အလ်င္ မလိုပါႏွင္႔
Dallas Willard ဆိုသူပညာ႐ွိ၏ ‘‘ အလ်င္လိုသည့္စိတ္ကို မညႇာမတာ ဖယ္ရွားပစ္ပါ’’ ဟူေသာ ဆို႐ိုးစကားကို သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က ကၽြန္မက္ို ထပ္ခါတလဲလဲ ႐ြတ္ျပ ျခင္းေၾကာင့္ ကၽြန္မ ‘‘ဘယ္သြားအခ်ိန္ျဖဳန္းေနလဲ၊ ဘယ္မွာခြန္အားေတြ ျဖဳန္းေနလဲ’’ ဟု ျပန္လည္ဆင္ျခင္ေတြးရမည္ဟု ကၽြန္မသိလိုက္သည္။ ပို၍အေရးႀကီးသည္မွာ‘‘ ဘုရားလမ္းျပမႈႏွင္႔အကူအညီကို မယူဘဲ ဘယ္အရာကို အလ်င္စလို လုပ္ေနသလဲ’’ ဟု ဆင္ျခင္ရန္ျဖစ္သည္။ ေနာက္ပိုင္း ရက္သတၱပတ္ႏွင့္လမ်ားအတြင္း ထိုအခ်က္ကို ဆက္လက္ ဆင္ျခင္မိကာ ဘုရား႐ွင္ႏွင္႔ ကိုယ္ေတာ့္ထံမွ လာေသာ ဉာဏ္ပညာကို ျပန္လည္ ရယူလ်က္ မိမိကိုယ္ကို ကိုးစားမည့္အစား ကိုယ္ေတာ့္ကိုသာ ယံုၾကည္ကိုးစားရန္ မိမိကိုယ္ကို သတိေပးေနခဲ႔သည္။
ဤသို႔ အလ်င္တေဆာ ပ်ာယာခပ္ၿပီး အလ်င္လို ေနျခင္းသည္ ပေရာဖက္ေဟ႐ွာယ မိန္႔ၾကားေသာ ‘‘ၿငိမ္သက္ျခင္း သက္သက္’’ ‘‘စံုလင္ေသာ ၿငိမ္သက္ျခင္း’’ ဆိုေသာစကားႏွင္႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သည္။ ‘‘စိတ္ႏွလံုး…
စီရင္ျခင္း၏ အရင္းအျမစ္မ်ား
သူစိမ္းတစ္ဦးႏွင္႔ ပိုရင္းႏွီးလာေအာင္္ ‘‘ဘယ္ကလာသလဲ’’ ဆိုသည့္ေမးခြန္းကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေမးတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ လူအမ်ားစုအတြက္ အေျဖက စိတ္႐ႈပ္စရာျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္ မည္သူကမွ် ကိုယ္႔အေၾကာင္းကို တိတိက်က် မေျပာျပခ်င္ ေသာေၾကာင္႔ပါ။
တရားသူႀကီးမွတ္စာတြင္ ေယဖသသည္ ထိုေမးခြန္း ကို လံုး၀မေျဖခ်င္ခဲ႔ပါ။ အေဖတူအေမကြဲ အစ္ကိုမ်ားက မေသခ်ာသည့္ကိစၥေၾကာင့္ သူ႔ကို သူ႔ေမြးရပ္ေျမ ဂိလဒ္ျပည္မွ ေမာင္းထုတ္ခဲ႔သည္။ ‘‘သင္သည္ အျခားတစ္ပါးေသာ မိန္းမ၏ သားျဖစ္’’သည္ ဟု အစ္ကိုမ်ားက ေၾကညာခဲ႔သည္(သူႀကီး ၁၁း၂)။ က်မ္းစာမွလည္း ‘‘အမိကား ျပည့္တန္ဆာျဖစ္၏’’ (း၁) ဟု ျပင္းထန္စြာ ဆိုထားသည္။
သို႔ေသာ္ ေယဖသသည္ ေခါင္းေဆာင္အရည္အခ်င္းႏွင႔္ျပည့္၀သူ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင္႔ ၾကမ္းတမ္းေသာလူမ်ိဳးစုမ်ား ဂိလဒ္ျပည္ကို လာတိုက္ေသာအခါ သူ႔ကို ေမာင္းထုတ္ခဲ႔သူမ်ားက သူ႔ကို ျပန္လာ ေစခ်င္ၾကသည္။ ‘‘လာ၍ ငါတို႔၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္း လုပ္ပါ’’…
