ေမွ်ာ္လင္႔လ်က္ ျမည္တမ္းျခင္း
ဗဟားမားစ္ႏိုင္ငံ၊ နာဆာေဒသ႐ွိ Clifton Heritage အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္သို႔ သြားေရာက္ လည္ပတ္ျခင္းသည္ သမိုင္း၏ ဝမ္းနည္းဖြယ္ေခတ္တစ္ခုသို႔ ျပန္ေရာက္ သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ေရႏွင္႔ထိစပ္ေနသည့္ ကုန္းျမင္႔၌ ျမင္႔မားေသာေက်ာက္ေဆာင္ မ်ားဆီသို႔ ဦးတည္သြားသည့္ ေက်ာက္ေလွကားထစ္႐ွိသည္။ ၁၈ ရာစုႏွစ္က ဗဟားမားစ္ ကၽြန္းႏိုင္ငံသို႔ ေခၚေဆာင္လာျခင္းခံရသည့္ ကၽြန္မ်ားသည္ ထိုေလွကားထစ္၌ ေျခခ်ခဲ႔ၾကေပလိမ္႔မည္။ ၎တို႔၏ မိသားစု မ်ားကို စြန္႔ခြာလ်က္ လူမဆန္စြာ ဆက္ဆံခံရသည့္ဘဝသို႔ ေရာက္႐ွိခဲ႔ၾကသည္။ ေက်ာက္ေဆာင္ထိပ္၌ ကၽြန္မ်ားအတြက္ ေအာက္ေမ႔ဖြယ္အမွတ္တရ အမ်ိဳးသမီး႐ုပ္ထုမ်ား ႐ွိသည္။ ၎တို႔ကို သစ္ကတိုးသားျဖင္႔ ထုလုပ္ထားၿပီး ၎တုိ႔ ဆံုး႐ံႈး ခဲ႔ရသည့္ ဇာတိေျမႏွင္႔ မိသားစု႐ွိရာအရပ္သို႔ မွန္းဆကာ ပင္လယ္ထဲ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေနပံု ျဖစ္သည္။ ႐ုပ္ထု အသီးသီး၌ ကၽြန္အမွတ္သညာအျဖစ္ ၾကာပြတ္ဒဏ္ရာမ်ား ပါ႐ိွသည္။
ဆံုး႐ံႈးသြားသည့္အရာအတြက္ စိတ္မသာျမည္တမ္း ေနသည့္ အမ်ိဳးသမီး႐ုပ္ထုမ်ားက ေလာကကမာၻ၏ယိုယြင္းေသာစနစ္ႏွင္႔ မတရားမႈ…
ဖခင္ေကာင္း
ကၽြန္မသား ေဇဗီယာ ငယ္စဥ္က ကၽြန္မ၏ခင္ပြန္းသည္ အလုပ္ကိစၥျဖင့္ မၾကာခဏ ခရီးထြက္ရသည္။ ဖခင္က ဖုန္းမၾကာခဏ ဆက္ေသာ္လည္း ေဇဗီယာ အတြက္ စိတ္သက္သာရာ မရခဲ႔သလို ေဇဗီယာ မွာ ခက္ခဲ႔သည့္ညမ်ားကို ျဖတ္သန္းခဲ႔ရသည္္။ ထို႔ေၾကာင့္ ညအိပ္ရာဝင္ခါနီး ဖခင္ကို လိုအပ္သည္ဟု သူခံစားရခ်ိန္တြင္ ဓာတ္ပံုအယ္လ္ဘမ္ကို ထုတ္ျပၿပီး သူ႔ကို ႏွစ္သိမ္႔ေပးခဲ႔သည္။ သူ႔အေဖႏွင့္ အတူ႐ိုက္ထားသည့္ဓာတ္ပံုမ်ားကို ေထာက္ျပၿပီး ‘‘သားဒီအခ်ိန္ေတြကို မွတ္မိေသးလား’’ ဟု ေမးခဲ႔သည္။
ဤအမွတ္တရမ်ားကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခုၾကည့္ၿပီးေနာက္ သားေလးအတြက္ ခြန္အားျဖစ္ေစၿပီး ‘‘သားမွာ ဖခင္ေကာင္း တစ္ေယာက္႐ိွတယ္’’ ဆိုသည့္စကားကို သားက မၾကာခဏ ေျပာေလ႔႐ွိသည္္။
သားေလး သူ႔အေဖကို မေတြ႕ရသည့္အခ်ိန္မ်ားတြင္ သူအေဖ သူ႔ကိုခ်စ္ေၾကာင္း သတိေပးရန္ ကၽြန္မသေဘာေပါက္ခဲ႔သည္။ ကၽြန္မလည္း ဘ၀ခက္ခဲၿပီး အထီးက်န္သည့္အခ်ိန္တိုင္းတြင္ ကၽြန္မသည္ အခ်စ္ခံရပါေၾကာင္း၊ အထူးသျဖင့္ အဘဘုရားသခင္ ခ်စ္ေၾကာင္း…
