ဉာဏ်ပညာထင်ရှားပေါ်လွင်ပုံ

ကျွန်မငယ်စဥ်က ဘာသာရပ်တိုင်းတွင် ကျေနပ်ဖွယ်(S -satisfactory)အဆင့် အက်စ် အားလုံးရသော ရီပို့ကတ်ကို အိမ်ပြန်ယူလာခဲ့သည်။ ကျွန်မထက် ငါးနှစ်ကြီးသော အစ်မက အဆင့်အေဘီ ရော၍ရသည်။ ကျွန်မ၏အဆင့်သည် အဆင့်အေနှင့် ညီမျှသော အမှတ်များဟု ထင်သဖြင့် ရီပို့ကတ်သည် ကျွန်မဉာဏ်ပိုကောင်းကြောင်း သက်သေပြသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့နှင့် အစ်ကိုကြီး က ကျွန်မတို့ကို စစ်ဆေးမှုတစ်ခု လုပ်ပေးခဲ့သည်။ သူက မိဘများ၏ စာအုပ်စင်မှ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး၊ စာတစ်ပိုဒ်ဖတ်ခိုင်းရာ၊ ကျွန်မက ထစ်ငေါ့လျက် စာလုံးအနည်းငယ်မျှသာ မှတ်မိသည်။ အစ်မက စာပိုဒ်ကို ချောမွေ့စွာဖတ်နိုင်၍ အစ်မက ဉာဏ်အကောင်းဆုံးဟု အစ်ကိုက ကြေညာခဲ့သည်။

သူ၏စစ်ဆေးမှုမှာ ပညာရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သင်ခန်းစာပင်။ ဣသရေလပြည်မှလူတို့လည်း ရှောလမုန်မင်းထံမှ ပညာသင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ကြသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ကလေးမွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ မိခင်တစ်ဦးက မတော်တဆ “သားငယ်ကို ဖိ၍အိပ်မိ”သဖြင့် ကလေးငယ်…

ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ ကြီးပွားခြင်း

လော့ဂါဟက်ဒ်ကမ္ဘာ့လိပ်များသည် ၎င်းတို့၏အစာရှေ့တွင်ရှိစဥ် ချစ်စဖွယ်ပြုမူကာ၊ သတ္တဗေဒပညာရှင်များက ၎င်းကို “လိပ် ကခုန်ခြင်း” ဟုခေါ်သည်။ လိပ်များသည် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒေါင်လိုက်စောင်းကာ ပါးစပ်ကိုဖွင့်၊ ရှေ့လက်ယက်များနှင့် လက်ခုပ်တီးကာ ရေထဲတွင် လှည့်ပတ်ကြသည်။ သို့သော် သုတေသန ပြုချက်များအရ ရေဒီယိုလှိုင်းကြားဝင်လာပါက လိပ်၏အတွင်းပိုင်း “GPS”ကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး၊ သူတို့ကို အစာမှအာရုံပြောင်းစေလျက်၊ ဝမ်းနည်းစရာမှာ ၎င်းတို့၏ ကခုန်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားစေခြင်းဖြစ်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဒါဝိဒ် ကခုန်သည့်အကြောင်းကို ပြောထားသည်။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် ဘုရားသခင်၏တည်ရှိမှုကို ဖော်ပြပြီး၊ သေတ္တာတော်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ယူဆောင်လာသောအခါ “ဒါဝိဒ်သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ အားထုတ်၍(အစွမ်းရှိသမျှ)က လေ၏”(၂ ရာ ၆:၁၄)။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရင်ကြီး စတင်လမ်းလွဲခဲ့ပြီး၊ ဗာသရှေဘကို ပြစ်မှားကာ၊ သူမခင်ပွန်းအား စစ်ပွဲ၌ ကြံစည်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် (၁၁:၄၊ ၁၄-၁၅)။ ယခု သူမနှင့် ရသောသားမှာ ပြင်းစွာဝေဒနာခံရသဖြင့်၊…

