အမျိုးအစား  |  odb

ႀကီးျမတ္ျခင္းအစစ္အမွန္

အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားက ၎တို႔ကိုယ္ကို အေရးမပါသည့္ ေက်ာက္ခဲေလးပမာ ခံစားရသည္။ မိမိကိုယ္ကို စိုးစဥ္းမွ်အေရးမပါဟု မည္သို႔ပင္ ဆုံးျဖတ္သတ္မွတ္လည္း ဘုရားသခင္က ကၽြႏု္ပ္ တို႔ကို အံ့မခန္း အသုံးျပဳႏိုင္ပါသည္။
၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္းအခ်ိန္က မာတင္လူသာ ကင္း ဂ်ဴနီယာသည္ မာကု ၁၀ မွ အေစခံျခင္းႏွင့္ဆိုင္သည့္ သခင္ေယ႐ႈ၏စကားကို ကိုးကားၿပီး “လူတိုင္းက အေစခံတဲ့အလုပ္ လုပ္ႏိုင္တာမို႔လို႔ လူတိုင္းဟာ ႀကီးျမတ္သူေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အေစခံႏိုင္ဖို႔ ဒီဂရီေတြ၊ ဘြဲ႕ေတြ မလိုပါဘူး။ ပေလတိုတို႔၊ အရစ္စတိုတယ္တို႔ကို သိစရာမလိုပါဘူး။ ... ေက်းဇူးျပဳခ်င္တဲ့သေဘာနဲ႔ျပည့္ၿပီး ေမတၱာစိတ္က ေစ့ေဆာ္တဲ့ စိတ္ဝိညာဥ္ရွိဖို႔ပဲ လိုတယ္” ဟုေဟာေျပာခဲ့သည္။
ေကာင္းကင္၌ မည္သူကႀကီးျမတ္ၿပီး ခ်ီးေျမႇာက္ခံရမည္နည္းဟု ျငင္းခုံၾကသည့္  တပည့္ေတာ္မ်ားအား သခင္ေယ႐ႈက “သင္တို႔တြင္ အကဲအမႉးျပဳလိုေသာသူသည္ သင္တို႔ အေစခံျဖစ္ရမည္။ သင္တို႔တြင္ အထြတ္အျမတ္ လုပ္ခ်င္ေသာသူသည္လည္း အလုံးစုံတို႔၏…

လူႏွစ္ဦး

ကၽြန္မတို႔ၿမိဳ႕၌ တစ္ရက္တည္းမွာ လူႏွစ္ဦး အသတ္ခံရသည္။ တစ္ဦးက ရဲအရာရွိ ျဖစ္ၿပီး မိသားစုတစ္စုကို ကာကြယ္ရန္ ႀကိဳးစားရင္း ေသနတ္မွန္သြားသည္။ က်န္တစ္ဦးက အေျခမဲ့ အိမ္မဲ့သူျဖစ္ၿပီး သူ႔အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္ ေသာက္စားရမ္းကားစဥ္ ပစ္သတ္ခံရသည္။ ထို ရဲအရာရွိအတြက္ တစ္ၿမိဳ႕လုံးက ေၾကကြဲဝမ္းနည္း ၾကသည္။ သူက လူေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး သူတစ္ပါးကို ေစာင္မကူညီသူျဖစ္သည္။ သူ႔ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားကလည္း သူ႔ကို ႏွစ္သက္သည္။ အေျခမဲ့သူအတြက္မူ မိတ္ေဆြ မဆိုစေလာက္က ဝမ္းနည္းၾကသည္။ ဘုရားသခင္က သူတို႔အားလုံး ႏွင့္အတူ ဝမ္းနည္းလိမ့္မည္။
မာရိ၊ မာသႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားက လာဇ႐ုအတြက္ ဝမ္းနည္းၾကစဥ္ ေယ႐ႈလည္း  အလြန္ညႇိဳးငယ္ျခင္း၊ စိတ္ပူပန္ျခင္း ရွိခဲ့သည္ (ေယာ ၁၁း၃၃)။ သခင္က လာဇ႐ုတို႔ ေမာင္ႏွမသုံးေယာက္ကို ခ်စ္သည္။ မၾကာမီမွာပင္ လာဇ႐ုကို သူထေျမာက္ေစမည္ကို သိေသာ္ျငားလည္း သူတို႔ႏွင့္အတူ ေယ႐ႈမ်က္ရည္က်ခဲ့သည္ (း၃၅)။…