ခ်စ္ရန္ ဆက္ကပ္ခဲ႔ၿပီ
ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္၏ ေနာက္ေတာ္လိုက္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲလာသူ Nabeel Qureshi သည္ သူယခင္က ယံုၾကည္သက္ဝင္ခဲ႔သည့္ ဘာသာေဟာင္းမွ လူမ်ားအေၾကာင္းကို စာဖတ္သူတို႔ သိနားလည္ေအာင္ စာအုပ္ေရးသားထုတ္ေဝခဲ႔သည္။ သူ႔အေရးအသား၌ ေလးစားမႈအျပည့္ပါဝင္ၿပီး သူ႔လူမ်ိဳးကို ခ်စ္သည့္စိတ္ကိုလည္း ေဖာ္ျပသည္။
Qureshi ေရးသည့္ စာအုပ္မ်ားအနက္ တစ္အုပ္မွာ သခင္ေယ႐ႈကို မယံုၾကည္ေသးသည့္ သူ႔အစ္မအတြက္ ရည္႐ြယ္ၿပီး သူေရးခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ သူ၏ဆက္ကပ္ ဆုေတာင္းခ်က္က တုိေတာင္းေသာ္လည္း တန္ခိုးႀကီး လွသည္။ ‘‘ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ကိုယ္ေတာ္႔အား အတူတကြ ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ႏိုင္မည့္ေန႔ကို ေပးရန္ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းပါ၏’’ ဟု သူေရးသား ခဲ႔သည္။
ေရာမၿမိဳ႕သို႔ ႐ွင္ေပါလုေရးသားေပးပို႔ေသာစာ ၌လည္း အထက္ပါ ေမတၱာသေဘာမ်ိဳးကို ေတြ႕ရသည္။ ‘‘ငါသည္ အလြန္ဝမ္းနည္းျခင္း႐ွိ၏။ စိတ္ႏွလံုးထဲ၌ မျခားမလပ္ ပူပန္ျခင္းေဝဒနာ႐ွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား ဇာတိအားျဖင္႔ ငါ႔အမ်ိဳးသားခ်င္း ျဖစ္ေသာ ငါ႔ညီအစ္ကိုတို႔အတြက္ ငါသည္…
တစ္ပူေပၚ တစ္ပူဆင့္
၁၉၉၇ ခုႏွစ္၊ အာ႐ွေဒသ၌ ေငြေရးေၾကးေရး ကပ္ဆိုက္သည့္ကာလအတြင္း လူတို႔သည္ ၎တို႔၌ အလုပ္အကိုင္႐ွိေသာ္လည္း အျခားအလုပ္ကို ႐ွာေဖြၾကသည္။ ကၽြန္မလည္း တစ္ဦးအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ကိုးလၾကာမွ်ပူပန္ခဲ႔ရၿပီးေနာက္ ေၾကာ္ျငာစာေရးသားသူ အျဖစ္အလုပ္ရခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထုိကုမၸဏီလည္း အ႐ံႈးေပၚသျဖင့္ ကၽြန္မလည္း အလုပ္လက္မဲ႔ ျဖစ္ရျပန္သည္။
အဆိုးဆံုးအေျခအေနမ်ား ေက်ာ္လြန္ၿပီဟုထင္ကာမွ ႐ုတ္တရက္ အဆိုးသံသရာ မၿပီးျပတ္ေသးပါ။ ၃ ရာ ၁၇း၁၂ တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ ဇရတၱၿမိဳ႕မွ မုဆိုးမက သူ႔အျဖစ္ကို ေျပာျပႏုိင္ပါသည္။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေဘး က်ေရာက္စဥ္ သူသည္ သူတို႔သားအမိစားမည့္ ေနာက္ဆံုးေသာအစာကို ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္တြင္ ပေရာဖက္ဧလိယက မုန္႔တစ္ဖဲ့ေတာင္းစား ခဲ႔သည္။ တြန္႔ဆုတ္မႈျဖင့္ ေကၽြးေမြးခဲ႔ေသာ္လည္း ဘုရား သခင္က မုန္႔ႏွင့္ဆီကို အဆက္မျပတ္ ျပန္လည္ေထာက္ပံ့ ေပးခဲ႔သည္ (း၁၀-၁၆)။