ဘုရားသခင်၌အမြစ်စွဲသည့်ယုံကြည်ခြင်း

Bethune Cookman(ဘက်သယူးန် ခွတ်မဲန်း)တက္ကသိုလ်ကိုတည်ထောင်သူ Mary McLeod Bethune(မေရီ မခလောက်ဒ် ဘက်သယူးန်)၏သမိုင်းဝင်ဘဝမှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ပြီး ကျွန်မခွန်အားရမိသည်။ သူမ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက်နှင့် အခြားသူအပေါ် ဂရုစိုက်မှုအကြောင်းများက သူမအကြောင်းကိုတိုး၍ဖတ်ချင်စိတ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၁၉၀၀ ပြည့်နှစ် အစောပိုင်းက သူမသည် လုပ်ငန်းရှင်သူဌေးတစ်ဦးအား ကျောင်းမှ အာဖရိကန်- အမေရိကန် အမျိုးသမီးငယ်များအတွက် တည်ထားသည့် အဆောက်အအုံများအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ သို့သော် ကောလိပ်ဝင်းထဲသို့ ထိုသူ ရောက်သွားသေအခါ အဆောင်တစ်ခုတည်းကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကျောင်းဆောင်သစ် ဆောက်လုပ်ရေးတွင် ထိုသူရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် မျှော်လင့်လျက် သူမ၏အိပ်မက်ကို သူ့အား ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ရူပါရုံကို ဖော်ဆောင်ခြင်းကြောင့် ယုံကြည်မှုဖြင့် ကျောင်းရံပုံငွေ ထည့်ဝင်ငွေများကို ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျောင်းတော်ကြီးကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအချိန်အထိ လေးနှစ်တက်ရသော တက္ကသိုလ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။

“ယုံကြည်ခြင်းမရှိလျှင် ဘာမှဖြစ်မလာနိုင်။ ယုံကြည်ခြင်းရှိပါက ဘယ်အရာမျှ မဖြစ်နိုင်စရာအကြောင်းမရှိ”ဟူသည့် ဘက်သယူးန်၏စကားက လေးစားဖွယ်ပင်။…

ဘုရားသခင်၌ ကောင်းသောမြေဖြစ်ခြင်း

နှစ်စဉ် နွေဦးနှောင်းပိုင်းတွင် ခြံထဲ၌ သခွားစေ့များကို ကျွန်မပျိုးခဲ့သည်။ အစေ့များမအရွက်များ အလျင်အမြန် ထွက်လာတတ်သော်လည်း အသီးသီးရန်မှာမူ အချိန်ယူရသည်။ စင်စစ်၊ နွေရာသီတွင် အစေ့များကို ရေလောင်းပြီး စောင့်ဆိုင်းနေရင်း “သခွားသီး သီးပါ့မလား”ဟု သံသယဖြစ်ခဲ့မိပြီး၊ “အစေ့တွေကို စိပ်စိပ်လေး စိုက်မိလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် စိုက်တဲ့အချိန်တုန်းက မြေကြီးက မနွေးသေးလို့လား”ဟု တွေးနေခဲ့မိသည်။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် အစိမ်းရောင် အဖူးအငြှောင့်လေးတစ်ခုကို စတင်တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်အပတ်တွင် အငြှောင့်လေးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်လာသည်။ ဤနောက်တွင် အပင်ကြီးထွားလာပြီး၊ နွယ်ချည်းသာ ရှိနေရာမှ တစ်ပတ်စာ သုပ်စားရန် လောက်ငသော အသီးများခူးဆွတ်ခဲ့ရသည်။

ဝိညာဉ်ရေးရာ ကြီးထွားမှုသည်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ ကိုယ်ကိုကိုယ် ချုပ်တည်းခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ (ဂလာ ၅:၂၂-၂၃ ကိုကြည့်ပါ) စသည့် ကျွန်မတို့ ဆုတောင်းသောအရာများကို အမြဲတမ်း…

သခင်ခရစ်တော်ကဲ့သို့ အစေခံပါ

ဆေးရုံ၌ လူနာတစ်ဦးထံ ကျွန်မသွားရောက်စဉ် အတွေ့အကြုံနုနယ်သေးသော အထွေထွေရောဂါကုဆရာဝန်အဖွဲ့မှ လူငယ်ဆရာဝန်တစ်ဦး၏အပြုအမူကြောင့် ကျွန်မအံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ပို၍အတွေ့အကြုံများသော ဆရာဝန်ကြီးက လူနာ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို ရှင်းလင်းပြနေပြီး၊ အခြားဆရာဝန်များက နားထောင်နေကြစဥ်၊ ရုတ်တရက် လူနာသည် မသက်မသာနှင့် အိမ်သာသွားလိုကြောင်း ပြောသည်။ သို့သော်လည်း သူကိုယ်၌က မထိုင်နိုင်။ သူ့အား အိမ်သာသို့ တွဲခေါ်သွားမည့်သူနာပြုအကူ လာသည်အထိလည်း သူမစောင့်နိုင်ပါ။

