“သူတို့မြင်ကွင်းက ပျောက်သွားတဲ့အထိ ငါတို့လက်ပြနေတာ။ ဒါက သူတို့ကို ချစ်ကြောင်းဖော်ပြတဲ့ နည်းတစ်နည်းပဲ”။ ထိုစကားကို ကျွန်တော်ငယ်စဥ်က အမေ့ထံမှ ကြားနေကျဖြစ်ပြီး၊ ဆွေမျိုးတစ်ဦး အလည်လာပြီး ပြန်သွားတိုင်း အမေနှင့်အဖေတို့ ပြုလေ့ရှိသည့်အကျင့်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ အဖေနှင့်အမေသည် အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ၊ ထွက်ခွာသွားသူများ အဝေးသို့ရောက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူတို့ရပ်နေရလည်း ကိစ္စမရှိပါ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အိမ်မှထွက်ခွာသွားသည့်အခါတွင် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် သူတို့လက်ပြနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်နှလုံးသား၌ အချစ်ခံရခြင်း၊ ဂရုစိုက်ခံရခြင်းကို ခံစားမိသည်။ ကျွန်တော့်ထံအလည်လာသည့် မိသားစုဝင်များအား ချစ်မေတ္တာကို ဖော်ပြရန် ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း ကျွန်တော်နှုတ်ဆက်ဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်၏သားသမီးများ ဆက်လက်ကျင့်သုံးမည့် အလေ့အကျင့်ဖြစ်ရန်လည်း မျှော်လင့်မိသည်။

မိသားစုဝင်များအတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြနိုင်မည့် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ဖော်ပြသော ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူးပြီး ကတိတော်ပြည်သို့ဝင်စားရန် ဣသရေလလူမျိုးများ ပြင်ဆင်နေစဥ် “ငါဟောပြောသော ဤစကားကို စိတ်နှလုံး၌ သွင်းထား၍၊ … သင်တို့သည် အိမ်၌ ထိုင်လျက်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ခရီးသွားသည်ဖြစ်စေ၊ အိပ်လျက်ထလျက်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊… သားသမီးတို့အား သွန်သင်ရကြမည်”ဟု (တရား ၁၁:၁၈-၁၉)၊ အသက်တာအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များကို သူတို့အား ဘုရားသခင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ဤမိန့်တော်မူချက်သည် “ငါသည်လည်း ကပ်ကမ္ဘာကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အစဥ်မပြတ်ရှိသည်”(မ ၂၈:၂၀)ဟု ကတိပေးခဲ့သော ယေရှု၏စုံလင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာအားဖြင့် တစ်နေ့တွင် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏သမ္မာတရားနှင့် ကြင်နာမှုကို ဝေမျှရန် ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အကွာအဝေးတိုင်းကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ကြောင်း ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်နိုင်ပါသည်။