စာရေးသူ

အားလံုးျမင္ႏိုင္ရန္
Dave Branon

ေဒ့ဘရဲႏြန္

ေဒ့ဘရဲႏြန္ သည္ Discovery House မွ အယ္ဒီတာ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး သူေရးသားခဲ့ေသာ စာအုပ္(၁၅)အုပ္ရွိသည္။ ဆရာ ႀကီးႏွင့္ ဇနီးသည္ ဆရာမ စူး တို႔သည္ ႐ိုလာဘလိတ္စီးျခင္း၊ သားသမီးေျမးမ်ားႏွင့္ အခ်ိန္ယူရျခင္းကို ႏွစ္သက္ေပ၏။

စာမူ/ အေၾကာင္းအရာ မ်ား ေဒ့ဘရဲႏြန္

အံ႔ၾသစရာႀကီး

သတၱမတန္းေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပထမအႀကိမ္ ေတာလမ္းခရီးၾကမ္း အေျပးၿပိဳင္ပြဲတြင္ ကေလးမတစ္ဦးသည္ ၿပိဳင္ပြဲမဝင္လို။ ထိုၿပိဳင္ပြဲဝင္ရန္ သူေလ႔က်င္႔မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ္လည္း ဘိတ္ေခ်းျဖစ္မွာ စိုးေၾကာက္ခဲ႔သည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ အျခားသူမ်ားႏွင္႔ တာထြက္ခဲ႔သည္။ ထို႔ေနာက္ ၂ မိုင္ ခရီး ေျပးလမ္းတြင္ အျခားအေျပးသမားမ်ား တစ္ဦးၿပီးတစ္ဦး ပန္းဝင္ သြားၾကၿပီး ေနာက္ဆံုး ထိုကေလးမေလးသာ က်န္ေတာ႔သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ပန္းဝင္လာမည့္ သမီးကို ေစာင္႔ႀကိဳေနသည့္ မိခင္က အေဝးမွ တစ္ဦးတည္းေျပးလာသူကို လွမ္းေတြ႕ၿပီး ပန္းတိုင္အနီး၌ သြားကာ စိတ္ပ်က္ေနမည့္သမီးကို အားေပးရန္ ေစာင္႔ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ကေလးမေလးက ပန္းတိုင္၌ သူ႔အေမကို ေတြ႕ေသာအခါ “အံ႔ၾသစရာႀကီး” ဟု ေအာ္ေျပာလိုက္သည္။

ေနာက္ဆံုးမွ ပန္းဝင္လာျခင္းက ဘာအံ႔ၾသစရာ႐ွိသနည္း။ “ပန္းဝင္ခဲ႔ျခင္း”က အံ႔ၾသစရာျဖစ္ပါသည္။

ကေလးမေလးသည္ ခက္ခဲေသာအမႈကို ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ၾကည့္ၿပီး ေအာင္ျမင္စြာ ပန္းဝင္ခဲ႔ပါသည္။ အားကစား၊ ဂီတ စသည့္…

ေျမေခြးမ်ားကို လိုက္ဖမ္းျခင္း

ပထမဆံုးအႀကိမ္ အိမ္ထဲသို႔ လင္းႏုိ႔ဝင္လာစဥ္ ကံေကာင္းတယ္မွတ္ဟုဆိုကာ လြတ္ေပး လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ညဘက္တြင္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဝင္လာျပန္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လင္းႏို႔အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ဖတ္႐ႈၿပီးၿပီျဖစ္၍ ၎တို႔အား အလည္လာရန္ အထူး ဖိတ္ေခၚေနစရာမလို။ ဒဂၤါးေစ့အ႐ြယ္ အေပါက္ေလး ႐ွိ႐ံုမွ်ျဖင့္ သူတို႔ဝင္လာႏုိင္ေၾကာင္း သိရပါသည္။

