၁၉၀၅ ခုနှစ်တွင် ညှင်းသိုးသိုးနှင့် လူရွယ်တစ်ဦးသည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ ဘန်းမြို့ရှိ သူ၏တိုက်ခန်းလေးတွင် တံခါးပိတ်လျက် စကြဝဠာ၏သဘောသဘာဝနှင့် စပ်လျဥ်း၍ ရှုပ်ထွေးသော စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုများကို နေ့စဥ်တွေးခေါ်သုံးသပ်ကာ ညှိနှိုင်းသည်။ ဤရူပဗေဒပညာရှင်သည် သဲသဲမဲမဲ အာရုံစိုက်ကာ သူ၏တွက်ချက်မှုများကို လုပ်ပြီးရင်းလုပ်နေတော့သည်။ လေးလတာမျှ စိတ်တွက် တွက်ချက်မှုများ ပြီးစီးသည့်နောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးမည်သို့ဖြစ်တည်ရှိနေသည်ကို သူသိရှိသမျှ အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်မွမ်းမံရေးသားခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ အသက် ၂၆ နှစ် အရွယ် အဲလ်ဘတ် အိုင်းစတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
မြင့်မားသောသိပ္ပံအတွေးအခေါ်ရှိသော်လည်း အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်းက “ကျွန်တော်ပိုပြီး သင်ယူလေလေ၊ ကျွန်တော်မသိသေးတဲ့အရာများလေဆိုတာ ကျွန်တော်သိလေလေပဲ”ဟု ပြောခဲ့သည်။
ဖန်ဆင်းခြင်း၌ ပေါ်လွင်နေသော ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်ခန့်ညားမှုကို သမ္မာကျမ်းတွင် မကြာခဏ ညွှန်ပြထားသည်။ “မိုးကောင်းကင်သည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းအသရေတော်ကို ကြားပြော”ပြီး (ဆာ ၁၉:၁)၊ “အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ ဇာတိကိုစစ်၍ အကုန်အစင် နားလည်နိုင်သလော။ မိုးကောင်းကင်ကို မှီသည်ဖြစ်၍ သင်သည်အဘယ်သို့ပြုနိုင်သနည်း”ဟု (ယောဘ ၁၁:၇-၈) အိုင်းစတိုင်းထက်အလျင်အဦး ယောဘ ပြောခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဘုန်းအသရေသည် ကျယ်ပြန့်သော စကြာဝဠာထက် ပို၍ ကြီးမြတ်သည်။ “အစအဦး၌နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ၏။ … နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း လူဇာတိအဖြစ်ကို ခံယူ”သည်(ယော ၁:၁၊၁၄)။ ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် လူ့ဇာတိခံယူသည့် ဘုရားသခင်၏သဘာဝလွန်လုပ်ရပ်များကို ပုစ္ဆာဆန်ဆန် တွက်ချက်ရှင်းပြ၍ မရနိုင်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နားမလည်နိုင်သော စကြဝဠာ၌ ရှိနေသူမျှသာမဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အနီးအပါးတွင်ရှိနေသူ၊ ကျွန်ုပ်တို့အထဲ၌ ကျိန်းဝပ်သောနှုတ်ကပတ်ဝောာ်၊ အသက်၏အလင်း(၁:၄)၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ၊အကျွမ်းတဝင်သိနိုင်သောသူဖြစ်ပါသည်။