သန္႔စင္ၿပီး

ဘုရားေက်ာင္းသြားမည့္ သားသမီးမ်ား လူေရွ႕သူေရွ႕ တင့္တယ္၍ ၾကည့္ေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ေပးရျခင္းက တကယ့္ စိန္ေခၚမႈပါ။ ဘုရားေက်ာင္းေရာက္ၿပီး ၁၀ မိနစ္အတြင္း ကၽြန္ေတာ္႔သား မက္သ်ဴးမွာ မိမဲ့ဘမဲ့ကေလးႏွင့္သာ တူေတာ့သည္။ ခန္းမေအာက္သို႔ သူေျပးဆင္း သြားစဥ္ လွမ္းၾကည့္လိုက္ရာ အက်ႌၾကယ္သီးမ်ား လည္းျပဳတ္၊ မ်က္မွန္လည္းရြဲ႕ေစာင္း၊ ႐ွဴးဖိနပ္ ၌လည္း ပြန္းရာျခစ္ရာမ်ားႏွင္၊့ အက်ႌ၌ မုန္႔အစအန မ်ား ေပပြလ်က္၊ တကယ့္ ေၾကာင္ေခ်း႐ုပ္။
တစ္ခါတစ္ရံ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ထိုပုံေပါက္ေနမလားဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသည္။ ခရစ္ေတာ္က သူ၏ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ အား ဝတ္ဆင္ေပးၿပီးေနာက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ အသက္ရွင္မႈက ဘုရားသခင္ႏွင့္ မဆိုင္၊ မပတ္သက္သည့္ပုံေပါက္ေနသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္ယုဒက “ထိမိ၍လဲျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္ေစမည္အေၾကာင္း သင္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းငွာ၎၊ အျပစ္မရွိဘဲ၊ သင္တို႔ကို ဘုန္းအသေရေတာ္ေရွ႕၌ ဆက္သျခင္းငွာ” သခင္ေယ႐ႈ တတ္ႏိုင္ေတာ္မူေၾကာင္း ဆိုခဲ့သည္ (ယု ၁း၂၄)။…

ေကာင္းကင္ အျမင္႐ႈေထာင့္

ဖင္းနီ ခေရာ့စ္ဘီသည္ ေမြးကင္းစ အရြယ္မွာပင္ အျမင္ကြယ္ခဲ့ေသာ္လည္း သူသည္ အံၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေက်ာ္ၾကား ေသာ ခရစ္ယာန္ဓမၼေတးေရးစပ္သူတစ္ဦး ျဖစ္လာသည္။ သူအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လံုး ဓမၼေတးေပါင္း ၉၀၀၀ ေက်ာ္ေရးသားခဲ့သည္။ သူေရးခဲ့သည့္ သီခ်င္းမ်ားအနက္ Blessed Assurance ႏွင့္ “ဘုရားသခင္အား ဘုန္းႀကီးေစ ေသာက်ဴး” သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္မွာ အထူးထင္ရွားလွ သည္။
အခ်ိဳ႕က ဖင္းနီကို သနားၾကသည္။ ဆရာတစ္ပါးက “မင္းကို ဘုရားသခင္က ဆုေက်းဇူးမ်ားစြာ ေပးသနားၿပီးမွ မ်က္လံုးျမင္ခြင့္ မေပးတာ သိပ္ဝမ္းနည္းဖို႔ေကာင္းတာပဲ” ဟု ေျပာသည္။ ေျပာရက္ေလျခင္း၊ ယံုပင္ မယံုႏိုင္ ပါ။ သို႔ေသာ္ ဖင္းနီက “ေမြးစမွာ ဆုတစ္ခုပန္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ေမြးရာပါ မ်က္စိမျမင္ဖို႔ပဲ ကၽြန္မေတာင္းမွာဆရာ၊ ... ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေရာက္တဲ့အခါ ပထမဆံုး ကၽြန္မအျမင္မွာ ကယ္တင္ရွင္ကိုသာ ျမင္လိုပါတယ္” ဟု ျပန္ေျဖခဲ့သည္။
ဖင္းနီသည္…

