“အနည်းဆုံးတော့ အောင်သင့်တယ်”ဟု မေးခွန်းစာရွက်ကိုကိုင်ရင်း ဂျက်တွေးမိသည်။ သားကို သင်္ချာဘာသာရပ်တွင် ကူညီပေးခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် အလုပ် တာဝန်ပိုများလာခြင်း၊ နိစ္စဓူဝအိမ်အလုပ်များကြောင့် အချိန်ယူပြီး အတူစာလုပ်ရန် ခက်သွားသည်။ စိတ်ဓာတ်ကျလျက် “လစ်ဆာ၊ မင်းကတော့ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာသိတယ်။ ငါကတော့ မင်းလို အိမ်ထောင်ကို ကောင်းကောင်း မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူး”ဟု ကွယ်လွန်သွားသောသူ့ဇနီးကို သတိရမိသည်။
ပိုကြီးမားသောအတိုင်းအတာနှင့် ပြောရပါက ဤသို့စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းသည် ဇေရုဗဗေလ ခံစားရသောအရာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဗာဗုလုန်ကျွန်ခံရာမှ ပြန်လာသည့် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ဗိမာန်တော်ပြန်တည်ဆောက်ရာ၌ ဦးဆောင်ရန် ဘုရားသခင်က ယုဒမြို့ဝန်အား စေစားခဲ့သည်။ “အသက်ကြီး၍ အရင်ဗိမ္မာန်တော်ကို မြင်ဘူးသော(သူ)…တို့သည် နောက်ဗိမာန်တော် တိုက်မြစ် ကျလျက်ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကြီးစွာသောအသံနှင့် ငိုကြွေးကြ၏” (ဧဇ ၃:၁၂)။ ပိုသေးသော ဗိမာန်တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ရင်း ရှောလမုန်မင်း၏ ဘုန်းကြီးသောဗိမ္မာန်တော်ကို ပြန်မှတ်မိကြ၍ ဇေရုဗဗေလအပါအဝင် အားလုံး က “ငါတို့တည်သောနောက်ဗိမာန်သည် မကောင်း”ဟု အတွေးဝင်ခဲ့ပေမည်။
သို့သော် ဇေရုဗဗေလနှင့် သူနှင့်အတူလုပ်ဆောင်သူအပေါင်းတို့အား “အို ဇေရုဗဗေလ၊ အားယူလော့။… ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူရှိမည်။ ငါ၏ဝိညာဥ်တော်သည် သင်တို့တွင် နေရာကျ၏။ မစိုးရိမ်ကြနှင့်”ဟု ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူသည် (ဟဂ္ဂဲ ၂:၄-၅)။ ဘုရားရှင်သည် “သူဖွဲ့သောပဋိညာဥ်စကားနှင့်အညီ” အတူရှိလျက် ပို့ဆောင်မှုကြောင့် ဇေရုဗဗေလသည် ခွန်အားယူရဲရင့်ခဲ့ပေမည်။ သခင်ယေရှု ကိုယ်တော်တိုင် ဗိမာန်တော်သို့ ကြွလာမည့်အချိန်ကို ညွှန်ပြလျက်(ယော၂:၁၃-၂၅)၊ “နောက်တည်သော ဤအိမ်တော်သည် အရင်အိမ်တော်ထက် ဘုန်းသာ၍ကြီးလိမ့်မည်”ဟုလည်း ဘုရားရှင်မိန့်တော်မူသည် (:၉)။
မိမိရရှိသည့်ရလဒ်နှင့် အရင်က အခြားသူများ၏ရလဒ်ကို နှိုင်းယှဥ်ပြီး ဘုရားရှင်စေခိုင်းသောအမှု၌ ကျွန်ုပ်တို့စိတ်ဓာတ်ကျနိုင်သည်။ ထိုအမှုနှင့် ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏အစီအစဥ်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏အမှုဖြစ်ခြင်းကြောင့် လတ်တလောဘုရား၏အကြံအစည်၌ အာရုံစိုက်ကြပါစို့။