ထို႔ေနာက္ သူ၏သား နာမက်န္းျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆံုး ေသဆံုးသြားသည္။ မုဆုိးမက ‘‘အိုဘုရားသခင္၏လူ၊…
ေပးကမ္းမွ်ေဝျခင္းပီတိ
စိတ္ပ်က္ဖြယ္ထိုင္းမိႈင္းသည့္ ရက္သတၱပတ္တစ္ပတ္ ျဖစ္သည္။ ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိ တကယ့္ကို ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ၿပီး လုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္စိတ္ မ႐ွိေအာင္ျဖစ္ခဲ႔သည္္။
ထိုရက္သတၱပတ္၏ ေနာက္ဆံုးရက္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚတစ္ေယာက္ ေက်ာက္ကပ္ေဝဒနာ ခံစားေနရေၾကာင္းသတင္းရခဲ့သည္။ သူ႔ထံသြားၿပီး သတင္းေမး သင္႔မွန္းသိေသာ္လည္း အမွန္အတိုင္း ဝန္ခံရလွ်င္ အေဒၚ့ထံ သြားမည့္ရက္ကို ေ႐ႊ႕ဆိုင္းရန္ စဥ္းစားခဲ႔ေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ဆံုး အေဒၚ့ထံေရာက္ခဲ့ၿပီး သူႏွင့္အတူ ညစာစား၊ စကားေဖာင္ဖြဲ႔လ်က္ အတူဆုေတာင္းခဲ႔သည္။ တစ္နာရီခန္႔မွ် အေဒၚႏွင့္အခ်ိန္ယူခဲ့ၿပီး အေဒၚ့အိမ္မွ ျပန္လာ ခ်ိန္တြင္ တစ္ပတ္တာအတြင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္သည့္ခံစားခ်က္ မ်ိိဳးကို ခံစားရသည္။ မိမိအေရးထက္ တစ္စံုတစ္ေယာက္အေပၚ အာ႐ံုထားျခင္းသည္ ကၽြန္ေတာ့္ ခံစားခ်က္မ်ားကို ပိုမိုေကာင္းမြန္ လာေစသည္္။
စိတ္ေရာဂါပညာ႐ွင္မ်ားက ေပးကမ္းျခင္းသည္ စိတ္ေက်နပ္မႈကို ျဖစ္ေစႏုိင္ေၾကာင္း၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို တစ္ခုခုေပးၿပီး လက္ခံရ႐ွိသူ၏ေက်းဇူးတင္ျခင္းကို ျမင္ရသည့္ ေပးကမ္းသူအေနျဖင့္ စိတ္ေက်နပ္မႈကို ခံစားရေၾကာင္း ေလ့လာေတြ႕႐ွိ ခဲ့သည္္။…
နားလည္ရန္ခက္သည့္ လွ်ိဳ႕ဝွက္နက္နဲေသာအရာမ်ား
ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းႏွင့္ကၽြန္မ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း ကၽြန္မတို႔က်မ္းစာကို ႏွစ္သက္ ျမတ္ႏိုး သေဘာက်ေၾကာင္းေျပာျဖစ္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ သူငယ္ခ်င္းက ‘‘ငါေတာ့ ဓမၼေဟာင္းက်မ္းကို သိပ္မႀကိဳက္ဘူး။ ေခါင္းမာတဲ့လူေတြ၊ လက္စားေခ်တဲ့အေၾကာင္း ေတြနဲ႕၊ ေယ႐ႈကိုပဲ ေပးပါကြယ္’’ ဟုေျပာသျဖင့္ ကၽြန္မအံ႔အားသင္႔မိသည္။
