ေနာက္ဆံုးအတည္ျဖစ္ေသာအရာ
ေက်ာင္းသားဘဝတုန္းက စာရာလင္း ဆိုေသာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို စိတ္ဝင္စား ခဲ့ဖူးသည္။ သူမရယ္လိုက္လွ်င္ အ့ံၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ နားေထာင္ေကာင္း လွသည္။ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တာကို သူမ သိမသိကို မေသခ်ာေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္အထင္ေတာ့ သူမ သိေနသည္။ ဘြဲ႕ယူၿပီးေနာက္ သူမႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘဝမ်ားသည္ မတူညီေသာ ဘ၀ဦးတည္ရာအတိုင္း အသီးသီး ကြဲျပားသြားေပေတာ့သည္။
အြန္လိုင္းဖိုရမ္မ်ားတြင္ တစ္ႏွစ္ထဲေက်ာင္းၿပီးသည့္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျပန္ရသျဖင္႔ စာရာလင္း ဆံုးသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းၾကားရေသာအခါ အင္မတန္မွ ဝမ္းနည္းခဲ့ရသည္။ သူမ ဘ၀ကို မည္သို႔ ျဖစ္သန္းခဲ့သနည္းဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသည္။ အသက္ ႀကီးလာသည္ႏွင့္အမွ် ခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ မိသားစုမ်ားကို ဆံုး႐ံႈးရသည့္အခါ ထိုအေၾကာင္းကို ပိုမို ဆင္ျခင္မိ လာသည္။ သို႔ေသာ္ လူအမ်ားစုက ထိုအေၾကာင္းကို မေျပာဘဲ ေရွာင္လြဲလိုၾကသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဝမ္းနည္းရစဥ္မွာပင္ ထိုေသတတ္ေသာအရာမ်ားသည္…
လမ္းျပေနေသာ အလင္းအိမ္
စားေသာက္ဆိုင္မွာ ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေသာ္လည္း အေမွာင္က်လွသည္။ စားပြဲတိုင္း၌ တလက္လက္ႏွင့္ လင္းေနေသာ ဖေယာင္းတုိင္ငယ္ေလးသာ ႐ွိေနပါသည္။ အလင္းေရာင္ ရရန္အတြက္ စားသံုးသူမ်ားက သူတို႔၏ စမတ္ဖုန္းကိုဖြင့္ကာ အစားအေသာက္ မီႏူး၊ အျခား စားသံုးသူမ်ားႏွင့္ သူတို႔စားေနေသာ အစားအစာမ်ားကိုပင္ မီးထိုးၾကည့္ရပါသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ စားသံုးသူတစ္ေယာက္က ထိုင္ခံုမွ ထၿပီး စားပြဲထုိးထံသို႔သြားကာ ‘‘မီးဖြင့္ေပးႏိုင္မလား’’ ဟု ႐ိုး႐ွင္းစြာ ေမးလိုက္ပါသည္။ မၾကာပါ။ မ်က္ႏွာက်က္မွ ေႏြးေထြးေသာအလင္းေရာင္ ထြက္ေပၚလာေသာအခါ တစ္ခန္းလံုးတြင္ လက္ခုပ္သံမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံသြားပါေတာ႔ သည္။ အခ်ိဳ႕မွာ ရယ္ေမာေနၾကၿပီး ဝမ္းသာေသာ စကားသံမ်ား၊ ေက်းဇူးတင္စကားမ်ား ၾကားရပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ဖုန္းမွမီးကိုပိတ္ၿပီး ဇြန္းကိုကိုင္လိုက္ကာ ‘‘အလင္းျဖစ္ေစ၊ ကဲ လင္းသြားၿပီဆိုေတာ့ စားၾကစို႔ေဟ့’’ ဟုေျပာလုိက္သည္။
မွိန္သုန္ေနေသာ ညေနခင္းသည္ ခလုတ္ေလးတစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ဝမ္းသာမႈသို႔ ေျပာင္းလဲသြားသည္။ သို႔ေသာ္ စစ္မွန္ေသာအလင္းကိုသိရန္ ပိုအေရးႀကီးပါသည္။ ဘုရား႐ွင္ကိုယ္တိုင္…
အျပင္မွာ ေခ်ာတယ္ေနာ္
လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္မ်ားစြာက ႏွင္းေလ်ာစီးသင္ခဲ့စဥ္ ကၽြန္ေတာ္႔သား ေဂ်ာ့ရွ္ ၏ ေနာက္မွ လိုက္ရင္း ကုန္းေစာင္းဆင္ေျခေလ်ာဟုုထင္ရေသာ ေနရာသို႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။ သူ႔ကိုသာ အာ႐ံုစိုက္ေနေသာေၾကာင့္ ေတာင္၏အမတ္ေစာက္ဆံုးေနရာသို႔ ေကြ႕လိုက္ သည္ကို သတိမထားမိဘဲ အဆင္း၌ ယိမ္းထိုးသြားၿပီး ကိုယ္ကိုကိုယ္ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္လဲသြားပါေတာ့သည္။
ဆာလံ ၁၄၁ တြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ အျပစ္၏ မတ္ေစာက္ေသာ ဆင္ေျခေလ်ာမ်ားတြင္ လဲက်သြားရန္ အလြန္လြယ္ေၾကာင္း ေျပာထားသည္။ ဆုေတာင္းျခင္းသည္ ထိုဆင္ျခင္ေလ်ာမ်ားကို သတိမူမိေစသည့္ အခ်က္ျပတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ‘‘အကၽြႏု္ပ္၏စိတ္ႏွလံုးကို မေကာင္းေသာ အမႈအရာသို႔ ေသြးေဆာင္ေတာ္မမူပါႏွင့္’’(း၄)ဟူသည့္ ဆုေတာင္းသည္ ‘‘အျပစ္ေသြးေဆာင္ရာသို႔ မလိုက္မပါ ေစဘဲ မေကာင္းေသာအမႈအရာမွလည္း ကယ္ႏႈတ္ ေတာ္မူပါ’’ (မ ၆း၁၃) ဟူသည့္ သခင္ဘုရား၏ ဆုေတာင္းႏွင့္ တစ္ထပ္တည္းျဖစ္သည္။ ဘုရား႐ွင္သည္ ေကာင္းျမတ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ နားေညာင္းေတာ္မူကား ဆုေတာင္းခ်က္ကို အေျဖေပး ခဲ့သည္။
ထိုဆာလံက်မ္းတြင္…
အဓြန႔္ရွည္မည့္အေမြအႏွစ္
ေသာမတ္ အယ္ဒီဆင္သည္ လက္ေတြ႔အသံုးျပဳႏိုင္ေသာ မီးသီးကို ပထမဆံုးတီထြင္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ဂ်ိဳးနာ့စ္ေစာ့ သည္ ပိုလီယိုေရာဂါအတြက္ ထိေရာက္ေသာကာကြယ္ေဆးကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည္။ ေအမီကာမိုက္ကယ္ သည္ ဝတ္ျပဳကုိးကြယ္ျခင္းတြင္ သီဆိုသည့္ ဓမၼသီခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာကို ေရးစပ္သီကံုးခဲ့သည္။ သင္ေရာ...။ မည္သည့္အတြက္ ဤေလာကသို႔ သင္ေရာက္ရွိေနရသနည္း။ သင့္ဘ၀ အသက္တာကို မည္သို႔ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈျပဳမည္နည္း။
ကမာၻဦးက်မ္း ၄ တြင္ ဧဝသည္ ပဋိသေႏၶစြဲယူ၍ ကာဣနကို ဘြားျမင္ၿပီး ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေပြ႕ခ်ီလိုက္စဥ္ “ထာဝရဘုရား၏လူကို ငါရၿပီ”ဟု ဆိုခဲ့သည္ (း၁)။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ကေလးေမြးဖြားရသည့္ ဆန္းၾကယ္ေသာ ကိုယ္ေတြ႔ အေတြ႔အၾကံဳကို ဧ၀႐ွင္းျပရန္ ႀကိဳးစားရင္း သံုးလိုက္သည့္စကားလံုးက အရာခပ္သိမ္းကိုတတ္စြမ္းေသာ ဘုရား႐ွင္၏ အကူအညီ မစမႈကို မွီခိုအားထားေၾကာင္း ျပေနသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဧဝ၏မ်ိဳးဆက္အားျဖင့္ ဧ၀၏သားေနာက္တစ္ဦးအားျဖင့္ ဘုရား႐ွင္သည္ သူ႔လူမ်ိဳးမ်ားကို ကယ္တင္ရန္ ျပင္ဆင္ေပးခဲ့သည္ (ေယာ…
မေျပာင္းလဲေသာအရာ
