ဆွစ်ဇာလန်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန်မှာ အဖေ့၏ဘဝအိပ်မက်ဖြစ်သည်။ သူ၌ သူငယ်ပြန်ရောဂါတွေ့ရှိပြီးနောက်၊ သူသွားနိုင်လာနိုင်ချိန်တွင် သူနှင့်အတူ ဆွစ်ဇာလန်သို့ လိုက်သွားရန် အမေဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ “တစ်နေ့တော့ Titlis(ထစ်လစ်) တောင်ပေါ်မှာရှိတုန်း ငါတို့ပတ်ပတ်လည်မှာ နှင်းတွေကျနေတာ။ အဲဒီ့အချိန် သမီးအဖေရဲ့မျက်နှာက အရမ်းပျော်နေတာကို အမေမြင်ခဲ့တယ်။ သူ့အိပ်မက် အမှန်တကယ်ဖြစ်လာလို့ အရမ်းပျော်နေတဲ့ အပျော်မျိုးပေါ့”ဟု အမေက ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် “ငါတို့ဘယ်ကို ရောက်နေတာလဲ”ဟု အဖေမေးသည့်အခါ အမေမျက်ရည်ကျခဲ့ရသည်။

ဆွစ်ဇာလန်၌ သူရောက်နေကြောင်း အဖေမေ့သွားသော်လည်း “သွားလည်ခဲ့ရတာ တန်ပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ တဒင်္ဂလေးမှာ သူသိပြီး ပျော်ရွှင်နေခဲ့တယ်”ဟု အမေက ဆိုခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်မတို့ထံမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဘယ်တော့မှ ပြန်နှုတ်ယူမည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိတော် ရှိထားသည်။ ရှင်ယေရှုအပေါ်ထားရှိသည့် ကျွန်မတို့၏မျှော်လင့်ခြင်းကြောင့် အပြစ်နှင့်သေခြင်းတို့မှ ထာဝစဉ် ကင်းလွတ်မည့် (ရော ၅:၁၂) “ကောင်းကင်သစ်နှင့်မြေကြီးသစ်”ကို(ဗျာ ၂၁:၁) ကျွန်မတို့ မျှော်လင့်စောင့်စားနိုင်သည်။ ဤပြီးပြည့်စုံသည့်ကမ္ဘာတွင် ဘုရားသခင်သည်“အရာခပ်သိမ်းကို အသစ်” ဖြစ်စေမည် (ဗျာ ၂၁:၅)။ “ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏မျက်စိ၌ မျက်ရည်ရှိသမျှတို့ကို သုတ်တော်မူမည်။ နောက်တစ်ဖန် သေဘေးမရှိရ။ စိတ်မသာညည်းတွားခြင်း၊ အော်ဟစ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းခြင်းလည်း မရှိရ။ အကြောင်းမူကား၊ ရှေးဖြစ်ဖူးသောအရာတို့သည် ရွေ့သွားကြပြီ”(:၄)။ ယခုကျွန်ုပ်တို့ကြုံတွေ့ရသောဒုက္ခများသည် ယာယီသာ ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် ”အရင်က ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့်အရာများကို မေ့ပျောက်သွားလိမ့်မည်”ဟု ဘုရားသခင် ကတိထားရှိခဲ့သည် (ဟေရှာ ၆၅:၁၇)။ ၎င်းတို့သည် ထာဝရမရှိတော့ပြီ။

တစ်နေ့တွင် ဘုရားသခင်နှင့်ကျွန်မတို့ အတူရှိရသည့်အခါ(ဗျာ ၂၁:၃) အဖေ့မျက်နှာ၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ကျွန်မအတပ်ပြောနိုင်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင်မူ ထိုဝမ်းမြောက်ခြင်း တည်နေပေမည်။