ကိုယ္ေတာ္ ကူမမူပါ
ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းက ‘သူ ကေလးအေမ ျဖစ္ေတာ႔မည္’ ဟုေျပာျပစဥ္ သူ႔အတြက္ ကၽြန္မ ၀မ္းသာခဲ႔သည္။ ကေလးေမြးဖြားမည့္ ရက္တိုင္ေအာင္ အတူတကြ ေရတြက္ခဲ႔ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ မီးတြင္း၌ ကေလးက ဦးေႏွာက္ဒဏ္ရာ ရသြားေသာအခါ ကၽြန္မႏွလံုး ေၾကကြဲခဲ႔ၿပီး မည္သို႔ ဆုေတာင္းရမည္ကိုပင္ မသိေတာ႔ပါ။ ကၽြန္မသိသည္က ဘုရား႐ွင္ထံ ဆုေတာင္းသင့္ ေၾကာင္းတည္း။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြန္မတို႔၏အဘ၊ ကၽြန္မတို႔ ေခၚေသာအခါ နားေညာင္းေတာ္မူေသာပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္သည္။
ဘုရား႐ွင္သည္ အံ႔ဩဖြယ္နမိတ္လကၡဏာမ်ားကို တတ္စြမ္းႏိုင္ေၾကာင္း ကၽြန္မသိသည္။ ယာဣ႐ု၏သမီးေလးကို အသက္ျပန္႐ွင္ေစခဲ႔ၿပီး (လု ၈း၄၉-၅) ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး သူခံစားေနရေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာကုိလည္း ေပ်ာက္ကင္းေစ လ်က္ က်န္းမာရေသာအခြင္႔ေပးခဲ႔သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း၏ ကေလးအတြက္လည္း က်န္းမာျခင္း ေဆာင္ၾကဥ္း
ေပးရန္ ေတာင္းေလွ်ာက္ခဲ႔သည္။
‘‘တကယ္လို႔မ်ား ဘုရား႐ွင္က မက်န္းမာေစဘူးဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ’’၊ တန္ခိုးမ႐ွိတာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။…
႐ိုး႐ွင္းေသာဇာတ္လမ္းမဟုတ္
ဓမၼေဟာင္းေခတ္ ပညတ္ေတာ္မ်ားအရ ဘ၀ ႐ွင္သန္စရာက ႐ိုး႐ွင္းသည္။ ဘုရားစကား နားေထာင္လွ်င္ ေကာင္းခ်ီးရမည္။ မနာခံပါက အခက္အခဲမ်ားကိုသာ ေမွ်ာ္လင္႔ထားပါ။ ၎သည္ ေက်နပ္စရာ အေတြးအေခၚတစ္ခုျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဤမွ် ႐ိုးစင္းပါမည္လား။
အာသမင္းအေၾကာင္းသည္လည္း ထိုပံုစံႏွင့္ တူညီပံုရသည္။ မွားယြင္းေသာ ဘုရားကို သူ႔လူမ်ိဳးမ်ား မကိုးကြယ္ေအာင္ ဦးေဆာင္လမ္းျပ ခဲ႔စဥ္က ႏိုင္ငံေတာ္ ခ်မ္းသာျပည့္စံုခဲ႔သည္ (၆ ရာ ၁၅း၁-၁၉)။ ထို႔ေနာက္ နန္းစံႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမ်ားတြင္ ဘုရားသခင္ထက္ မိမိကိုယ္ကို အားကိုးခဲ႔ေသာေၾကာင္႔ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး စစ္ေဘးႏွင္႔အနာေရာဂါမ်ား ခံစားခဲ႔ရသည္ (း၁၂)။