သို႔ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေပါက္ဖာသည့္ ကရိယာ ကိုင္ၿပီး အိမ္ပတ္လည္တြင္ ေတြ႕သမွ်အေပါက္ ေသးေသး မွန္သမွ်ကို လိုက္ပိတ္ခဲ့သည္။

ေ႐ွာလမုန္သီခ်င္း ၂း၁၅ တြင္လည္း ျပႆနာ႐ွာ တတ္ေသာ သတၱဝါအေၾကာင္းကို ေရွာလမုန္မင္း ေဖာ္ျပကာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္တို႔ကို ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ေျမေခြးေလးမ်ား၏ အႏၲရာယ္ကို ေရးထားသည္။ ၎သည္ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးကို ဝင္ေရာက္ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ျပႆနာမ်ား အေၾကာင္း တင္စားေျပာျခင္းျဖစ္သည္။

လင္းႏုိ႔ခ်စ္သူႏွင္႔ ေျမေခြးခ်စ္သူမ်ားကို အျပစ္ မေျပာလိုပါ။ သို႔ေသာ္ လင္းႏို႔ကို အိမ္အျပင္သို႔ ေမာင္းထုတ္ျခင္းႏွင့္…

အရင္ကထက္ ပိုေကာင္းေသာ

ပဲရစ္ၿမိဳ႕ရွိ ေနာ္ထရီ ဒိမ္းဘုရားေက်ာင္းႀကီးသည္ လြန္စြာမွ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္လွသည္။ ၎၏ ဗိသုကာလက္ရာမွာ ညိဳ႕ယူဖမ္းစားႏိုင္စြမ္းၿပီး ေရာင္စံုမွန္ ျပတင္းေပါက္မ်ားႏွင့္ လွပသည့္အတြင္းပိုင္း အျပင္အဆင္မွာလည္း အသက္႐ွဴ မွားေလာက္သည္။ သို႔ေသာ္ ပဲရစ္ၿမိဳ႕ေတာ္၏႐ႈခင္းကို ရာစုႏွစ္မ်ားစြာလႊမ္းမိုးထားရာမွ ယခုတြင္ မီးေလာင္မႈႀကီး ေၾကာင့္ အႀကီးအက်ယ္ပ်က္စီးကာ ခမ္းနားထယ္၀ါသည့္ အေဆာက္အအံုႀကီးကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ရန္ လိုအပ္ေလၿပီ။

သို႔ႏွင့္ ၈ ရာစုေခတ္မွ ဤ အေဆာက္အအံုေဟာင္းကို ျမတ္ႏိုးသူမ်ားက ယင္းကို ျပဳျပင္ရန္ျဖစ္လာၿပီး ဘုရားေက်ာင္းႀကီးကို ထိန္းသိမ္းရန္အတြက္ ရံပံုေငြ ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ရွာေဖြခဲ့သည္။ အေဆာက္အအံုနံရံကို က်ားကန္ေပးရမည္၊ ပ်က္စီးသြားသည့္ အတြင္းပိုင္း အျပင္အဆင္ႏွင့္ အဖိုးတန္အနုပညာ လက္ရာမ်ားကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းရမည္။ ဤေရွးေဟာင္း ဘုရားေက်ာင္းသည္ လူအမ်ားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အမွတ္လကၡဏာ ျဖစ္သည့္အတြက္ ဤအားထုတ္မႈက အေရးႀကီးသည္၊ လုပ္ေဆာင္ထို္က္သည္။…

