တစ်ခါတစ်ရံ မမျှော်လင့်ထားဘဲနှင့် ထိုးထွင်းအတွေးအမြင်များ ပေါ်လာတတ်သည်။ မကြာမီက အမေရိကန်ဘောလုံးကစားသမား ထရာဗစ်စ်ခယ်လ်စ်(Travis Kelce)အကြောင်း ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်ရင်းမှ ထိုထိုးထွင်းအမြင်က ပေါ်လာသည်။ စိတ်ပျက်နေသောနည်းပြက သူ့အား “ဒီကမ္ဘာမှာ မင်းတွေ့ရတဲ့သူတိုင်းဟာ ရေပန်းလိုတွန်းတင်အားပေးသူဖြစ်ရင်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် စွမ်းအားတွေကို အလဟဿ စီးမျောစေတဲ့ ရေမြောင်းတွေပဲ”ဟု တစ်ခါက ပြောဖူးသည်။ ခယ်လ်စ်သည် မည်သို့သောသူဖြစ်သည်ကို သင်ခန့်မှန်းနိုင်မည်ပင်။

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၌ ထိုအစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုလုံး ရှိကောင်းရှိနိုင်ပြီး၊ မည်သည့်အချိန်၌မဆို ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း အပြုသဘော (သို့) အပျက်သဘောပြုမူ တတ်သည်။ ယေရှုနောက်သို့လိုက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား ခေါ်ယူစေစားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အပြုသဘောကို ပိုအလေးသာစေပြီး အပျက်သဘောကို လျှော့ချရန် ဖြစ်သည်။

ဖိလိပ္ပိ ၂ တွင် အလားတူ အယူအဆတစ်ခုကို တွေ့ရပြီး၊ ရှင်ပေါလုက ယေရှု၏ နှိမ့်ချမှုကို အတုယူပြီး၊ အခြားသူများကို အလေးထားရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို စိန်ခေါ်ထားသည်။ သူက အခြားသူတို့၏ဘဝကို အချည်းနှီးဖြစ်စေသောအသက်တာနှင့် မစအားဖြည့်ပေးသောအသက်တာကို ယှဉ်ပြပြီး၊ “ရန်တွေ့လိုသောစိတ်၊ အချည်းနှီး ကျော်စောကိတ္တိကို တပ်မက်သောစိတ်ရှိ၍ အဘယ်အမှုကိုမျှ မပြုကြနှင့်။ သူတစ်ပါးသည် ကိုယ်ထက်သာ၍ ကောင်းမြတ်သည်ဟု နှိမ့်ချသောစိတ်ရှိ၍ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထင်မှတ်ကြလော့။ ကိုယ်အမှုအရာကိုသာ မရှုမမှတ်ဘဲ၊ သူ့အမှုအရာကို အချင်းချင်းရှုမှတ်ကြလော့” (:၃-၄)။ နောက်ပိုင်းအပိုဒ်ငယ်တွင် သူက “ပြုလေသမျှတို့၌ မြည်တမ်းခြင်း၊ ငြင်းခုံခြင်းမရှိဘဲ ပြုကြလော့”(:၁၄) ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ထပ်ပြောသည်။

ရေမြောင်းဖြစ်ခြင်းက မည်သည်နှင့်တူသနည်း။ မကျေမနပ် ငြူစူပြီး ငြင်းခုံလျက်၊ မိမိကိုယ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ မာနထောင်လွှားခြင်းနှင့် တူပါသည်။ ရေပန်းဖြစ်ခြင်းက မည်သည်နှင့်တူသနည်း။ ရှင်ပေါလုက တိမောသေနှင့်ပတ်သက်၍ “ထိုသူသည် သင်တို့ အကျိုးကို ကြည့်ရှုချင်သော စေတနာစိတ်ရှိသကဲ့သို့ စိတ်သဘောတူသောသူတစ်ယောက်မျှ ငါတို့၌မရှိ” (:၂၀) ဟုပြောခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ရေပန်းနှင့်တူသလား၊ သို့မဟုတ် ရေမြောင်းနှင့်တူနေပါသလား။ အခြားသူများအား ကျေးဇူးပြုရန် ရှာကြံစဥ်တွင် ထိုမေးခွန်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်သင့်သည့်မေးခွန်းပင်ဖြစ်သည်။