စာရေးသူ

အားလံုးျမင္ႏိုင္ရန္
Kirsten Holmberg

ခရစ္တန္ ဟိုးဘတ္

ခရစ္တန္ဟိုးဘတ္ သည္ စာေရးဆရာ၊ ေဟာေျပာပို႔ခ်သူ၊ မိတ္ေဆြ၊ မိခင္၊ ဇနီးတစ္ဦးႏွင္႔ ခရစ္ေတာ္၏ ေနာက္လိုက္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ အခန္းက႑စံုလွသည့္ သူ၏ ျဖစ္တည္မႈအေနအထားက မယံုႏိုင္စရာျဖစ္ေသာ္လည္း သူသည္ ၀မ္းေျမာက္ ၾကည္ႏူးစြာျဖင္႔ က႑တစ္ခုစီတိုင္းကို ထမ္းေဆာင္ပါသည္။ သူ႔ဖခင္မွာ သူ႔အသက္ ၉ ႏွစ္အ႐ြယ္တြင္ ဆံုးပါးသြားၿပီး၊ ထိုအခ်ိန္က ထိုအျဖစ္ဆိုးကို သူ႔အား ၾကံဳေတြ႕ေစသည့္ ဘုရားသခင္ကို ေ႐ွာင္ၾကဥ္ရန္ သူဆံုးျဖတ္ခဲ႔သည္။ ၁၃ ႏွစ္ နီးပါးမွ် အမ်က္ေဒါသ၊ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈမ်ားျဖင္႔ ဘ၀႐ွင္သန္ခဲ႔ၿပီး သခင္ေယ႐ႈ ခရစ္ေတာ္ထံ ၀န္ခ်အပ္ႏွံျခင္းျဖင္႔သာ သူ၏ ေ၀ဒနာမ်ား ေပ်ာက္ကင္း ခဲ႔ေၾကာင္း ေတြ႕႐ွိခံစားခဲ႔ရသည္။ ၁၉၉၅ တြင္ ကိုလိုရာဒို ျပည္နယ္ ေဘာလ္ဒါေဒသတြင္ မိုက္ ႏွင္႔ လက္ထပ္ခဲ႔သည္။ လက္႐ွိတြင္ အိုင္ဒါဟို ျပည္နယ္၊ ဘိြဳက္စ္ ေဒသတြင္ ေနထိုင္လ်က္ မိသားစုကို ပ်ိဳးေထာင္လ်က္္႐ွိသည္။ သူ၏ အဖိုးတန္႐ွားပါး အားလပ္ခ်ိန္ မ်ားမွာ စာဖတ္ျခင္း၊ ေျပးျခင္း၊ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ျခင္း၊ မိတ္ေဆြႏွင္႔ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း အခ်ိန္ေပးျခင္း စသည့္အမႈမ်ားျဖင္႔ ျပည့္ေန ပါသည္။

စာမူ/ အေၾကာင္းအရာ မ်ား ခရစ္တန္ ဟိုးဘတ္

မုန္႔အပိုင္းအစမ်ား ေဝငွေပးကမ္းျခင္း

အသက္ ၆၀ အရြယ္ အိမ္ေျခယာမဲ့စစ္ျပန္ႀကီး စတိဗ္ သည္ ေႏြးေထြးေသာရာသီဥတုတြင္ အျပင္မွာ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးအိပ္စက္ခဲ့သည္။ တစ္ညေနတြင္ ပိုက္ဆံရရန္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ သူလက္ျဖင့္ဆြဲထားေသာ ပန္းခ်ီကားကို ျပသေနစဥ္ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ဦးက ေရာက္လာၿပီး သူ႔အား ပီဇာအနည္းငယ္ ေကြ်းခဲ့သည္။ စတိဗ္္သည္ ေက်းဇူးတင္စိတ္ အျပည့္ျဖင့္ လက္ခံခဲ့သည္။ ခဏအၾကာတြင္ စတိဗ္္သည္ သူစားေနေသာပီဇာကုိ အိမ္ေျခယာမဲ့သူ ေနာက္တစ္ဦးကို ေဝမွ်ခဲ့သည္။ ခ်က္ျခင္းပင္ ထိုအမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးသည္ မိမိရ႐ွိေသာအရာကို ထပ္မံရက္ေရာသည့္ ထုိလူႀကီးကို အသိအမွတ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ ေနာက္ထပ္မုန္႔တစ္ပန္းကန္ ျဖင့္ ျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္။