ဘုရား႐ွင္ကိုသိကၽြမ္းရန္ သင္ယူရျခင္း
ကၽြန္မမွတ္မိသေလာက္၊ ဟိုးအရင္ကတည္းက ကၽြန္မကေလးအေမျဖစ္ခ်င္ခဲ႔သည္။ ကၽြန္မ တစ္ေန႔ မဂၤလာေဆာင္မည္၊ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ၿပီး ကၽြန္မကေလး၏ လက္ကေလး မ်ားကို ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ ဆုပ္ကိုင္ထားမည္ဟု စိတ္ကူးယဥ္ အိမ္မက္မက္ခဲ့ဖူး သည္။ ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္မအိမ္ေထာင္က်ခ်ိန္တြင္လည္း အမ်ိဳးသားေရာ ကၽြန္မပါ မိသားစုဦးေရ တိုးပြားရန္ကိစၥကို အခ်ိန္ယူဦးမည္ဟု မေတြးခဲ႔ပါ။ သို႔ေသာ္ ကေလးမရ၊ ကၽြန္မတို႔ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္စလံုး သားသမီးမရႏိုင္ေသာ ျပႆနာႏွင္႔ ႐ုန္းကန္ခဲ႔ရသည္။ လႏွင္႔ခ်ီၿပီး ဆရာ၀န္ထံသြား၊ စစ္ေဆးမႈမ်ားလုပ္ႏွင့္ မ်က္ရည္က်ခဲ႔ရသည္။ ေလာကမုန္တိုင္းအလယ္တြင္ ကၽြန္မတို႔ ေရာက္႐ွိေနခဲ႔သည္။ ကေလးမရႏိုင္ျခင္းဟူသည့္ ေဆးခါးက မ်ိဳခ်ရခက္ခက္ျဖစ္ၿပီး၊ ဘုရား႐ွင္၏ ေကာင္းျမတ္ ေတာ္မူျခင္းႏွင္႔ သစၥာတရားအေပၚ သံသယ၀င္ေစပါသည္။
ကၽြန္မတို႔ျဖတ္သန္းခဲ႔ရေသာ ဘ၀ခရီးကို ျပန္လည္ေတြးၾကည့္ရင္း ႐ွင္ေယာဟန္ ခရစ္ဝင္က်မ္းအခန္းႀကီး ၆ မွ တပည့္ေတာ္မ်ား ပင္လယ္ထဲ၌ မုန္တိုင္းႏွင္႔ၾကံဳရေသာ အျဖစ္ကို ေတြးမိသည္။ ေမွာင္မိုက္ေသာအခ်ိန္ ေလမုန္တိုင္း…
တစ္စကၠန္႔မွ်သာ
သိပၸံပညာ႐ွင္မ်ားသည္ အခ်ိန္ႏွင္႔ပတ္သက္၍ ဇီဇာေၾကာင္လြန္းလွသည္။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းတြင္ ေမရီလန္းျပည္နယ္႐ွိ Goddard Space Flight Center မွ သိပၸံပညာ႐ွင္တို႔သည္ ႏွစ္တစ္ႏွစ္တြင္ စကၠန္႔အနည္းငယ္ထပ္ထည့္ခဲ႔သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ တစ္ႏွစ္တာသည္ ပံုမွန္ထက္ အနည္းငယ္႐ွည္သည္ဟု သင္ျမင္မိလွ်င္ သင္မွန္ပါသည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ျပဳခဲ႔သနည္း။ အေၾကာင္းမွာ ကမာၻႀကီး၏လွည့္ပတ္ႏႈန္းသည္ ယခင္ကထက္ ပိုေႏွးလာ၍ ႏွစ္မ်ားသည္ အနည္းငယ္ၾကာေညာင္းလာျခင္းေၾကာင့္