၎ကို ၾကည့္ၿပီး နိဂံုးေကာက္ခ်က္ခ်ရန္ လြယ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ပေရာဖက္ဟာနန္က အာသမင္းအား ‘‘ထာ၀ရဘုရားသည္ စံုလင္ေသာ ေစတနာစိတ္႐ွိေသာသူတို႔ ဘက္၌ ခိုင္ခံစြာေန’’ (း၉)မည္ဟု သတိေပးခဲ႔သည္။ စိတ္ႏွလံုး ခိုင္ခံ့မႈ႐ွိေအာင္ မစအားေပးရန္ အဘယ္ေၾကာင္႔ လုိအပ္သနည္း။ အဘယ္ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္…
သိကၽြမ္းျခင္းႏွင္႔ လုပ္ေဆာင္ျခင္း
‘‘အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္မ်ားကို သိျခင္းက လြယ္ကူသည္။ ထိုအခ်က္အလက္မ်ားကို အေျခခံၿပီး မည္သို႔ လုပ္ေဆာင္ရမည္ကို သိျခင္းကမူ ခက္ခဲပါသည္’’ ဟု တ႐ုတ္အေတြးအေခၚ ပညာ ႐ွင္ ဟန္ဖီဇီက ဘ၀ႏွင္႔ ပတ္သက္သည့္ ဒႆနကို ေလ႔လာေတြ႕ ႐ႇိခဲ႔သည္။
တစ္ခါကလည္း သူ ႂကြယ္တစ္ဦးသည္ ထိုျပႆနာႏွင္႔ သခင္ေယ႐ႈထံ ေရာက္လာသည္။ ေမာေ႐ွ၏ပညတ္မ်ားကို သူသိၿပီး ငယ္စဥ္ကတည္းပင္ ပညတ္ေတာ္မ်ားကို ေစာင္႔ထိန္း
ခဲ႔သည္ (မာ ၁၀း၂၀)။ သို႔ေသာ္ သခင္ေယ႐ႈထံမွ ဘာမ်ား ထပ္ၾကားနာရမည္နည္းဟု သူေတြးခဲ႔ပံုရသည္။ ‘‘ေကာင္းျမတ္ ေသာဆရာ၊ ထာ၀ရအသက္ကို အေမြခံရအံ႔ေသာငွာ အကၽြႏု္ပ္သည္ အဘယ္အမႈကို ျပဳရပါမည္နည္း’’(း၁၇) ဟု ေမးေလွ်ာက္သည္။
သခင္ေယ႐ႈ၏အေျဖေၾကာင့္ သူႂကြယ္ေလးမွာ စိတ္ပ်က္သြားသည္။ သူ႔ဥစၥာရွိသမွ်ကို ေရာင္း၍ ဆင္းရဲသား မ်ားအားေပးၿပီးမွ သူ႔ေနာက္လိုက္ရန္ ေယ႐ႈမိန္႔ၾကားသည္ (း၂၁)။ ဤစကားမ်ိဳးကို သူမၾကားလို၊…
သန္႔႐ွင္းေသာစိတ္ႏွလံုးမွ ခ်ီးမြမ္းျခင္း
ကၽြန္မ၏ သူငယ္ခ်င္း မာနာ သည္ ႏိုင္ငံျခားသို႔ ခရီးထြက္စဥ္ ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္ရန္ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုသို႔ သြားေရာက္ခဲ႔ရာ၊ ၀တ္ျပဳကိုးကြယ္ရန္ ေရာက္လာသူတို႔သည္ ဘုရားေက်ာင္းအတြင္းသို႔ ၀င္လာသည္ႏွင္႔ အေရွ႕ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမမူဘဲ အျခား တစ္ဖက္သို႔လွည့္ကာ ဒူးေထာက္လ်က္ ဆုေတာင္းၾကသည္ကို သတိျပဳမိသည္။ ၀တ္ျပဳ စည္းေ၀းမစမီ ၎တို႔သည္ ဘုရားသခင္ထံ အျပစ္ကို ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ ႏွိမ္႔ခ်ေသာအျပဳအမူက ဆာလံ ၅၁ မွ
‘‘ကိုယ္ေတာ္သည္ က်ိဳးပဲ႔ေၾကမြေသာႏွလံုးကို ျငင္းပယ္ေတာ္ မမူတတ္ပါ’’(း၁၇)ဟု ဒါ၀ိဒ္မင္းႀကီး ဆုေတာင္းသည့္ အခ်က္ကို သ႐ုပ္ေဖာ္ေနသည္။ ဒါ၀ိဒ္မင္းက ဗာသေ႐ွဘႏွင္႔ မွားယြင္းေဖာက္ျပန္ခဲ႔သည့္ သူ႔အျပစ္အတြက္ ေနာင္တႏွင္႔ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရျခင္းကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ အျပစ္
