစ္ေနက် ကိစၥ တစ္ခု။ ေမာင္မယ္သစ္လြင္ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသား မ်ားအား စာအေရးအသား ဘာသာရပ္အတြက္ စာေရးတင္ရမည့္စာစဥ္(assignment)မ်ားၿပီးမွသာ အတန္းေအာင္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ မၾကာခဏ ေျပာပါေသာ္လည္း၊ အခ်ိဳ႕က ကၽြန္ေတာ့္စကားကို မယံု၊ စာသင္ႏွစ္ ေနာက္ဆံုးရက္ေရာက္မွ စာမၿပီးသည့္အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးစံုႏွင့္ ကသုတ္ကရက္ ထိတ္ျပာစြာ အီးေမးပို႔လာၾကသည္။ “ေဆာရီး ပဲကြယ္၊ ေနာက္က်သြားပါၿပီ၊ မင္းစာေမးပြဲ က်ပါတယ္” ဟု မေျပာခ်င္ေသာ္လည္း ထိုစကားကို ေျပာရပါေတာ့သည္။
ပထမႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းလခ ေဒၚလာႏွစ္ေထာင္ အလကားျဖစ္ သြားၿပီဟု သေဘာေပါက္လုိက္ရျခင္းက ဆိုးပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘဝ၏ေနာက္ဆံုးေသာ၊ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္၌ ေရာက္ရွိလာမည့္ အျပစ္ဒုစ႐ိုက္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ဘုရားႏွင့္ဆိုင္ေသာအမႈကို အေလးမထားျခင္းက ပို၍အေရးႀကီးပါသည္။ ထိုကိစၥႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ သခင္ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ကို မိမိ၏ကယ္တင္ပိုင္ရွင္အျဖစ္ မယံုၾကည္ မလက္ခံဘဲ ေသဆံုးသြားသူသည္ သခင္မပါေသာ ထာဝရကာလကို ရင္ဆိုင္ရမည္။
“သင္တုိ႔ကို ငါအလွ်င္းမသိ၊…
မုန္တိုင္းၾကားက ခရစ္ေတာ္ရွင္
အသက္ ၂၇ ႏွစ္တြင္ ပန္းခ်ီဆရာ ‘ရမ္းဘရန္႔’က (မာကု ၄)မွ အျဖစ္အပ်က္ကုိ အေျခခံၿပီး “ဂါလိလဲ မုန္တိုင္းထဲမွ ခရစ္ေတာ္” ဟူသည့္ ပန္းခ်ီကားကို ေရးဆြဲခဲ႔သည္။ သူ၏ တစ္မူထူးသည့္ အလင္းအေမွာင္အယူအဆႏွင့္ စုတ္ခ်က္လက္ရာက ျပင္းထန္ေသာမုန္တိုင္းၾကား ပ်က္စီးျခင္းေဘး ေရာက္ေတာ့မည့္ ေလွငယ္ေလး သဏၭာန္က အထင္းသားေပၚလြင္ေနသည္။ တပည့္ေတာ္မ်ားက လႈိင္းေလၾကား ႐ုန္းကန္ေန ရၿပီး သခင္ေယ႐ႈကမူ ဘာမွမျဖစ္ ေအးေဆးပင္။ ထိုေလွ၌ (၁၃) ေယာက္ေျမာက္ တပည့္ေတာ္ တစ္ဦး ပါဝင္ေနၿပီး အႏုပညာ ကၽြမ္းက်င္သူ ပညာရွင္မ်ားက ၎သည္ ‘ရမ္းဘရန္႔’ႏွင့္ ဆင္တူ သည္ဟု ဆိုၾကသည္။
