စာရေးသူ

အားလုံးမြင်နိုင်ရန်
Patricia Raybon

ပက်ထရစ်ရှာရေဗန်

ပက်ထရစ်ရှာရေဗန် (Patricia Raybon)သည် ခရစ်တော်ကိုယုံကြည်သူများအတွက် ပိုကြီးမားသောတောင်ကြီးများကို ရွှေ့နိုင်ရန်အလို့ငှါ အကူအညီဖြစ်စေသည့် ပေါင်းကူး-တည်ဆောက် စာစဉ်များကို ရေးသားလျက်ရှိသည်။ ဆုရစာရေးဆရာ၊ ဂျာနယ်လစ် တစ်ဦးအနေနှင့် ပက်ထရစ်ရှာသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူလူချင်းကို လူတို့ ချစ်ရန် သမ္မာကျမ်း၌အခြေတည်ကာ ခွန်အားပေးလှုံ့ဆော် ရေးသားပေးသည်။ ကျမ်းစာကို ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်သည့် အလျောက် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကျမ်းစာဘာသာပြန်သည့် လုပ်ငန်းများကို အားပေးကူညီသည်။ သူမသည် I Told the Mountain to Move၊ My First White Friend၊ သူမ၏ One Year® ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းစာစဥ် ဖြစ်သည့် God's Great Blessings စာအုပ်များအပြင် Undivided: A Muslim Daughter, Her Christian Mother, Their Past to Peace စာအုပ်ကို ရေးသားခဲ့သည်။ မိခင်တစ်ဦး၊ ဇနီးသည်တစ်ဦးအဖြစ် သူမသည် အငြိမ်းစားကျောင်းဆရာကြီးဖြစ်သည့် ခင်ပွန်းသည် ဒန် နှင့်အတူ သူမ၏ဇာတိမြေ အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ကိုလိုရာဒိုပြည်နယ်တွင် နေထိုင်သည်။ ပက်ထရစ်ရှာအား patriciaraybon.com တွင် သိကျွမ်း တွေ့ဆုံနိုင်ပါသည်။

စာမူ/ အကြောင်းအရာ များ ပက်ထရစ်ရှာရေဗန်

သင့်မုန်တိုင်းကို ရဲဝံ့စွာရင်ဆိုင်ပါ

၁၉၆၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၃ ရက် ညနေပိုင်းတွင် အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ တင်နစီပြည်နယ်၊ မန်ဖစ်စ်မြို့တွင် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတိုက်ခတ်လျက်ရှိသည်။ ပင်ပန်းလျက် နာမကျန်းဖြစ်နေသော Rev. Dr. Martin Luther King Jr. (သင်းအုပ် ဒေါက်တာ မာတင်လူသာကင်း ဂျူနီယာ) သည် ဘုရားကျောင်းခန်းမတွင် သပိတ်မှောက် သန့်ရှင်းရေးလုပ်သားများကို အားပေးမိန့်ခွန်းပြောရန် အစီအစဥ်မရှိခဲ့ပါ။ သို့ရာတွင် လူအုပ်ကြီးက သူ၏မိန့်ခွန်းကို ကြားနာရန် ရာသီဥတုကို ရဲရဲရင့်ရင့် အန်တုကာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်ဟု အရေးပေါ်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကြောင့် သူအံ့သြသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ခန်းမသို့ သူသွား၍ မိနစ် ၄၀ စကားပြောခဲ့ပြီး ၎င်းသည် “ငါ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ခဲ့ဖူးပြီ” ဟူသည့် ကျော်ကြားသော မိန့်ခွန်းဖြစ်လာသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ကင်းသည် လူသတ်သမား၏ ကျည်ဆံဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏မိန့်ခွန်းသည် ဖိနှိပ်ခံပြည်သူများကို “ကတိထားရာပြည်” ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်…

