အဘယ့္ေၾကာင္႔ ကၽြန္မကို သိမွတ္သနည္း
႐ုသ သည္ တိုင္းတစ္ပါးသူ၊ ဆင္းရဲေသာမုဆိုးမျဖစ္သည္။ သူ႔အား အနာဂတ္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မ႐ွိသူ၊ ဘာမွအေရးမပါသူ အျဖစ္သာ သတ္မွတ္ခံရမည္။
သို႔ေသာ္ ႐ုသသည္ သြားေလသူခင္ပြန္း၏ေဆြမ်ိဳး သူေဌးႀကီးတစ္ဦးထံ၌ မ်က္ႏွာ
သာေပးျခင္းခံရသည္။ ထိုသူေဌး၏လယ္၌ စပါးက်န္မ်ား ေကာက္ရန္ သူအခြင္႔ေတာင္းရာ သူေဌးက ခြင္႔ျပဳသည္။ သူ၏ၾကင္နာမႈအတြက္ ႐ုသက `ကၽြန္မသည္ တစ္ပါးအမ်ဳိးသား ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကၽြန္မကို သိမွတ္မည္အေၾကာင္း အဘယ္သို႔ စိတ္ေတာ္ႏွင္႔ ေတြ႕ရပါသနည္း´ (႐ု ၂း၁၀) ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
႐ုသ အေပၚက႐ုဏာျပခဲ႔သည့္ သူေတာ္ေကာင္းႀကီး ေဘာဇကလည္း အမွန္အတိုင္းပင္ ျပန္ေျဖသည္။ ‘‘သင္၏လင္
ေသေသာေနာက္ သင္သည္ ေယာကၡမအား ျပဳစုသမွ်ကို လည္းေကာင္း၊ သင္သည္ မိဘႏွင္႔ ေမြးဖြားရာဌာနျပည္ကိုစြန္႔၍ အထက္က မသိဘူးေသာျပည္သို႔ လာေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ငါ႔အား ေသခ်ာစြာ ေျပာၾကၿပီ’’ (း၁၁)။ ‘‘သင္သည္…
ရြက္လႊင္႔ရာ အိမ္ေတာ္သို႔
ဆရာႀကီး စီအက္စ္လူး၀စ္ ေရးသားသည့္ the Chronicles of Narnia စာအုပ္မွ စကားေျပာတတ္သည့္ ရီပီခ်ိ ႂကြက္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်သည္။ `utter East´သို႔သြားၿပီး (ခရစ္ေတာ္ကို ပံုေဆာင္သည့္) ျခေသၤ႔ႀကီး အာ့စ္လင္ ႏွင္႔ ပူးေပါင္းမည္ဟု စိတ္ပိုင္းျဖတ္ၿပီးသကာလ သူ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဤသို႔ ေၾကညာခဲ႔သည္။ ‘‘အကၽြႏု္ပ္သည္ Dawn Treader တြင္ အေ႐ွ႕ဘက္ဆီသို႔ ႐ြက္လႊင္႔သြားမည္။ ေလမလာ၍ ႐ြက္မလႊင္႔ႏိုင္လွ်င္ ေလွကေလးကို ေလွာ္၍ သြားမည္။ ေလွျမႇဳပ္သြားလွ်င္ ေျခလက္အစံုျဖင္႔ လက္ပစ္ကူး မည္။ ေရမကူးႏိုင္ေတာ႔ေသာအခါ အာ့စ္လင္ တိုင္းျပည္ သို႔လည္း မေရာက္ေသးလွ်င္ ေနထြက္ရာသုိ႔ မ်က္ႏွာမူလ်က္ ႏွစ္ျမႇဳပ္သြားပါမည္’’။
႐ွင္ေပါလုက ‘‘ပန္းတံုးတိုင္သို႔ ငါလိုက္ေျပး၏’’ (ဖိ ၃း၁၄) ဟုဆိုသည္။ သူ႔ပန္းတိုင္က သခင္ေယ႐ႈႏွင္႔ သဏၭာန္တူရန္ျဖစ္သည္။ အျခားအရာကို သူမ႐ႈမမွတ္ၿပီ။ သူ၌ လုပ္ေဆာင္စရာအမႈအရာမ်ားစြာ႐ွိေၾကာင္း…
ဘုရား႐ွင္ ကိန္း၀ပ္ရာအရပ္
ဂ်ိမ္းစ္ ေအာ္လယ္ေသာ္ (၁၆၉၆-၁၇၈၅) သည္ ၿဗိတိသွ် ပါလီမန္ အဖြဲ႔၀င္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္တည္ေထာင္ရန္ အျမင္႐ူပါ႐ံု႐ွိသူျဖစ္သည္။ ေျမာက္အေမရိက႐ွိ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာျပည္နယ္ကို အေျခခ်ထူေထာင္ရန္ တာ၀န္ေပးခန္႔အပ္