ျဖစ္သည္။ သိပၸံပညာ႐ွင္မ်ားသည္ အာကာသထဲ ပစ္လႊတ္ ထားေသာ လူလုပ္ပစၥည္းမ်ားကို အေျခခံၿပီး တစ္စကၠန္႔၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုအထိ တိက်ေအာင္ လုပ္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ သိပၸံပညာ႐ွင္တစ္ဦးကမူ ‘‘ထိုသို႔လုပ္ေဆာင္ရျခင္းမွာ ၿဂိဳလ္အခ်င္းခ်င္း တိုက္မိျခင္းမွ ကာကြယ္ရန္၊ လုပ္ေဆာင္ထားေသာအစီအစဥ္မ်ား တိက်မွန္ကန္ေၾကာင္း သိ႐ိွရန္ အတြက္ျဖစ္သည္’’ ဟုေျပာပါသည္။
ကၽြႏု္ပ္တို႔အမ်ားစုအတြက္ တစ္စကၠန္႔ေလ်ာ႔ျခင္း၊ တစ္စကၠန္႔တိုးျခင္းသည္ ထူးထူးျခားျခား မကြာျခားသြားပါ။ သို႔ေသာ္ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္အရ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏အခ်ိန္ကို မည္သို႔အသံုးျပဳေနျခင္းက အေရးႀကီးသည္။…
ခ်ီးမြမ္းရန္ အေၾကာင္းအရင္း
ကၽြန္မ အသက္ ၁၃ ႏွစ္အ႐ြယ္က ေက်ာင္း၌ အဓိက ဘာသာရပ္ ၄ ခု အျပင္ အေျခခံ အိမ္တြင္းမႈ၊ စီးပြားေရး၊ အႏုပညာ၊ သံစံုသီခ်င္းအဖြဲ႕ႏွင္႔ လက္သမားအတတ္ပညာ (အိမ္ေဆာက္ရန္ သစ္သားမ်ားပံုေဖာ္ျခင္း-woodworking) စသည့္ ဘာသာရပ္မ်ားကိုပါ သင္ယူရမည္ျဖစ္သည္။ သံစံုသီခ်င္းသင္တန္း၏ ပထမဆံုးရက္တြင္ နည္းျပက ကၽြန္မတို႔ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို စႏၵရားအနီးသို႔ေခၚ၍ အသံစစ္ၿပီး ေနရာခ်သည္။ ကၽြန္မအလွည့္၌ ဆရာတီးေသာ တီးလံုးကို္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆိုျပခဲ႔ေသာ္လည္း ကၽြန္မကို ေနရာမခ်ဘဲ ကၽြန္မကို တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးသည့္အခန္းသို႔ ပို႔ၿပီး အျခား သင္တန္းတစ္ခုကို ေ႐ြးခ်ယ္ရန္ တိုင္ပင္ေစပါသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ကၽြန္မသိလိုက္သည္မွာ ကၽြန္မအသံသည္ သီခ်င္းသံၾကား၌ မၾကားသင္႔ေသာအသံျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ဘယ္ေသာအခါမွ သီခ်င္းမဆိုသင္႔ေၾကာင္းေပတည္း။
ထိုအေတြးက ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္တုိင္ေအာင္ စြဲေနခဲ႔သည္။ ထို႔ေနာက္ လူလတ္ပိုင္းအ႐ြယ္တြင္ ဆာလံ ၉၈ ကို ဖတ္မိသည္။ ဆာလံဆရာက…
မိုးသက္မုန္တိုင္းၾကား၌