ကောင်းကင်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို နားညောင်းခြင်း

၁၈ လ သားအရွယ် Maison (မင်းဇံု) လေးသည် သူ့မိခင်၏အသံကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါ။ ဆရာဝန်များက သူ့အား ပထမဆုံး နားကြားကိရိယာ တပ်ဆင်ပေး ပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူ Lauryn (လော်ရင်း)က “သားလေး၊ မေမေ့အသံ ကြားရလား” ဟုမေးရာ ကလေးလေး၏မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ “ဟေး၊ သားလေး” ဟု လော်ရင်း ထပ်မံအသံပြုလိုက်သောအခါ ပြုံးရယ်နေသော မင်းဇံုလေးသည် နူးညံ့သော တခစ်ခစ်အသံလေးနှင့် မိခင်ဖြစ်သူအား တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ မျက်ရည်ကျလျက် လော်ရင်းသည် အံ့ဩဖွယ်ရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း သူမသိလိုက်သည်။ အိမ်ဖောက်ထွင်းခံရစဉ် လော်ရင်းသည် သေနတ်နှင့် သုံးချက်အပစ်ခံခဲ့ရပြီးနောက် မင်းဇံုလေးကို လမစေ့ဘဲ မွေးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ပေါင်မျှသာရှိသော မင်းဇံုလေးသည် အထူးကြပ်မတ်ဆောင်တွင် ၁၅၈ ရက် နေခဲ့ရပြီး နားကြားရန်မပြောနှင့်၊ အသက်ရှင်ရန်ပင် မျှော်လင့်ချက်မရှိခဲ့ပါ။

ဤကြည်နူးဖွယ်အဖြစ်အပျက်လေးသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို နားညောင်းနေသည့် ဘုရားသခင်အား…

ရွှေထက်ကောင်းသော

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရွှေအလုအယက်ရှာကြချိန်အတွင်း ရွှေရှာသူ Edward Jackson (အက်ဒွပ် ဂျက်ဆင်)သည် ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်သို့ ခရီးပြုလေရာ၊ ရောဂါဘယ၊ သေကြေပျက်စီးမှုအပြည့်နှင့် မြင်းလှည်းခရီးနှင်ခဲ့ရပုံကို ၁၈၄၉ ခုနှစ်၊ မေလ ၂၀ ရက် ဒိုင်ယာရီ၌ ရေးသားညည်းတွားခဲ့သည်။ “အို ကျွန်ုပ်ရဲ့အရိုးတွေကို ဒီမှာ မထားခဲ့ပါနဲ့၊ ဖြစ်နိုင်ရင် အိမ်မှာပဲပြန်မြှုပ်ပေးပါ”ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ရွှေရှာသူ John Walker (ဂျွန် ဝေါ့ကာ)က “ဒါဟာ သင်စိတ်ကူးမြင်ယောင်ကြည့်နိုင်တဲ့ ထီပေါက်စဉ်ပဲ။ အခြားသူတွေကို လာဖို့ အကြံမပေးဘူး”ဟု ရေးသားခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဝေါ့ကာသည် အိမ်ပြန်လာပြီး လယ်နှင့် နွားခြံလုပ်ငန်း၊ ပြည်နယ်တွင်းနိုင်ငံရေးစသည်တို့လုပ်ကိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုရခဲ့သည်။ သူ့မိသားစုဝင် တစ်ဦးက အမေရိကန် ရုပ်မြင်သံကြားအစီအစဉ် “Antiques Roadshow” (ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း အစီအစဥ်)သို့ ဝေါ့ကာ၏ ဝါကျင့်ကျင့်စာများကို ယူဆောင်ခဲ့ရာ ၎င်းတို့ကို ဒေါ်လာထောင်ချီ…

ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် သတိရခဲ့သည်

ကြီးမားသည့် အာဖရိကဘုရားကျောင်းတစ်ခု၌ သင်းအုပ်ဆရာသည် ဒူးထောက်ပြီး “ကျွန်ုပ်တို့ကိုအောက်မေ့တော်မူပါ”ဟု ဆုတောင်းသည်။ သင်းအုပ်ဆရာ၏ ဆုတောင်းချက်အပေါ် အသင်းသားများကလည်း “ကျွန်ုပ်တို့ကို အောက်မေ့တော်မူပါဘုရား”ဟု ငိုယိုတုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ YouTubeမှ ဤအဖြစ်အပျက်ကိုကြည့်ရင်း ကျွန်မအံဩလွန်း၍ မျက်ရည်ကျခဲ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့်လအနည်းငယ်က ရိုက်ကူးထားသော ဗီဒီယိုဖြစ်သော်လည်း ကလေးဘဝအချိန်က ကြားခဲ့သည့် “ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိရတော်မူပါဘုရား” ဟူသည့် ကျွန်မတို့၏မိသားစုသင်းအုပ်ဆရာ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည့် ဆုတောင်းသံကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။