နာဟံုအနာဂတၱိက်မ္း ၁း၂ တြင္ ‘‘ထာ၀ရဘုရားသည္ ဒဏ္ေပး၍ အမ်က္ျပင္းထန္ေတာ္မူ၏’’ ဟုဖတ္႐ႈရေသာအခါ ‘‘သူေျပာတာလည္း မွန္သား’’ဟု ကၽြန္မသံေယာင္လိုက္မိ သည္။ သုိ႔ေသာ္ က်မ္းေနာက္တစ္ပိုဒ္ကမူ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကို ေပးသည္။ ‘‘ထာဝရဘုရားသည္ စိတ္႐ွည္ေတာ္မူ၏။ တန္ခိုးလည္း ႀကီးေတာ္မူ၏’’ (း၃)။
ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေဒါသအေၾကာင္းကို ႏိႈက္ႏိႈက္ ခၽြတ္ခၽြတ္ ေလ့လာေသာအခါ ဘုရားသခင္သည္ ဒဏ္ေပးသည့္စနစ္ က်င့္သံုး သည္တြင္ သူ႔လူမ်ားႏွင့္ သူ႔နာမေတာ္ကို ကာကြယ္ရန္အတြက္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ ျပည့္လွ်ံလ်က္ တသြင္သြင္စီးဆင္းေနသည့္ ဘုရားရွင္၏ေမတၱာေတာ္ေၾကာင္႔ မွားယြင္း က်ဴးလြန္ေသာအမႈအတြက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တရားမွ်တျခင္းကို ေပးသည္။ သူ႔ကို…
အေရးႀကီးသည့္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ
စီစဥ္ထားသည့္ မဂၤလာပြဲ မက်င္းပမီ တစ္ပတ္အလိုတြင္ စာရာ၏ ေစ႔စပ္ေၾကာင္းလမ္းမႈ အဆံုးသတ္သြားသည္္။ ဝမ္းနည္းပူေဆြးေနမည့္အစား သူမ၏မဂၤလာဧည့္ခံပြဲအတြက္ မွာထားသည့္ အစားအစာမ်ား အလဟသမျဖစ္ေအာင္ သူမ၏မဂၤလာပြဲအစား အျခား အစီအစဥ္ေျပာင္းပစ္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ဖိတ္ၾကားမည့္ဧည့္သည္စာရင္းကို အသစ္ျပင္လ်က္ သူ႔ၿမိဳ႕႐ွိ အိမ္ယာမဲ႔သူမ်ားကို ေခၚဖိတ္ ေကၽြးေမြးခဲ႔သည္။
သခင္ေယ႐ႈသည္ ဤသို႔ခ်ည္ေႏွာင္မႈမဲ့သည့္ ၾကင္နာမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဖာရိ႐ွဲတစ္ဦးအား ‘‘သင္သည္ ပြဲခံေသာအခါ ဆင္းရဲေသာသူ၊ အဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့ေသာသူ၊ ေျခမစြမ္းေသာသူ၊ မ်က္စိကန္းေသာသူမ်ားကို ေခၚဖိတ္ ေလာ့’’ (လု ၁၄း၁၃)ဟု မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။ ဤသို႔ျပဳျခင္း အားျဖင္႔ ဘုရားသခင္ထံမွ ေကာင္းခ်ီမဂၤလာမ်ား ရႏိုင္ ေၾကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဤလူမ်ားသည္ ေက်းဇူးျပန္မဆပ္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္သည္ အလွဴအတန္းမလုပ္ႏိုင္သူ၊ လူေတာမတိုးသူ၊ လူမ်ားႏွင့္အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနသူ စသည္တို႔ကို ကူညီသင္႔ေၾကာင္း ေထာက္ျပခဲ႔သည္။
