ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အကြောင်းစာအုပ်ကို ကျွန်ုပ် ဖတ်ရှုစဥ် အာဖရိကတိုက်မြောက်ပိုင်း၊ တောင်ကုန်းအမှတ် ၆၀၉ တိုက်ပွဲအကြောင်း တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုတိုက်ပွဲ၌ ကျွန်ပ်၏ဖခင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်ကို သိထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုနေ့က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို အသေးစိတ် ရေးသားထားသည်ကို ဖတ်လိုက်ရသည့်အခါ ကျွန်ုပ်ဖခင်အပေါ်ပို၍ နားလည်စာနာမိခဲ့တော့သည်။

ကျမ်းစာထဲမှ လူပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်း ဖတ်သည့်အခါ၌လည်း ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ပါမည်လား။ ယေရှုအပေါ် သစ္စာတည်ခြင်းကို မာဂဒလမာရိ စံနမူနာပြခဲ့သည်ဟု ပြောဆိုမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ကြားကောင်း ကြားဖူးလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှင်ပြန်ထမြောက်ရာနေ့မနက် “ခုနှစ်ရက်တွင် ပထမနေ့ရက် မိုးမလင်းမီ စောစောအချိန်၌ မာဂဒလမာရိသည် သင်္ချိုင်းတော်သို့သွား”ကြောင်း(ယော ၂၀:၁)၊ သူမ၏ ဆည်းကပ်မှုကို ဖတ်ရသည့်အခါ သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုတိုး၍ နားလည်ရသည်။ တစ်ဖန် သင်္ချိုင်းဝမှ ကျောက်တုံးကြီးအား ‘ဖယ်ရှားထား’သည်ကို တွေ့ရသည့်အခါ သူမ ခံစားရသည့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ခံစားမိသည်။ နောက်ဆုံး “ယေရှုက မာရိဟု ခေါ်တော်မူ”သည့်အခါ(:၁၆) – သူမ၏အံ့ဩကြည်နူးမှု အပြည့်အဝကို ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားသိရှိရပြန်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာမှ ဖြစ်ရပ်မှန်များကို ဖတ်ရှုခြင်းက ဘုရားသခင်၏သစ္စာရှိမှုကို လက်တွေ့ကျကျ နားလည်စေသည်။ ဇာတ်ကြောင်းများကို စိတ်နှစ်၍ ဖတ်ရှုသောအခါ ဒေဗောရ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိ(သူကြီး ၄-၅)၊ ဂိဒေါင်၏ ရဲရင့်မှု(သူကြီး ၆)နှင့်၊ ပေါလု၏ မကြောက်မရွံ့ ရပ်တည်မှုတို့ကို(တ ၂၂) ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားနားလည်လာရသည်။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မျှော်လင့်ခြင်းအလင်းအဖြစ် သမ္မာကျမ်းစာမှ သူရဲကောင်းပုံဝတ္ထုများကို ပေးသနားထားပြီး၊ ၎င်းဇာတ်လမ်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်ခေါ်ယူလျက် ပြင်ဆင်ပေးသူ၊ ကိုယ်တော်အတွက် ရပ်တည်သူများဖြစ်လာစေအောင် ပံ့ပိုးကူညီပေးပါသည်။