စတိဗ္္၏ဇာတ္လမ္းေလးက သုတၱံ ၁၁း၂၅ တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ သူတစ္ပါးကို ေရေလာင္းေသာသူသည္ ကိုယ္တိုင္ေရေလာင္းျခင္းအက်ိဳးကို ခံရမည္အေၾကာင္း ေဖာ္ျပသည့္ နည္းဥပေဒသကို သ႐ုပ္ေဖာ္ျပေနပါသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္စံုတစ္ခုကို ျပန္လိုခ်င္ေသာစိတ္ျဖင့္ မေပးကမ္းသင့္ေပ။ ထိုလူႀကီးကဲ့သို႔ မိမိ၏ေဝမွ်ေပးကမ္းျခင္း၏အသီးကို ခ်က္ျခင္းလက္ငင္း အက်ိဳးျပန္္ခံစားရျခင္းက ႐ွားပါသည္။…

ေရာ႔ မင္းအတြက္

ကမာၻတစ္ဝွမ္း႐ွိ အျခားေသာၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားကဲ႔သို႔ပင္ ပဲရစ္ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္မ်ား၌ မိမိဝန္းက်င္ရပ္ကြက္႐ွိ အိမ္ယာမဲ႔မ်ားကို မစကူညီရန္ လူမ်ားေရာက္႐ွိလာသည္။ ေရလံုအိတ္ထဲထည့္ထားသည့္ အဝတ္အထည္မ်ားကို လမ္းေပၚေနထိုင္သူမ်ားက သူတုိ႔လိုလွ်င္ လိုသေလာက္ယူႏိုင္သည္။ အိတ္မ်ားေပၚ၌ “ကၽြႏု္ပ္႐ွိသည္။ သင္ေအး ေနလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္သည္ သင္႔အတြက္ ျဖစ္သည္’’ ဟု စာေရး ကပ္ထားသည္။ ထိုလႈပ္႐ွားမႈက မွီခိုရာမဲ႔သူတို႔အတြက္ ေႏြးေထြးမႈျဖစ္ေစသည္သာမက ရပ္ကြက္ေနျပည္သူတို႔အား မိမိတို႔ၾကား႐ွိ ဆင္းရဲလိုအပ္ေနသူမ်ားအား မစေထာက္ပံ႔ရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္းကို သင္ျပေပးသည္။

ဆင္းရဲသူမ်ားကို ဂ႐ုျပဳရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း သမၼာက်မ္းမွလည္း အေလးထားေဖာ္ျပၿပီး ထုိသူတို႔အတြက္ လက္က်ယ္က်ယ္ ဖြင္႔ေပးရန္ သြန္သင္သည္ (တရား ၁၅း၁၁)။ ဆင္းရဲသူမ်ား၏ဒုကၡကို မ်က္ႏွာလြဲပစ္္ရန္၊ မေဝမွ်ဘဲ မိမိဥစၥာပစၥည္းကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားရန္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေသြးေဆာင္ခံရႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ လိုအပ္မႈ ႐ွိေနသူမ်ားက ကၽြႏု္ပ္တို႔ဝန္းက်င္၌ ဝန္းရံ႐ွိေနေၾကာင္းကို အသိအမွတ္ျပဳရန္၊ ထိုေၾကာင္႔ ကပ္ေစးႏွဲမေနဘဲ (း၁၀) ရက္ေရာေသာ…

ဘဝအတြက္အေကာင္းဆံုးဗ်ဴဟာ

ကၽြန္မသမီးတို႔ဘက္စကက္ေဘာအသင္း ကစားေနသည္ကို ကစားကြင္း စင္ေပၚမွ ၾကည့္ေနစဥ္ နည္းျပက ‘‘ႏွစ္ေယာက္ တက္’’ ဟု ေအာ္ေျပာလိုက္သံကို ၾကားလိုက္ ရသည္။ ခ်က္ျခင္းပင္ ၎တို႔၏ တစ္ဦးခ်င္းစီခံစစ္ပံုစံကို ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ပံုစံ ေျပာင္းကာ တစ္ဖက္အသင္းမွ အရပ္အျမင္႔ဆံုးကစားသမားကို ကာသည္။ သူတို႔၏အားထုတ္မႈ ေအာင္ျမင္သည္။ ဂုိးသြင္းၿပီး အမွတ္မယူႏိုင္ေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ႔ၿပီး ေနာက္ဆံုး ေဘာလံုးက တစ္ဖက္ကြင္းထဲ ျပန္ေရာက္သြားသည္။