ဖာရိ႐ွဲတစ္ဦး၏အိမ္၌ ညစာစားေနခ်ိန္တြင္ ေျပာလိုက္သည့္ သခင္ေယ႐ႈ၏ စကားကို…
သို႔ ခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္း
ရွင္ေယာဟန္သည္ သူ႔မိတ္ေဆြဂါယုအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေပးသည့္အရာသည္ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုတြင္ ေပ်ာက္ဆံုးလုနီးျဖစ္ေနသည့္ အႏုပညာတစ္ခုျဖစ္သည္။ သူ႔မိတ္ေဆြထံ စာေရးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
New York Times သတင္းစာ၏ ေဆာင္းပါးေရးသူတစ္ဦးျဖစ္သည့္ Catherine Field က စာေရးသားျခင္းသည္ ေ႐ွးအက်ဆံုး အႏုပညာ တစ္ခုျဖစ္သည္။ စာဟုဆိုလွ်င္ တာရႈၿမိဳ႕သား ေပါလုကို ေျပးျမင္မိသည္ဟု ေျပာခဲ႔သည္္။ ယခု တမန္ေတာ္ ေယာဟန္ ကိုလည္း ထပ္ေပါင္းထည့္ရမည္ျဖစ္သည္။
ဂါယုထံ ေရးသားေသာစာတြင္ တမန္ေတာ္ ရွင္ေယာဟန္က ဂါယုကို ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာမည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႔ေၾကာင္း၊ သူ၏သစၥာ႐ွိမႈအတြက္ အားေပးခဲ႔ၿပီး၊ အသင္းေတာ္ကို သူခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းအေၾကာင္းကိုပါ ထည့္ေရး ခဲ႔သည္။ ထို႔ျပင္ အသင္းေတာ္တြင္း ျဖစ္ေနသည့္ ျပႆနာကို ေျပာၿပီး သူေရာက္လာမွ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီႏွင့္ရွင္းမည္ဟု ကတိေပးသည္။ ေကာင္းမႈမ်ား
ျပဳလုပ္ျခင္းအားျဖင္႔ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကို ထင္႐ွားေစမည့္အေၾကာင္းကိုလည္း ထည့္သြင္းေရးသားခဲ့သည္္။ အခ်ဳပ္အားျဖင္႔ ဤစာသည္…
အနာၿငိမ္းျခင္းေရ
မိုးႀကိဳးမုန္တိုင္းကို ကၽြန္မ အျမဲတမ္းသေဘာက်သည္။ ကေလးဘဝက မယံုႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ဝုန္းခနဲဒိုင္းကနဲ မိုးႀကိဳးပစ္ၿပီး၊ မိုးစက္မိုးေပါက္ႀကီးမ်ား ရြာခ်လွ်င္ ကၽြန္မတို႔ ေမာင္ႏွမမ်ား မိုးေရထဲ ေျပးလႊားေဆာ႔ကစားၾကသည္။ အိမ္ေဘး၌ ဗြက္အိုင္ လုပ္ၿပီး ေျခေခ်ာ္လို္က္၊ ေလွ်ာဆင္းလိုက္ႏွင့္ကစားၾကသည္။ အိမ္ထဲျပန္ဝင္ရန္ အခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ ကၽြန္မတို႔သည္ ေရစိုရႊဲေနသည့္ ႂကြက္စုတ္ ပမာ ျဖစ္ေတာ့သည္။
