ကျွန်မငယ်စဉ်က၊ တနင်္ဂနွေနံနက်နှင့်ညနေတိုင်းတွင် မိသားစုနှင့်အတူ ဘုရားကျောင်းသို့ ပျော်ရွှင်စွာ လိုက်သွားလေ့ရှိသည်။ ကျွန်မတို့၏သင်းအုပ်ဆရာသည် သူ၏ဝမ်းမြောက်မှုကို ဖော်ပြကာ၊ ကလေးသူငယ်များကိုလည်း ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဉ်များတွင် အမြဲပါဝင်စေပြီး၊ ကျွန်မ၏ စာအရေးအသားစွမ်းရည်ကိုပင် အားပေးခဲ့သည်။ အသင်းတော်ကျောင်းဆရာများနှင့် သင်းအုပ်ဆရာတို့က ကျွန်မအထဲ၌ သမ္မာကျမ်းစာကို ချစ်မြတ်နိုးသောစိတ်ကို ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။ တနင်္ဂနွေညနေတိုင်း လာရောက်ဟောပြောသော ဧည့်သည်ဆရာ(သို့) သာသနာပြုဆရာများကြောင့် ကျွန်မ၏စိတ်နှလုံးကို သာသနာပြု လုပ်ငန်းများဘက်သို့ လမ်းကြောင်းပေးခဲ့သည်။
“ကိုးလ်ဒ်ဝါးတားလမ်းပေါ်ရှိ နွေးထွေးသောအသင်းတော်” ဟူသည့် သင်းအုပ်ဆရာဖန်တီးခဲ့သော ဆောင်ပုဒ်သည် ကျွန်မတို့၏အသင်းတော်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။အသင်းတော်သည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိသော်လည်း ကျွန်မတို့သည် မိသားစုဝင်များဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘုရားကျောင်းကို ကျွန်မပုံမှန်တက်ရောက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ခွန်အားသစ်ကို ရရှိခဲ့သလို၊ ယုံကြည်ခြင်းလည်း ပို၍ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ယနေ့ခေတ်ကဲ့သို့ပင်၊ ကနဦးအသင်းတော်ရှိ သခင်ယေရှုကိုယုံကြည်သောသူများသည် အားပေးမှုနှင့် မစထောက်ပံ့မှုကို လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ ယုံကြည်သူအချင်းချင်း အတူတကွစုဝေးခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကိုလည်း နားလည်ခဲ့ကြသည်(တ ၂:၄၆)။ သူတို့သည် မိသားစုတစ်စုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဘဝအသက်တာ၌လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်၌လည်းကောင်း အခက်အခဲများကြုံတွေ့သောအခါ အချင်းချင်းတည်ဆောက်၍ အားပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဆုတောင်းရန်၊ သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာရန်၊ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းရန်၊ မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန်နှင့် အတူတကွစားသောက်ရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်(:၄၂)။ ထိုကြောင့် ရလဒ်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကယ်တင်ခြင်းရသူတို့ကို နေ့စဉ် အသင်းတော်ထဲ၌ ပိုမိုတိုးပွားစေတော်မူ၏(:၄၇)။
ယုံကြည်ချက်ခံယူချက် တူညီသောအသင်းတော်ကို ရှာတွေ့ရန် အချိန်ယူရသော်လည်း အလွန်အရေးကြီးသည်။ ဘဝအခက်အခဲများကို မိမိတစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ရန်ခက်ခဲပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားရှင်က ကျွန်ုပ်တို့အား မိသားစုများနှင့် ယုံကြည်သူ အသိုင်းအဝန်းကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ အသင်းတော်သည်လည်း ယုံကြည်သူအသိုင်း အဝန်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။
