စာရေးသူ

အားလံုးျမင္ႏိုင္ရန္
Poh Fang Chia

Poh Fang Chia

Poh Fang Chia သည္ အသက္(၁၅)ႏွစ္ အ႐ြယ္၌သခင္ေယ႐ႈကို ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ယံုၾကည္လက္ခံခဲ့သူျဖစ္ၿပီး အသက္တာမ်ားကို ထိေတြ႕ေျပာင္းလဲေစမည့္စာအုပ္မ်ား ဖန္တီး လိုေၾကာင္း သခင့္ထံဆက္ကပ္ခဲ့သည္။ ဆရာမသည္ Our Daily Bread အတြက္ စာမူမ်ားကို ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွ စ၍ ေရးသားေပးခဲ့ၿပီး စကၤာပူႏိုင္ငံရွိ Our Daily Bread Ministies ၌ အယ္ဒီတာအျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနပါသည္။

စာမူ/ အေၾကာင္းအရာ မ်ား Poh Fang Chia

မေျပာမီ စဥ္းစား

သူတို႔ညစာစားမည့္ နာမည္ႀကီးစားေသာက္ဆိုင္၏ လိပ္စာလမ္းၫႊန္ကို ေသခ်ာေအာင္ မစစ္ေဆးခဲ႔သည့္ ဇနီးအေပၚ ခ်ဴအန္း မေက်မနပ္ျဖစ္မိသည္။ မနက္ျဖန္ အိမ္မျပန္မီ မိသားစု၏အားလပ္ရက္ ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ကို ခမ္းနားေသာညစာျဖင္႔ အဆံုးသတ္မည္ဟု စိတ္ကူးထားၾကသည္။ ယခုတြင္ အခ်ိန္လြန္ကုန္ၿပီး ညစာလြတ္သြားေတာ႔မည္။ စိတ္ညစ္ညစ္ျဖင္႔ ‘‘စီစဥ္တာ ညံ့လိုက္တာ’’ဟု ဇနီးသည္ကို ေ၀ဖန္ ျပစ္တင္လိုက္သည္။
ေနာက္မွ သူ႔စကားအတြက္ ခ်ဴအန္း ေနာင္တရ သြားသည္။ သူ႔စကားက ျပင္းထန္လြန္းသည္။ ၇ ရက္တာ ခရီးစဥ္အတြက္ အံ႔မခန္းစီစဥ္ခဲ႔သည့္ ဇနီးသည္ကို ေက်းဇူး မတင္မိျခင္း၊ စားေသာက္ဆိုင္လိပ္စာကို သူကိုယ္တိုင္ စစ္ေဆး ၾကည့္ႏိုင္ပါလ်က္ သူမလုပ္ခဲ႔ျခင္း စသည္တို႔ကိုပါ ခ်ဴအန္း သေဘာေပါက္သြားသည္။
ကၽြႏု္ပ္တို႔လည္း ခ်ဴအန္းႏွင္႔ တူေနတတ္သည္။ ေဒါသထြက္လွ်င္ စိတ္ကိုလြတ္ေပးလိုက္ရန္၊ မထိန္းမခ်ဳပ္ဘဲ ေျပာဆိုပစ္လိုက္ရန္ ေသြးေဆာင္ခံရတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ဆာလံဆရာနည္းတူ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ဆုေတာင္း အပ္သည္။ ‘‘အိုထာ၀ရဘုရား၊…

