ဘုရားရွင္၏ လမ္းၫႊန္မႈ
လြန္ခဲ့ေသာရာစုႏွစ္က အသက္ ၄၁ႏွစ္အရြယ္ ေအာ့၀ဲလ္ ခ်ိန္းဘား သည္ ပထမကမာၻစစ္အတြင္း ၿဗိတိသွ်ဓနသဟာယ ႏုိင္ငံေပါင္းစံုတပ္တြင္ ၀ိုင္အမ္စီေအ တရားေဟာဆရာအျဖစ္ အမႈထမ္းရန္ အီဂ်စ္သို႔ ဆုိက္ေရာက္လာသည္။ ကိုင္႐ိုၿမိဳ႕ ေျမာက္ဘက္ ေျခာက္မိုင္အကြာရွိ zeitoun စခန္းတြင္ တာ၀န္ခ်ခံရသည္။ ထိုေနရာသို႔ေရာက္သည့္ ပထမဦးဆံုးည၊ ၁၉၁၅ ခုႏွစ္
ေအာက္တိုဘာလ ၂၇ ရက္ တြင္ ခ်ိန္းဘား က ေအာက္ပါ အတိုင္း ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း ေရးသားခဲ့သည္။ “ဤ (နယ္ေျမ)သည္ စစ္တပ္မ်ား၏အလယ္ဗဟိုခ်က္၌ရွိေသာ တကယ့္ သဲကႏၱာရျဖစ္ၿပီး လူသားမ်ားအတြက္ ဂုဏ္အသေရရွိေစ မည့္ အခြင့္အေရးပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္ အကၽြမ္း၀င္ရင္းႏွီး ခဲ့ေသာ အျခားအရာမ်ားႏွင့္မွ် လံုးလံုးမတူ၊ ဘုရားသခင္ လုပ္ေဆာင္မည့္၊ စီစဥ္ၫႊန္ၾကားမည့္အမႈသစ္ကို ကၽြႏု္ပ္ စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ၾကည့္ေနရသည္။”
ခ်ိန္းဘား သည္ သုတၱံ ၃း၅-၆ပါ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္ၿပီး…
အားလံုးေဘးကင္းသည္၊ အားလံုးအဆင္ေျပသည္။
၁၉၁၅ခု ဇန္န၀ါရီလတြင္ “Endurance” အမည္ရွိသေဘၤာသည္ အႏၱာတိက ကမ္းလြန္
ေရခဲျပင္တြင္ ပိတ္မိကာ ျပန္မထြက္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ အန္းနက္ ရွကယ္တန္ ဦးေဆာင္သည့္ ၀င္႐ိုးစြန္း စူးစမ္းေလ့လာသူအဖြဲ႕မွာ အသက္ကယ္ေလွ သံုးစင္းျဖင့္ ဆင္ကၽြန္း သို႔ ေရာက္ရွိ အသက္ရွင္ခဲ့သည္။ ဤကၽြန္းတြင္ လူမေန၊ ပံုမွန္သေဘၤာသြားသည့္ ေရေၾကာင္းႏွင့္လည္း ေ၀းသျဖင့္ သူတို႔၌ ေမွ်ာ္လင့္စရာ တစ္ခုတည္းသာ ရွိသည္။ သို႔ႏွင့္ ၁၉၁၆၊ ဧၿပီလ ၂၄ ရက္ တြင္ ရွကယ္တန္ ႏွင့္ ရဲေဘာ္ရဲဖက္ ၅ဦးတို႔ သည္ မိုင္ ၈၀၀ အကြာရွိ ေတာင္ေဂ်ာ္ဂ်ီယာကၽြန္းသို႔ အသက္ကယ္ေလွ ေသးေသးေလးႏွင့္ ထြက္ခြါသြားသည္ကို လူ ၂၂ ဦး တို႔က ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့သည္။ ဤလုပ္ရပ္က မျဖစ္ႏိုင္ဟု ထင္ရၿပီး၊ ထိုခရီးမေအာင္ျမင္ပါက သူတို႔အားလံုး အသက္ရွင္ရန္ လမ္းမျမင္။ ေနာက္…
အလြန္အေရးႀကီးေသာေမးခြန္းမ်ား
အေမရိကန္ေဒသခံမ်ား၏ ေရွး႐ိုးပံုျပင္တစ္ပုဒ္၌ လူငယ္ေလးတစ္ဦးသည္ သူ သတၱိရွိ
ေၾကာင္း ျပသရန္ ေဆာင္းတစ္ညတြင္ သူ႔ကို ေတာထဲ၌ ညလံုးေပါက္ တစ္ေယာက္တည္း