တပည့္ေတာ္မ်ားသည္ ေယ႐ႈမည္သူျဖစ္သည္၊ သူဘာျပဳႏိုင္သည္ကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သြားသည္ဟု ရွင္မာကုခရစ္ဝင္က်မ္း၌ ေဖာ္ျပထားသည္။ နစ္ျမဳပ္လုနီးပါး ေလွငယ္ေလးကို ၎တို႔ ထိတ္ျပာစြာႏွင့္ ႀကိဳးစားထိန္းေနၾကစဥ္ ေယ႐ႈက အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္။…
သံသယေမးခြန္းမ်ား
အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္ ၿပီးသည့္ ေနာက္တြင္ ယူနီယံတပ္မွဗိုလ္ခ်ဳပ္ လ်ဴ ေဝါလစ္ သည္ ရထားျဖင့္ခရီးသြားစဥ္ ဗိုလ္ႀကီး ေရာဘတ္ အင္ဂါေစာလ္ ဆိုသည့္ပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ဆံုခဲ႔ရသည္။ ဗိုလ္ႀကီး အင္ဂါေစာလ္သည္ ၁၉ ရာစုေခတ္ ၏ ထင္ရွားေသာ ဘုရားရွိလား၊ မရွိလား သံသယရွိသူျဖစ္ၿပီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေဝါလစ္ မွာမူ ယံုၾကည္သူ ျဖစ္သည္။ ၎တို႔ႏွစ္ဦး စကားစျမည္ ေျပာၾကရင္း ၎တို႔၏ ယံုၾကည္ခံယူခ်က္ ျခားနား သည့္ အေၾကာင္းေရာက္လာသည္။ ဗိုလ္ႀကီး ေမးလာသည့္ ေမးခြန္းမ်ား၊ သံသယျဖစ္ဖြယ္ အခ်က္မ်ားကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သူ မေျဖႏိုင္ေၾကာင္း သိ သည္။ မိမိ၏ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေသခ်ာ ဂဃနဏမသိသည့္ သူ႔အျဖစ္ကို အရွက္ရၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေဝါလစ္ သည္ ႏႈတ္ကပတ္က်မ္းစာကို ေမႊေႏွာက္စူးစမ္းပါေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုးရလဒ္ကား သမိုင္းတြင္ခဲ႔ေသာ “ဘင္ဟား—ခရစ္ေတာ္အေၾကာင္း ဇာတ္လမ္း”…
ခ်စ္တတ္ေအာင္သင္ယူပါ
၁၇၂၁ ခုႏွစ္က ဂရင္းလဲန္း ေဒသသို႔ သာသနာျပဳအျဖစ္ ‘ဟဲန္စ္ အက္ဂ်္’ သြားေရာက္ ခဲ႔စဥ္က “Inuit” ဘာသာစကားကို သူနားမလည္ ခဲ႔ပါ။ သူ႔စိတ္ထားက ဗိုလ္က်ျခယ္လွယ္တတ္သူ ျဖစ္ၿပီး လူတို႔အေပၚ အၾကင္နာ က႐ုဏာျပႏိုင္ရန္ အလြန္ႀကိဳးစားခဲ႔ရသည္။
၁၇၃၃ တြင္ ဂရင္းလဲန္း တစ္ခုလံုး ေက်ာက္ေရာဂါကပ္ဆိုက္ရာ “Inuit” လူမ်ိဳးသံုးပံု ႏွစ္ပံုခန္႔ ေသေၾကပ်က္စီးခဲ့ၿပီး၊ ‘အက္ဂ်္´ ၏ ဇနီး မွာလည္း အသက္အႏၲရာယ္စိုးရိမ္ခဲ႔ရသည္။ ဤသို႔ ေရာဂါေဝဒနာကို မွ်ေဝခံစားခဲ႔ရ၍ ‘အက္ဂ်္’၏ သရဲသဘက္ကဲ့သို႔ေသာ စိတ္ထားက အရည္ေပ်ာ္ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး၊ ထိုလူမ်ိဳးစုတို႔အား မေမာႏုိင္မပန္းႏိုင္ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ဝိညာဥ္ေရးပိုင္းဆိုင္ရာ မစလ်က္ အေစခံအမႈေဆာင္ ေတာ့သည္။ ယခုတြင္ သူ႕အသက္တာက သူေဝငွေျပာျပသည့္ ဘုရားေမတၱာအေၾကာင္း ကို ပို၍ထင္ရွားေကာင္းမြန္စြာေဖာ္က်ဴးခဲ့ၿပီး၊ ဘုရားသခင္က သူတို႔ကိုလည္း ခ်စ္ေၾကာင္း “Inuit” လူမ်ိဳးစုတုိ႔ သေဘာေပါက္ခဲ႔သည္။…
