ဘုရားသခင်ပေးအပ်သော ဆုကျေးဇူး

ဂန္တဝင်တေးရေး ဂီတစာဆို လူဗစ်ဗန်ဘီသိုဗင်(Ludwig van Beethoven)သည် သမိုင်းတွင် အကျော်ကြားဆုံး ဂီတပညာရှင်များအနက်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ၁၈၂၇ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး၊ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ နီးပါး ကြာခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ သီချင်းများကို ယနေ့တိုင် အများဆုံး တီးမှုတ်ဖျော်ဖြေကြဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘီသိုဗင်၏မျိုးရိုးဗီဇ(DNA)ကို လေ့လာကြည့်ရာတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ထင်ထားသလို သူ၌မွေးရာပါအရည်အချင်းများ ရှိမနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ စည်းချက် ညီအောင်ထိန်းညှိနိုင်သောဂီတပါရမီစွမ်းရည်ရှိသည့် လူပေါင်း ၁၄,၅၀၀ ၏ မျိုးဗီဇနှင့် ဘီသိုဗင်၏မျိုးဗီဇ(ဂီတကျွမ်းကျင်မှုအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတည်း)ကို နှိုင်းယှဉ်သောအခါ၊ ဘီသိုဗင်၏အဆင့်မှာ အံ့ဩလောက်စွာ နည်းနေပါသည်။

ဘီသိုဗင်၌(သူ့စွမ်းရည်ကို ဖွံ့ဖြိုးစေသည့်)ဂီတနှင့်ပတ်သက်သည့် အခွင့်အလမ်းများနှင့် အတွေ့အကြုံများစွာရှိခဲ့သည်။ မွေးရာပါ ပါရမီရှိခြင်းထက်၊ မိမိပါရမီကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိခြင်းထက် မိမိ၌ရှိသည့် ဆုကျေးဇူးများကိုပေးအပ်သူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး၊ အစွမ်းရှိသမျှနှင့် အစေခံကာ ကိုယ်တော်အား ဘုန်းထင်ရှားစေရပါမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဖန်ဆင်းရှင်သည် ဗေဇလေလနှင့် အဟောလျဘတို့အား တဲတော်တည်ဆောက်ရာတွင်…

ဘုရားသခင်အတွက် တန်ဖိုးရှိသော

အိမ်တစ်အိမ်၏နံရံတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို မည်သူမျှ သတိမထားမိ၊ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ထိုပန်းချီကား ပြုတ်ကျ သွားသည်။ ၎င်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ပန်းချီကားပြုပြင်သူထံ ယူသွားသောအခါ၊ ယင်းပန်းချီသည် ကြာမြင့်စွာပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော ရန်းဘရန့်(Rembrandt) ၏ လက်ရာမြောက် “The Adoration of the Magi”ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကူးယူပန်းချီများသာ ကျန်ရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် မူလလက်ရာဖြစ်နေသည်။ ရုတ်ခြည်းပင် ထိုပန်းချီကား၏တန်ဖိုးမှာ ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာသို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

သမ္မာကျမ်းစာတွင် တန်ဖိုးချခံရပြီး မေ့လျော့ခံရသော တန်ဖိုးကြီးအရာ နောက်တစ်မျိုးကို ဖော်ပြထားပါသည်။ ပရောဖက်ဟေရှာယသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏နှိုးဆော်မှုအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် အခြားပြည်သို့ သိမ်းယူခံရကာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်၊ တန်ဖိုးချခံရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