အတြက္ အမွန္တကယ္ ၀မ္းနည္းျခင္းသည္ မိမိျပဳသည့္ အမွားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ဘုရား သခင္႐ႈျမင္သကဲ႔သို႔ အမွားကိုအမွားမွန္း ေသခ်ာစြာသိျခင္း၊ ၎ကို မႏွစ္ၿမိဳ႕ျခင္း၊…
တစ္ခါထက္ပိုၿပီး မေသႏိုင္ပါ
ေမြးကတည္းကပင္ ကၽြန္သေဘာက္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ဆိုး၀ါးစြာ ႏွိပ္စက္ခံရသည့္ ဟယ္ရီယက္တာ့မင္း (၁၈၂၂-၁၉၁၃)သည္ သူ႔မိခင္ေျပာျပသည့္ သမၼာက်မ္းပံုျပင္တစ္ခုမွ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေရာင္ျခည္ ေတြ႔ရွိခဲ့သည္။ ဖာေရာမင္းလက္၌ ကၽြန္ခံရသည့္ဘ၀မွ ဣသေရလလူတို႔ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပံုအေၾကာင္း အားျဖင့္ ဘုရားသခင္သည္ သူ႔လူမ်ားကို လြတ္ေျမာက္ေစလိုေသာ ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း ျပေနသည္။
သို႔ႏွင့္ ဟယ္ရီယက္သည္ ေမရီလဲန္ျပည္နယ္သို႔ ထြက္ေျပးလ်က္ ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့သည္။ ကၽြန္ဘ၀၌
ေရာက္ရွိေနသူမ်ားစြာ ရွိေၾကာင္းသူသိသျဖင့္ သူ႕ဘ၀မွ်ႏွင့္ သူ မေက်နပ္ႏိုင္။ အျခားသူမ်ားကို ကယ္တင္ရန္ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔မ်ားကို ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားလ်က္၊ သူ႔အတြက္ အႏၲရာယ္ ရွိသည္ကို မမႈဘဲ `တစ္ခါထက္ ပိုၿပီးမေသႏိုင္ပါဘူး´ ဟု ဆိုခဲ့သည္။
`ကိုယ္ခႏၶာကိုသာသတ္၍ စိတ္၀ိညာဥ္ကို မသတ္ႏိုင္ေသာသူတို႔ကို မေၾကာက္ ၾကႏွင့္´(မ ၁၀း၂၈) ဟူေသာက်မ္းခ်က္ကို ဟယ္ရီယက္ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သည္။ သခင္ေယ႐ႈက တပည့္ေတာ္မ်ားအား ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေစလႊတ္ ရာ၌…
ကိုယ္ခ်င္းစာၫႇာတာေသာဘုရား
၎တို႔ဒီဇိုင္းဆြဲေပးလိုက္သည့္ အိမ္႐ွင္မ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္ကို သေဘာေပါက္ နားလည္ေအာင္ ေဒးဗစ္ေဒးလတ္သည္ သူ႔တပည့္ ဗိသုကာပညာ႐ွင္ေလးမ်ားအား ‘‘ညအိပ္အစီအစဥ္’’ ၌ ပါ၀င္ေစသည္။ ထိုအစီအစဥ္မွာ ၎တို႔သည္ ညအိပ္၀တ္စံုကို ၀တ္ၿပီး အၿငိမ္းစား သက္ႀကီးရိပ္သာတစ္ခုတြင္ အသက္ ၈၀-၉၀ အ႐ြယ္ဘိုးဘြားမ်ား ေနထိုင္ အသက္႐ွင္သည့္ ပံုစံအတိုင္း ၂၄ နာရီ ေနထိုင္ရန္
ျဖစ္သည္။ ၎တို႔သည္ နားၾကားကရိယာ နားၾကပ္ တပ္ထား ရသည္။ ေတြ႔သမွ်အလုပ္ကို လက္ႏွင္႔ မလုပ္မိေအာင္ လက္ကို ခ်ည္ထားရသည္။ မ်က္မွန္ကို လဲရသည္။ ‘‘အႀကီးမားဆံုး အက်ိဳးေက်းဇူးကေတာ႔ အသက္ ၂၇ ႏွစ္ အ႐ြယ္ လူမ်ားကို လြတ္လိုက္ၿပီး သူတို႔ျပန္လာတဲ႔အခါ သူတို႔ စိတ္ႏွလံုးက ဆယ္ဆ ေကာင္းလာတယ္။ (သေဘာထား ႀကီးလာတယ္)။ လူေတြကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ျမင္ရၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ဒုကၡအခက္အခဲကို စာနာနားလည္သြားၾကတယ္’’…
