ဧပြီလ နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုတွင် မက္ကဆီကိုနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့ကို ဖြတ်ကာ နေကြတ်မည့်ဒေသများကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းမျဉ်းကွေးတစ်လျှောက်တွင် ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ အလုံးစုံနေကြတ်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ကြည့်ရှုရန် လူသန်းပေါင်းများစွာတို့စုရုံးခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းများက ကလေးများကို ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ မြို့ငယ်လေးများတွင် ရောက်ရှိလာသည့် ခရီးသွားများဖြင့် ပိုမိုစည်ကားခဲ့သည်။ အံ့ဩဖွယ်နေကြတ်ခြင်းကို ကြည့်ရှုရန် လူတို့သည်အကာအကွယ်မျက်မှန်တပ်ကာ ကုလားထိုင်များချပြီး ထိုင်စောင့်နေခဲ့ကြသည်။ ရုပ်မြင်သံကြား အဖွဲ့ဝင်များက “လုံးဝ အမှောင်ကျ”သည်ထိ ရေတွက်မှုကို မှတ်တမ်းတင်နေစဉ် လူအုပ်ကြီးက “အို ဘုရားသခင်”ဟူသည့် စကားစုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်သံမှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ကျွန်မ အံ့ဩမိသည်။ ထိုသူတို့သည် ထိုအချိန်အတွင်း ထိုစကားစုကို အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို အတိအကျမသိသော်လည်း သေမျိုးဖြစ်သော လူသားများအနေဖြင့် ထိုရှားပါးအံ့ဖွယ်နေကြတ်ခြင်းကိုကြည့်ပြီး သူတို့အသိအမှတ်ပြုရန်၊ ကျေးဇူးတင်ရန်၊ ကိုးကွယ်ရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို လိုအပ်နေသလားဟု ကျွန်မ သံသယဝင်မိသည်။ အထက်သို့မျှော်ကြည့်လျှင် ကျွန်မတို့၏တုံ့ပြန်မှုမှာ ဒါဝိဒ် ရေးသားခဲ့သည့်အတိုင်း “မိုးကောင်းကင်သည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းအသရေတော်ကို ကြားပြော၍၊ မိုးမျက်နှာကြက်သည် လက်တော်နှင့် လုပ်သောအရာများကိုပြသ၏”(ဆာ ၁၉:၁)ဟု ကြောက်ရွံ့လေးမြတ်မှုဖြင့် တုံ့ပြန်မိပါသည်။
ရှင်လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသူက “ထိုအချိန်သည် မွန်းတည့်အချိန်လောက်ဖြစ်၍ သုံးချက်တီးအချိန်တိုင်အောင် မြေတစ်ပြင်လုံး၌ မှောင်မိုက်အတိဖြစ်လေ၏။ နေအရောင် ကွယ်ပျောက်လေ၏။ ဗိမာန်တော်၏ကုလားကာသည် နှစ်ဖြာကွဲလေ၏”ဟု (၂၃:၄၄-၄၅) လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှ ရှင်ယေရှု၏နောက်ဆုံးအချိန်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤဖွင့်ပြချက်အပေါ် ရှင်မဿဲက“ယေရှုကိုစောင့်သောတပ်မှူးမှစ၍ စစ်သူရဲများတို့သည် မြေကြီးလှုပ်ခြင်း စသည်တို့ကို မြင်လျှင် အလွန်ထိတ်လန့်၍၊ စင်စစ် ဤသူသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်မှန်ပေ၏ဟု” တုံ့ပြန်ကြကြောင်း (မ ၂၇:၅၄)ဖော်ပြသည်။ ကိုးကွယ်ထိုက်သော တစ်စုံတစ်ဦးအဖြစ် ဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့ အခြား ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ကြောက်ရွံ့ရိုသေနှိမ့်ချစွာဖြင့် ကျွန်မ၏ဘုရားသခင်အား ကျွန်မကိုးကွယ်ပါ၏။