ေကာလိပ္တက္စဥ္က ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုရန္အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီး ကာရီႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ လြန္ခဲ့ေသာ ၃၅ႏွစ္က ခ်စ္ကၽြမ္းဝင္ခဲ့ေသာ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္႐ွိ စန္တာဘာဘရာ ၿမိဳ႕ေလးသို႔ ခရီးျပဳခဲ့ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ဘဝက လည္ပတ္ခဲ့ေသာ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဆီသို႔ သြားေရာက္ လည္ပတ္ရန္လည္း ဆံုးျဖတ္ထားၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္အလြန္ႏွစ္သက္ခဲ့သည့္ မက္ဆီကန္ စားေသာက္ဆိုင္သိုု႔ ေရာက္ေသာအခါ ေဆာက္လုပ္ေရး ပစၥည္းမ်ားေရာင္းေသာ စတိုးဆိုင္ျဖစ္ေနသည္။ နံရံေပၚတြင္ ရပ္ကြက္အတြင္း ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ၀န္ေဆာင္မႈေပးခဲ့သည့္ စားေသာက္ဆိုင္အမွတ္တရ သံျပားကမၺည္းေလး ခ်ိတ္ဆြဲ ထားသည္။
ေျခာက္ကပ္ကပ္ျဖစ္ေသာ္လည္း တစ္ခ်ိန္က ေရာင္စံုစားပြဲမ်ား၊ ေတာက္ပေသာ ထီးမ်ားႏွင့္ သက္၀င္ေနေသာ ရင္းႏွီးၿပီးသား ေလွ်ာက္လမ္းေနရာေလးကို လွမ္းၾကည့္ မိသည္။ အရာမ်ားစြာ ေျပာင္းလဲခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုေျပာင္းလဲမႈမ်ားၾကားတြင္ ဘုရား႐ွင္၏ သစၥာေတာ္ကား ေျပာင္းလဲမသြားေပ။ ဒါဝိဒ္သည္ နက္႐ိႈင္းစြာျဖင့္ ဆာလံ ၁၀၃း ၁၅-၁၇ တြင္…
အကန႔္အသတ္ေဘာင္အတြင္း
ကၽြႏု္ပ္၏ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးက ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ မိသားစုအတြက္ ေကာ္လီ ေခြးတစ္ေကာင္ လက္ေဆာင္ေပးသည္။ ထိုေခြးက အမေလးျဖစ္ၿပီး သားမေပါက္ႏိုင္ ေတာ႔သည့္ အ႐ြယ္ျဖစ္သည္။ မၾကာမီ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ သိလိုက္သည္မွာ ထိုေခြးေလးသည္ သူ႔ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး ေလွာင္အိမ္ေသးေသးေလး၌သာ ေနထိုင္ခဲ႔ျခင္းပင္။ ကန္႔သတ္ထားသည့္ အဝန္းအဝိုင္းအတြင္း၌သာ လႈပ္ရွား သြားလာခဲ့ရသည္။ မ်ဥ္းေျဖာင္႔ေပၚ၌ မေျပးႏိုင္၊ ေျပးလႊား ေဆာ႔ကစားရန္ ျခံဝင္းက်ယ္၌ လႊတ္ထားေသာ္လည္း သူ႔ကို ျခံခတ္ထားသည္ဟုသာ ထင္သည္။
ကနဦးခရစ္ယာန္အမ်ားစုမွာ ယုဒလူမ်ားျဖစ္ၿပီး ၎ တို႔သည္ ေမာေ႐ွ၏ပညတ္ဝင္းႀကီး၌ ေနသားက်ခဲ႔ၾကသည္။ ပညတ္ေတာ္မ်ားက ေကာင္းပါသည္။ ၎တို႔သည္ အျပစ္ကို ေဖာ္ျပၿပီး သခင္ေယ႐ႈထံ ပို႔ေဆာင္ေပးရန္ (ဂလာ ၃း၁၉-၂၅) ဘုရားသခင္က ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယခုတြင္ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ႏွင္႔ သခင္ ခရစ္ေတာ္၏ လြတ္ျခင္းအခြင္႔အားျဖင္႔ ၎တို႔၏ယံုၾကည္ျခင္းအသစ္ကို ႐ွင္သန္ျပရမည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ယခု သူတို႔…
ႀကီးမားေသာအမႈ
၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔က ဘာလင္တံတုိင္းကို ၿဖိဳခ်သည့္သတင္းကို ၾကားေသာအခါ တစ္ကမာၻလံုး အံ့အားသင့္သြားၾကသည္။ ၂၈ႏွစ္တာလံုး ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ ဘာလင္ၿမိဳ႕ကို ပိုင္းျခားထားေသာတံတိုင္းႀကီးသည္ ၿပိဳက်ၿပီး ျပန္လည္ေပါင္းစည္း ၾကေတာ့မည္။ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း၏ဗဟိုခ်က္သည္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေစာင့္စား ၾကည့္႐ႈေနၾကေသာ ကမာၻသူကမာၻသားအေပါင္းတို႔ သည္လည္း စိတ္လႈပ္ရွား ခံစားၾကရသည္။ ႀကီးမားေသာ အမႈႀကီး ျဖစ္ပ်က္ေနပါသည္။
ဣသေရလလူမ်ိဳးတို႔ အျခားတိုင္းတစ္ပါးသို႔ ကၽြန္အျဖစ္ ေခၚေဆာင္ျခင္းခံရၿပီးေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ အၾကာ ဘီစီ ၅၃၈ တြင္ မိမိတို႔၏တိုင္းျပည္သို႔ ျပန္လာ ရျခင္းသည္ အလြန္အေရးပါသည့္ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဣသေရလသမိုင္းတြင္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းႏွင့္ျပည့္သည့္ အခ်ိန္ကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္ရင္း ဆာလံ ၁၂၆ ကို အစျပဳ ထားသည္။ ‘‘ထိုအခါ ငါတို႔ႏႈတ္သည္ ရယ္ျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ငါတို႔လွ်ာသည္ သီခ်င္းဆိုျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း…
သင့္ရင္ထဲမွအသံကို အသံုးျပဳပါ
ကမၻာေက်ာ္စႏၵယားဆရာႀကီးတစ္ဦးႏွင့္ေတြ႔ဆံုရန္ ကၽြန္ေတာ္အားဖိတ္ၾကားပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဂီတေလာကတြင္ ႀကီးျပင္းလာသူျဖစ္ၿပီး အသင္းေတာ္တြင္ ပင္တိုင္ သီခ်င္းဆိုသူ၊ တေယာႏွင့္စႏၵယားကိုလည္း တီးခတ္သူျဖစ္သည့္အတြက္ ယခုလို ရေတာင့္ရခဲ အခြင့္အေရးအတြက္ စိတ္လႈပ္႐ွားမိသည္။
ထိုစႏၵယားဆရာႀကီးႏွင့္ေတြ႔ရန္ ေရာက္သြားသည့္ အခ်ိန္တြင္ သူသည္ အဂၤလိပ္စကား မေတာက္တစ္ေခါက္ သာ တတ္သည္ကို သတိထားမိၿပီး ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွ် မတီးဖူးသည့္ ခ်ယ္လိုတေယာႀကီးကို တီးခတ္ရန္ ေပးလာ၍ ကၽြန္ေတာ္ အံ့အားသင့္မိသည္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို တီးရန္ တိုက္တြန္းၿပီး သူက ကူညီတီးေပးမည္ဟုေျပာပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ တေယာတီးသကဲ႔သို႔ ဂီတသကၤတမ်ားကို အသံစမ္းလိုက္သည္။ မရပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ဦး၏ တီးခတ္မႈက တစ္ေယာက္တစ္ျခားစီ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္ႏိုးလာၿပီး ထိုျဖစ္ရပ္အားလံုးသည္ အိပ္မက္ျဖစ္ေနေၾကာင္း သိလိုက္ သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုဂီတေနာက္ေၾကာင္းခံသည့္ အိပ္မက္သည္ အမွန္ပင္ျဖစ္ၿပီး “မင္းသီခ်င္းဆိုတတ္တာကို မင္းဘာလို႔ မေျပာလိုက္တာလဲ” ဟူသည့္အသံက ရင္ထဲ၌ စြဲက်န္ခဲ့သည္။…
အသက္႐ွင္ပါ-ဆုေတာင္းပါ-ခ်စ္ပါ
