ဂျာမန်ဓမ္မပညာရှင်နှင့်ဘုန်းကြီး Meister Eckhart(မိုက်စတာအက်ခ)က ယုံကြည်မှုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသောဆက်ဆံရေးနှင့် မုသားကြောင့် ပျက်စီးသွားသောဆက်ဆံရေး အကြား ခြားနားမှုကို “မုသား၏ရက်စက်သောအပြုအမူ”ဟူ၍ ကဗျာတစ်ပုဒ်တွင် ရေးသားခဲ့သည်။ သူသည် မှန်ကန်၍ နှစ်သက်ဖွယ်စကားလုံးများကို “ ရောစပ်ထားသော အံ့ဖွယ်ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ”အဖြစ် ဖော်ကျူးခဲ့ပြီး၊ သို့သော် မုသားစကားများသည် မြေငလျင်ကဲ့သို့ စိတ်၌အစပြုလှိုက်စားကာ ဝိညာဉ်ကို အဆိပ်သင့် ပျက်စီးစေကြောင်း၊ “တစ်ချိန်က ချစ်ခဲ့သူတစ်ဦးကို ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိတော့ဘဲ၊ စိတ်ထဲ၌ ဗြောင်းဆန်လာသည်။…အမှန်တရားကို မပြောနိုင်သူတစ်ဦးကြောင့် ကပ်ဘေးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်”ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။

မုသားကြောင့် ကပ်ဘေး ပျံ့နှံ့သွားခြင်းပုံရိပ်ကို လွန်ကဲစွာ ဖော်ကျူးထားသကဲ့သို့ထင်ရသည်။ သို့သော် ပြောစကားများကို အလေးထားခြင်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ တစ်လျှောက် လုံးတွင် ဖော်ပြပါရှိသည့် စကားများနှင့် ၎င်းတို့၏အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ထင်ဟပ်လျက် ရှိသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ယုံကြည်သူအသစ်များအား သခင်ယေရှုနှင့် ဝိညာဥ်ရေးရာဆက်ဆံရေး မတည်ဆောက်မီအသက်တာနှင့် တည်ဆောက်ပြီးနောက်ပိုင်း အသက်တာကြား ကွာခြားချက်ကို ရှင်းပြသောအခါ စကားလုံးများသည် ဗဟိုချက်မ ဖြစ်လာသည်။ ရှင်ပေါလုက“အကြောင်းမူကား၊သင်တို့သည် လူဟောင်း၏အကျင့်တို့နှင့် လူဟောင်း၏ကိုယ်ကို ချွတ်ပယ်”ထားသူများဖြစ်ခြင်းအချက်ကို အလေးအနက်ပြု၍၊ “အချင်းချင်း မုသားစကားကို မပြောမသုံးကြနှင့်”ဟု(ကော ၃:၉-၁၀) ပြောခဲ့သည်။

မုသားပြောရန် (သို့) အမှန်တရားကို ပုံဖျက်ရန် သွေးဆောင်ခံရနိုင်သည့် အကြောင်းရင်းများစွာ ရှိသည်။ မုသားပြောခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို (သို့) အခြားသူကို ကာကွယ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဟု ကျွန်မတို့ ထင်မြင်မည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော်နှင့် ကျွန်မတို့၏စိတ်နှလုံး၌ လှုပ်ရှားနေသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကျွန်မတို့သည် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို သင်ယူရသည်။ ၎င်းမှာ “သနားစုံမက်ခြင်း၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ စိတ်နှိမ့်ချခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်း”တို့ဖြင့် ပြောင်းလဲစေသော နည်းလမ်းဖြစ်သည် (၃:၁၂)။ ထို့ပြင် ကျွန်မတို့၏ဝိညာဉ်များအား ငြိမ်သက်စေသော စိတ်ချမှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မေတ္တာက မည်သို့ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်ကို ကျွန်မတို့ သင်ယူရပေသည်(:၁၅)။