ေအာက္ဆင္းလာပါ
ဗီဒီယို႐ိုက္ကြက္ေလးတြင္ ေခြးမေလး ‘ေဒစီ’ က ေလွကားထိပ္မွေအာက္သို႔ မဆင္းရဲပါ။ ေအာက္မွလူမ်ားက အားေပးရင္း ဆင္းလာရန္ ေအာ္ေခၚေနၾကေသာ္လည္း ‘ေဒစီ’ မရဲပါ။ တကယ္ဆင္းခ်င္ရွာေသာ္လည္း ေၾကာက္စိတ္ႏွင့္ တြန္႔ေနရွာသည္။ သို႔ႏွင့္ အေကာင္ႀကီးသည့္ ေခြးေလး ‘စိုင္မြန္’ က ေလွကားထိပ္သို႔ တက္သြားၿပီး ျပန္ဆင္းျပကာ ဘာမွမခက္ဟု သင္ျပသည္။ ‘ေဒစီ’ မရဲေသးပါ။ ‘စိုင္မြန္’ ထပ္လုပ္ျပသည္။ ဤတစ္ႀကိမ္တြင္မူ သူျဖည္းျဖည္းဆင္းျပသည္။ သို႔ေသာ္ ‘ေဒစီ’ ေၾကာက္ေနဆဲပါ။ တတိယအႀကိမ္ ‘စိုင္မြန္’ သင္ျပေပးျပန္သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ‘ေဒစီ’သည္ ေျခတစ္လွမ္းၿပီးတစ္လွမ္း လွမ္းကာ ဆင္းလာသည္။ ‘စိုင္မြန္’ က ေနာက္မွကပ္ၿပီး လိုက္ဆင္းသည္။ ‘ေဒစီ’ ေလွကားေအာက္သို႔ ေရာက္သြားခ်ိန္တြင္ အားလံုးဝိုင္း၍ ၾသဘာေပးၾကေလသည္။
တပည့္ေတာ္ျဖစ္ျခင္း သေဘာတရားကို ေဖာ္က်ဴးေနသည့္ ျပကြက္ေလး ျဖစ္ပါသည္။ အျခားသူမ်ားကို အေပၚတက္တတ္ေအာင္ ကၽြန္မတို႔ အခ်ိန္ကုန္ခံ…
ေၾကာက္ေနသည့္ ငါးေလး
ေရငံငါးေမြးကန္တစ္ခုကို စီမံၾကည့္႐ႈ ရျခင္းက မလြယ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ရပါၿပီ။ ႏုိက္ထရိတ္ႏွင့္ အမိုးနီးယားပါဝင္မႈပမာဏကို သိရွိႏိုင္ရန္ အေသးစားဓာတ္ခြဲစမ္းသပ္မႈ ျပဳလုပ္ရ သည္။ ဗိုက္တာမင္ႏွင့္ ပဋိဇီဝေဆးမ်ား၊ ဆာလဖာ ႏွင့္ အင္ဇိုင္းမ်ားထည့္ေပးရသည္။ ၾကည္လင္ေသာ ဖိုင္ဘာႏွင့္ မီးေသြးကို ျဖတ္စီးသည့္ ေရထည့္ေပးရ သည္။
ကၽြန္ေတာ့္ငါးက သိပ္ေက်းဇူးတင္မည္ ဟု သင္ထင္မည္။ လံုးဝမဟုတ္ပါ။ အစာေကၽြးရန္ ငါးကန္အနီးကပ္သြားလွ်င္ ငါးကန္ထဲ ကၽြန္ေတာ့္ အရိပ္ထိုးက်ေသာ္ အနီးဆံုးခ႐ုခြံထဲ ၎တို႔ ဝင္ေျပး ပုန္းၾကသည္။ ၎တို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္က အလြန္ႀကီးမားေသာ လူသတၱဝါ ျဖစ္ေနၿပီး ကၽြန္ေတာ္႔အျပဳအမူကို ၎တို႔နားမလည္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္က