ကလေးတစ်ဦးအနေနှင့် ထိုဆုတောင်းချက်ကို ကြားသည့်အခါ ဘုရားသခင် က ကျွန်မတို့ကို တစ်ခါတစ်ရံမေ့သွားသည်ဟု အထင်မှားယူဆခဲ့မိသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အရာအားလုံးကို သိသည် (ဆာ ၁၄၇:၅၊ ၁ ယော ၃:၂၀)။ ကျွန်မတို့ကို သူအမြဲတမ်းမြင်သည် (ဆာ ၃၃:၁၃-၁၅)။ ကျွန်မတို့ကို အတိုင်းဆမရှိ ချစ်မြတ်နိုးသည် (ဧ ၃:၁၇-၁၉)။

ထို့အပြင် “သတိရသည်”ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဟေဗြဲစကားလုံး Zakar ၌…

ကျွန်ုပ်တို့၏စစ်မှန်သောဖြစ်တည်မှု

လူတစ်ဉီးသည် ငါးစာရောင်းသည့်ဆိုင်တွင် ငါးဖမ်းကိရိယာဘူးကို ပထမဆုံးရွေးလိုက်သည်။ ဈေးဝယ်တွန်းလှည်းထဲသို့ ငါးမျှားချိတ်၊ ငါးကိုဆွဲဆောင်သည့် ကိရိယာများ၊ ဘော့ဘာ၊ ငါးမျှားကြိုးနှင့် ခဲသီးများ ထည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံး၌ သက်ရှိငါးစာ၊ ငါးမျှားတံအသစ်နှင့် ရစ်ကြိုးတို့ကို ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။ ဆိုင်ရှင်က "အရင်က ငါးမျှားဖူးလား" ဟုမေးရာ သူက "မမျှားဖူးဘူး" ဟုပြန်ဖြေသည်။ ဆိုင်ရှင်က "ဒါကိုထပ်ယူရင် ပိုကောင်းမယ်"ဟု ပြောသည်။ ရှေးဉီးသူနာပြုသေတ္တာ ဖြစ်သည်။ သူလည်း သဘောတူကာ ငွေရှင်းပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေ့က ငါးတစ်ကောင်မှမမိဘဲ ငါးမျှားချိတ်နှင့် ဂီယာတို့‌ကြောင့် သူ့လက်ချောင်းများ၌ ရှရာစုတ်ပြဲဒဏ်ရာများသာရခဲ့သည်။

ရှိမုန်ပေတရုအတွက် ၎င်းသည် ပြဿနာမဟုတ်ပါ။ သူ့လှေကိုရေနက်ရာသို့ ရွှေ့ပြီး "ပိုက်ကွန်ကိုချ၍ ငါးကိုအုပ်စမ်းလော့" (လု ၅:၄) ဟု ရှင်ယေရှုပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သည့် တံငါသည်ရှိမုန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တစ်ညလုံး ငါးတစ်ကောင်မျှမမိသော်လည်း ရှိမုန်နှင့် သူ့အပေါင်းအဖော်တို့ ပိုက်ကွန်ကိုချလိုက်ရာ…

သင်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ

"မင်းကိုတွေ့ရတာ အရမ်းဝမ်းသာတယ်"၊ "ဟယ် နင်လည်းပါတယ်ပေါ့"၊ "မင်းဒီမှာ ရှိနေတာ ဝမ်းသာတယ်ဟေ့" စသည့် နှုတ်ဆက်သံများက နွေးထွေးပြီး့ ဖက်လဲတကင်းရှိလှသည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ တောင်ပိုင်းကယ်လီဖိုးနီးယားရှိ အမှုတော်လုပ်ငန်း၏ အဖွဲ့ဝင်များက ညပိုင်းအစီအစဉ် မစတင်မီ အွန်လိုင်းပေါ်၌ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ဧည့်သည်ဆရာအနေနှင့် စကားပြောရမည့် ကျွန်မက ကိုလိုရာဒိုပြည်နယ်မှနေ၍ အွန်လိုင်းဗွီဒီယိုသို့ ဝင်လာသူ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေမိသည်။ ကျွန်မ မည်သူ့ကိုမှ မသိသဖြင့် အပြင်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ရုတ်တရက် ကျွန်မ၏သင်းအုပ်ဆရာဝင်လာပြီး နှစ်ရှည်လများ သိကျွမ်း ခဲ့သည့် ဘုရားကျောင်းမှသူငယ်ချင်းလည်း ဝင်လာသည်။ သူတို့ကိုမြင်လိုက်မှ အထီးကျန်သည်ဟု မခံစားရတော့ပါ။ ဘုရားက အထောက်အပံ့ပို့လိုက်သလိုပင်။