ထိုသို့ ကသုတ်ကရက်ဖြစ်နေစဉ် လူငယ်ဆရာဝန်လေးက အိပ်ရာသုံးအိမ်သာခွက်ကိုယူပြီး လူနာအား ကူညီပေးလိုက်သည်။ သူနာပြုအကူရောက်လာသည့်အခါ လူနာကို ကူညီပေးပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၍ အံ့သြတုန်လှုပ်မိသွားသည်။ ခေါင်းဆောင်ဆရာဝန်က လူငယ်ဆရာဝန်လေး၏လုပ်ရပ်ကို အသိအမှတ်ပြုကာ ဂုဏ်ယူမိသွားသည်။

သခင်ခရစ်တော်သည် သူ၏ဘုရားဇာတိကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ လူသားတို့အား မငြင်းပယ်ဘဲ၊ မကူညီဘဲ မနေခဲ့ပါ။ ထိုသခင်သည် “ဘုရားသခင်၏သဏ္ဌာန်တော်နှင့်ပြည့်စုံတော်မူသည်ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်နှင့်ပြိုင်သောအမှုကို လုယူခြင်းအမှုဟူ၍ မထင်မမှတ်ပါ”(ဖိ ၂:၆)။ လူသားအနေနှင့် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ လွန်ကျူးသော အပြစ်များအတွက်…

ဘုရားသခင်အားဖြင့် စစ်မှန်သော‌ကျေနပ်မှု

လွန်ခဲ့သောအနှစ် ၃၀ က အလုပ်လက်မဲ့သူများအတွက် ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုတွင် ကျွန်မပါဝင်ခဲ့ခြင်းကို ယနေ့ထိ အမှတ်ရနေဆဲပါ။ ဝန်ထမ်းလျော့သည့်စာရင်း၌ ပါသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ကျွန်မတို့အား အငြိမ်းစားယူချိန်၌ ပြောရမည့် စကားများကို ရေးခိုင်းသဖြင့် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ကျွန်မတို့က အလုပ်ရှာနေပြီး အငြိမ်းစားယူရမည့်အရွယ်က ဝေးပါသေးသည်။ သို့သော် သင်တန်းနည်းပြက “သင်တို့ပြောမည့်စကားက သင်၏အလုပ်အကိုင်နှင့် သိပ်မသက်ဆိုင် ပါ။ အလုပ်သည် ကျွန်မတို့ဘဝ၏အဓိကကျသောအစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ကြောင်း၊ အလုပ်ပြုတ်သွား၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေချိန်တွင်၊ ကျွန်မတို့၏ဘဝများက အလုပ်ခန့်အပ်ခံရခြင်းထက် ပို၍အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း” ရှင်းပြပြီး၊ ထိုသို့ရေးခိုင်းသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြခဲ့သည်။

အာဗြဟံ၏ဘဝအဆုံးသတ်အကြောင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်များက ကျွန်မအား ဤသင်ခန်းစာကို အမှတ်ရစေသည်။ သူသည် “သက်တမ်းစေ့” အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး “အိုမင်း”သည့်အချိန်၌ သေဆုံးခဲ့သည်(က ၂၅:၈-ခေတ်သုံး)။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးတွင် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်များကို လိုက်နာသည့် အာဗြဟံ၏သစ္စာရှိမှုအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ဖတ်ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ အလုပ်အကြောင်းကိုမူ မဖတ်ရပေ။ ဘိုးဘေးတို့ပြခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်းက(၁၅:၆) ဒေသနာကျမ်းတွင်…