႐ံုငယ္

နံမည္ေက်ာ္ ဧဝံေဂလိ ဆရာႀကီး ဘီလီ ဂေရဟမ္၏ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ေလာ့စ္ အိန္းဂ်လိစ္ၿမိဳ႕ ေဟာေျပာပြဲ၌ လူ ၆၀၀၀ ဆန္႔သည့္ ရြက္ဖ်င္တဲ ႐ံုႀကီးအတြင္း ညစဥ္႐ံုျပည့္လွ်ံခဲ့သည္။ ၎အနီးရွိ  ဖ်င္တဲ ႐ံုငယ္ေလးတြင္မူ အၾကံေပးေဆြြးေႏြးျခင္း၊ ဆုေတာင္းျခင္းမ်ားျပဳလုပ္သည္။ ေတးဂီတပိုင္း ဦးေဆာင္ညႊန္ၾကားသူ ဆရာ ဂေရဟမ္၏မိတ္ေဆြ ရင္းခ်ာႏွင့္ လက္ေထာက္ျဖစ္သည့္ ဆရာ ခလစ္ဖ္ လား႐ိုးစ္ က “ထို႐ံုကေလး”တြင္မွ တကယ္ အလုပ္ ျဖစ္သည္ဟု မၾကာခဏေျပာေလ့ရွိသည္။ ဧဝံေဂလိ ေဟာေျပာပြဲမစမီႏွင့္ အစီအစဥ္တစ္ေလွ်ာက္လူတို႔ ေရာက္ရွိလာၾကၿပီး ဆုေတာင္းၾကေၾကာင္း၊  ေလာ့စ္ အိန္းဂ်လိစ္ၿမိဳ႕ခံ  ပုလဲဂူဒ္ အမည္ရွိအမ်ိဳးုသမီးက ဆုေတာင္းျခင္းအပိုင္းကို ဦးေဆာင္ခဲ့သည္။
ေကာေလာသဲၿမိဳ႕ရွိ ခရစ္ေတာ္ေနာက္လိုက္မ်ားထံ ရွင္ေပါလု စာေရးသားခဲ့ရာ၊ သူႏွင့္အေပါင္းအပါမိတ္ေဆြမ်ားက ၎တို႔အတြက္ မျပတ္ဆုေတာင္းေပးေနေၾကာင္း ေျပာ ၾကားခဲ့သည္ (ေကာ ၁း၃၊ ၉)။ စာအဆံုးတြင္…

အစားအေသာက္မ်ား

ဂ်ေမးကားႏိုင္ငံ နားမၾကားသူမ်ား ခရစ္ယာန္ေက်ာင္း၏ တာဝန္ခံ၊ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ ဆရာမ မားရွာက တစ္စံုတစ္ရာကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ ႐ႈျမင္ပံုသည္ အေရးႀကီးေၾကာင္း မၾကာမီက သ႐ုပ္ျပ ခဲ့သည္။ သူက သတင္းလႊာ၌ “မဂၤလာရွိေသာ အစျပဳမႈ” ဟူသည့္ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ စာမူတစ္ပုဒ္ ေရး  ခဲ့သည္။ ထိုစာမူ၌ သူက ၎တို႔၏ေက်ာင္းသည္ ၇ ႏွစ္အတြင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ႏွစ္သစ္ကုိ ပိုလွ်ံ ေသာ ေကာင္းခ်ီးမ်ားျဖင့္ အစျပဳသည္ဟု ေရးသား ခဲ့သည္။ ပိုလွ်ံေသာ ေကာင္းခ်ီးက ဘာမ်ားဘာလိမ့္။ ဘဏ္စာရင္း၌ ေဒၚလာတစ္ေထာင္ရရွိျခင္းလား၊ ေက်ာင္းအတြက္ လုိအပ္ေသာပစၥည္းမ်ားတစ္ႏွစ္စာ ရရွိျခင္းလား။ တစ္ခုမွ မဟုတ္ပါ။ ေက်ာင္းအတြက္ တစ္လစာ အစားအေသာက္မ်ား ရရွိျခင္းသာျဖစ္သည္။
ဆာေလာင္ေနသည့္ ကေလးအေယာက္ ၃၀ ကို တာဝန္ယူေကၽြးေမြးရသည့္ တာဝန္ခံအတြက္ ၎သည္ မဟာေကာင္းခ်ီးျဖစ္သည္။ မားရွာက သူ႕စာမူတြင္ (၅ရာ…