လွ်ံက်စီးဆင္းေနေသာ ၿငိမ္သက္ျခင္း
"ဒီအားသစ္ေလာင္းပြဲကို မင္းဦးေဆာင္တာ ငါေတာ့မအံ့ၾသေပါင္၊ မင္းေခါင္းမွာ ေရာင္ျခည္ပါ၀ါေတြရွိတယ္"ဟု ကၽြန္မႏွင့္ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက ေျပာသည္။ ကၽြန္မလန္႔သြားေသာ္လည္း သူ႔မွတ္ခ်က္ကိုျဖင္႔ သေဘာက်မိသည္။ ေရာင္ျခည္ပါ၀ါ အျဖစ္ သူျမင္ေသာအရာသည္ ခရစ္ေတာ္၏ၿငိမ္သက္ျခင္းကို ဆိုလိုေၾကာင္း ကၽြန္မ သေဘာေပါက္သည္။ သခင္ေယ႐ႈေနာက္ေတာ္လိုက္ ေသာအခါ လူတို႔နားမလည္ႏိုင္သည့္ ၿငိမ္သက္ျခင္းကို သခင္ေပးသည္ (ဖိ ၄း၇)။ ထိုၿငိမ္သက္ျခင္းက ကၽြန္မတို႔ သတိမထားမိျငားလည္း အတြင္းမွ ျဖာထြက္ေနသည္။
ေနာက္ဆံုးညစာစားၿပီးေနာက္ အေသခံျခင္းႏွင္႔ ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္းႏွင္႔စပ္လ်ဥ္း၍ တပည့္ေတာ္ မ်ားကို
ျပင္ဆင္ရာ၌ ထိုၿငိမ္သက္ျခင္းကို ေပးမည္ဟု သခင္ ေယ႐ႈက
တပည့္ေတာ္မ်ားကို ကတိျပဳခဲ႔သည္။ ဤေလာက ၌ ဆင္းရဲဒုကၡကို ခံရေသာ္လည္း ‘‘ခမည္းေတာ္သည္ သမၼာတရားကို ျပေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္တည္းဟူေသာ တစ္ပါးေသာ ဥပဇၥၽာယ္ဆရာကို သင္တုိ႔ႏွင္႔အတူ အစဥ္မျပတ္တည္ေနေစျခင္းငွာ သင္တို႔အား ေပးေတာ္မူမည္’’(ေယာ ၁၄း၁၆) ဟု သခင္မိန္႔ေတာ္မူသည္။ ၀ိညာဥ္ေတာ္သည္…
သိုးကဲ႔သို႔
ဂါနာႏုိင္ငံ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ အဘိုးႏွင္႔အတူ ေနထိုင္ခဲ႔စဥ္က ကၽြန္ေတာ္၏ ေန႔စဥ္တာ၀န္တစ္ခုမွာ သိုးေက်ာင္းရန္ျဖစ္သည္။ မနက္တိုင္း သိုးမ်ားကို စားက်က္သို႔ ေခၚထုတ္သြားၿပီး ညေနပိုင္းတြင္ ျပန္သိမ္းရသည္။ သိုးေက်ာင္းရင္းမွ သိုးမ်ားသည္ အလြန္ေခါင္းမာသည့္ သတၱ၀ါျဖစ္ေၾကာင္း သိလာရသည္။ ဥပမာ - လယ္ကြက္ကို ျမင္လိုက္သည္ႏွင္႔ ၎တို႔၏ဗီဇအသိျဖင္႔ စိုက္ခင္းထဲ တန္း၀င္သြားေတာ႔သည္။ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ လယ္သမားမ်ားႏွင္႔ အႀကိမ္အေတာ္မ်ားမ်ား ျပႆနာတတ္ရေတာ႔သည္။
တစ္ခါတစ္ရံ အပူဒဏ္သက္သာေအာင္ သစ္ပင္ရိပ္၌ နားေနစဥ္ သိုးမ်ားမွာ ခ်ံဳပုတ္မ်ားၾကားျပန္႔လ်က္၊ အခ်ိဳ႕က ေတာင္ကုန္းဘက္သို႔ သြားေန၍ ျခံဳတိုးဆူးၿငိျမက္႐ွခံကာ ထလိုက္ရျပန္သည္။ အႏၲရာယ္ကင္းေအာင္၊ ေဘးဒုကၡ မေရာက္ေအာင္ ၎တို႔ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ထိန္းေက်ာင္းရခ်ိန္ မ်ားလည္း ႐ွိသည္။ အထူးသျဖင္႔ သူခိုးမ်ားက ႐ုတ္တရက္၊ အမွတ္တမဲ႔ႏွင္႔ စားက်က္ထဲ၀င္ကာ လမ္းလြဲသည့္ သိုးမ်ားကို ခုိးယူေသးသည္။