မိတ်ဆွေများ၏ယုံကြည်ခြင်း

သင်တန်းတက်ရောက်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နေ့ပိုင်းအစီအစဥ် တင်ပြမည့် သူ့မိတ်ဆွေမှာ နေမကောင်းသည့်ပုံပေါ်နေကြောင်းကို သူမသတိထား မိသည်။ သူမသည် သူမကိုမေးမြန်းရာ “ဒီတင်ပြချက်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်မှာပါ။ ငါနေမကောင်းရင် မနက်ကျရင် ဆရာဝန်ဆီသွားမှာပါ”ဟု ပြန်ပြော သည်။ ထိုမိတ်ဆွေ၏ကတိစကားကို သူမ မမေ့ပါ။ သူသည် သင်တန်းမှစောစောထွက်ခွာရမည်ဖြစ်၍ အစီအစဥ်တင်ပြမည့်သူကို စောင့်ကြည့်ပေးရန် အခြားမိတ်ဆွေတစ်ဦးအား မှာကြားခဲ့သည်။

မနက်ရောက်သောအခါ ထိုမနက်တွင် အစီအစဥ်တင်ပြသူမှာ ဟော်တယ်အခန်းတံခါးနှင့်ဆောင့်မိသောကြောင့် (ပထမအမျိုးသမီးမှာကြားခဲ့သည့်) ဒုတိယမိတ်ဆွေရောက်ချလာပြီး သူမအား ဆေးရုံသို့ကားမောင်းပို့ပေးခဲ့သည်။ အစီအစဥ် တင်ဆက်သူမှာ ပထမကတိကို မတည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏အသက်ကို လုရန် အချိန်မီ အရေးပေါ်ဆေးကုသမှုကို ခံယူနိုင်ခဲ့သည်။ မိတ်ဆွေများ၏မဆုတ်မနစ် ကူညီမှုကြောင့် သူမ၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။

ရှင်မာကုအခန်းကြီး ၂ မှ မိတ်ဆွေလေးဦးကဲ့သို့ မဆုတ်မနစ် ကူညီပေးသော မိတ်ဆွေတို့သည် ကောင်းချီးဆုလာဘ်များဖြစ်သည်။ သူတို့၏မြို့သို့ အနာရောဂါ များကို ငြိမ်းစေနိုင်သည့်တန်ခိုးရှိသူ သခင်ယေရှုကြွလာမည့်သတင်းကို…

ဘုရားသခင်၌သာ အာရုံပြုပါ

ကျွန်မ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် ပြဿနာတစ်ခုကို ဆွေးနွေးရန် ကျွန်မကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျွန်မ၏အခြေအနေကို သူမေးရာ၊ ကျွန်မ၌ ဆိုးဝါးသည့်ထိပ်ကပ်နာရှိနေပြီး ဆေးလည်း မတိုးတော့ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်။ သူက “ရှင့်အတွက် ဆုတောင်းပေးလို့ရမလား”ဟု ရိုးရိုးလေးမေးခဲ့ပြီး၊ ကျွန်မလက်ခံ သဖြင့် ကျွန်မ၏ကျန်းမာရေးအတွက် စက္ကန့်သုံးဆယ်ကြာမျှသာ သူဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။ “တစ်ခါတစ်လေ ကျွန်မဆုတောင်းဖို့ မေ့တယ်။ ဘုရားဆီ ဦးမလှည့်ဘဲ နာကျင်မှုအပေါ်မှာပဲ အရမ်းအာရုံစိုက်နေခဲ့မိတယ်”ဟု ကျွန်မဝန်ခံမိသည်။

ကျွန်မ၏ဝန်ခံချက်က မိမိအာရုံကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားမိသည် - မိမိ၏ ရုန်းကန်ရမှုများနှင့် ပြဿနာအပေါ်မှာလား (သို့) ဘုရားသခင်အပေါ်လားဆိုသည်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်မိစေသည်။ ထိုနေ့က နာကျင်ပြင်းထန်သဖြင့် ကျွန်မ၏အတွေးများက ဝေဒနာအပေါ်၌သာ ဗဟိုပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် ကျွန်မတို့၏ဝေဒနာများကို ကုသကာ သက်သာပျောက်ကင်းစေသည့် ဘုရားသခင်အပေါ်၌သာ စိတ်အာရုံများကို စုစည်းထားပါက “စိတ်နှလုံးတည်ကြည်သောသူသည် ကိုယ်တော်၌ ခိုလှုံသောကြောင့်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းသက်သက်ရှိမည့်အကြောင်း စောင့်ရှောက်တော်မူလိမ့်မည်”ဟု (ဟေရှာ…