ေလက တစ္ဝုန္းဝုန္း၊ လွ်ပ္စီးမ်ားလည္း ဖ်တ္ခနဲ ဖ်တ္ခနဲ လက္ကာ၊ လိႈင္းတံပိုးမ်ားလည္း ႐ိုက္ခတ္ေနၾကသည္။ ငါေသရေတာ႔မယ္ဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္မိသည္။ အဘိုးအဘြား
တို႔ႏွင္႔အတူ ေရအိုင္ႀကီးထဲ ငါးမွ်ားထြက္ရင္း အခ်ိန္ေႏွာင္းသြားၿပီး ေနဝင္သြားခ်ိန္၌ ႐ုတ္တရက္ေလျပင္းမ်ား တိုက္ခတ္လာပါေတာ႔သည္။ ေလွမေမွာက္ေအာင္ အဘိုးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေလွဦးပိုင္း၌ သြားထိုင္ခိုင္းသည္။ ကၽြန္ေတာ္႔ စိတ္ထဲ ေၾကာက္စိတ္မ်ား စိုးမိုးသြားသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ စတင္ဆုေတာင္းလိုက္သည္။ ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ္သည္
ဆယ္႔ေလးႏွစ္သားအ႐ြယ္ ျဖစ္သည္။
ဘုရား႐ွင္ထံမွ စိတ္ခ်မႈႏွင္႔ ကြယ္ကာမႈကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းခံရင္း မုန္တိုင္းက အားေလ်ာ့မသြားေသာ္လည္း ေလွကို ကမ္းသို႔ကပ္ႏိုင္ခဲ႔သည္။ ယေန႔ထိတိုင္ ထိုမုန္တိုင္းႏွင္႔ ရင္ဆိုင္ရေသာညက ခံစားခဲ႔ရသည့္ ဘုရားသခင္၏ တည္႐ွိ ေတာ္မူျခင္း မ်က္ေမွာက္ေတာ္ထက္ သာ၍ေလးနက္ေသာ အျခားအရာ ႐ွိမည္မဟုတ္ပါ။
သခင္ေယရႈသည္လည္း မုန္တိုင္းမ်ားႏွင္႔ မစိမ္းပါ။ မာကု ၄း၃၅-၄၁ တြင္…
တစ္ေယာက္ နာက်င္လွ်င္ အားလံုးနာက်င္ရသည္။
လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္တစ္ဦးသည္ အလြန္အမင္းနာက်င္သည့္ ေ၀ဒနာခံစားရလ်က္ ဖုန္းဆက္လာေသာအခါ ႐ံုးမွလူတစ္ေယာက္စီတိုင္း စိုးရိမ္သြားၾကသည္။ ေဆး႐ံု တစ္ရက္ တက္အနားယူၿပီး ႐ံုးျပန္တက္ေသာအခါ နာက်င္မႈသည္ ေက်ာက္ကပ္၌ ေက်ာက္တည္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ၿပီး သူက ထိုေက်ာက္ကို အမွတ္တရအျဖစ္္ ဆရာဝန္ထံမွ ေတာင္းခဲ႔ၿပီး ႐ံုးသို႔ယူလာျပသည္။ ေက်ာက္ကို ၾကည့္ၿပီး လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္အနည္းငယ္မွ ကၽြႏု္ပ္၏သည္းေျခေက်ာက္ကို အမွတ္ရကာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရသည္။ ထိုနာက်င္မႈ ေဝဒနာကို မခ်ိတင္ကဲခံစားခဲ့ရသည္။