ဧလိယသည် အာဟပ်နှင့်ယေဇဗေလတို့၏ အမျက်ဒေါသရန်မှ ရှောင်ပြေး ပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောပရောဖက်ဟု ခံစားရသော်လည်း (၃ ရာ ၁၉:၁၀) သူတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါ။ ရက်ပေါင်း ၄၀၊ ညပေါင်း…

စကားပြောရမည့်အချိန်

အာဖရိကန်-အမေရိကန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအမှုတော် သာသနာလုပ်ငန်းတွင် နှစ်ပေါင်း-၃၀တိုင် သစ္စာရှိစွာ ပါဝင်အမှုတော်ဆောင်ခဲ့ သည်။ သို့သော် လူမျိုးရေးမတရားမှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး လုပ်ဖော်ဆောင်ဘက်တို့နှင့် ဆွေးနွေးရန် ကြိုးစားတိုင်း တုံ့ပြန်မှုကို မရခဲ့ပါ။ နောက်ဆုံး လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုဝါဒကို ပွင့်လင်း မြင်သာစွာ ဆွေးနွေးမှုများ ကမ္ဘာနှင့်အဝန်း ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော ၂၀၂၀ နွေဦးတွင် သူမ၏သာသနာကွင်းမှ မိတ်ဆွေများသည် ပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးမှုအချို့ စတင်ပြုလုပ်လာတော့သည်။ ရှုပ်ထွေးနေသောခံစားမှု၊ နာကျင်မှုများဖြင့် ထိုစကားဝိုင်း အစပျိုးလာသည်ကို ကျေးဇူးတင်မိသော်လည်း သူမ၏ လုပ်ဖော်ေဆောင်ဘက်များသည် ထိုကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားရန်၊ ရပ်တည်ပေးရန် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှအချိန်ကြာခဲ့ရသနည်းဟု အတွေးဝင်မိပါသည်။

အချို့သောအခြေအနေများတွင် နှုတ်ဆိတ်နေခြင်းက ဆောင်သင့်သောသီလတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဒေသနာကျမ်းတွင် ရှောလမုန်မင်းကြီး ရေးသားသကဲ့သို့ "ခပ်သိမ်းသောအမှုအရာတို့သည် မိမိတို့အချိန်ရှိ၏။ .... တိတ်ဆိတ်စွာနေရသော အချိန်နှင့် စကားပြောရသောအချိန်လည်းရှိ၏" (ဒေ ၃:၁၊ ၇)။

သို့သော် တစ်ယူသန်သဘောထားနှင့် မတရားသောအမှုများကို…

ခြံစည်းရိုးကို ရွှေ့လိုက်ပါ

ကျေးရွာဘုန်းတော်ကြီးသည် မအိပ်နိုင်ပါ။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် အရှိန်ကောင်းနေစဥ်တွင် ဘုရားကျောင်းနှင့်ကပ်လျက် ခြံစည်းရိုးခတ်ထားသည့်သင်္ချိုင်းတွင် ကျဆုံးသွားသောရဲဘော်များကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြုလ်ခွင့်မပြုနိုင်ကြောင်း အမေရိကန် စစ်သားအဖွဲ့လေးအား သူပြောခဲ့သည်။ အသင်းသားများကိုသာ သီးသန့် မြှုပ်နှံရန်အတွက် ဖြစ်သောကြောင့်ပါ။ ဤသို့ဖြင့် စစ်သားများသည် သူတို့ ချစ်ရသော သူငယ်ချင်းများကို ခြံစည်းရိုးအပြင်ဘက်တွင် မြှုပ်နှံခဲ့ကြသည်။

နောက်နေ့မနက်တွင် စစ်သားများက အုတ်ဂူများကို ရှာမတွေ့သဖြင့် "ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ အုတ်ဂူတွေ မရှိတော့ဘူး" ဟုသင်းအုပ်ဆရာကိုပြောရာ၊ ဆရာက "အို အဲ့ဒီမှာပဲ ရှိပါသေးတယ်" ဟုပြောသဖြင့် သူတို့တွေဝေသွားသည်။ ထိုအခါ ဆရာက "ငါငြင်းခဲ့မိလို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်။ ဒါကြောင့် မနေ့ညက ထပြီး ခြံစည်းရိုးကိုရွှေ့လိုက်တာ" ဟုရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ရှာဖွေကြည့်ပါလျှင် ဘုရားသခင်သည် ဘဝ၏စိန်ခေါ်မှုများကို အမြင်ရှုထောင့်အသစ်တစ်မျိုးဖြင့် မြင်စေပါသည်။ ၎င်းသည် ပရောဖက် ဟေရှာယက တန်ခိုးအာဏာဖြင့် အဖိနှိပ်ခံနေရသော ဣသရေလလူမျိုးများကို ပေးခဲ့သော သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ပင်လယ်နီတွင် ကယ်တင်ပေးခဲ့သောအမှုကို…