ဘုရားသခင်ထံမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ခွန်အား

ပလတ်စတစ်ဗူးဟောင်းများကို ငှက်မွေးပုံ၊ မီးစလောင်းပုံစံများနှင့်ဆင်ဆင် ဖြတ်ညှပ်ကာ ခင်းကျင်းပြသထားသည့် အရောင်အသွေးစုံလင်လှသည့်အနုပညာ လက်ရာများကြားတွင်၊ နယူးအော်လင်းပြတိုက်မှ ဧည့်လမ်းညွှန်တစ်ဦးက ထိုပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရသည့်အကြောင်းရင်းနှင့်စပ်လျဥ်း၍ “အခက်အခဲများစွာ ကြုံခဲ့ရတဲ့ မြို့တစ်မြို့အနေနှင့်၊ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့အရာလေးတွေကို သုံးပြီး၊ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ အလှတရားကို ကျွန်တော်တို့ ဖန်တီးတတ်လာတယ်။ ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်မနေဘဲ၊ ခံနိုင်ရည်ခွန်အားရှိခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ အောင်ပွဲခံကြတယ်”ဟု ရှင်းပြသည်။

နေဟမိနှင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့လည်း အခက်အခဲများနှင့် ကြုံခဲ့ရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ပေးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ကြံ့ကြံ့ခံကာ ဆက်လက်ရှင်သန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ပြည်မှ အခြားပြည်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည် (နေ ၄:၇-၁၂)။ သို့သော် ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ ယေရုရှလင်မြို့၏အကာအကွယ်မြို့ရိုးကို ပြန်တည်ဆောက်ရာတွင် ဟန့်တားဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ကြုံခဲ့ရသည် (နေ ၆)။ မြို့ရိုးပြီးစီးပြီး၊ဘုရားသခင်၏တရားတော်စကားကို ကြားနာရန် စုဝေးကြ သောအခါ၊ သူတို့၏စိတ်နှလုံးများ ညှိုးငယ်လေးလံလျက် “လူအပေါင်းတို့သည် ပညတ္တိကျမ်းစကားကို ကြားသောအခါ…

နှိမ့်ချလျက် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း

တစ်ခုသောကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရာနေ့၌ မိဘများအား နှုတ်ဆက်ရန် ကျွန်မဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့ စကားပြောနေစဥ် အမေ့အား သူမအတွက် မည်သည့်အရာသည် ကျေးဇူးတင်စရာအကောင်းဆုံးဖြစ်သနည်းဟုမေးရာ၊ “အမေ့ ကလေးသုံးယောက်စလုံးက ဘုရားသခင်ရဲ့နာမတော်ကိုမြွက်ဆိုဖို့ သိကြလို့ ကျေးဇူးအတင်ဆုံး”ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ဖြေသည်။ ပညာရေးက အရေးကြီးကြောင်း အမြဲအလေးထားသည့် အမေ့အတွက် သူမ၏ကလေးများ ကျောင်း၌ ကောင်းစွာသင်ယူခြင်း၊ သူတို့ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ခြင်းများထက် သာ၍တန်ဖိုးထားရမည့်အရာ ရှိပေသည်။

သူမ၏စိတ်သဘောထားက သုတ္တံကျမ်း ၂၂:၆ မှ “သူငယ်သွားရာလမ်းဝ၌ ဆုံးမသွန်သင်လော့။ သို့ပြုလျှင် သူသည် အိုသောအခါ ထိုလမ်းမှမလွဲ၊ လိုက်သွားလိမ့်မည်”ဟူသည့် အချက်ကို သတိရစေသည်။ ထိုကျမ်းချက်သည် ကတိတော်တစ်ခုမဟုတ်သော်လည်း ပို၍ ဉာဏ်အမြော်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသောနိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကလေးများသည် ဘဝ၌ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွှဲတတ်ပေရာ၊ ကျွန်မ၏မိဘတို့သည် အဓိက ပုံသက်သေကောင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်အား နှိမ့်ချစွာ၊ ရိုသေစွာ ချစ်မြတ်နိုးရန် ကျွန်မတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။…