ေဒသနာက်မ္း ေရးသားသူ ေ႐ွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ ေလာကႀကီး၏႐ုန္းကန္ရမႈႏွင္႔ စိတ္႐ႈပ္ေထြးဖြယ္ရာမ်ားႏွင္႔ လံုးပမ္းေနရစဥ္ ႐ုန္းကန္လႈပ္႐ွားမႈမ်ားတြင္ အေဖာ္အသင္း တစ္ဦးဦး႐ွိပါက အက်ိဳး႐ွိေၾကာင္း သူသိမွတ္ဝန္ခံခဲ႔သည္ (ေဒ ၄း၉)။ ‘‘လူတစ္ေယာက္သည္ တစ္ေယာက္ကိုႏိုင္လွ်င္ ထိုလူကို ႏွစ္ေယာက္ ဆီးတားႏိုင္၏’’ (း၁၂)။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လဲလွ်င္ အနီးအပါး၌ မိတ္ေဆြ႐ွိပါက သူက ထူမ ဆြဲထူေပးႏိုင္သည္ (း၁၀)။

ေ႐ွာလမုန္၏စကားမ်ားက ဘဝခရီးစဥ္၏စံုစမ္းစစ္ေၾကာမႈမ်ားကို တစ္ဦးတည္း မရင္ဆိုင္ဘဲ အျခားသူမ်ားႏွင္႔မွ်ေဝရန္…

ၿငိမ္သက္ျခင္းႏွင့္ျပည့္ဝေသာႏွလံုးသား

သူ၏အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းျဖစ္သည့္ အားကစားသမားအျဖစ္မွ အနားယူ ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း ၄၅ ႏွစ္အထိ ဂ်ယ္ရီခရာမာကို အျမင့္ဆံုးေသာ အားကစား ထူးခၽြန္သူမ်ားအား ဂုဏ္ျပဳသည့္စာရင္းတြင္ ထည့္သြင္းျခင္း မခံရပါ။ အျခားေသာ ဂုဏ္ျပဳျခင္းမ်ားႏွင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းမ်ားစြာအတြက္ ဝမ္းေျမာက္ရေသာ္လည္း အထက္က ေဖာ္ျပေသာ အားကစားထူးခၽြန္သူ ဂုဏ္ျပဳသည့္စာရင္း ႏွင့္ကား ေဝးလ်က္ပင္ရိွေနေသးသည္။ သူ႔အား ထိုစာရင္းသို႔ သြင္းရန္ ၁၀ ႀကိမ္တိုင္တိုင္ အဆိုတင္သြင္းခဲ့ေသာ္လည္း ပယ္ခ်ျခင္းခံရသည္။ သူ႔၏ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပ်က္ျပားခဲ့ေသာ္လည္း သူက ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာျဖင့္ပင္ “ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကၽြန္ေတာ့္ကို အမ်ိဳးသားေဘာလံုး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ လက္ေဆာင္ေပါင္း ၁၀၀ ေပးခဲ့ၿပီးၿပီဟု ခံစားရတဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္မရေသးတဲ့အရာတစ္ခုအတြက္ စိတ္တို ဝမ္းနည္းေနရင္ အလြန္မွ မိုက္မဲရာက်မယ္” ဟု ေျပာသည္။

အျခားသူမ်ားသည္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထုိသို႔ ျငင္းပယ္ျခင္းခံရပါက ခါးသီးစြာ ခံစားေနရမည့္အခ်ိန္တြင္ ခရာမာသည္…