သခင္ေယ႐ႈကို အင္မတန္ယံုၾကည္ကိုးစားေသာမိဘႏွစ္ပါး၏ အုပ္ထိန္းမႈေအာက္တြင္ ႀကီးျပင္းလာသူ နာမည္ႀကီး အေျပးသမားဂ်က္စီအိုဝင္သည္ ယံုၾကည္ျခင္းျပည့္ဝၿပီး ရဲရင့္သူတစ္ဦးအျဖစ္ ဘ၀႐ွင္သန္ေနထုိင္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ဘာလင္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ အိုလံပစ္အားကစားပြဲေတာ္အတြင္း အမုန္းတရားႏွင့္ျပည့္ေနေသာ နာဇီမ်ား ႏွင့္ သူတို႔၏ေခါင္းေဆာင္ ဟစ္တလာ၏ေရွ႕ေမွာက္တြင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ အားကစားအဖြဲ႔မွ အာဖရိကန္ အေမရိကန္ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ အိုဝင္သည္ ေရႊတံဆိပ္ ၄ ခု ဆြတ္ခူး ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ အေျပးသမား ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး လုဇ္ေလာန္ ႏွင့္လည္း သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့သည္။ ယံုၾကည္ျခင္းကုိ ရွင္သန္ျပသည့္ အိုဝင္၏ လုပ္ရပ္႐ိုး႐ိုးေလးက နာဇီဝါဒျဖန္႔မႈ ေဆာင္ပုဒ္မ်ား ၾကားတြင္ ဘ၀ရွင္သန္ခဲ့သူ လုဇ္ေလာန္ ၏အသက္တာကို ႐ိုက္ခတ္တို႕ထိခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေလာန္္ က “ဘာလင္မွာတံုးက မင္းကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေတြ႔တဲ့အခါ မင္းဒူးေထာက္ဆုေတာင္းေနတာေတြ႔ေတာ့ ငါေတာင္ ဘုရားကိုယံုခ်င္သလို ျဖစ္လာ တယ္”…
သီဆိုက်ဴးဧရျခင္း၏အေၾကာင္းရင္း
စည္းႏွင့္ကမ္းႏွင့္ ေနထုိင္သူအေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္မွ ပ်က္ကြက္မႈဟုဆိုရပါမည္။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားျခင္းေၾကာင့္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကေလးမ်ားသည္ ညပိုင္းေတြ႔ဆံုပြဲ အတြက္ အျပင္သို႔ထြက္သည့္အခါ ၎တုိ႔ကို အခ်ိန္ကန္႔သတ္ေပးထားသည္။ ကေလးမ်ားက လိမၼာပါသည္။ စည္းကမ္းနာခံၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္႔အက်င့္က အိမ္ေ႐ွ႕တံခါးမႀကီးဖြင့္သံ ၾကားရသည့္အထိ ေစာင့္ဆိုင္းေန တတ္သည္။ သူတို႔အိမ္သို႔ လံုျခံဳစြာ ျပန္လည္ေရာက္႐ွိေၾကာင္း သိလို၍ ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေစာင့္ရန္မလိုေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္က ေစာင့္ရန္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္ညတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏုိးလာစဥ္ သမီးက ျပံဳးလ်က္ “ေဖေဖ၊ ကၽြန္မ ေဘးအႏၲရာယ္ကင္းစြာ ျပန္ေရာက္႐ွိလာပါၿပီ။ ေဖေဖ ျပန္အိပ္ေတာ့ေလ” ဟု ေျပာပါသည္။ သတိထား ေသာ္လည္း တစ္ခါတစ္ရံ အေဖမ်ား အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္သည္။ ငါေစာင့္ေနရတာဟု၀ါႂကြားစရာမရွိ၊ အေဖလည္း လူသားေပမို႔ မဟုတ္ပါလား။
သုိ႔ေသာ္ ဘုရားသခင္သည္ မည္သည့္အခါမွ် ထိုကဲ့သို႔မျဖစ္ပါ။ ဆာလံ ၁၂၁ ၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူ၏သားသမီးမ်ားအား…