ဒဲနစ်သည် စီးပွားရေးကျဆင်းသည့် နေရာတစ်ခု၌ သကြားလုံးစက်ရုံ ထောင်သည့်အခါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ဦးက “ဝန်ထမ်းနှုတ်ထွက်နှုန်း ရာနှုန်းမည်မျှရှိလဲ”ဟု မေးခဲ့သည်။ ဝန်ထမ်းနှုတ်ထွက်နှုန်းဆိုသည်မှာ အလုပ်ကို စိတ်ကုန်ပြီး ထွက်သွားသည့် အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ “တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး”ဟု ဒဲနစ်က ပြန်ဖြေသည့်အခါ ထိုသူ အံ့သြသွားသည်။ ဤသို့နှုတ်ထွက်နှုန်းနည်းခြင်းက ဒဲနစ်တည်ဆောက်ခဲ့
သည့် ကြင်နာမှုရှိသည့်လုပ်ငန်းခွင်ကို ဖော်ပြနေသည်။ သူသည် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးချင်းစီ၏နာမည်ကို သိပြီး၊ နေ့စဥ် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်သည်။ လူတိုင်းကို သူသိသည်၊ အလေးထားသည်ဟု ဝန်ထမ်းများအား ခံစားရစေသည်။ “လူတစ်ဦးချင်းစီအား သိမှတ်ပြီး လုံခြုံမှု၊ လေးစားမှု”ကို ခံစားရစေသည့် ဝန်းကျင်ကို သူဖန်တီးပေးခဲ့သည်။
ကြင်နာမှုရှိသည့်လုပ်ငန်းခွင်ဖြစ်ရန် ဒဲနစ်၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်လုပ်ဆောင်မှုက သခင်ယေရှုကို ယုံကြည်သူတို့အား အိမ်၊ အသင်းတော်၊ ပတ်ဝန်းကျင် မည်သည့်နေရာ၌ဖြစ်စေ သဟဇာတဖြစ်မှုကိုပြသလျက် နေထိုင်ရန် တမန်တော်ပေတရု တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ ပေတရုက “သင်တို့သည် တစ်စိတ် တစ်ဝမ်းတည်းရှိကြလော့။ စာနာထောက်ထား၍…ကြင်နာတတ်သော…၊ နှိမ့်ချ တတ်သောသဘော ရှိကြလော့။ … အဆိုးကို အဆိုးအားဖြင့်…၊ ကျိန်ဆဲခြင်းကို ကျိန်ဆဲခြင်းအားဖြင့်… ”မတုံ့ပြန်နှင့်ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သည် (၁ ပေ ၃:၈-၉- ခေတ်သုံး)။
ယုံကြည်သူများအား နှိပ်စက်မှု၊ နှိမ့်ကျဆိုးဝါးစွာ ဆက်ဆံပြုမူမှုများနှင့် ယဥ်ပါးနေသည့် အာရှမိုင်းနားဒေသတစ်ခွင်၌ ပြန့်လွင့်နေသည့် ပထမရာစုနှစ် အသင်းတော်သားများထံသို့ ဤညွှန်ကြားချက်ကို ပေးပို့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ပေတရုက “အဆိုးကို အဆိုးအားဖြင့်” မတုံ့ပြန်ဘဲ၊ “ကောင်းချီးပေး”လျက် တုံ့ပြန်ရန်၊ “ငြိမ်သက်ငြိမ်းချမ်းမှု”ကို ရှာဖွေပြီး မှီအောင်လိုက်ရန် ပြောကြားခဲ့သည်။
အွန်လိုင်းနှင့် အလုပ်ခွင်မှ ဒေါသများ၊ လမ်းမပေါ်မှ ရန်စများ၊ နိုင်ငံရေး အမျက်၊ မိသားစုရန်ပွဲများကို ဝမ်းနည်းဖွယ် မြင်ရကြားရသည့် ဤလောက၌ ကျွန်ုပ်တို့စိတ်အတွင်းမှ ဒေါသများကို လျော့ချပေးရန် ဘုရားရှင်အား တောင်းလျှောက်နိုင်ပါသည်။ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သူတို့အတွက် ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏မေတ္တာနှင့် အလင်းကို ဖြည့်ပေးနိုင်ပါသည်။