မိနစ္အနည္းငယ္မွ်သာျဖစ္ေသာ္လည္း ကၽြန္မတို႔ အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္လ်က္ စိတ္လႈပ္ရွားခံစားခဲ့ရသည္။ အားႀကီး ျပင္းထန္သည့္ေလႏွင့္မိုး၏ လႊမ္းမိုးမႈ၌ နစ္ျမႇဳပ္ေန၍ ကၽြန္မတို႔ ေပ်ာ္ေနျခင္းလား၊ ေၾကာက္ေနျခင္းလား ဆိုသည္ကို မသိ ေတာ့ပါ။
ဆာလံ ၁၀၇ တြင္ ဘုရားသခင္၏ ျပန္လည္ ၿငိမ္၀ပ္ ေစလ်က္ တည္ေဆာက္ေပးသည့္အမႈကို ေသြ႕ေျခာက္ေသာ ကႏၲာရအား အိုေအစစ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေစသည့္ အမႈႏွင့္ ႏႈိင္းခိုင္းထားသည္ကို (း၃၅) ဖတ္ရင္း အထက္ပါျမင္ကြင္းကို ကၽြန္မစိတ္ထဲ ျပန္ျမင္ေယာင္မိသည္။…
အဆံုးမ႐ွိသည့္ေမတၱာ
ပညာ႐ွိသည့္ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အထူးသျဖင္႔ မိသားစုဝင္မ်ားႏွင့္ စကားမ်ား ကေတာက္ကဆျဖစ္ခ်ိန္မ်ားတြင္ ‘‘မင္းအျမဲတမ္းပဲ...၊ မင္းဘယ္ေတာ႔မွ...’’ ဆိုသည့္စကားကို မသံုးမိေစရန္ ကၽြန္ေတာ္႔ကို အၾကံေပးသည္။ မိမိအနီးအပါးရွိ လူမ်ားကို ထိုစကားလံုးမ်ားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အျပစ္ရွာတတ္ၾကၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္ရသူမ်ားစိတ္၌ သူတို႔ကို မခ်စ္သကဲ့သို႔ ခံစားရေအာင္ လုပ္မိရန္ အင္မတန္မွ လြယ္ကူသည္္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုးအေပၚမွာ ထား႐ိွသည့္ သခင္႔ေမတၱာမူကား ေျပာင္းလဲျခင္းလံုးဝမ႐ွိပါ။
၁၄၅ ခု ေျမာက္ေသာဆာလံတြင္ ‘‘ခပ္သိမ္းေသာ’’၊ ‘‘ျပဳသမွ်၊’’ ‘‘လူအေပါင္း’’၊ ‘‘ရွိသမွ်’’စသည့္ စကားလံုးမ်ား အျပည့္ပါရွိသည္။ ‘‘ထာဝရဘုရားသည္ ခပ္သိမ္းေသာသူတို႔ အား ေက်းဇူးျပဳခ်င္ေသာသေဘာ႐ွိ၍ ဖန္ဆင္းေတာ္မူသမွ် တို႔ကို သနားစံုမက္ေတာ္မူ၏’’ (း၉)။ ‘‘... လဲေသာသူရွိသမွ် တို႔ကို ေထာက္မေတာ္မူ၏။ ႏွိမ့္ခ်ေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ႂကြပင့္ေတာ္မူ၏’’(း၁၃-၁၄)။ ‘‘ၾကည္ညိဳေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ေစာင့္မေတာ္မူ၏’’(း၂၀)။
ဤဆာလံက်မ္းတြင္ ဘုရားသခင္၏ေမတၱာေတာ္သည္ အဆံုးမ႐ွိ၊ မ်က္ႏွာလိုက္ မ်က္ႏွာသာေပးမႈမ႐ွိ’…