အေတာင္ႏွစ္ဘက္႐ွိေသာ ေနမင္း

ေယ႐ု႐ွလင္ၿမိဳ႕၏ ေ႐ွးေဟာင္းသုေတသနတကၠသိုလ္၌ ႐ႊံ႕ေစးျဖင္႔ ျပဳလုပ္ထားေသာ ေ႐ွးေဟာင္းတံဆိပ္တံုးတစ္ခုမွာ ဗီဒိုထဲ၌ ငါးႏွစ္တာမွ် ထိုအတိုင္း ႐ွိေနခဲ႔သည္။ ေတာင္ဘက္ ေယ႐ု႐ွလင္ၿမိဳ႕႐ိုးေဟာင္း၏ေအာက္ေျခ၌ အဆိုပါတံဆိပ္တံုးကို တူးေဖာ္ ရရွိၿပီးေနာက္ သက္တမ္း ၃၀၀၀ နီးပါး႐ွိေသာ အရာ၀တၱဳ၏အေရးပါမႈကို အေစာပိုင္း စစ္ေဆးေလ႔လာမႈတြင္ မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ႔ပါ။ သို႔ေသာ္ တံဆိပ္ေပၚ႐ွိ စာသားကို သုေတသီတစ္ဦးက ေစ႔ေစ႔စပ္စပ္ ၾကည့္႐ႈေလ႔လာၿပီးေနာက္ အဓိကအေရးပါေသာအခ်က္ကို ေတြ႕႐ွိေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ႔သည္။ ေ႐ွးေဟာင္းေဟျဗဲစာျဖင္႔ ေရးထိုးေသာစာမွာ ‘‘ယုဒ႐ွင္ဘုရင္ အာခတ္၏သား ေဟဇကိမင္းႏွင္႔ သက္ဆိုင္သည္’’ ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။
တံဆိပ္တံုးအလယ္တြင္ အေတာင္ႏွစ္ဘက္႐ွိေသာ ေနမင္းအား အသက္ကိုကိုယ္စားျပဳသည့္ ႐ုပ္လႊာႏွစ္ခုက ၀န္းရံထားသည္။ ထိုတံဆိပ္တံုးကို ေတြ႕႐ွိသူ ေ႐ွးေဟာင္း သုေတသီက ေဟဇကိမင္းသည္ ေသနာမွေပ်ာက္ကင္း ၿပီးေနာက္ ဘုရားသခင္၏ကြယ္ကာျခင္း အမွတ္သေကၤတအျဖစ္ ဤတံဆိပ္တံုးကို စတင္အသံုးျပဳခဲ႔ျခင္း ျဖစ္မည္ဟု ယံုၾကည္သည္ (ေဟ႐ွာ ၃၈း၁-၈)။ ေဟဇကိမင္းသည္ ဘုရားသခင္အား…

ရွိမုန္ေျပာသည့္စကား

ရာျဖဴ႕ရာဘင္ဒရာနတ္ အမည္တြင္သူသည္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတြင္ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္မွ် လူငယ္ဌာနတြင္ လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ သူသည္ ညနက္သည့္အထိ လူငယ္မ်ားႏွင့္ အတူသြား၊ အတူစားသည္။ သူတို႔ေျပာစကားမ်ားကို နားေထာင္ေပးသည္။ သူတို႔ကို ေဆြးေႏြး အၾကံေပးသည္၊ သူတို႔ကို သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးသည္။ လူငယ္မ်ားႏွင့္ အလုပ္လုပ္ရ သည္ကို သူႏွစ္သက္ေသာ္လည္း အလားအလာေကာင္းသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ယံုၾကည္ျခင္းမွ ေသြဖည္သြား လွ်င္ သူအလြန္စိတ္ထိခိုက္သည္။ အခ်ိဳ႕ေန႔ရက္မ်ားတြင္ သူသည္ ႐ွင္လုကာခရစ္ဝင္ အခန္းႀကီး ၅ တြင္ ေဖာ္ျပသည့္ ႐ွိမုန္ ေပတ႐ုကဲ့သို႔ ခံစားရသည္။
ရွိမုန္သည္ တစ္ညလံုး ႀကိဳးစားပမ္းစား ငါးရွာေသာ္လည္းငါးတစ္ေကာင္မွ်မရသျဖင့္ (း၅)၊ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္၍ စိတ္ပ်က္ ေနခဲ့သည္။ ခရစ္ေတာ္က “ေရနက္ရာအရပ္သို႔ ေ႐ႊ႕ဦးေလာ့။ ပိုုက္ကြန္ကိုခ်၍ ငါးကိုုအုပ္စမ္းေလာ့” (း ၄) ဟုု ေျပာလွ်င္ ႐ွိမုန္က “အမိန္႔ေတာ္ရွိလွ်င္ ပိုက္ကြန္ကိုခ်ပါမည္” ဟုျပန္ေလွ်ာက္ေလ၏(း…

