အိုဝင်တစ်ယောက် အားလပ်ရက်တွင် နိုင်ငံခြားသို့ ရောက်နေပြီး၊ သူ၏သူငယ်ချင်းက “မင်းနေရာကို အစားထိုးဖို့ သူဌေးစီစဉ်နေတယ်”ဟု စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာမက်စေ့ဂျ်တစ်ခု ပို့လာသည်။ အလွန်စိတ်ညစ်ပြီး တစ်မနက်အရုဏ်ဦးအချိန်တွင် ဆုတောင်းရင်း ဘုရားသခင်အား “ကိုယ်တော်ဘယ်ရောက်နေလဲ”ဟု သူမေးခွန်းထုတ်မိသည်။ ထို့နောက် ပြူတင်းပေါက်သို့သွားပြီး ကန့်လန့်ကာကို လှပ်ကြည့်ရာ အပြင်ဘက်ရှိ ရေကန်တွင် ကြီးမား၍လှပသော သက်တန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရုတ်ခြည်းပင် နွေးထွေးသောနှစ်သိမ့်မှကို ခံစားရပြီး၊ “ဒါဟာ ‘ငါဒီမှာရှိနေတယ်’လို့ ဘုရားသခင် ငါ့ကို ရိုးရိုးလေး စကားပြောနေတာဖြစ်မယ်” ဟု နောက်ပိုင်းတွင် သူပြန်ပြောခဲ့သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၉ တွင် ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် နောက်ထပ် မဖျက်ဆီးတော့ကြောင်း “မိုးတိမ်၌ သက်တန့်ရှိသည်ကို ငါကြည့်ရှုသဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် မြေကြီးပေါ်မှာ အသက်ရှင်သောသတ္တဝါ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ စပ်ကြားမှာရှိသော ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ငါအောက်မေ့မည်”(:၁၆)ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ထိုပဋိညာဉ်သည် ထာဝရဖြစ်ပြီး၊ အခြေအနေပေါ် မမူတည်ပါ။ ၎င်းသည် လူ၏အားထုတ်မှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ကွယ်ကာမှုနှင့် ပံ့ပိုး ဖြည့်ဆည်းပေးမှုအပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့တည်မှီသည်။ ထို့ပြင် ဤကတိတော်သည် ဘုရားရှင်က သူ၏လူမျိုးတော်အား ပေးခဲ့သောကတိတော်များတွင် ပထမဆုံးသော ကတိတော်ဖြစ်သည်။ သခင်ယေရှုကလည်း “ငါသည်လည်း ကပ်ကမ္ဘာကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူအစဉ်မပြတ်ရှိသည်”(မ ၂၈:၂၀)ဟု မိန့်ကြားသည်။

မည်သည့်ဒုက္ခအခက်အခဲကိုမျှ ကြုံတွေ့ကြရမည်မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရားသခင် ကတိမပေးပါ။ သို့သော် သူ၏အစဥ်သက်သာစေခြင်းနှင့် အစဥ်အတူ ရှိခြင်းကို ကတိရှိခဲ့သည်။ “သက်တန့်အဖြေ”ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရချင်မှရမည်။ သို့သော်လည်း ဘဝ၌ ဘာပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် အစဥ်အတူရှိကြောင်း စိတ်ချမှုကို ပေးပြီး၊ သူ၏ခွန်အား၊ နှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့် အတူရှိခြင်းအခွင့်ကို ကျွန်ုပ်တို့မှီခိုအားကိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။