အပန်းဖြေကစားကွင်းထဲရှိ ချားရဟတ်ကဲ့သို့လည်နေသည့်ယာဥ်ကြီး မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုရေပန်းစားသောယာဥ်၌ စီးနင်းလိုက်ပါလာသူများ၏အသံများကို လျစ်လျူရှုရန် ကြိုးစားရင်း ကျွန်မမျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ ယာဥ်ရပ်သွားသည့်အခါ အသာချောင်းကြည့်မိခြင်းက ကျွန်မအမှားပင်။ အောက်သို့ ထိုးဆင်းတော့မည့်မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရ၍ ကျွန်မထိတ်လန့်ကာ မျက်စိထပ်မှိတ်ပြီး အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားသည့် တောက်လျှောက် အော်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုကလေးဘဝအမှတ်တရက ကျွန်မကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပါသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဘဝ၌ ကျွန်မတို့ကို ဖမ်းဆီးမည်သူမရှိဘဲ ထိုးဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် ဘဝသည် ဖရိုဖရဲနှင့် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်သောအခါတွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်မတို့နှင့်အတူရှိတော်မူကြောင်း အသိဖြင့် နှစ်သိမ့်မှုရနိုင်သည်။ ယုံကြည်သူများအနေဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကျွန်မတို့အတွင်း၌ ကျိန်းဝပ်ကြောင်း ကျွန်မတို့သိပါသည်။ ကျမ်းစာ၏လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူလျက်၊ ကိုယ်တော်အား ကျွန်မတို့ စကားပြောနိုင်သည်။
ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလတို့၏မနာခံမှုနှင့် “ကျဆုံးခြင်းများ”ကြားတွင် သူတို့ကို “ဖမ်းဆီး”မည်ဟု ဣသရေလလူမျိုးတို့အား အာမခံလိုသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်ဟေရှာယမှတစ်ဆင့် “မစိုးရိမ်နှင့်။ ငါသည် သင့်ဘက်မှာရှိ၏။ မကြောက်နှင့်။ သင်၏ဘုရားသခင် ငါသည် သင့်ကို ခိုင်ခံ့စေမည်။ သင့်ကို စောင့်မမည်။ ငါ့သစ္စာလက်ျာလက်ဖြင့် ထောက်ပင့်မည်”ဟုမိန့်တော်မူသည် (ဟေရှာ ၄၁:၁၀)။ အခက်အခဲများကြားမှ သူတို့ကို ကူညီမစမည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်က သူတို့ကို သိစေချင်သည်(:၁၃)။ တိုင်းတစ်ပါးတွင် အကျဉ်းသားများအဖြစ် ရှိနေစဉ်တွင်ပင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူကြောင်း ဣသရေလလူမျိုး သိရှိရခြင်းက မည်မျှအားရကျေနပ်စရာဖြစ်သနည်း။
အသက်တာသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ကျွန်မတို့ကို မစရန် ဘုရားသခင်ရှိနေကြောင်း အသိဖြင့် ကျွန်မတို့ အားယူရဲရင့်နိုင်ပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ နှစ်သက်ဖွယ်အားကြီးသောလက်တော်၌ ကျွန်မတို့လုံခြုံစွာ ရှိနေပါ၏။