တစ္ခါတစ္ရံ ေသးငယ္ေသာအရာေလးက ခႏၶာ တစ္ခုလံုးကို နာက်င္မႈေ၀ဒနာျဖစ္ေစျခင္းက စိတ္၀င္စားစရာ မေကာင္းေပဘူးလား။ ၎သည္ ၁ ေကာ ၁၂း၂၆ တြင္ တမန္ေတာ္ ႐ွင္ေပါလု သြယ္ဝိုက္၍ေဖာ္ျပထားသည့္အခ်က္ ျဖစ္သည္။ ‘‘အဂၤါတစ္ခုတည္း ဆင္းရဲျခင္းကိုခံရလွ်င္၊ အဂၤါ အေပါင္းတုိ႔သည္ အတူခံရၾက၏”။ အခန္းႀကီး ၁၂ တစ္ခန္းလံုးတြင္ ကမာၻတစ္ဝန္းလံုးမွ ခရစ္ယာန္မ်ားကို ခႏၶာကိုယ္အျဖစ္ ဥပမာျပဳထားသည္။ ႐ွင္ေပါလုက ‘‘ဘုရားသခင္သည္ ကိုယ္ခႏၶာကို မွ်ေစ၍’’…
ယံုၾကည္ျခင္း၊ ခ်စ္ျခင္း၊ ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း
အန္တီေကသီသည္ သူ႔ဖခင္ (ကၽြန္မအဘိုး)ကို သူ႔ေနအိမ္တြင္ ၁၀ ႏွစ္ၾကာ ၾကည့္႐ႈျပဳစု ခဲ႔ပါသည္။ ဖခင္ႀကီး အိုမင္းမစြမ္းခ်ိန္တြင္ အန္တီသည္ ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြး၊ သန္႔႐ွင္းေရး လုပ္ေပးၿပီး က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ႔လာခ်ိန္တြင္မူ သူနာျပဳအျဖစ္ ၾကည့္႐ႈေစာင္႔ေ႐ွာက္ခဲ႔ သည္။
တမန္ေတာ္႐ွင္ေပါလုက သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သားမ်ား၏ ‘‘ယံုၾကည္ေသာစိတ္ ႏွင္႔အက်င္႔ကိုက်င္႔ျခင္း၊ ခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင္႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ျခင္း၊ ငါတို႔သခင္ေယ႐ႈခရစ္ကို ေမွ်ာ္လင္႔ေသာစိတ္ႏွင္႔ တည္ၾကည္ျခင္း’’ တို႔အတြက္ ဘုရားသခင္ထံ ေက်းဇူးတင္ ခဲ့သည္။ အန္တီ၏အေစခံျခင္းသည္ ေခတ္သစ္စံနမူနာ ျဖစ္သည္။
အန္တီသည္ ယံုၾကည္ျခင္း၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတို႔ျဖင္႔ အေစခံခဲ႔သည္။ ဤသို႔ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ၾကည့္႐ႈျပဳစုရေသာ အေစခံမႈသည္ ဤအေရးႀကီးေသာအလုပ္ကို လုပ္ေဆာင္ရန္ ဘုရားသခင္ သူ႔ကိုေစစားသည္ဟု သူယံုၾကည္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္ႏွင္႔ သူ႔ဖခင္ကို ခ်စ္အားႀကီးေသာ ေမတၱာစိတ္မွ သူ၏အေစခံ လုပ္ရပ္ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။
ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း၌လည္း သူသည္းခံခဲ့သည္။ အဘိုးသည္ အလြန္ သေဘာေကာင္း…
မည္မွ်ၾကာမည္နည္း
Lewis Carroll ေရးသားေသာ Alice in Wonderland ဂႏၲဝင္စာအုပ္ထဲတြင္ Alice က ‘‘ထာဝရဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသလဲ’’ ဟုေမးရာ ယုန္ျဖဴေလးက ‘‘တစ္ခါတစ္ေလ တစ္စကၠန္႔ပဲၾကာတယ္’’ ဟုေျဖခဲ႔သည္။