ခံရၿပီး သူ႔႐ူပါ႐ံု႐ွိသည့္အတိုင္း ဆာဗာနာၿမိဳ႕ေတာ္ကို စီမံ၍ တည္ခဲ႔သည္။ ေျမေလး ေထာင္႔ကြက္မ်ား ခ်မွတ္သည္။ ေျမကြက္တစ္ကြက္စီ၌ ဘုရားေက်ာင္းေနရာ၊ ေစ်းဆိုင္ေနရာ၊ စိမ္းလန္းစိုေျပ အကြက္
စသည္ျဖင္႔ သတ္မွတ္ၿပီး က်န္ဧရိယာမွာ လူေနအိမ္မ်ား ေဆာက္ရန္ျဖစ္သည္။ ေအာ္လယ္ေသာ္၏ ႐ူပါ႐ံုသည္ ယေန႔မ်က္ေမွာက္တြင္ ဆာဗာနာ ၿမိဳ႕သည္ စနစ္တက် လွပေသာ ၿမိဳ႕အျဖစ္ ထင္႐ွားလ်က္ အေမရိက ေတာင္ပိုင္း ေဒသ၏အဖိုးတန္ၿမိဳ႕အျဖစ္ သတ္မွတ္ခံခဲ႔ရသည္။
ဗ်ာဒိတ္က်မ္း အခန္းႀကီး ၂၁ တြင္ ႐ွင္ေယာဟန္ သည္ ေယ႐ု႐ွလင္ၿမိဳ႕သစ္ႏွင္႔ဆိုင္သည့္ ႐ူပါ႐ံုကို ခံခဲ႔ရသည္။
ထိုၿမိဳ႕အေၾကာင္း သူေျပာၾကားရာ၌ ၿမိဳ႕အေနအထားဒီဇိုင္းထက္ ထိုၿမိဳ႕၌႐ွိေနသူမ်ား၏
အေၾကာင္းကို ပို၍…
ငရုပ္ေကာင္းပင္မ်ား
“အေမက ကၽြန္ေတာ္တို႔အိပ္ရာမ၀င္ခင္ ငရုပ္ေကာင္းေစ့ေတြ ေပးေလ့ရွိတယ္” ဟု ဆင္ျမဴရယ္ က ဆာဟာရေတာင္ပိုင္း အာဖရိကတိုက္ရွိ ခက္ခဲေသာကေလးဘ၀ကို ျပန္ေျပာင္းေျပာျပသည္။ “ဗုိက္ဆာရင္ ေရေသာက္ဗိုက္ေမွာက္၊ ဒါကလည္းအလုပ္ေတာ့ မျဖစ္ဘူးေပါ့” ဟုသူက ထပ္ေျပာခဲ့သည္။
အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္မႈပိုင္းဆိုင္ရာ အေျပာင္းအလဲႀကီး ေၾကာင့္ သူ႔ဖခင္က မိသားစုကိုခ်န္ရစ္ကာ ထြက္ေျပးခဲ့ရၿပီး မိခင္တစ္ဦးတည္းက အိမ္ေထာင္တာ၀န္ကို ယူခဲ့ရသည္။ သူ႕အစ္ကိုက ျပင္းထန္ေသာ ေသြးေရာဂါ ခံစားရၿပီး ေဆးမကု ႏိုင္ခဲ့ပါ။ မိခင္က သူတို႔ကို ဘုရားေက်ာင္းသို႔ ေခၚသြားခဲ့ ေသာ္လည္း ဆင္ျမဴရယ္အတြက္ အဓိပၸာယ္ မရွိလွပါ။ `ဘုရားက ကၽြန္ေတာ္တို႔မိသားစုကို ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလိုဒုကၡ ဆင္းရဲျခင္း ကို ခံစားေစတာလဲ´ ဟု သူေတြးမိခဲ့သည္။
တစ္ေန႔တြင္ လူတစ္ဦးသည္ သူတို႔၏ဒုကၡအခက္အခဲ မ်ားကို သိသြားခဲ့ၿပီး လိုအပ္ေသာေဆး၀ါးမ်ားကို ယူလာေပး သည္။ “တနဂၤေႏြေန႔က်ရင္ သူ႔ရဲ့ဘုရားေက်ာင္းကို ငါတို႔…
ႀကီးျမတ္ေသာစာေပ
မၾကာမီက ႀကီးျမတ္ေသာစာေပဟူသည္ မည္သည့္အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ျပည့္စံုေၾကာင္း ေဖာ္ျပသည့္ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ကၽြႏု္ပ္ဖတ္ခဲ့ရသည္။ စာေရးသူက ႀကီးျမတ္ေသာ စာမ်ားသည္ “သင့္ကို ေျပာင္းလဲေစသည္။ ထိုစာေပကို သင္ဖတ္ၿပီး ေသာအခါ သင္သည္ တစ္မူထူးျခားေသာ သူတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားသည္” ဟု မွတ္ခ်က္ ေပးထားသည္။