ျပႆနာ၏အေျဖထက္ မကေသာ

ကၽြႏု္ပ္၏ေျမးတစ္ဦးက မီးလင္းဖို မွန္ျပတင္းေဘာင္၌ သူ႔ယုန္အ႐ုပ္ေလးကို ထားၿပီး မီးလႈံေစသည္။ ဤတြင္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ေသာ ျပႆနာအတြက္ လိမၼာေသာ အေျဖကို ကၽြႏု္ပ္ ေတြ႕လိုက္ပါသည္။ ယုန္ကေလး၏အေမြးတုက အရည္ေပ်ာ္ၿပီး မွန္တြင္ကပ္ေနသျဖင့္ မွန္က ညစ္ေပေနပံုေပၚသည္။ သုိ႔ေသာ္ မီးလင္းဖိုပညာ႐ွင္က မွန္မ်ား အသစ္ကဲ႔သို႔ ထင္ရေအာင္ မည္သို႔ျပဳလုပ္္ရမည္ကို အၾကံေပးသည္။ ထိုအၾကံက အလုပ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုမွစ၍ မီးလင္းဖိုအနီးတြင္ မည္သည့္ တိရိစာၦန္အ႐ုပ္ကိုမွ် ထားခြင္႔ မျပဳေတာ႔ပါ။

သမၼာက်မ္းကို ဘဝအသက္တာအား အဆင္ေျပ လြယ္ကူေစသည့္ အၾကံေပးခ်က္ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္အျဖစ္ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ႐ႈျမင္တတ္ျခင္းေၾကာင္႔ ဤအခ်က္ကို ကၽြနု္ပ္ တင္ျပရျခင္းျဖစ္သည္။ ခရစ္ေတာ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္သည့္ အသက္တာသစ္ျဖင္႔ မည္သို႔႐ွင္သန္ရမည္ကို က်မ္းစာက ေဖာ္ျပထားသည့္မွာ မွန္ကန္ပါေသာ္လည္း က်မ္းစာ၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္မွာ ၎တစ္ခုတည္း မဟုတ္ပါ။ အျပစ္မွ၊ ထာဝရဘုရားသခင္ႏွင္႔ ထာဝရကြဲကြာရျခင္းအျဖစ္မွ ကယ္တင္ရန္မွာ လူသားတုိ႔၏ အႀကီးမားဆံုးေသာ လိုအပ္မႈ…

ယခု သင္ဆာေလာင္ပါသလား

ဘာလုပ္ရမည္ကိုို ေသာမတ္သိသည္။ သူသည္ အိႏၵိယရွိ ဆင္းရဲေသာမိသားစုမွ ေမြးဖြားခဲ႔ကာ အေမရိကန္မိဘမ်ား၏ ေမြးစားျခင္းခံခဲ့ရသည္။ အိႏၵိယသို႔ အလည္အပတ္ ျပန္လာသည့္ခရီးတြင္ ဇာတိၿမိဳ႕႐ွိ ကေလးမ်ား၏လိုအပ္မႈမ်ားကို ျမင္ေတြ႕ခဲ့ၿပီး ကူညီ ရမည္ကို သူသိသည္။ သို႔ႏွင့္ အေမရိကန္သို႔ ျပန္သြားၿပီး ပညာေရးကို ဆုံးခန္းတိုင္ေအာင္ သင္ယူမည္၊ ၿပီးေနာက္ ပိုက္ဆံစုေဆာင္းၿပီး အနာဂတ္တြင္ ျပန္လာရန္ စီစဥ္ခဲ့သည္၊

ထိုေနာက္ ရွင္ယာကုပ္ ၂း၁၄-၁၈ မွ ‘‘တစ္စုံ တစ္ေယာက္ေသာသူက ငါသည္ ယုံၾကည္ျခင္းရွိ၏ဟု ေျပာလ်က္၊ အက်င့္ကို မက်င့္ဘဲေနလွ်င္ အဘယ္အက်ိဳး ရွိသနည္း’’ ဟူသည့္က်မ္းပိုဒ္ကို ဖတ္႐ႈမိၿပီးေနာက္ ‘‘အေမ၊ သမီးဗိုက္ဆာတယ္’’ ဟု သူ႔ဇာတိႏိုင္ငံမွ မိန္းကေလးငယ္ တစ္ဦး သူ႔မိခင္ထံ ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးသံကို ေသာမတ္ၾကားေယာင္ရင္း သူငယ္စဥ္က အလြန္အမင္း ဆာေလာင္ သျဖင့္ အမႈိက္ပုံးတြင္ စားစရာရွာေဖြခဲ့သည့္အခ်ိန္ကို ျပန္လည္သတိရမိၿပီး ကူညီရန္အေရး…