ပန္းတိုင္အေရာက္ ေျပးၾကစို႔

၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ရီယို အိုလံပစ္ၿပိဳင္ပြဲ၏ မီတာ ၅၀၀၀ ေျပးပြဲတြင္ ယွဥ္ၿပိဳင္သူ အေျပးသမားႏွစ္ဦးကို ကမာၻမွအာ႐ံုစိုက္ စိတ္၀င္စားခဲ႔သည္။ နယူးဇီလန္ႏိုင္ငံသူ နီကီ ဟမ္ဘလင္ႏွင္႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသူ အက္ဘီ ဒီ ဒက္ဂိုစတီႏိုတို႔သည္ မီတာ ၃၂၀၀ ခန္႔တြင္ တိုက္မိၿပီး လဲက်သြားခဲ႔ၾကသည္။ အက္ဘီသည္ လ်င္ျမန္စြာ ျပန္ထႏိုင္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ရပ္ၿပီးနီကီကို ကူညီခဲ႔သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ျပန္စေျပးၿပီး မၾကာမီ အက္ဘီ မွာ ေခ်ာ္လဲက်ျခင္းေၾကာင္႔ သူ၏ ညာဘက္ ေျခေထာက္တြင္ ဒဏ္ရာရသြားသျဖင့္ ဒယီးဒယိုင္ ျဖစ္လာသည္။ ဤတစ္ႀကိမ္တြင္ သူ၏မိတ္ေဆြကို ပန္းတိုင္အထိေရာက္ေအာင္ေျပးရန္ အားေပးရမည့္ နီကီ့အလွည့္ ေရာက္လာသည္။ အက္ဘီ ပန္း၀င္လာေသာအခါ သူ႔ကို ဖက္ယမ္းရန္ နီကီ ေစာင္႔ေနသည္။ အလြန္လွပေသာ အျပန္အလွန္ ေဖးမမႈျမင္ကြင္းပါတကား။
ထိုျမင္ကြင္းက ကၽြန္မအတြက္ သမၼာက်မ္းစာထဲမွ က်မ္းခ်က္တစ္ပိုဒ္ကို…

ပထမေျခလွမ္း လွမ္းျခင္း

Tham Dashu သည္ သူ႔ဘ၀၌ တစ္ခုခုလိုေနသည္ဟု ခံစားရသည္။ သို႔ႏွင္႔ သူ႔သမီး တတ္ေရာက္သည့္ ဘုရားေက်ာင္းသို႔ စတင္တက္ေရာက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ သူတို႔ သားအဖ ႏွစ္ဦးသည္ တစ္ခါမွ အတူတူ တြဲမသြားၾကေပ။ ယခင္က သမီးျဖစ္သူကို သူစိတ္ဒုကၡ ေပးခဲ႔သည့္အတြက္ သူတို႔ ႏွစ္ဦးၾကား အမုန္းပြားခဲ႔သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ Tham သည္ သီခ်င္းစဆိုသည့္ အခ်ိန္မွသာ ဘုရားေက်ာင္းထဲ လွ်ဳိ၀င္ လာၿပီး ၀တ္ျပဳစည္းေ၀းၿပီးသည္ႏွင္႔ ခ်က္ျခင္းျပန္သြားသည္။
အသင္းသားမ်ားက သူ႔ကို ဧ၀ံေဂလိသတင္းစကား ေ၀မွ်ေသာ္လည္း သခင္ေယ႐ႈကို ယံုၾကည္လက္ခံရန္ ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို Tham က အျမဲလိုလိုပင္ သိမ္ေမြ႕စြာ ျငင္းဆို ခဲ႔သည္။ ထိုသို႔ျဖစ္သည့္တိုင္ ဘုရားေက်ာင္းသို႔သူသြားျမဲသြားခဲ႔သည္။
တစ္ေန႔တြင္ Tham သည္ အျပင္းအထန္ နာမက်န္း ျဖစ္ေလရာ၊ သမီးက အားတင္းလ်က္ ဖခင္ထံ စာတစ္ေစာင္…