ထိုေဖာ္ျပခ်က္အရ ဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ႀကီးျမတ္ေသာစာေပအျဖစ္ အစဥ္ ေဖာ္ျပျခင္းခံရမည္။ သမၼာ က်မ္းစာဖတ္ရႈျခင္းသည္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အား ပိုမို ေကာင္းမြန္သူမ်ား ျဖစ္လာေအာင္ စိန္ေခၚသည္။ က်မ္းစာပါ သူရဲေကာင္းမ်ား
အေၾကာင္းက ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို ရဲရင့္ျခင္းႏွင့္ ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ၀ီရိယ ရွိရန္ လံႈ႔ေဆာ္သည္။ ပညာက်မ္းႏွင့္ ပေရာဖက္က်မ္း
မ်ားက ယိုယြင္းပ်က္စီးေသာစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ဘ၀ရွင္သန္ျခင္း ၏ အႏၲရာယ္ကို သတိေပးသည္။ ဘုရားသခင္သည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအားျဖင့္ စကားေျပာလ်က္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ အက်ိဳးအလို႔ငွာ အသက္တာကို ေျပာင္းလဲေစသည့္ ဆာလံက်မ္းမ်ား ေရးသားေစသည္။…
ဆာငတ္မႈကို ေျပေစေသာမုန္႔
မူလတန္းေက်ာင္းသားအရြယ္က ခရစ္ေတာ္၏ပတၲနာကို ကၽြန္ေတာ္အလြတ္က်က္မွတ္ သင္ယူခဲ့ရသည္။ “အသက္ေမြးေလာက္ေသာအစာကို အကၽြႏ္ုပ္တို႔အား ေန႔ရက္အစဥ္ အတိုင္း ေပးသနားေတာ္မူပါ” (မ ၆း၁၁) ဟူေသာစာေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ႐ြတ္ဆိုတိုင္း ရံဖန္ရံခါမွသာ စားရေသာေပါင္မုန္႔အေၾကာင္း မစဥ္းစားဘဲ မေနႏိုင္္။ အေဖ ခရီးသြားရာမွ ျပန္ေရာက္ေသာအခါမွသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေပါင္မုန္႔စားရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ အသက္ေမြးေလာက္ေသာအစာကို ဘုရားသခင္အား ေတာင္းေလွ်ာက္ျခင္းက ကၽြန္ေတာ့္ ဆုေတာင္းခ်က္ႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ ဆုေတာင္းခ်က္ ျဖစ္သည္။
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာၿပီးေနာက္ “Our Daily Bread”
စာအုပ္ငယ္ကို ေတြ႔ခဲ့ေသာအခါ ၎သည္ ခရစ္ေတာ္၏ ပတၲနာေတာ္မွ ျဖစ္ေၾကာင္းသိေသာ္လည္း မုန္႔ဆိုင္မွေပါင္မုန္႔ အေၾကာင္းကို ေျပာေနျခင္းမဟုတ္တန္ရာဟု သိလ်က္ ဘာပါလိမ့္ဟု ကၽြန္ေတာ္ အလြန္သိခ်င္စိတ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ စာအုပ္ငယ္ကို ပံုမွန္ဖတ္ရႈစဥ္ ၎သည္ က်မ္းပိုဒ္မ်ား၊ အေထာက္အကူျပဳမွတ္စုမ်ားပါရွိသည့္ စိတ္ႏွလံုးအတြက္ ၀ိညာဥ္ေရးအစာျဖစ္မွန္း သိခဲ့ရသည္။
၎သည္…
ႀကီးထြားတိုးတက္ရန္အခ်ိန္
ဒယ္ဘီ သည္ သူ႔အိမ္သစ္တြင္ ေမွာင္ရိပ္က်ေသာ မီးဖိုေခ်ာင္ေထာင့္၌ စြန္႔ပစ္ထားသည့္ အပင္တစ္ပင္ကို ေတြ႔ခဲ့သည္။ စုတ္ျပတ္သတ္ၿပီး ဖုန္တက္ေနေသာ အရြက္မ်ားက