“မစိုးရိမ်နှင့်။ သင့်ကို ငါရွေးနုတ်ပြီ။ ငါ့နာမဖြင့် မှည့်ပြီ။ သင့်ကို…

ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သူကား အဘယ်သူနည်း

မေရီကိုဘယ်လ်သည် သူမ၏အသက်ကို ကယ်ခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သော ပစ္စည်းပို့သမားကို ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှ လှမ်းမြင်ပြီး ပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူမသည် ကားအဝင်အထွက်လမ်းတွင် ချော်လဲကာ ဦးခေါင်းထိခိုက်ခဲ့ပြီး၊ ဦးနှောက်အတွင်း သွေးယိုစိမ့်မှုဖြစ်ခဲ့သည်။ ရာဟီးမ်ကူးပါးက သူမကိုတွေ့ပြီး၊ အရေးပေါ်ဌာနသို့ ဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ သူမကို ဆေးရုံတွင် လာကြည့်နိုင်ကြောင်း ရာဟီးမ်အား သူမ၏ မိသားစုက ဖိတ်ခေါ်ရာ၊ သူမ ပြန်လည်ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေသော သူမနှစ်သက်သည့် အချိုပွဲစားစရာများပါ ယူလာပေးသည်။

သူတို့၏ဇာတ်လမ်းက ကောင်းသောရှမာရိဥပမာကို သတိရစေသည်။ ၎င်းသည် ထာဝရအသက်ရရှိရန် မည်သို့ပြုရမည်ကို မေးလာသော ကျမ်းတတ်တစ်ဦးအား တုံ့ပြန်ဖြေကြားခဲ့သော သခင်ယေရှု၏အဖြေဖြစ်သည်။ သခင်ယေရှုက “ပညတ္တိကျမ်း၌ အဘယ်သို့လာသနည်း။...ထိုသို့ပြုလော့”(လု ၁၀:၂၆)၊ “ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှချစ်လော့”(:၂၇)ဟု မိန့်ကြားရာ၊ ကျမ်းတတ်က “အဘယ်သူသည် အကျွန်ုပ်နှင့်စပ်ဆိုင်သူ ဖြစ်ပါသနည်းဟု”မေးပြန်သည်(:၂)။

လူတစ်ယောက်သည် ဓားပြတိုက်ခံရပြီး သေလုမျောပါးဖြစ်နေချိန်၌ အနီးမှ ဖြတ်သွားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့်လေဝိလူတို့က သူ့ကို ရှောင်သွားသည်။ သို့သော်…

သူတစ်ပါးအား သိကျွမ်းခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်း

ဂရိတွေးခေါ်ပညာရှင်နှင့် သမားတော်ဟစ်ပို့ခရတီစ်[Hippocrates] (ခန့်မှန်းအားဖြင့် ဘီစီ ၄၆၀-၃၇၅)သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အတတ်ပညာကို အယူသီးသောနယ်ပယ်မှ ဆွဲထုတ်ပြီး၊ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် သတိပြုလေ့လာခြင်းများဖြင့် သက်သေပြခဲ့သည်။ သို့သော် လူနာသည် လူသားဖြစ်ကြောင်းကို သူမျက်ခြေ မပြတ်ခဲ့ပါ။ သူက “လူတစ်ဦးခံစားနေရသည့် ရောဂါအကြောင်း သိခြင်းထက်၊ ထိုရောဂါကို ခံစားနေရသည့်လူကို သိခြင်းက ပိုအရေးကြီးသည်”ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ရှင်ပေါလုသည် ပြဿနာများစွာရှိသော ကောရိန္သုအသင်းတော်အတွက် စိတ်ပူပန်လျက် စောင်မခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် “သာသနာပလူတို့တွင်ပင် မကြားရသော”အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သူအပါအဝင် (၁ ကော ၅:၁)၊ အသင်းဝင် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ သဘောသဘာဝကို သတိပြုနားလည်ခဲ့သည်။ ပေါလုသည် “အပြစ်ရောဂါ”ကို ပြင်းထန်စွာ အရေးယူတုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသူလည်း နောင်တရခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူသည် ကောရိန္သုဩဝါဒစာဒုတိစောင်ကို ရေးသားသောအခါ၊ ထိုသူကို ချစ်ခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ဆက်ဆံရန် အသင်းတော်အား ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ “သူ့အပြစ်ကြောင့် အားလုံးဝမ်းနည်းခဲ့ကြရသော်လည်း”(၂…