ခက္ခဲသည့္အရပ္၌ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း

ကၽြန္မမိတ္ေဆြသည္ ဖုန္းမကိုင္အားသည့္အခါတိုင္း သူ၏ voicemail အသံဖမ္းစက္က ေျပာစရာ႐ွိသည္ကို ခ်န္ထားရန္ ေျပာသည္။ ၿပီးေနာက္ “ယေန႔ကို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္ေစပါ” ဟူ၍ ႐ႊင္လန္းစြာႏွင့္အဆံုးသတ္သည္။ ထိုစကားစုေလးကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ရင္း အေျခအေနအခ်ဳိ႕တြင္ အမွန္ပင္ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ျဖစ္သည့္အတြက္ ေန႔တိုင္းကို “ေန႔ထူးေန႔ျမတ္”ျဖစ္ေအာင္ မိမိ၏ အစြမ္းအစျဖင့္ မတတ္ႏိုင္ပါ။ အရာရာအဆင္ေျပသည္ျဖစ္ေစ၊ မေျပသည္ ျဖစ္ေစ ေစ့ေစ့ေတြးလွ်င္ ကၽြန္မ၏ေန႔ရက္၌ ေရြးႏုတ္ျခင္းႏွင့္ လွပသည့္အရာတို႔ကို ေဖာ္ျပေနမည္ပင္။

ဟဗကၠဳတ္သည္ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႕သည့္ အေျခအေနကို မေမွ်ာ္မွန္းထားပါ။ ဘုရားသခင္က ပေရာဖက္ျဖစ္သူ သူ႔အား ဘုရားလူမ်ား အမွီျပဳရသည့္ ေကာက္ပဲသီးႏွံႏွင့္ သိုးႏြား စီးပြားမ်ား အနာဂတ္တြင္ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ျမင္မႈ ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပသည္ (၃း၁၇)။ ေရာက္ရွိလာမည့္ ဒုကၡကို ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္ရန္ အေကာင္းျမင္တတ္သူ ျဖစ္႐ံုႏွင့္ မရႏိုင္ပါ။ လူတစ္စုအေနႏွင့္ ဣသေရလလူတို႔ အလြန္ဆင္းရဲၾကပ္တည္းရ…

ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ၏ရလဒ္

၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ၏ စေတာ့႐ွယ္ယာေစ်းကြက္တြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူမ်ား သည္ ပ်မ္းမွ် ၃၇.၆ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ ႀကီးမားေသာအျမတ္ေငြကို ရ႐ွိခံစားၾကရသည္။ သို႔ရာတြင္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူမ်ားသည္ ၃၇.၀ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ အ႐ႈံးေပၚခဲ့သည္။ ထုိႏွစ္တို႔၏ၾကားကာလတြင္ ျပန္လည္ရရွိေသာေငြပမာဏသည္ တည္ၿငိမ္မႈမရွိဘဲ အတက္အက်႐ွိေနျခင္းေၾကာင့္ သူတို႔ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားေသာ ေငြမ်ားအတြက္ ရတက္မေအးျဖစ္ၾကရသည္။

သခင္ေယ႐ႈက သူ႔ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္သူမ်ားအား သူတို႔၏အသက္ကို သူ႔ထံပံုအပ္လွ်င္ ႀကီးမားေသာ အက်ိဳး ေက်းဇူးကို ျပန္လည္ရ႐ွိခံစားခြင့္ရမည္ဟု ကတိေပးခဲ့သည္။ သူတို႔ပိုင္ဆိုင္ေသာအိမ္မ်ား၊ လုပ္ငန္းမ်ား၊ ရာထူးမ်ားသာမက မိသားစုမ်ားစသည့္ “သူတို႔၌ ႐ွိသမွ်ကိုစြန္႔၍ ကိုယ္ေတာ္ ေနာက္သို႔လိုက္” ျခင္းျဖင့္ သူတို႔၏အသက္တာကို ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံၾကသည္ (း၂၈)။ သို႔ေသာ္ ေလာကစည္းစိမ္ဥစၥာကို တပ္မက္ေသာလူခ်မ္းသာတစ္ဦး၏အျဖစ္ကို သိ႐ွိရ ေသာအခါ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ သူတို႔၏ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈအေပၚ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ား ပို၍ ႀကီးမားလာသည္။ သိုရာတြင္ သခင္ေယ႐ႈက သူ၌ ဆက္ကပ္အပ္ႏွံလိုေသာသူသည္…

