ထိုညက ယုံကြည်သူ မဖြစ်သေးရုံမက၊ သခင်ယေရှုအား ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း ကဲ့ရဲ့ပြောင်လှောင်သည့် ကျောင်းသားအဖွဲ့ကို ဘုရားကျောင်း၌ ကျွန်တော်သင်ကြားနေစဥ်တွင် ကျောင်းသားတစ်ဦးက လက်ဟန်ခြေဟန်ပြပြီး လျှာထုတ်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသည်။
တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ထိုကျောင်းသားများသည် အခန်းထဲမှထွက်သွားပြီး၊ လမ်းနှင့်နီးသည့် ကျွန်တော့်ရုံးခန်း၌ ထိုင်နေကြသည်။ ထိုအခိုက် ဗလတောင့်တောင့် နှင့် လူတစ်ဦးက တံခါးကို ဆောင့်တွန်းပြီး ဝင်လာသည်။ ကျွန်တော်ရော ကျောင်းသားများပါ ထိုသူကို မတွေ့ဖူးပါ။ သူက မူးနေပြီး ဒေါသနှင့် ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်ထိ လက်ရောက် ခြိမ်းခြောက်လာသည်။ မည်သို့ပင်ရှင်းပြရှင်းပြ သူက ရန်လိုနေမြဲပင်။ ထို့နောက် သူက “ငါမင်းကို သတ်မယ်”ဟုပြောသည်။ သူ့အတွက် ကျွန်တော်အသံထွက်ဆုတောင်းပေးစဥ် ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေနှင့် အကူဖြစ်သူ ဂျွန်ကလည်း ကျွန်တော်နှင့်အတူ ဆုတောင်းသည်။ ကျွန်တော်တို့ ဆုတောင်းပြီးသောအခါ ထိုသူ၏အပြင်ပန်းအမူအရာက အံ့ဩဖွယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူမထွက်သွားမီ၌ ကျွန်တော့်ကို ပွေ့ဖက်သွားသေးသည်။
“ငါတို့သည် အသွေးအသားရှိသော ရန်သူတို့နှင့် ဆိုင်ပြိုင်တိုက်လှန်ရကြသည် မဟုတ်။ … လောကီ မှောင်မိုက်၌ အစိုးတရပြုလုပ်သောမင်း…၊ မိုးကောင်းကင်၌ နေသော နတ်ဆိုးတို့နှင့်… ဆိုင်ပြိုင်တိုက်လှန် ရကြ၏”ဟု (ဧ ၆:၁၂) ကျွန်တော်တို့ကို သတိပေးရန်နှင့် အခြေအနေကို ကြည့်နေသည့် ကျောင်းသားများ၏စိတ်နှလုံးပြောင်းလဲရန် ထိုအခိုက်အတန့်ကို ဘုရားရှင် အသုံးချခဲ့သည်။ မာရ်နတ်နှင့် လောကီမှောင်မိုက်က ခြိမ်းခြောက်နေသည့်တိုင် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုတောင်းခြင်းလက်နက်ကို တပ်ဆင်ပေးပြီး ခံရပ်နိုင်သော နည်းလမ်းကို ပေးသနားသည်။ မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားက သေးငယ်သော်လည်း “ ဝိညာဉ်တော်ညွှန်ကြားတော်မူသည့်အတိုင်း အခါခပ်သိမ်းဆုတောင်း”ခြင်း(ဧ ၆:၁၈ -စံမီ)၊ … “သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့အဖို့ ဆုတောင်းလျက် စောင့်ရှောက်ကြ”ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်တော်တို့ကို မစလျက် သူနှင့်နီးကပ်စေမည်ဖြစ်သည်။