ေနခိုင္းသည္။ မၾကာမီတြင္ ေကာင္းကင္ႀကီး မဲေမွာင္လာၿပီး သစ္ပင္မ်ား၏ ခၽြတ္ခၽြတ္
ခ်က္ခ်က္ ပြတ္တိုက္ျမည္သံမ်ား၊ ဇီးကြက္ေအာ္သံ၊ ၀ံပုေလြ အူသံ စသည့္ ညအေမွာင္ ထု၏ အသံဗလံမ်ားက လႊမ္းမိုး လာသည္။ လူငယ္ေလးက ေၾကာက္ေနေသာ္လည္း သတၱိ ရွိေၾကာင္းျပရန္ ေတာထဲတြင္
တစ္ညလံုး ရွိေနသည္။ ေနာက္ဆံုး၌ မနက္မိုးေသာက္
လင္းေလၿပီ။ ထိုအခါ သူ႔အနီးတြင္ ထီးထီးတည္းထုိင္ေနသူ တစ္ဦးကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ထိုသူကား သူ႕ကို တစ္ညလံုး ေစာင့္ၾကည့္ေနသည့္ သူ႔အဘိုးပင္ ျဖစ္သည္။
ေမာေရွသည္ သဲကႏၱာရထဲတြင္ မီးေလာင္ေသာ္လည္း ကၽြမ္းမသြားသည့္ခ်ံဳကို ေတြ႔ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ ထိုမီးေလာင္ေသာခ်ံဳမွ ဘုရားရွင္က သူ႕အား အဲဂုတၳဳျပည္သို႔…
ငါ႔အပူ မဟုတ္
လူတစ္ဦးသည္ ကိစၥအားလံုးအတြက္ တစ္ခ်ိန္လံုး စိုးရိမ္ပူပန္ေနသည္။ တစ္ေန႔တြင္ သူ႕မိတ္ေဆြတစ္ဦးက သူ႔အား ေလတခၽြန္ခၽြန္ႏွင့္ စိတ္ေအးလက္ေအးရွိေနသည္ကို ေတြ႔၍ ``ဘာမ်ားျဖစ္တာလဲ´´ဟု သူ႔ကို အံ့ၾသတႀကီးႏွင့္ ေမးလိုက္သည္။
``ငါ႔အစားပူပန္ေပးဖို႔ ငါလူတစ္ေယာက္ကို ငွားထားတယ္´´
``မင္းသူ႕ကိုဘယ္ေလာက္ေပးရလဲ´´ ``တစ္ပတ္ကို ေဒၚလာႏွစ္ေထာင္နဲ႔ေလ´´
``မင္း ဘယ္က ပိုက္ဆံနဲ႔ေပးတာလဲ´´ ``ငါ မေပးႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါ သူပူရမယ့္ကိစၥေလ´´
စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားကို ဤသို႔ ဟာသဆန္ဆန္ ေျဖရွင္းရန္မွာ လက္ေတြ႔ဘ၀၌ မျဖစ္ႏုိင္ေသာ္လည္း ဘုရား သားသမီးမ်ားအေနႏွင့္ အရာခပ္သိမ္းကို အျပည့္အ၀ ပိုင္သ ထိန္းခ်ဳပ္ထားသူထံ မိမိ၏စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ားကို ေပးအပ္ႏိုင္ သည္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္ထိန္းခ်ဳပ္ေနသည္ဟု မခံစားရသည့္တိုင္ လက္ေတာ္သို႔ အပ္ႏွံႏိုင္သည္။
ဘုရားသခင္သည္ ၾကယ္မ်ားကိုထုတ္ေဆာင္ၿပီး ၎တို႔ကို နာမႏွင့္ေခၚေတာ္ မူေၾကာင္း ပေရာဖက္ေဟရွာယက ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို သတိေပးထားသည္ (၄၀း၂၅-၂၆)။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ``ခြန္အားႀကီး၍ တန္ခိုးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူ´´ေသာေၾကာင့္ ၾကယ္…
၀ိညာဥ္ေရးစစ္ေဆးမႈ