အက္ဘီ၏ ဆုေတာင္းခ်က္

ေလယာဥ္မေတာ္တဆျဖစ္မႈေၾကာင့္ အေဖျဖစ္သူႏွင့္ မိေထြးတို႔ဆံုးပါးသြားၿပီး သားျဖစ္သူ လူငယ္ေလးမွာ အျပင္းအထန္ ဒဏ္ရာရ႐ွိသြားသည့္အေၾကာင္းကို အက္ဘီ ပထမႏွစ္ အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝတြင္ သူမႏွင့္ သူ႔အေမတို႔ ၾကားလိုက္ရ သည္။ သူတို႔သည္ ထိုလူငယ္ေလးကို မသိေသာ္လည္း အက္ဘီ ၏အေမက “အေမတို႔ အဲဒီလူငယ္ေလးနဲ႔ သူ႔မိသားစုအတြက္ ဆုေတာင္းေပးဖို႔ လိုအပ္တယ္” ဟု ေျပာၿပီး သူတို႔ ဆုေတာင္းေပးျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။

ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာၿပီးေနာက္ တစ္ေန႔တြင္ အက္ဘီ သည္ တကၠသိုလ္႐ွိ စာသင္ခန္းထဲသို႔ ဝင္လာစဥ္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက သူ႔နံေဘးမွထိုင္ခံုတြင္ သူမကို ေနရာ ေပးခဲ့သည္။ ထိုေက်ာင္းသားမွာ ေလယာဥ္ပ်က္က်စဥ္က သူမဆုေတာင္းေပးခဲ့ေသာ ေအာ္စတင္ဟက္ခ်္ ဆိုေသာ လူငယ္ေလး ျဖစ္ေနသည္။ သူတို႔တြဲၿပီး သိပ္မၾကာပါ။ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္တြင္ လက္ထပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။

သူတို႔ လက္မထပ္မီ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုတြင္ “ကၽြန္မ ခင္ပြန္းေလာင္းအတြက္ ကၽြန္မဆုေတာင္းေပး ေနခဲ့တာ ပါလားလို႔…

လြတ္ေနေသာ အိပ္ယာ

ဂ်ေမးကားႏိုင္ငံ မြန္ေတဂိုပင္လယ္ေအာ္႐ွိ စိန္႔ဂ်ိမ္းစ္ဖ်ားနာသူမ်ားေဂဟာသို႔ ျပန္သြားၿပီး ရဲန္ဒဲလ္ႏွင္႔ ကၽြႏု္ပ္အဆက္အသြယ္ ရလိုသည္။ သူက လြန္ခဲ႔ေသာ ၂ ႏွစ္ခန္႔က သခင္ေယ႐ႈ၏ေမတၱာကို သိကၽြမ္းခဲ႔သူျဖစ္သည္။ ေႏြဦးရာသီတိုင္း အထက္တန္းေက်ာင္း သံစံုအဖြဲ႕ႏွင္႔ ထိုေနရာသို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔သြားေလ႔႐ွိရာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလး အီဗီက ရဲန္ဒဲလ္ႏွင္႔အတူ က်မ္းစာဖတ္ရင္း ဧဝံေဂလိေျပာျပရာ ရဲန္ဒဲလ္က သခင္ေယ႐ႈကို သူ၏ကယ္တင္ပိုင္႐ွင္အျဖစ္ လက္ခံယံုၾကည္ခဲ႔သည္။

ေဂဟာ၏အမ်ိဳးသားေဆာင္သို႔ ဝင္ၿပီး ရဲန္ဒဲလ္၏ ခုတင္ေနရာကို လွမ္းၾကည့္ရာ အိပ္ယာက လြတ္ေနသည္။ သူနာျပဳဆရာမအခန္းသို႔ဝင္၍ ေမးၾကည့္ရာ ကၽြႏု္ပ္ မၾကားလိုေသာ အေျဖကို ၾကားခဲ႔ရသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မေရာက္မီ ၅ ရက္အလို ရဲန္ဒဲလ္ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔သည္။

မ်က္ရည္ျဖင္႔ ဝမ္းနည္းစရာသတင္းကို ကၽြႏု္ပ္ အီဗီကို ေျပာျပရာ သူမက ႐ိုး႐ိုးေလး တံု႔ျပန္သည္။ “ရဲန္ဒဲလ္ေတာ႔ သခင္ေယ႐ႈနဲ႔ ေပ်ာ္ေနၿပီ’’။ ေနာက္ပိုင္းမွ အီဗီက “ကၽြန္မတို႔…

စုပ္ျပဲေသာကုလားကာ

ေယ႐ု႐ွလင္ၿမိဳ႕ ဆင္ေျခဖံုးတြင္ ညိဳမႈိင္းေမွာင္မိုက္လ်က္ရွိသည္။ ၿမိဳ႕တံတိုင္း၏ အျပင္ဘက္႐ွိ ေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ လြန္ခဲ့သည့္သံုးႏွစ္တာ ကာလပတ္လံုး ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕ သားမ်ားအား ဆြဲေဆာင္မႈအျပည့္႐ွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးသည္ မ႐ႈမလွနာက်င္စြာျဖင့္ သစ္တိုင္ ေပၚတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားျခင္းခံေနရသည္။ ပူေဆြးဝမ္းနည္းလ်က္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္း ေနၾက သည္။ ညေနခင္းဆည္းဆာသည္ အေရာင္ေဖ်ာ့ေတာ့ၿပီး ေမွးမွိန္လ်က္႐ွိသည္။ ျပင္းထန္ေသာနာက်င္မႈကိုခံစားေနရသည့္ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ကားတိုင္ေပၚမွ ႀကီးစြာေသာအသံျဖင့္ “အမႈၿပီးၿပီ” (မ ၂၇း၅၀၊ ေယာ ၁၉း၃၀) ဟုေႂကြးေၾကာ္ၿပီးလွ်င္ အသက္ေတာ္ကို လႊတ္ေတာ္မူ၏။

ထိုခဏတြင္ အျခားေသာအသံတစ္သံသည္ ဗိမာန္ေတာ္မွ ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ေက်ာ္လ်က္ ထြက္ေပၚလာသည္။ ခ်ည္ထည္အဝတ္တစ္ထည္၏ ဆုတ္ျဖဲသံ ျဖစ္သည္။ မည္သူကမွ် ဆုတ္ျဖဲျခင္းမျပဳဘဲ ဗိမာန္ေတာ္တြင္းရွိ သန္႔ရွင္းရာေနရာႏွင့္ ဗိမာန္အျပင္ပိုင္းကို ခြဲျခားထားေသာ အလြန္ႀကီးမား၍ ထူထဲေသာ ကုလားကာသည္ အထက္မွ ေအာက္သို႔ သူ႔အလိုလို ႏွစ္ျခမ္းဆုတ္ျပဲသြားသည္ (မ ၂၇ း၅၁)။…

ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ေသာ္လည္း စြမ္းအားရွိသည္

နယ္သာလန္ႏိုင္ငံအား ရန္သူမ်ားစီးနင္းတိုက္ခိုက္မႈ အ႐ွိန္အဟုန္သည္ ပိုမိုျပင္းထန္ လာေသာေၾကာင့္ အဲန္းဖရဲန္႔ခ္ႏွင့္ သူ၏မိသားစုသည္ အႏၲရာယ္မွလြတ္ေျမာက္ရန္ ပုန္းကြယ္ႏိုင္မည့္ေနရာသို႔ သတၱိ႐ိွ႐ွိထြက္ေျပးခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းစခန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ျခင္း မခံရမီ ဒုတိယကမာၻစစ္ႀကီးအတြင္း ၂ ႏွစ္တာလံုးလံုး ထိုေနရာတြင္ ပုန္းေအာင္းခဲ့သည္။ အဲန္းကိုယ္တိုင္ေရးသားသည့္ နာမည္ႀကီး Diary of a Young Girl စာအုပ္တြင္ သူက “ေရ႐ွည္တြင္ အထက္ျမက္ဆံုးေသာလက္နက္သည္ ၾကင္နာၿပီး ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔သည့္ စိတ္ဓာတ္ပင္ျဖစ္သည္” ဟု ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္။

ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ျခင္းသည္ ဤလက္ေတြ႔ေလာကႀကီး တြင္ အလြန္မွ ႐ႈပ္ေထြးေသာအရာပင္ျဖစ္သည္။

ေဟ႐ွာယအခန္းႀကီး ၄၀ တြင္ ဘုရားသခင္အား ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔သူအျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ စြမ္းအားအျပည့္႐ွိသူအျဖစ္လည္းေကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။ အခန္းငယ္ ၁၁ တြင္ “မိမိသိုးစုကို သိုးထိန္းကဲ့သို႔ ေကၽြးေမြးေတာ္မူမည္။ သိုးသူငယ္တို႔ကို ခ်ီ၍ ပိုက္ေပြ႔ေတာ္မူမည္” ဟုဖတ္႐ႈရပါမည္။ သို႔ေသာ္ ေ႐ွ႕အပိုဒ္ငယ္တြင္မူကား…

ခြန္အားေပးျခင္း အ၀န္းအ၀ိုင္း

ကၽြႏ္ုပ္၏အိမ္အနီး႐ွိ က်န္းမာေရးေလ့က်င့္သည့္စင္တာသို႔သြားတိုင္း အျမဲပင္ခြန္အား ရသည္။ ပ်ားပန္းခပ္ေနသည့္ထုိေနရာ၌ မိမိတို႔၏ခႏၶာကိုယ္ က်န္းမာေရးႏွင့္ အားအင္ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရးအတြက္ ႀကိဳးစားေနၾကသည့္သူမ်ားက ကၽြႏ္ုပ္ကို ၀န္းရံေနသည္။ ဆင္ထားသည့္ ေၾကာ္ျငာပိုစတာမ်ားက အခ်င္းခ်င္းကို မေ၀ဖန္ရန္ သတိေပးေနၿပီး အျခားသူ၏အားထုတ္ႀကိဳးစားမႈကို အေထာက္အမျပဳေသာ အျပဳအမူ၊ ေျပာစကားမ်ားကိုျဖင့္ အျမဲပင္ ႀကိဳဆိုသည္။

၎သည္ ၀ိညာဥ္ေရးရာအသက္တာ၌လည္း ျဖစ္သင့္သည့္ ျမင္ကြင္းသ႐ုပ္ပင္ မဟုတ္ပါလား။ ၀ိညာဥ္ေရး၌ ‘‘ပံုက်ပန္းက်’’ျဖစ္ရန္၊ ယံုၾကည္ျခင္း၌ ႀကီးထြားလာရန္ ႀကိဳးစားရင္း၊ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ရွင္ေယ႐ႈႏွင့္အတူ ေလွ်ာက္ လွမ္းရာတြင္ ရင့္က်က္သူတစ္ဦးဦးကဲ့သို႔ ျဖစ္မေနဘဲ ၀ိညာဥ္ေရး ပံုမက်ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ၄င္းႏွင့္မသက္ဆိုင္ သည့္ ေဘးထြက္ေနသူအလား ခံစားမိတတ္သည္။

ရွင္ေပါလုက ကၽြႏ္ုပ္တို႔အတြက္ ဤသို႔ တိုတိုတုတ္တုတ္ႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ အၾကံ ျပဳထားပါသည္။ ‘‘အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တည္ေဆာက္ၾကေလာ့’’ (၁ သက္ ၅း၁၁)။ ေရာမၿမိဳ႕ရွိ…