ဉာဏ်ပညာမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့

မြည်လာသောဖုန်းကို ကျွန်မ မဆိုင်းမတွဘဲ ချက်ချင်းကိုင်လိုက်သည်။ ဖုန်းခေါ်သူမှာ ကျွန်မတို့အသင်းတော်မိသားစုတွင် အသက်ကြီးဆုံးအသင်းသားဖြစ်ပြီး တက်တက်ကြွကြွဖြင့် အလုပ်ကြိုးစားသူ အသက်တစ်ရာနီးပါးရှိ အမျိုးသမီးဖြစ်ပါသည်။ သူမ၏အသစ်ထွက်မည့်စာအုပ်ကို အချောသတ်နေရင်း နောက်ဆုံးပိတ်စာကြောင်းကို ကူပြီးစဥ်းစားပေးရန် စာအရေးအသားနှင့်ဆိုင်သည့် မေးခွန်းအချို့ကို သူမေးသည်။ ခါတိုင်းလိုပင် ကျွန်မလည်း ချက်ခြင်းပင် သူမဘဝ၊ အလုပ်၊ ချစ်သူ၊ မိသားစုနှင့် ပတ်သက်သောမေးခွန်းများ တရစပ် ပြန်မေးလိုက်သည်။ ရှည်လျားလှ သောဘဝမှ သင်ယူခဲ့သော သူမ၏ဘဝသင်ခန်းစာများသည် ပညာ အမြော်အမြင်ဖြင့် တောက်ပနေပါသည်။ သူမက "ဖြည်းဖြည်း၊ ပုံမှန်ပဲသွားပါ"ဟု ကျွန်မကို ပြောပြီး ခဏအကြာတွင် သူမကိုယ်၌ ပုံမှန်လုပ်ရန် မေ့နေခဲ့သောအချိန်များ အကြောင်းကို သတိရပြီး နှစ်ဦးသားရယ်မောလိုက်မိသည်။ အံ့သြဖွယ် သူမ၏ဘဝဇာတ်လမ်းများက စစ်မှန်သော၀မ်းမြောက်ခြင်းများနှင့် အပြည့်ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်ပညာသည် ပျော်ရွှင်မှုသို့ ဦးတည်သွားကြောင်း နှုတ်ကပတ်တော်မှ သွန်သင်ထားသည်။ "ဉာဏ်ပညာကို ရှာ၍ရသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏" (သု…

သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း

ကျော်ကြားသော ဧဝံဂလိတရားဟောဆရာကြီး Billy Graham (ဘီလီဂရေဟမ်) သည် သမ္မာကျမ်းစာ လုံးဝမှန်ကန်သည်ဟု လက်ခံနိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရကြောင်း တစ်ခါက ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ည၌ San Bernardino (ဆန်ဘာနာ ဒီနို) တောင်ရှိ ဆိတ်ငြိမ် ရိပ်သာတွင် လရောင်အောက်ဝယ် သူတစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်နေရင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး သူ၏သမ္မာကျမ်းစာကို သစ်ငုတ်ပေါ် တွင် တင်လိုက်ကာ "အိုအဘဘုရားသခင်၊ ဤစာအုပ်ထဲတွင် ကျွန်တော်နားမလည် သောအရာ များစွာရှိပါ၏" ဟု အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဆုတောင်းခဲ့သည်။

သူ၏ဇဝေဇဝါရှုပ်ထွေးနေမှုကို ဖွင့်ဟဝန်ခံခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် "အဘ၊ ကျွန်တော်သည် ဤသမ္မာကျမ်းစာကို ကိုယ်တော်၏နှုတ်တော်ထွက်အဖြစ် ယုံကြည် ခြင်းဖြင့် လက်ခံပါတော့မည်" ဟု ဝန်ခံနိုင်အောင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဥ်တော်သည် မစလျက် လွတ်မြောက်မှုပေးခဲ့သည်ဟု ဂရေဟမ် ဆိုခဲ့သည်။ သူပြန်ထရပ်ချိန်တွင် သူ့၌မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း "ကျွန်တော့်စိတ်ထဲရှိ ဝိညာဥ်ရေးရာ တိုက်ပွဲကို တိုက်ခိုက်အနိုင်ရခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း…