ထာ၀ရတည္ျမဲေသာအရာကား အဘယ္နည္း

မ်ားမၾကာမီက အခက္အခဲမ်ားစြာ ၾကံဳေတြ႕ခဲ႔ရသည့္ ကၽြႏု္ပ္၏မိတ္ေဆြတစ္ဦးက “စာေမးပြဲ ေလးႀကိမ္ ေျဖဆိုခဲ႔ရတဲ႔ ေက်ာင္းသားဘ၀ကို ျပန္ေျပာင္းဆင္ျခင္ၾကည့္ေတာ႔ ေျပာင္းလဲသြားတဲ႔အရာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ … ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္၊ တကယ္႔ကို ေၾကာက္ဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ဘယ္အရာမွ မျမဲဘူး” ဟု ေရးသားခဲ႔သည္။
အခ်ိန္ ၂ ႏွစ္တာအတြင္း ကိစၥမ်ားစြာ ျဖစ္ပ်က္သြား ႏိုင္သည္။ အလုပ္ေျပာင္းျခင္း၊ မိတ္ေဆြသစ္ရ႐ွိျခင္း၊ ဖ်ားနာျခင္း၊ ေသျခင္းတရားႏွင္႔ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္း စသည္ျဖင္႔ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ၊ ဘ၀ကို ေျပာင္းလဲေစသည့္ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားက ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို အလစ္ေခ်ာင္းလ်က္ ထုေထာင္းရန္ ေစာင္႔ေနသည္။ ၎ကို ကၽြႏု္ပ္တို႔အေနျဖင္႔ မသိႏိုင္၊ သို႔ေသာ္ ခ်စ္ေတာ္မူေသာ ေကာင္းကင္ဘံု႐ွင္ အဘဘုရားသည္ ေျပာင္းလဲေတာ္မမူေၾကာင္း သိရျခင္းက အလြန္ ႏွစ္သိမ္႔သက္သာရာျဖစ္သည္။
ဆာလံဆရာက “ကိုယ္ေတာ္သည္ ေျပာင္းလဲေတာ္မမူပါ။ အသက္ေတာ္လည္း မကုန္ဆံုးရပါ”(ဆာ ၁၀၂း၂၇)ဟုဆိုသည္။ ဤသမၼာတရား၏ရည္ၫႊန္းခ်က္က…

သင္သည္ မေဆာက္ရ

ဒါ၀ိဒ္သည္ အစီအစဥ္မ်ား ေရးဆြဲကာ ပရိေဘာဂဒီဇိုင္းပံုကို ဆြဲသည္။ တန္ဆာပလာ ပစၥည္းမ်ားကို စုေဆာင္းသည္။ စီစဥ္စရာမ်ားအားလံုးကို အက်အန စီစဥ္သည္ (၅ ရာ ၂၈း၁၁-၁၉ ကို ၾကည့္ပါ)။ သို႔ေသာ္ ေယ႐ု႐ွလင္ၿမိဳ႕၌ ပထမဦးဆံုး တည္ေသာ ဗိမာန္ေတာ္ သည္ ဒါ၀ိဒ္၏ဗိမာန္ေတာ္ မဟုတ္ဘဲ၊ ေ႐ွာလမုန္၏ ဗိမာန္ေတာ္ဟု  ထင္ရွားခဲ့သည္။
ဘုရားသခင္က “သင္သည္ ငါေနစရာဘို႔ အိမ္ကို မေဆာက္ရ” (၅ ရာ ၁၇း၄)ဟု မိန္႔ၾကားထားသည္။ ဤသို႔ ဘုရားသခင္က သူ႔ကို မေဆာက္ခုိင္းေသာ္လည္း ဒါ၀ိဒ္၏ တံု႔ျပန္ပံုမွာ အတုယူစရာေကာင္းလွသည္။ သူသည္ သူကိုယ္တိုင္ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္သည့္အရာ၌ အာ႐ံုမစိုက္ဘဲ ဘုရားသခင္ လုပ္ေဆာင္မည့္အရာအေပၚ အာ႐ံုစိုက္သည္ (၅ ရာ ၁၇း၁၆-၂၅)။ ေက်းဇူးတင္ေသာ စိတ္သေဘာကို ေစာင့္ထိန္းသည္။ သူလုပ္ႏိုင္သမွ်ကို လုပ္ေဆာင္သည္။ ဗိမာန္ေတာ္ တည္ေဆာက္ရာ၌…