သစ္ခြရြက္မ်ားႏွင့္တူသည္။ ထိုအပင္ေလးသည္ အကိုင္းခက္အသစ္မ်ား ထြက္လာလွ်င္ မည္မွ်လွပမည္ကို သူမစိတ္ကူးၾကည့္မိသည္။ သို႔ႏွင့္ အပင္ကုိ ျပဴတင္းေပါက္နား ေရႊ႕ၿပီး၊ အရြက္ေျခာက္မ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ကာ ဂ႐ုတစိုက္ ေရေလာင္းေပးခဲ့သည္။ အပင္အားတိုးေဆး၀ယ္ၿပီး၊ အျမစ္ကို ေျမၾသဇာေကၽြးသည္။ သူမသည္ တစ္ပတ္ၿပီးတစ္ပတ္ အပင္ကို စစ္ေဆးခဲ့ေသာ္လည္း၊ အေညႇာင့္သစ္မ်ား ထြက္ မလာ။ သို႔ႏွင့္ “ေနာက္ထပ္ တစ္လေလာက္ ေစာင့္ၾကည့္မယ္။ တကယ္လို႔ ဘာမွမထူးျခားရင္ေတာ့ အပင္ကို လႊင့္ပစ္ေတာ့ မယ္” ဟု သူမ၏ခင္ပြန္းကို ေျပာလိုက္သည္။
ထိုေန႔သို႔ ေရာက္လာေသာအခါ သူ႔မ်က္လံုးကိုပင္ သူမယံုႏိုင္ျဖစ္သြားသည္။ အရြက္မ်ားၾကား အခက္ေလးႏွစ္ခု ထြက္ေနသည္။ သူမလက္ေလွ်ာ့ေတာ့မည့္အပင္သည္ ရွင္သန္ေနဆဲ မဟုတ္ပါလား။
သင္၌္ ၀ိညာဥ္ေရးတိုးတက္မႈ လံုး၀မေတြ႔ရေသာေၾကာင့္…
ကိုယ္ေတာ္ ေကာင္းျမတ္ပါသလား
“ဘုရားသခင္ ေကာင္းတယ္လို႔ ငါေတာ့မထင္ဘူး” ဟု ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းက ေျပာသည္။
အခက္အခဲအခ်ိဳ႕အတြက္ သူမႏွစ္နဲ႔ခ်ီကာ ဆုေတာင္းခဲ့ေသာ္လည္း ဘာမွမထူးျခား။ ဘုရားသခင္ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းအတြက္ သူမ ေဒါသထြက္ကာ တျဖည္းျဖည္း ခါးသည္း လာသည္။ ဘုရားသခင္ ေကာင္းျမတ္ေၾကာင္းကို သူအႂကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္ေၾကာင္း ကၽြန္မ
ေကာင္းေကာင္း သိသည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္နာက်င္မႈကို အဆက္မျပတ္ ခံစားရၿပီး ဘုရားသခင္သည္ သူအား စိတ္၀င္စားပံု မေပၚျခင္းေၾကာင့္ သူမ သံသယ၀င္လာခဲ့သည္။ ထိုအခ်က္က သူမအား ၀မ္းနည္းခံစားရျခင္းထက္ ေဒါသ ပိုထြက္ေစသည္။
အာဒံႏွင့္ဧ၀တို႔နည္းတူ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းျမတ္ ျခင္းအေပၚ သံသယျဖစ္ျခင္းက အထူးအဆန္း မဟုတ္ၿပီ (က ၃)။ “ထိုအသီးကို စားေသာေန႔၌ သင္တို႔သည္ မ်က္စိ ပြင့္လင္းလ်က္ ေကာင္းမေကာင္းကိုသိ၍၊ ဘုရားသခင္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾကလတံ့သည္ကို ဘုရားသခင္သိေတာ္မူျခင္းေၾကာင့္” (က ၃း၅) ထိုအသီးကိုမစားရန္…
အစဥ္ေစာင့္ထိန္းမႈေအာက္၌