ဆိတ္ၿငိမ္မႈ၏အံ႔ဖြယ္ရာ

ကၽြန္မ၏ဘဝ႐ွင္သန္မႈက မႊန္ထူျပာယာခတ္ေနသကဲ႔သုိ႔ ကၽြန္မခံစားရသည္။ ခ်ိန္းဆို ထားသည့္ ကိစၥအတြက္ တစ္ေနရာမွအျခားတစ္ေနရာသို႔ အေျပးအလႊား သြားရသည္။ သြားေနသည့္ခရီးလမ္းတြင္ ဖုန္းေျပာသည္။ လုပ္ရမည့္အရာ မည္မွ်က်န္သည္ကို စစ္သည္။ ဤသို႔ျဖင္႔ အလြန္ပင္ပန္းသည့္ တနဂၤေႏြတစ္ေန႔တြင္ အိမ္ေနာက္ဘက္၌ ဆင္ထားသည့္ အဝတ္ပုခက္ထဲ ကၽြန္မ ပစ္လွဲလိုက္သည္။ ဖုန္းေရာ၊ ကေလးႏွင္႔ ခင္ပြန္းသည္ေရာ အိမ္ထဲမွာ ႐ွိေနသည္။ အစ၌ ခဏမွ်သာထိုင္မည္ဟု ေတြးထားေသာ္လည္း အေႏွာင္႔အယွက္ကင္းၿပီး ဆိတ္ၿငိမ္မႈေၾကာင္႔ ကၽြန္မၾကာၾကာ ဆက္ထိုင္ျဖစ္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္သည့္အရာမ်ားကို သတိျပဳ မိသည္။ သက္ေသာင္႔သက္သာ ၿငိမ္႔ၿငိမ္႔ေလး လႈပ္႐ွားေနသည့္ ပုခက္ျမည္သံ၊ လာဗင္ဒါပန္း အနီး ပ်ံ၀ဲေနသည့္ ပ်ားအသံ၊ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္၏ တျဖတ္ျဖတ္ေတာင္ပံခတ္သံ စသည္တို႔ကို ၾကားေနရသည္။ ေကာင္းကင္ႀကီးက ေတာက္ပေသာ အျပာေရာင္လြင္လြင္ႏွင္႔ တိမ္စိုင္မ်ားက ေလႏွင္႔ အလုိက္သင္႔ ေမွ်ာပါေ႐ြ႕လ်ားေနၾကသည္။

ဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းထားသမွ်ကို ၾကည့္ရင္း ကၽြန္မ…

ျပန္လည္ၿငိမ္၀ပ္တည္ေဆာက္ေပးျခင္း

၂၀၀၃ ခုႏွစ္က ေမာ္မြန္ပုရစ္ေကာင္မ်ား၏ ဖ်က္ဆီးမႈေၾကာင့္ ေဒၚလာ ၂၅ သန္းေက်ာ္ တန္ဖိုးရွိသည့္ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ား ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရသည္။ လမ္းသြားလွ်င္ အနည္းဆံုး တစ္ေကာင္ခန္႔ နင္းမိသည္အထိ ပုရစ္ေကာင္မ်ား အလြန္မ်ားျပားသည္။ ၁၈၄၈ ခုႏွစ္ အူတာျပည္နယ္၌ က်သည့္ သီးႏွံဖ်က္အင္းဆက္ ပိုးႏွံေကာင္သည္ ၂” x ၃”ခန္႔ သူ႔အရြယ္အစားႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ပင္ သူ၏သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္တြင္ အသီးအႏွံ အေလးခ်ိန္စုစုေပါင္း ၃၈ ေပါင္ကုိ စားသံုးႏိုင္သည္မွာ အံ့ၾသစရာပင္ျဖစ္သည္။ ၎တို႔ေၾကာင့္ လယ္သမားမ်ား၏ဘဝ ပ်က္ရသည့္အျပင္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ စီးပြားေရးလည္း ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရသည္။

ယုဒလူမ်ိဳးတုိ႔၏ နာခံမႈမရွိျခင္းအက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ယုဒျပည္တစ္ျပည္လံုးသည္ အင္းဆက္ပိုးမ်ား၏ဖ်က္ဆီး ျခင္းကို ခံရသည့္အေၾကာင္းကို ဓမၼေဟာင္းက်မ္းတြင္ ပေရာဖက္ ေယာလက ထုတ္ေဖာ္ေရးသားခဲ့သည္။ (က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕၏ ထင္ျမင္ခ်က္အရ ျပင္ပႏိုင္ငံမ်ားမွ စစ္တပ္မ်ားဟုတင္စား ထားသည့္) ေ႐ွးမ်ိဳးဆက္မ်ား တစ္ခါမွ်မၾကံဳဖူးေသာက်ိဳင္းေကာင္မ်ား၏ ဝင္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးျခင္းကို…