ကၽြန္ေတာ္႔ညီ ေဒးဗစ္ ႐ုတ္တရက္ကြယ္လြန္သြားခ်ိန္တြင္ ထိုအတိုင္းပင္ အခ်ိန္ ဆိုုတာ အရမ္းျမန္တာပဲဟု ခံစားမိသည္။ သူ႔ေအာက္ေမ႔ဖြယ္ ေန႔ရက္ နီးလာသည္ႏွင့္အမွ် ခံစားေနရသည့္ဆံုး႐ံႈးမႈေ၀ဒနာ ပို၍ျပင္းထန္လာသည္။ အခ်ိန္စကၠန္႔တိုင္းသည္ ထာ၀ရ ကာလလိုပင္ ၾကာျမင္႔သည္။
ထိုနည္းတူခံစားေနရသည့္ ဒါ၀ိဒ္မင္းႀကီးသည္လည္း ‘‘အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြႏု္ပ္ကို အလွ်င္းမမွတ္ဘဲ အဘယ္မွ်ကာလပတ္လံုး ေမ႔ေလ်ာ႔ေတာ္မူမည္နည္း။ အဘယ္မွ်ကာလပတ္လံုး မ်က္ႏွာေတာ္ကို ကြယ္ထား ေတာ္မူမည္နည္း။ အကၽြႏု္ပ္သည္ အစဥ္ဝမ္းနည္းလ်က္ အဘယ္မွ်ကာလပတ္လံုး ေတြးေတာေသာစိတ္ ႐ွိရပါမည္နည္း။ အကၽြႏု္ပ္၏ရန္သူသည္ အဘယ္မွ်ကာလပတ္လံုး အကၽြႏု္ပ္ ကို အုပ္စိုးရပါမည္နည္း’’ (ဆာ ၁၃း၁-၂) ဟု စပ္ဆိုခဲ့သည္။ ထိုအခန္းငယ္…
ဆုေတာင္းျခင္းအားျဖင္႔သာ
ကၽြန္မ၏မိတ္ေဆြသည္ ကင္ဆာေရာဂါကုသမႈခံယူေနစဥ္အတြင္း တစ္ညတြင္ သန္းေခါင္ယံႀကီး ဖုန္းဆက္လာသည္။ သူက မထိန္းႏိုင္ဘဲ ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုေႂကြးသျဖင့္ ကၽြန္မ စိတ္ေသာကေရာက္ရၿပီး မ်က္ရည္မ်ားက်လ်က္ ‘‘သခင္ဘုရား၊ ကၽြန္မ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ ’’ ဟု တိတ္တဆိတ္ဆုေတာင္းခဲ႔သည္။
သူ႔ငိုေႂကြးသံက ကၽြန္မႏွလံုးသားကို ညႇစ္ထား သကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္။ နာက်င္မႈမ႐ွိေအာင္၊ အေျခအေန ေကာင္းလာေအာင္ ကၽြန္မလုပ္မေပးႏုိင္၊ အားေပးရမည့္ စကားလံုးကို ႐ွာမေတြ႕ႏိုင္ခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ကူညီႏိုင္သူကို ကၽြန္မသိသည္။ ကၽြန္မ၏မိတ္ေဆြႏွင္႔အတူ ငိုေႂကြးရင္း အသံတုန္တုန္ရင္ရင္ႏွင္႔ ‘‘ေယ႐ႈ၊ ေယ႐ႈ၊ ေယ႐ႈ’’ ဟူ၍ ထပ္ခါထပ္ခါ တီးတိုးေရ႐ြတ္ ဆုေတာင္းေနခဲ႔သည္။
သူ႔ငိုေႂကြးသံက ႐ိႈက္သံ၊ ထိုမွတစ္ဆင္႔ အသံတိုးသြားၿပီး သူ႔အသက္႐ႈသံ မွာလည္း တျဖည္းျဖည္းေႏွးသြားသည္။ သူ႔ခင္ပြန္း၏အသံေၾကာင္႔ ကၽြန္မလန္႔သြားသည္။ ‘‘သူအိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ၊ မနက္ျဖန္မွ ထပ္ေခၚလိုက္မယ္ေနာ္’’ ဟူသူ႔ခင္ပြန္းက ေျပာသည္။ ကၽြန္မလည္း ဖုန္းခ်လိုက္ၿပီး…