ပိုက်ကျိုးနေသည်ကို ပြင်နေ၍ လက်ဆေးရေစင်အောက်၌ ခေါင်းထိုးထားရင်းမှ “မရဘူး။ သမီးရေကန်ကို မသွားရဘူး”ဟု ကျွန်ုပ်ပြောလိုက်သည်။ “သမီး အိမ်အလုပ်တွေပြီးရင် သွားရမယ်လို့ ဖေဖေ ကတိပေးထားတယ်လေ”ဟု သမီးက ပြန်ပြောသည်။ ပိုက်ပြင်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ကိုယ်ပြောခဲ့သည့်စကားကို ကိုယ်မေ့ပြီး၊ ကိုယ့်ကတိကိုယ် မေ့နေခဲ့သည်။

သမီးက ကျွန်ုပ်ကို သတိပေးသကဲ့သို့ ဆာလံဆရာလည်း ဘုရားသခင်အား သူ၏ကတိတော်များကို သတိပေးခဲ့သည်။ “အကျွန်ုပ်မျှော်လင့်စရာအကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ကျွန်၌ ထားတော်မူသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို အောက်မေ့တော်မူပါ”ဟု သူရေးခဲ့သည်(ဆာ ၁၁၉:၄၉)။ ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဘသည် အာရုံပျံ့လွင့်ပြီး မေ့လျော့တတ်သောဘုရား မဟုတ်သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်စရာပင်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းမြတ်သောဖခင်ဖြစ်သည်ကို သိမှတ်လျက်၊ မိမိ၏နာကျင်မှုများ၊ ပြဿနာများ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် သာမက ယုံကြည်စိတ်ချမှုဖြင့် ကိုယ်တော်ထံ ချဉ်းကပ်နိုင်သည်။ “ဗျာဒိတ်တော် အားဖြင့် အကျွန်ုပ်အသက်ရှင်သည်ဖြစ်၍ ဆင်းရဲကိုခံရစဉ်တွင် ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် အကျွန်ုပ်သက်သာစရာအကြောင်း ဖြစ်ပါ၏” (:၅၀)။

သူမေ့လျော့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့အား ကောင်းစွာသိကျွမ်းစေလိုခြင်းကြောင့် သူ့အား သူ၏ကတိတော်များကို သတိပေးနိုင်ရန်အတွက် ကျမ်းစာကို ဆင်ခြင်အောက်မေ့ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရားရှင်ဖိတ်ခေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆာလံဆရာက “အို ထာဝရဘုရား၊ ရှေးကာလ၌ စီရင်တော်မူချက်တို့ကို အကျွန်ုပ်အောက်မေ့၍ ကိုယ်ကိုကိုယ် နှစ်သိမ့်စေပါ၏။… အထုံးအဖွဲ့တော်တို့သည် အကျွန်ုပ်သီချင်းဆိုရာအကြောင်း ဖြစ်ကြပါ၏” ဟုဆိုခဲ့သည် (:၅၂၊ ၅၄)။

အာရုံတစ်ခြားရောက်နေခြင်းကြောင့် သမီးသည် ကျွန်ုပ်ပေးထားသည့် ကတိကို သတိပေးရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ သူမသတိပေးသောအခါ ရေကန်သို့သွားရန် ကျွန်ုပ်ပျော်ရွှင်စွာ ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဘသည် မည်သည့်အခါမျှ အာရုံပျံ့လွင့်ခြင်း (သို့)၊ အလုပ်များလွန်းခြင်းမရှိသောကြောင့် ကျေးဇူးတင်စရာပင်။ သူ၏နှုတ်ကပတ်အတိုင်း သူ့ထံ ပြန်လည်ဆုတောင်းခြင်းကို နားထောင်ရန် ဘုရားသခင်နှစ်သက်တော်မူသည်။