ထို႔ေၾကာင္႔ ပေရာဖက္ေဟ႐ွာယက `ငါတို႔႐ွိသမွ်သည္
သုိးကဲ႔သို႔…
သစ္ပင္မ်ား ႐ွင္သန္လာေသာအခါ
ေအးစက္ ႏွင္းထန္ေသာ ေဆာင္းရာသီတစ္ေလွ်ာက္ မီခ်ီဂန္ ၌ ေနထိုင္သူ ကၽြႏု္ပ္တို႔အတြက္ ေႏြဦးရာသီကို ေမွ်ာ္လင္႔ၾကသည္။ ေမလတြင္ ထိုေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ျပည့္ေလၿပီ။ အရာရာ ေျပာင္းလဲသြားပံုက ေျပာစမွတ္ျပဳေလာက္သည္။ ေမလ ၁ ရက္တြင္ က်ိဳးတိုက်ဲတဲ ႐ိုးတံမ်ားက လကုန္ခ်ိန္၌ ရြက္ႏုေ၀လ်က္ စိမ္းလန္းသြားသည္။ ေျပာင္းလဲမႈက မသိသာ၊ ေန႔ရက္တိုင္း မျမင္ရေသာ္လည္း လကုန္ခ်ိန္တြင္ ကၽြန္မျခံ၀င္း႐ွိ သစ္ပင္မ်ားမွာ အညိဳေရာင္မွ အစိမ္းေရာင္သို႔ ေျပာင္းသြားေတာ႔သည္။
ဖန္ဆင္းျခင္း၌ပင္ အနားယူျခင္း၊ အသစ္တစ္ဖန္ အားသစ္ေလာင္းျခင္း စက္၀န္းရာသီကို ဘုရားသခင္ ထည့္ေပး
ခဲ႔သည္။ ကၽြန္မတို႔အျမင္၌ ေသသည္ဟု ထင္ရေသာ အရာက ဘုရားအတြက္ အနားယူျခင္းျဖစ္သည္။ အနားယူျခင္းသည္ အသစ္တစ္ဖန္ အားသစ္ေလာင္းရန္အတြက္ ျပင္ဆင္ျခင္း ျဖစ္သကဲ႔သို႔ ေသျခင္းသည္ ထေျမာက္ျခင္းကို ျပင္ဆင္
ေပးသည္။
ေသျခင္းသည္ ယာယီ အေျခအေနတစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ၎၏ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ…
ပူစရာမ႐ွိ္
သက္ေသာင္႔သက္သာ စီးနင္းလာသည့္ ေလယာဥ္က တုန္ခါလာၿပီး အစားအေသာက္ေကၽြးေမြးေနခ်ိန္တြင္ ေလယာဥ္မွဴးက ခရီးသည္မ်ားအားလံုး ထိုင္ခံု ခါးပတ္မ်ားကို ေသခ်ာစြာ ပတ္ထားရန္ သတိေပးသံထြက္ေပၚလာသည္။ ေလယာဥ္သည္ ေလထန္သည့္ သမုဒၵရာအထက္၌ လူးလိမ္႔ေနသည္။ ခရီးသည္အားလံုးက မိမိတို႔ ဘာသာ အဆင္ေျပေအာင္ ႀကိဳးစား ႐ုန္းကန္ေနစဥ္ ကေလးမေလး တစ္ဦးက အိေႁႏၵမပ်က္ စာဖတ္ျမဲဖတ္ေနသည္။ ေလယာဥ္ ေျမျပင္သို႔ ဆင္းသက္ၿပီး ကာမွ သူမအား ဘာ႔ေၾကာင္႔ ဤသို႔ ၿငိမ္သက္ ေအးေဆးႏိုင္သနည္းဟု ေမးရာ `ေလယာဥ္မွဴးက သမီးေဖေဖေလ၊ ေဖေဖက သမီးကို အိမ္အေရာက္ပို႔ေပးမွာ´ ဟု ေျဖလိုက္ေတာ႔သည္။
သခင္ေယ႐ႈ၏ တပည့္ေတာ္မ်ားသည္ ၀ါရင္႔ တံငါသည္မ်ားျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း လိႈင္းေလထန္၍ မုန္တိုင္းက်သည့္ေန႔က ၎တုိ႔၏ေလွ
နစ္ျမႇဳပ္မည္ကို စိုးရိမ္လ်က္ ေၾကာက္လန္႔တုန္လႈပ္ၾကသည္။ ေယ႐ႈမိန္႔ၾကားသည့္ အတိုင္း ၎တို႔လုပ္ေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္ၿပီး ဘာေၾကာင္႔ ထိုသို႔ျဖစ္ရသနည္း (မာ ၄…