စံုမွိတ္ထားေသာမ်က္လံုးမ်ား

ထိုသို႔မလုပ္သင့္ေၾကာင္း သူသိသည္။ ၎သည္ မွားေၾကာင္း သူသိသည္။ သူ႔အမွားကို သူသိေၾကာင္း သူ႔မ်က္ႏွာတြင္ ေပၚေနသည္။ သူ႔မ်က္ႏွာကို ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္း ဖတ္ႏိုင္သည္။ သူလုပ္ထားသည့့္ အမွားအတြက္ သူႏွင့္ေဆြးေႏြးရန္ တူေတာ္ေမာင္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္လိုက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ သူ၏မ်က္လံုးမ်ားကို စုံမွိတ္ထားေတာ့သည္။ သူက ကၽြန္မကို မျမင္လွ်င္ ကၽြန္မကလည္း သူ႔ကိုျမင္ရမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သံုးႏွစ္သား ကေလးအေတြးျဖင့္ ထိုင္စဥ္းစားေနသည္။ ထို႔ျပင္ ကၽြန္မက သူ႔ကို မျမင္ရပါက သူလုပ္မိသည့္အမွား၏ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာမ်ားအတြက္ ဤသို႔ထိုင္၍ ေဆြးေႏြးစရာအေၾကာင္း လည္း မရွိေပ။

ကၽြန္မ သူ႔ကို ျမင္ရသည့္အတြက္ ကၽြန္မ ဝမ္းသာသည္။ သူ႕အမွားကို ျပန္မျပင္ႏိုင္ေသာ္လည္း လွစ္လ်ဴရႈျခင္း မရွိဘဲ သူ႔ႏွင့္ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးရန္ လိုသည္။ ကၽြန္မတို႔ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးအၾကား မည္သည့္အၿငိဳးအထံုးမွ် မရွိေစခ်င္ပါ။ ကၽြန္မ၏မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာစြာၾကည့္ၿပီး သူ႔ကို…

ႂကြယ္ဝျခင္းျဖစ္ေစ၊ ဒုကၡဆင္းရဲခံရျခင္းျဖစ္ေစ

Ann Voskamp ၏ One Thousand Gifts အမည္႐ွိ စာအုပ္၌ စာဖတ္သူတို႔အား မိမိတုိ႔၏ ေန႔စဥ္အသက္တာ၌ ဘုရားသခင္ သူတို႔အတြက္ ျပဳေသာအမႈမ်ားကို ႐ွာေဖြရန္ အားေပးထားသည္။ ၎စာအုပ္၌ ပန္းကန္္ေဆးစဥ္ ေတြ႕ရသည့္ သက္တန္႔ေရာင္ ေျပးေနသည့္ ပူေဖာင္းေလး၏ အလွမွစ၍ အျပစ္သားမ်ားျဖစ္သည့္ သူမအပါအဝင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အားလံုးအတြက္ ႏိႈင္းယွဥ္၍မရႏိုင္ေသာ ကယ္တင္ျခင္းအထိ ဘုရားသခင္၏ ႂကြယ္ဝေသာရက္ေရာမႈ ေကာင္းခ်ီးလက္ေဆာင္ အႀကီးအငယ္ကို ေန႔စဥ္မွတ္စု ေရးခဲ႔ သည္။ ေက်းဇူးသိတတ္ျခင္းသည္ ဘဝအသက္တာ၏ ဒုကၡ အေရာက္ဆံုး အခ်ိန္၌ပင္ ဘုရားသခင္ကို ေတြ႕ျမင္ေစေသာ အဓိကေသာ႔ခ်က္ ျဖစ္သည္ဟု Ann က ေဖာ္ျပထားသည္။

ဒုကၡႏွင္႔ ရင္ဆိုင္သည့္ ဘဝအသက္တာဟုဆိုလွ်င္ ေယာဘ၏ဘ၀ကထင္႐ွားလွသည္။ စင္စစ္ သူ၏ဆံုး႐ံႈးမႈက ႀကီးမားမ်ားျပားလွသည္။ သူ၏သိုးႏြားမ်ားအားလံုး ဆံုး႐ံႈးၿပီး မၾကာမီမွာပင္္ သားသမီး ဆယ္ေယာက္စလံုး ေ႐ွ႕ဆင္႔…