ခ်ိဳၿမိန္ေသာ အနားယူျခင္း

ဟိုဘက္ဒီဘက္ လူးလွိမ့္ရင္း ေခါင္းအုံး ကို ခြလိုက္၊ ဖက္လိုက္ႏွင့္ တစ္ခါတစ္ရံ အိပ္မေပ်ာ္ ႏိုင္ျဖစ္တတ္သည္။ ေဆာင္းပါးတစ္ခုတြင္ ႏွစ္ၿခိဳက္  ေကာင္းမြန္္စြာ အိပ္ႏိုင္မည့္နည္း   အခ်ိဳ႕ကိုအၾကံျပဳ ထားလည္း အိပ္ေပ်ာ္ေစမည့္ မွန္ေသာနည္းလမ္း ဟူသည္ တကယ္မရွိဟု နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္သည္။            အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္သည့္ အေၾကာင္းရင္း မ်ားစြာရွိျငားလည္း ထိုအေၾကာင္းရင္းမ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ကၽြႏု္ုပ္တို႔ဘာမွမတတ္ႏိုင္။ သို႔ေသာ္ တစ္ခါတစ္ရံ၌ ေသာကအေတြးမ်ား၊ ပူပန္မႈမ်ား၊ အျပစ္ရွိသည့္ ခံစားခ်က္မ်ားေၾကာင့္ အိပ္မရႏိုင္ ျဖစ္ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆာလံ ၄ မွ ဒါဝိဒ္မင္း၏ နမူနာကို အတုယူႏို္င္သည္။ သူသည္ဘုရားသခင္ကို ဟစ္ေခၚလ်က္ က႐ုဏာျပရန္၊ သူ႕ ဆုေတာင္းသံကို နားေညာင္းရန္ ေတာင္းေလွ်ာက္ခဲ့သည္ (း၁)။
သူေခၚေသာအခါ ဘုရားသခင္နားေထာင္ေတာ္မူေၾကာင္း သူ႔ကိုယ္ကို သူ
သတိေပးသည္ (း၃)။ ကမာၻႀကီးအတြက္၊ မိမိခ်စ္ရသူမ်ားအတြက္၊ မိမိအတြက္…

ရွင္သန္႐ံုမွ်မက ပို၍ပင္ ...

၁၉၃၇ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလတြင္ မူဆိုလိုနီ၏ တပ္မ်ား က်ဴးေက်ာ္လာမႈေၾကာင့္ ေဝၚလာမိုေဒသ၌ အေစခံေနၾကသည့္ သာသနာျပဳ မ်ား အီသီယိုးပီးယားသို႔ ထြက္ေျပးရန္ အေၾကာင္း ဖန္လာသည္။ ေျပာင္းလဲလာသည့္ ခရစ္ယာန္ (၄၈) ဦးႏွင့္ အတူ ရွင္မာကုခရစ္ဝင္က်မ္းကိုသာ ခ်န္ရစ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ စာဖတ္တတ္သူကလည္း မဆိုစေလာက္သာ ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ ၄ႏွစ္ အၾကာ သာသနာျပဳမ်ား ျပန္ဝင္လာေသာအခါ အသင္းေတာ္ေလးမွာ ရွင္သန္႐ံုမက အသင္းဝင္ တစ္ေသာင္းမွ်ပင္ တိုးလာသည္။
သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕မွ ရွင္ေပါလု ထြက္ခြာရန္ အေၾကာင္းဖန္လာေသာအခါ (တ ၁၇း ၁-၁၀)၊   သူခ်န္ရစ္ခဲ့ရသည့္  ခရစ္ယာန္အဖြဲ႕ငယ္ေလး ၏ ရွင္သန္မႈကို သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပခဲ့သည္ (၁ သက္ ၂း၁၇)။ ထုိ႔ေနာက္ တိေမာေသက သက္သာေလာနိတ္အသင္းေတာ္သို႔ ေရာက္ခဲ့ၿပီး ၎တို႔၏ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ခ်စ္ျခင္းသတင္းကို (၁ သက္ ၃း၆) ေအသင္ၿမိဳ႕ရွိ…