ၿပီးျပည့္စံုစြာ ခ်စ္ျခင္း

သမီးျဖစ္သူႏွင့္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာျပႆနာကို ေျပာျပေနစဥ္ပင္ သူမ၏အသံမွာ တုန္ရင္
ေနသည္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္သမီး၏အေပါင္းအသင္းမ်ားက ဘာမွန္းမသိ၊ စိုးရိမ္စိတ္ႏွင့္ ပူပန္ေနသည့္မိခင္မွာ သမီး၏ဖုန္းကို ျပန္သိမ္းကာ သမီးေနာက္  တစ္ေကာက္ေကာက္ လိုက္ခဲ့သည္။ သားအမိႏွစ္ဦး၏ဆက္ဆံေရးမွာ ဆိုး၀ါးေနရာမွ အဆိုးဆံုးအေျခအေနသို႔ ေရာက္ေတာ့မည့္ပံုေပၚေနသည္။
သမီးျဖစ္သူႏွင့္ ကၽြန္မစကားေျပာၾကည့္ရာ၊ သမီးကမိခင္ကို လြန္စြာခ်စ္ေသာ္လည္း မိခင္၏တင္းၾကပ္သည့္ ခ်စ္ျခင္းေအာက္တြင္ မြန္းၾကပ္ေနၿပီး လြတ္လပ္မႈကို ေတာင့္တေနေၾကာင္း သိခဲ့ရသည္။
မျပည့္စုံသည့္လူသားမ်ားျဖစ္သည့္ ကၽြန္မတို႔သည္ လူမႈဆက္ဆံေရးမ်ား၌ ႐ုန္းကန္ေနၾကရသည္။ မိဘျဖစ္ေစ၊ သားသမီးျဖစ္ေစ၊ အပ်ိဳလူပ်ိဳျဖစ္ေစ၊ အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္ေစ  ခ်စ္ေမတၱာကို မွန္ကန္စြာ ထုတ္ေဖာ္ႏိုင္ရန္၊ မွန္ကန္သည့္ အခ်ိန္တြင္ မွန္ကန္စြာ ေျပာႏိုင္လုပ္္ႏိုင္ရန္ အားထုတ္ၾကရ သည္။ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ခ်စ္ျခင္းျဖင့္ ရွင္သန္ၾကရသည္။
၁ ေကာ ၁၃ တြင္ ရွင္ေပါလုက ၿပီးျပည့္စံုေသာ ခ်စ္ေမတၱာသည္ မည္သည္ႏွင့္တူသည္ကို ေဖာ္ျပထားသည္။သူ၏ေဖာ္ျပခ်က္စံႏႈန္းက အလြန္ေကာင္းေသာ္လည္း ထိုေမတၱာကို…