က႐ုဏာႏွင့္ ျပဳမူေနေၾကာင္း ၎တို႔မသိပါ။ ၎တို႔၏ အသိအျမင္ကို ေျပာင္းလဲပစ္ရန္ ကၽြန္ေတာ္က ပံုစံေျပာင္းရန္လို သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ငါးအျဖစ္ပံုစံေျပာင္းၿပီး၊ ၎တို႔နားလည္ႏုိင္မည့္ ဘာသာစကားကို ေျပာရမည္။ ထိုသို႔ျပဳရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။…
ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မပ်က္ေစရာ
ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္က အိမ္အနီးပန္းျခံ၌ ေလွ်ာစီးကစားျခင္းကို အလြန္ႏွစ္သက္ၿပီး မေမ႔ ႏိုင္ပါ။ ကေလးႏွစ္ဦးက သစ္သားျပား တစ္ဖက္စီ၌ ထုိင္ရင္း တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ကန္တင္ရသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ အက်ဘက္၌ရွိသူက ျပန္မကန္တင္ပဲထုိင္ေန၍၊ အေပၚ၌ရွိသူက ျပန္ခ် ေပးရန္ ေအာ္ဟစ္ေနတတ္သည္။ အဆိုးဆံုးက အေပၚဘက္၌ရွိသူက အသာအယာျပန္မခ်ဘဲ မိမိ ရွိသည့္ေနရာမွ ခုန္ထြက္လိုက္လွ်င္ တစ္ဘက္လူ အက်နာေလၿပီ။
တစ္ခါတစ္ရံ သခင္ေယ႐ႈသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ထိုသုိ႔ျပဳသည္ဟု ခံစားေကာင္း ခံစားရမည္။ ဘဝအတက္အက်မ်ား တစ္ေလွ်ာက္ ကိုယ္ေတာ္အား မိမိႏွင့္အတူ ရွိေစလိုေသာ္လည္း ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဳး အေကြ႕အေကာက္၊ အေျပာင္း အလဲမ်ားတြင္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ခ်န္ရစ္ၿပီး၊ မိမိဖာသာ နာက်င္ခံစားေစသည္၊ လဲၿပိဳ ေစသည္ဟု ခံစားေကာင္းခံစားရသည္။
သို႔ေသာ္ ေယရမိျမည္တမ္းစကား အခန္းႀကီး (၃)တြင္ “ထာဝရဘုရားသည္ သနားေတာ္မူ၍ က႐ုဏာေတာ္သည္ မကုန္ေသာေၾကာင့္ ငါတို႔သည္…
ဟာေလလုယ ေႂကြးေၾကာ္ၾက
လြန္ခဲ႔ေသာ ရက္အတန္ၾကာက ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြ ‘ေဘာ့’ သည္ ရပ္ကြက္အနီး ဝန္းက်င္ရွိ အားကစားခန္းမ၌ အားသြန္ခြန္စိုက္ စက္ဘီးနင္း ေလ့က်င့္ခန္းယူၿပီး သူ႔လက္မွ ေသြး ေပါင္ခ်ိန္တိုင္းကိရိယာကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနသည္ကို ေတြ႕ခဲ႔ရသည္။
‘ဘာလုပ္ေနတာလဲ’၊ ‘ငါအသက္ရွိ ေသးလားဆိုတာ ၾကည့္ေနတာေလ’။
‘မင္းေသၿပီလို႔ မင္းသိရင္ မင္းဘာ လုပ္မွာမို႔လို႔လဲ’၊ ‘ဟာေလလုယာလို႔ ေႂကြးေၾကာ္ မွာေပါ့’ ဟု ေတာက္ပေသာအျပံဳးႏွင့္ သူျပန္ေျဖ လိုက္သည္။