ျခံစည္း႐ိုးမႀကိဳက္သည့္ အိမ္နီးခ်င္း

ကၽြန္မတို႔ အိမ္ျခံစည္း႐ိုးမွာ ေဟာင္းႏြမ္းယိုင္နဲ႔ေနၿပီျဖစ္၍ ျခံစည္း႐ိုးမၿပိဳမီ ၿဖိဳခ် လိုက္ရန္ ကၽြန္မတို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ အလြယ္တကူ ၿဖိဳဖ်က္ႏိုင္ခဲ့၍ တစ္ေန႔ခင္းႏွင့္ပင္ အလုပ္ၿပီးသြား သည္။ ေနာက္ရက္သတၱပတ္ အတန္ၾကာတြင္ ကၽြန္မခင္ပြန္း ကားလ္က ျခံရွင္းေနစဥ္ တစ္ဖက္ျခံမွ အမ်ိဳးသမီးသည္ ေခြးေက်ာင္းရင္း ေရာက္လာကာ “ျခံစည္း႐ိုးမရွိမွ ရွင္တို႔ျခံက ပိုၾကည့္ေကာင္းေနတယ္။ ကၽြန္မက ျခံစည္း႐ိုး ကာတာေတြဘာေတြ သေဘာမက်ေပါင္” ဟု သူ႔အယူအဆကို ေျပာလာသည္။ လူလူခ်င္း  ၾကား၌ ဘာအတားအဆီးမွ ရွိမေနဘဲ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံၾကျခင္းကို သူသေဘာက်ေၾကာင္းလည္း ရွင္းျပသည္။
ျခံစည္း႐ိုး အရံအတားအဆီးမ်ား ရွိသင့္ေၾကာင္း အေၾကာင္းျပခ်က္ခိုင္လံုစြာ ရွိေနလည္း မိမိႏွင့္စပ္ဆိုင္သူအိမ္နီးခ်င္းမ်ားႏွင့္ခြဲျခားကြဲကြာေစရန္ ဟူသည့္အခ်က္ဆိုလွ်င္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေကာင္း မဟုတ္တန္ရာ။ ကၽြန္မ၏အိမ္နီးခ်င္း အမ်ိဳးသမီး၏ ရပ္ရြာ အေပၚထားေသာ သူ႕ေစတနာကို နားလည္မိပါသည္။ ကၽြန္မတက္ေရာက္ေသာ အသင္းေတာ္၌ ရပ္ကြက္ထဲမွလူမ်ားႏွင့္ တစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္  မိတ္ဖြဲ႕သည္။ ဘုရားသခင္ႏွင့္…

ခရီးစၿပီ

လြန္ခဲ့ေသာ ၈၁ ႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ (၁၁) ရက္တြင္ ၉ ႏွစ္အရြယ္ သူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ သည္ သခင္ေယ႐ႈကို ကယ္တင္ပိုင္ရွင္အျဖစ္ အသက္တာ၌ ယံုၾကည္လက္ခံခဲ့သည္။ သူ႕မိခင္က “ယေန႔တြင္ ကလဲသည္ ဘဝသစ္စၿပီ” ဟု သူ႔ မွတ္တမ္းစာအုပ္၌ ေရးခဲ့သည္။
ကၽြန္မ၏ဖခင္ မစၥတာကလဲသည္ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ဘဝခရီးႏွင္ခဲ့ရာ ႏွစ္ေပါင္း(၈၉) ႏွစ္ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ ခရစ္ေတာ္ေနာက္လိုက္ရန္ ခရီး အစျပဳျခင္း ဟု ထိုေန႔ကို အေဖက မွတ္သားခဲ့သည္။ ဝိညာဥ္ေရး၌ ႀကီးထြားျခင္းသည္ တစ္ခ်ိန္တည္းႏွင့္ ၿပီးသြားသည့္ ကိစၥမဟုတ္ဘဲ တစ္သက္တာလံုး ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ယံုၾကည္သူတစ္ဦးသည္ သူ႔ ယံုၾကည္ျခင္းကို မည္သို႔ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ကာ ႀကီးရင့္  ေစမည္နည္း။ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားက အေဖ၏ အသက္တာ၌ ကၽြန္မေတြ႕ရွိ မွတ္သားမိေသာအခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။
ဘုရားသခင္ကို ပိုတိုးသိကၽြမ္းနားလည္လာေအာင္ မွန္မွန္က်မ္းစာဖတ္သည္။ ဆုေတာင္းျခင္းက…