ကျွန်မ၏စားပွဲပေါ်တွင် သတိပေးချက် မှတ်စုတိုဘုတ်ပြားတစ်ခုရှိပြီး၊ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များက အာဟာရမဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှ ဖြတ်ယူထားသော “ကျန်းမာရေးအတွက် အလေ့အကျင့်ကောင်း ၁၀ ခု” စာရင်းတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းကို ကျွန်မ နေ့တိုင်းမြင်နေသော်လည်း လေးချက်ကိုသာ မှတ်မိသဖြင့် ကျွန်မအံ့သြမိခဲ့သည်။ ထိုစာရင်းကို ကျွန်မ အသေချာမကြည့်၊ လိုက်မလုပ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကျွန်မ၏ နေ့စဉ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းနှင့်အလားသဏ္ဌာန်တူသည့် သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် ယုံကြည်သူများစွာတို့၏ သဘောထားကို ရှင်ယာကုပ်က“တရားကို မကျင့်ဘဲ နာရုံမျှသာပြုသောသူမည်သည်ကား၊ မှန်၌ မိမိပကတိမျက်နှာကို… အခြားသို့ သွား၍ မိမိ အဆင်းသဏ္ဌာန်ကို ချက်ခြင်းမေ့လျော့တတ်၏” (ယာ ၁:၂၃-၂၄)ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည်။ ခရစ်တော်နောက်လိုက်များစွာတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာ၌ ပြောထားသောအရာကို သတိပြုသိရှိကြပါသည်။ သို့သော် ကျွန်မတို့သည် “နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာရုံမျှသာပြုသောသူ”များ ဖြစ်နိုင်ပြီး(:၂၂)၊ ကျွန်မတို့၏နာခံမှုသည် ထိုနေရာ၌သာ အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။ ဤသို့ဖြင့် နှုတ်ကပတ်တော်သည် “(ကျွန်မတို့အား) လွှတ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်၍ စုံလင်သောတရား”ကို ပေးသည်ဟု မမြင်ဘဲ၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏အခွင့်တန်ခိုးအာဏာနှင့်စပ်လျဥ်း၍ အမှန်ကို လက်မခံဘဲ၊ ကျွန်မတို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှည့်ဖြားမိတော့သည် (:၂၅)။

ယာကုပ်က “တရားကိုကျင့်သောသူ” (:၂၂) ဖြစ်ရန် ပြောထားသည်။ “တရားကို ကျင့်သောသူ”သည် “တရား၌ စေ့စေ့ကြည့်ရှုပြီး၊” တည်ကြည်စွာ ဆက်လက်ကျင့်ဆောင်သူဖြစ်သည်(:၂၅)။ ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်းဆိုသည်မှာ ကျွန်မတို့လုပ်ဆောင်သည့်အရာတစ်ခုသာမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏အတွင်းမှထွက်ပေါ်လာသောနာခံမှုဖြစ်ရပါမည်။ ဘုရားရှင်၏ခွန်အားဖြင့် ကျွန်မတို့၏အသက်တာတွင် နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း အသက်ရှင်နိုင်ပါသည်။