ဤႏွစ္ကာလမ်ားတစ္ေလွ်ာက္ ‘ေဘာ့’၏ ႀကီးမားေသာ အတြင္းစိတ္ဓာတ္ ခြန္အားကုိ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရသည္။ ခႏၶာပိုင္း က်ဆင္းယိုယြင္းၿပီး သက္ေသာင့္သက္သာ မရွိေသာအေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ရင္း ႀကံ႕ႀကံ႕ခံေနသည့္ ေရာဂါသည္ တစ္ဦးအေနျဖင့္ ဘဝ၏ေနာက္ဆံုးေနဝင္ခ်ိန္ကို ယံုၾကည္ျခင္း၊ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းျဖင့္ အသက္ရွင္သည္။ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကို သူေတြ႕ရွိသည္သာမက ေသျခင္းက သူ႔ကို လႊမ္းမိုးေျခာက္လွန္႔ရန္ မစြမ္းႏိုင္ၿပီ။
ေသဆံုးရေတာ့မည့္အေျခအေနတြင္ ၿငိမ္သက္ျခင္း၊ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းသာမက ဝမ္းေျမာက္ျခင္းကို…
ၾကင္နာေသာအျပဳအမူ
မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ခရီးတစ္ခုသြားခဲ႔ရာ ဆီကုန္သြား၍ လမ္းခုလတ္၌ ေသာင္တင္ေနသည့္ မိသားစုတစ္ခုႏွင့္ ဆံုခဲ႔သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြက ခ်က္ျခင္းပင္ ကူညီရန္ကမ္းလွမ္းၿပီး၊ ထိုမိသားစုမွ မိခင္ဖခင္တို႔ႏွင့္တိုင္ပင္ကာ ဓာတ္ဆီ
ဝယ္ထည့္ရန္ ေငြအခ်ိဳ႕ကူညီခဲ႔သည္။ မိခင္ျဖစ္သူက
အဖန္တလဲလဲ ေက်းဇူးတင္စကား ဆိုေန၍ “အခုလို ကူညီရတာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဝမ္းသာ ပါတယ္။ ေယ႐ႈနာမ၌ ကူညီတာပါဗ်ာ” ဟု ျပန္ေျပာၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ခရီးဆက္္ၿပီး ဤမိတ္ေဆြမ်ားသည္ လိုအပ္သူမ်ားကိုကူညီရင္း၊ ၎တို႔၏ ရက္ေရာေသာေစတနာစိတ္သည္ သခင္ ဘုရားထံမွ အရင္းခံထြက္ေပၚျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ခံျခင္းက ဟန္ေဆာင္မႈမပါပါ။
ေယ႐ုရွလင္ဗိမာန္ေတာ္၌ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္သည့္ ေျခဆြံ႕သူတစ္ဦးအားရွင္ေပတ႐ု ႏွင့္ ရွင္ေယာဟန္တို႔က အနာၿငိမ္းေစေသာအခါ၌လည္း ထိုသို႔ေသာ ဝမ္းေျမာက္ေသာ ေစတနာစိတ္ကိုေဖာ္ျပၾကသည္ (တ ၃း၁-၁၀)။ ထိုသုိ႔ ကူညီျခင္းေၾကာင့္္ အဖမ္းခံရၿပီး ႐ုံးေရာက္ဂတ္ေရာက္ရေတာ့သည္။ “သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာတန္ခိုး၊ အဘယ္သူ၏ နာမအားျဖင့္…