စစ္ျပန္သတင္းေထာက္ စေကာ့ပယ္လီ သည္ ေရဒီယို၊ ကင္မရာ၊ လက္ဆြဲေသတၲာ၊ အိပ္ေဆာင္ကြန္ျပဴတာ၊ ဟန္းဖုန္း ႏွင့္ အသံုးတည့္လွသည့္ အေရးေပၚ တည္ေနရာ အခ်က္ျပစက္ စသည့္တို႔ မပါဘဲႏွင့္ ခရီးသြားကာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေလ့မရွိပါ။ “အခ်က္ျပစက္ကိုဖြင့္ၿပီး ခလုပ္ႏွိပ္လိုက္ရင္ စက္က အမ်ိဳးသား သမုဒၵရာႏွင့္ကမ ၻာ့ေလထု စီမံကြပ္ကဲေရးဌာနနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ ၿဂိဳလ္တုဆီ္ကို အခ်က္ျပ သတင္းပို႔လိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီအခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘယ္ေနရာမွာ ေရာက္ေနေၾကာင္း ညႊန္ျပ ေပးပါတယ္။ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာေဒသေပၚ မူတည္ၿပီး၊ သူတို႔က ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔ ပို႔ဖို႔၊ မပို႔ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ ပါလိမ့္မယ္” ဟုသူက AARP မဂၢဇင္းသို႔ို ေျပာျပသည္။ ပယ္လီ သည္ အခ်က္ျပစက္ အသံုးျပဳရန္ လိုအပ္သည့္ အေျခအေနႏွင့္ တစ္ခါမွ် မၾကံဳဘူးခဲ့ေသာ္လည္း ထိုစက္မပါ
ဘဲႏွင့္ ခရီးသြားေလ့မရွိပါ။…
အနားယူလွ်က္ ေစာင့္ဆိုင္းျခင္း
အပူျပင္းဆံုး ေနမြန္းတည့္ခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ေယရႈသည္ ခရီး႐ွည္ႏွင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေမာပန္းလွ်က္ ယာကုပ္ေရတြင္းအနီးတြင္ ေခတၱနားေနသည္။ တပည့္ေတာ္မ်ားသည္ စားစရာ၀ယ္ရန္ ရႈခါၿမိဳ႕သို႔ ထြက္သြားၾကသည္။ ေရခပ္ရန္ ၿမိဳ႕ထဲမွ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ထြက္လာၿပီး၊ ေမရွိယႏွင့္ဆံုခဲ့သည္။ သူသည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ အလ်င္အျမန္သြား၍၊ “အကၽြႏ္ုပ္ ျပဳဘူးသမွ်ေသာ အမႈအရာတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္ေသာသူ” ၏ စကားကို လာ၍ နားေထာင္ၾကရန္ အျခားသူမ်ားအား ဖိတ္ ေခၚခဲ့သည္ (ေယာ ၄း၂၉)။
တပည့္ေတာ္မ်ားက အစားအစာမ်ား ယူေဆာင္လ်က္ ျပန္လာေသာ္ အစာစားရန္ ေယရႈအား တိုက္တြန္းရာ၊ ကိုယ္ေတာ္က သူတို႔အား “ငါ့ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူ၏ အလိုေတာ္ကိုေဆာင္ျခင္း၊ သူ၏အမႈေတာ္ကို ၿပီးစီးျခင္း အမႈသည္ ငါ့စားစရာျဖစ္၏” (း၃၄)ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ့သည္။
ယခု ေမးခြန္းေမးပါမည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေယရႈ ဘာလုပ္ေနပါသနည္း။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေရတြင္းအနီးတြင္ အနားယူလ်က္ ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္သည္…