ေရာဂါ မျပင္းထန္မီ က်န္းမာေရးျပႆနာကို ရွာေဖြသိရွိေအာင္ ဆရာ၀န္မ်ားက ပံုမွန္ ေဆးစစ္ရန္ အႀကံျပဳသည္။ ရွင္ေယ႐ႈ ရည္ၫႊန္းသည့္ အႀကီးျမတ္ဆံုးပညတ္ေတာ္ကို အေျချပဳထားေသာ ေမးခြန္းမ်ားကိုေမး၍ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏၀ိညာဥ္ေရးရာ က်န္းမာမႈကို စစ္ေဆး ႏိုင္ပါသည္။
ကၽြႏု္ပ္ကို ေရွ႕ဦးစြာ ခ်စ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ထာ၀ရဘုရားကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ စိတ္ႏွလံုး အႂကြင္းမဲ့ခ်စ္ပါရဲ႕လား။ ေလာကအရာမ်ားကို လိုခ်င္ေတာင့္တစိတ္ႏွင့္ ခရစ္ေတာ္၌ ရွိေသာ ႂကြယ္၀မႈကို စြဲလမ္းစိတ္တို႔တြင္ မည္သည့္စိတ္က ပို၍ ျပင္းထန္သနည္း (ေကာ ၃း၁)။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ စိတ္ႏွလံုးတြင္ သူ၏ၿငိမ္သက္ျခင္း စိုးမိုးရန္ ဘုရားရွင္ အလိုရွိသည္။
ဘုရားရွင္ကို စိတ္၀ိညာဥ္အလံုးစံုႏွင့္ ခ်စ္ပါရဲ႕လား။ မိမိသည္ မည္သူမည္၀ါ မည္သို႔မည္ပံု ျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္၏ ေျပာၾကားခ်က္ကို နားေထာင္ပါသလား။ မိမိ၏ အတၱဗဟိုျပဳ ဆႏၵမ်ားႏွင့္ ဘ၀ရွင္သန္ေနသလား(း၅)။ မိမိသည္ ပိုၿပီး ေမတၱာက႐ုဏာထားသူ၊ သနားၾကင္နာတတ္သူ၊ ႏွိမ့္ခ်သူ၊…
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ အရင္လာသည္
တစ္ခုေသာညေနခင္းတြင္ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းက သူမ၏ဧည္ခန္းနံရံကို အလွဆင္မည့္ အလွဆင္ သတၱဳျပားသံုးျပားကို ျပသည္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ဟု ေရးထားသည့္ သတၱဳျပားကို ျပရင္း ‘‘ဒီမွာ ေတြ႕လား၊ ငါ့မွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ႐ွိၿပီးသား’’ ‘‘ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကေတာ့ မွာထားတုန္းပဲ’ ဟု ေျပာသည္။
သို႔ႏွင့္ ကၽြန္မက ‘‘ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ အရင္လာတယ္၊ ၿပီးမွ ယံုၾကည္ျခင္း၊ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း လာမယ္’’ဟု ေတြးမိသည္။ အမွန္စင္စစ္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ အရင္လာပါသည္။ ၎သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္အတူ အရင္းခံ အစျပဳခဲ့သည္။ ၁ ေယာ ၄း၁၉ တြင္ ‘‘ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔ကို ေရွးဦးစြာ ခ်စ္ေသာ ေၾကာင့္ ငါတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို ခ်စ္ၾက၏’’ ဟူ၍ သတိေပး ထားသည္။ ဘုရား၏ေမတၱာကို (ေမတၱာဘဲြ႔ဟု သိၾကသည့္) ၁ ေကာ ၁၃ တြင္လည္း…
ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ဘ၀သီခ်င္း
လူတိုင္းတြင္ ၎တို႔ၾကားရေသာ သီခ်င္းအေပၚ မတူညီေသာ ခံစားမႈ႐ွိၾကသည္။ ေတးေရး ဆရာက သူ႔သီခ်င္းကို သူ႔စိတ္ကူးယဥ္ကမာၻတြင္ ၾကားရသည္။ ပရိသတ္မ်ားကမူ အာ႐ံုခံစားခ်က္ျဖင့္ ခံစားၾကားနာရသည္။ တီး၀ိုင္းအဖြဲ႕သူ အဖြဲ႕သားမ်ားမွာမူ သူတို႔ႏွင့္ အနီးဆံုး တူရိယာမ်ား၏အသံအားျဖင့္ ႐ွင္းလင္းစြာ ၾကားၾကသည္။
ထိုနည္းတူ ကၽြန္မတို႔သည္လည္း ဘုရားသခင္၏ သံစံုတီး၀ိုင္းအဖြဲ႕တြင္ ပါ၀င္ေသာ အဖြဲ႕သားမ်ားျဖစ္ၿပီး အမ်ားအားျဖင့္ မိမိႏွင့္နီးစပ္ရာ တူရိယာ၏အသံကိုသာ ကၽြန္မတို႔ ၾကားေလ့႐ွိသည္။ စည္းခ်က္ညီညီႏွင့္ တစ္္ဖြဲ႔လံုး၏ လုပ္ေဆာင္မႈကို မျမင္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔သည္ ဒုကၡဆင္းရဲခံစားရခ်ိန္တြင္ ‘‘ယခုမူကား ငါသည္ သူတို႔သီခ်င္း ဆိုရာ၊ ကဲ႔ရဲ႕ပံုခိုင္းရာ ျဖစ္ပါသည္တကား’’ (ေယာဘ ၃၀း၉) ဟု ေအာ္ဟစ္ေနသည့္ ေယာဘႏွင့္ တူေနပါသည္။
မင္းညီမင္းသားမ်ားႏွင့္ အရာ႐ွိမ်ားက သူ႕ကို ႐ိုေသ ေလးစားၾကျခင္းကို ေယာဘ ျပန္ေျပာင္းသတိရသည္။ သူ႕ဘ၀က ေကာင္းစားသည္။ ‘‘ငါသြားေသာလမ္း၌ ႏို႔ရည္စီးေလ၏။…
မဆင္မျခင္ေျပာေသာစကားလံုးမ်ား
ကၽြန္မ ကားေမာင္းလာသည္မွာ နာရီ၀က္ခန္႔ရွိခ်ိန္တြင္ ႐ုတ္တရက္ႀကီး သမီးေလးက ကားေနာက္ခန္းမွေန၍ ငိုယိုေနသည္။ ‘‘ဘာျဖစ္လို႔လဲ’’ ဟု ကၽြန္မေမးရာ၊ `ေမာင္ေလးက သမီးလက္ေမာင္းကို လွမ္းဆြဲလို႔´ဟု ျပန္ေျဖသည္။ သူ႕ေမာင္ကလည္း `သူလာဆိတ္လို႔ ဆြဲလိုက္တာ´ဟုျပန္ေျပာရာ၊ `သူက စကားရင့္ရင့္သီးသီးေျပာလို႔ ဆြဲဆိတ္တာ´ ဟု ေျပာပါသည္။
ကေလးမ်ားတြင္ ျဖစ္တတ္သည့္အရာေလးက လူႀကီးမ်ားတြင္လည္း ျဖစ္တတ္ျခင္းက စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ လူတစ္ေယာက္က အျခားလူတစ္ေယာက္ကို စိတ္အေႏွာင့္ အယွက္ ျဖစ္ေစေအာင္ လုပ္သည္။ နာက်င္ရသူကလည္း ႏႈတ္သီးေကာင္းလွ်ာပါး ျပန္လည္ေခ်ပ ရန္ေတြ႔သည္။ ရန္ေတြ႔ခံရသူက သူ႕အား ေစာ္ကားသူကို ျပန္လည္လက္တံု႕ျပန္သည္။ မၾကာပါ။ ေဒါသႏွင့္ ၾကမ္းတမ္းယုတ္မာေသာ စကားလံုးမ်ားက ဆက္ဆံေရးကို ပ်က္စီးေစေတာ့ သည္။
က်မ္းစာ၌ ‘‘သန္လ်က္ႏွင့္ထိုးသကဲ႔သို႔ စကားေျပာတတ္ေသာ လူအခ်ိဳ႕႐ွိ၏။ ၾကမ္းတမ္းေသာစကားမူကား အမ်က္ကို ႏိႈးေဆာ္တတ္၏’’ ၊ ျဖည္းညႇင္းေသာ စကားသည္ စိတ္ကို ေျဖတတ္၏’’…