ဘာမွ မလို

ခရီးေဆာင္အိတ္မပါဘဲ ခရီးသြားရန္ ေတြးၾကည့္လိုက္ပါ။ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ား၊ လဲစရာ အ၀တ္အစားမ်ား၊ ပိုက္ဆံ (သို႔) အေႂကြးႏွင့္ေစ်း၀ယ္ႏိုင္သည့္ ခရက္ဒစ္ကတ္မ်ား မပါ၊ မိုက္မဲၿပီး ထိတ္လန္႔စရာ မဟုတ္ေပဘူးလား။
သို႔ေသာ္ တပည့္ေတာ္ ၁၂ ပါးအား ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ေဟာေျပာရန္ႏွင္႔ အနာၿငိမ္းေစရန္ သခင္ေယ႐ႈ ေစလႊတ္ခဲ႔စဥ္က အထက္ပါ အတိုင္း မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။ သခင္ေယ႐ႈက “သင္တုိ႔သည္ ေတာင္ေ၀းတစ္ခုမွတစ္ပါး လမ္းခရီးဖို႔ အဘယ္အရာကိုမွ် မယူၾကႏွင္႔။ လြယ္အိတ္ႏွင္႔ မုန္႔မွစ၍ ခါးပန္း၌ ေၾကးေငြကို မယူၾကႏွင္႔။ ေျခနင္းကို စီးၾကေလာ႔။ အက်ႌ ႏွစ္ထပ္ မဝတ္ ၾကႏွင္႔” ဟု မွာထားေတာ္မူ၏ (မာကု ၆း၈-၉)။
သို႔ေသာ္ျငားလည္း  သူျပန္တက္ႂကြၿပီးေနာက္တြင္ တပည့္ေတာ္မ်ား လုပ္ေဆာင္ရမည့္အမႈအရာမ်ားအတြက္ သခင္ျပင္ဆင္ရာ၌   ၎တို႔အား
“ယခုမူကား ေငြအိတ္႐ွိေသာသူသည္ ယူေစ။ လြယ္အိတ္႐ွိေသာသူသည္ ယူေစ။ ဓားမ႐ွိေသာသူသည္ အ၀တ္ကို…

ဘဝကို ႐ွာေဖြေတြ႕႐ွိျခင္း

အေဖ့ စကားလံုးမ်ားက ရာဗီ႔ ရင္ကို နာက်င္စြာ ထိုးႏွက္သည္။ “မင္းဟာ တကယ္႔ကို အ႐ႈံးသမားပဲ။ မိသားစုကိုလည္း အ႐ွက္ရေစတဲ႔သူပဲ” စြမ္းရည္ထူးခၽြန္သည့္ သူ႔ေမြးခ်င္း ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ ယွဥ္လွ်င္ ရာဗီ သည္ ဂုဏ္ယူစရာမရွိသူအျဖစ္ ႐ႈျမင္ခံရသည္။ သူသည္ အားကစားတြင္   ႀကိဳးစားခဲ႔ၿပီး ထူးခၽြန္ပါေသာ္လည္း သူ႔ကိုယ္ကို အ႐ံႈးသမားအျဖစ္သာ ခံစားရဆဲျဖစ္သည္။ “ငါဘာျဖစ္လာမွာလဲ။ ငါ တကယ္ပဲ လံုးဝကို အ႐ံႈးသမား ျဖစ္ေနသလား။ မနာက်င္ မခံစားရဘဲ အဲဒီဘဝကေန ႐ုန္းထြက္ႏိုင္မလား”ဟု သူ႔ကိုယ္သူ ေမးခြန္း ထုတ္မိသည္။ ဤအေတြးမ်ားက သူ႔ကို ေျခာက္လွန္႔ေနခဲ႔ ေသာ္လည္း သူဘယ္သူ႔ကိုမွ ရင္ဖြင္႔မေျပာခဲ႔ပါ။ ထိုသို႔ ရင္ဖြင့္သည့္အေလ့အထလည္း မရွိပါ။ “ကိုယ္႔ရဲ႕ အတြင္းစိတ္က နာက်င္မႈကို စိတ္ထဲမွာပဲထား၊ ၿပိဳလဲေနတဲ႔ ကိုယ္႔ဘဝကို ကိုယ္႔ဘာသာကုိယ္ပဲ ေတာင္႔ခံထား” ဟု သြန္သင္ခံခဲ႔ရျခင္းေၾကာင့္လည္း ပါသည္။
သို႔ႏွင့္…