ေ၀၀ါးေနေသာ အျမင္မ်ား
ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း Meaghanသည္ ျမင္းစီးအတတ္ကို ကၽြမ္းက်င္သူျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ သူ႔ထံမွ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ျမင္းအေၾကာင္းမ်ားကို ကၽြန္မ ေလ႔လာခဲ႔ရသည္။ ဥပမာ - ျမင္းသည္ ကုန္းေနႏို႔တိုက္သတၱ၀ါမ်ားတြင္ အႀကီးဆံုးသတၱ၀ါ ျဖစ္လင့္ကစား အျမင္အာ႐ံုအားနည္း၍ လူသားေလာက္ပင္ အေရာင္မ်ားကို မျမင္ရပါ။ ထိုအေၾကာင္း ေၾကာင့္ ေျမႀကီးေပၚ႐ွိ အရာ၀တၱဳမ်ားကို မပိုင္းျခား မသိ႐ွိ ႏိုင္ၾကပါ။ ထုပ္တန္းတစ္ေခ်ာင္းကို ေတြ႕ေသာအခါ ထိုအရာသည္ ၎တို႔အလြယ္ေလး ေက်ာ္လႊားႏိုင္သည့္ တန္းလား၊ ၎ကို အႏၲရာယ္ေပးႏိုင္ေသာ ေႁမြႀကီးလား စသည္ျဖင့္ ခြဲျခားသိႏိုင္စြမ္း မ႐ွိၾကပါ။ ထိုအခ်က္ေၾကာင့္ ေသခ်ာစည္းစနစ္တက် ေလ႔က်င့္မၿပီးသေ႐ြ႕ ျမင္းမ်ားသည္ အေၾကာက္သန္ၿပီး ထြက္ေျပးတတ္ၾကသည္။
ကၽြန္မတို႔သည္လည္း ထိတ္လန္႔ဖြယ္ရာ အေျခအေန
မ်ားတြင္ ထြက္ေျပးတတ္ၾကသည္။ ေယာဘကဲ႔သို႔ သူ၏ ဒုကၡဆင္းရဲျခင္းမ်ားကို နားလည္မႈလြဲၿပီး ေမြးဖြားမလာခဲ႔လွ်င္ ေကာင္းမည္ ဆိုသည့္ အေတြးမ်ား ေတြးမိတတ္ၾကသည္။…
မီးႏွင့္ ကစားျခင္း
ကၽြန္ေတာ္ငယ္စဥ္က `မီးနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေဆာ့ရဘူးေနာ္´ဟု အေမက သတိေပးသည္။ သို႔ေသာ္လည္း တစ္ေန႔တြင္ `ေဆာ့လိုက္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ´ဟု သိခ်င္စိတ္ႏွင့္ စမ္းၾကည့္ ခဲ႔သည္။ မီးျခစ္ဆံတစ္ဗူးႏွင့္ စာရြက္အနည္းငယ္ယူ၍ အိမ္ေနာက္ေဖးသို႔ သြားကာ ရင္တမမႏွင့္ ေျမႀကီးေပၚ ဒူးေထာက္လိုက္ၿပီး မီးျခစ္ဆံကို ျခစ္၍ မီးေမြးလိုက္သည္။
႐ုတ္တရက္ အေမက ကၽြန္ေတာ့္အနားသို႔ ေရာက္လာ၍ အေမကၽြန္ေတာ့္ကို မမိေအာင္ မီးေတာက္ ေပၚတြင္ ေျခေထာက္ႏွင့္ ကာလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ အေမက ‘‘ဒဲနီ ေျခေထာက္ကို ေရႊ႕လိုက္၊ ေအာက္မွာ မီးေတြ’’ ဟု ေအာ္လိုက္သည္။ ေျခေထာက္ အေရႊ႕ျမန္ေသာေၾကာင့္ မီးမေလာင္ခဲ႔ပါ။ မီးႏွင့္ မကစားရဟု ေျပာထားသည့္ အေမ့ စည္းကမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ဖ်က္ဆီးရန္အတြက္ မဟုတ္ဘဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဘးကင္း လံုျခံဳေစရန္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ နားလည္လိုက္ပါသည္။…