အတူတကြ ေရွ႕ဆက္ျခင္း
တစ္ႏွစ္အတြင္း လူေပါင္း ၅ သန္းေက်ာ္သည္ အခက္အခဲအတားအဆီးမ်ားရွိေသာ လမ္းခရီးကို ေျပးျခင္း၊ မတ္ေစာက္ေသာနံရံမ်ား တြယ္တက္ျခင္း၊ ႐ႊံ႕ႏြံထဲတြင္ ႐ုန္းကန္ကာ ေရစိမ္႔ေနသည့္ပိုက္အတြင္း တြယ္တက္ျခင္းစသည့္ အရာမ်ားအတြက္ ပိုက္ဆံေပးကာ အဘယ္ေၾကာင့္ အကုန္အက်ခံၾကသနည္း။ အခ်ိဳ႕က သူတို႔၏ခံႏိုင္ရည္ တက္လာရန္ႏွင္႔ေၾကာက္႐ြံ႕မႈကို အႏိုင္ယူရန္အတြက္ မိမိကိုယ္ကိုစိန္ေခၚမႈ တစ္ရပ္အျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕မွာ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ အခ်င္းခ်င္း ကူညီေထာက္ပံ႔ျခင္းျဖင္႔ အသင္းအဖြဲ႕ျဖင္႔ လုပ္ေဆာင္မႈစြမ္းရည္ ျမင္႔တက္လာေစရန္ ျဖစ္သည္။ လူတစ္ဦးကမူ ‘‘ေ၀ဖန္မႈကင္းမဲ႔ဇုန္’’ - သူစိမ္းမ်ား တစ္ဦးႏွင္႔ တစ္ဦး ကူညီေဖးမကာ ပန္းတိုင္ဆီသို႔ေရာက္ေအာင္ ေျပးေသာေနရာဟုဆိုသည္။ (Stephanie Kanowitz, The Washington Post)
ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္မွ သခင္ေယ႐ႈ၌ ယံုၾကည္ျခင္းကို ထင္ဟပ္လ်က္္ အသက္႐ွင္ရာတြင္ အဖြဲ႕လိုက္ စုေပါင္း လုပ္ေဆာင္မႈကို စံနမူနာျပရန္ တိုက္တြန္းထားသည္။ ‘‘ထိုမွတစ္ပါး ေမတၱာစိတ္႐ွိေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ေကာင္းေသာအက်င္႔ကို က်င္႔ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ တိုက္တြန္း…
သို႔ေသာ္လည္း...
အဆိုးျမင္တတ္ေသာသေဘာသို႔ယိမ္းပါလ်က္ ဘ၀အသက္တာ၏ အေျခအေနမ်ား မည္သို႔ ျဖစ္ပ်က္ေတြ႕ၾကံဳရမည္ကို အႏုတ္လကၡဏာျဖင္႔ လွ်င္ျမန္စြာ ကၽြန္မသံုးသပ္ ေကာက္ခ်က္ခ်တတ္သည္။ အလုပ္တစ္ခုကို ဆက္မလုပ္ဘဲ အားစိုက္ထုတ္မႈကို ရပ္လိုက္ပါက အျခားအလုပ္မ်ားလည္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း လြယ္လင္႔တကူ လက္ခံယံုၾကည္မိသည္။ မဆီမဆိုင္ ကၽြန္မ ေျခေခ်ာင္းေလးမ်ားကိုပင္ ကုန္းထိရန္ တတ္ႏိုင္ေတာ႔မည္ မဟုတ္ဟု ေတြးမိသည္။ ကၽြန္မသည္ မည္သည့္ အလုပ္ကိုမွ် မွန္ကန္စြာ မလုပ္ႏိုင္ေသာ စိတ္ပ်က္စရာ မိခင္တစ္ဦးပါလား။ က႑တစ္ခု၌ ႐ံႈးနိမ့္ျခင္းက ကၽြန္မ၏အျခားေသာခံစားမႈ မ်ားစြာကိုပါ မလိုလားအပ္ဘဲ ထိခုိက္လာသည္။
ဘုရားသခင္ ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္အား ေဖာ္ျပခဲ႔ေသာ အရာအေပၚ သူမည္သို႔ တံု႔ျပန္ခဲ႔မည္ကို ကၽြန္မအေနျဖင့္ အလြယ္တကူ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ႏိုင္သည္။ အနာဂတ္၌ ၾကာ႐ွည္၍ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းေသာႏွစ္မ်ားကို ဘုရားသခင္၏ လူမ်ိဳးေတာ္တို႔ ရင္ဆိုင္ရမည္ကို သိ႐ွိခဲ႔ၿပီးေနာက္ သူအလြန္ႀကီးစြာ စိတ္ပင္ပန္းအားေလ်ာ့ ခဲ႔ရသည္။ အသီးအႏွံမ႐ွိ၊ အသားငါးမ႐ွိ၊ ႏွစ္သိမ့္သက္သာေစမည့္သူမရွိ၊…
႐ွက္ေၾကာက္စရာမရွိေသာ သစၥာတရား
အားကစားပရိတ္သတ္မ်ားသည္ သူတုိ႔အားေပးေသာအသင္းကို ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ရန္ ႏွစ္သက္ၾကသည္။ အသင္းတံဆိပ္ပါေသာ ဂ်ာစီအက်ႌကို ၀တ္မည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ တြင္ သူတို႔ႏွစ္သက္သည့္ အသင္းအေၾကာင္း စာေရးတင္မည္ (သို႔) သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ ေဆြးေႏြးၿပီး သူတုိ႔အသင္းအေပၚထား႐ွိေသာ သစၥာတရားကို ခၽြင္းခ်က္မရွိ ျပမည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ Detroit Tigers ဦးထုပ္၊ အက်ႌႏွင္႔ စကား၀ိုင္း မ်ားသည္ ထိုအသင္းကို အားေပးသူမ်ားႏွင့္အတူ႐ွိေန ေၾကာင္း ေဖာ္ျပေနပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔၏အစစ္မွန္ဆံုးႏွင္႔ အႀကီးျမတ္ဆံုး ေသာသစၥာ႐ွိမႈသည္ ဘုရား႐ွင္အတြက္သာျဖစ္ေစရမည္ အေၾကာင္း အားကစားအသင္းအေပၚ ထား႐ွိေသာ သစၥာတရားက သတိေပးေနသည္။ ဆာလံ ၃၄ တြင္ ဒါ၀ိဒ္မင္းက ဤကမာၻေပၚ႐ွိ အျခားေသာအရာထက္ အေရးႀကီးသူတစ္ဦးထံ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏စိတ္အာ႐ံုကို ဆြဲေဆာင္ထားေလရာ ထို႐ွက္ေၾကာက္စရာမရွိေသာ သစၥာတရားအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိသည္။
ဒါ၀ိဒ္က ‘‘ငါသည္ ခပ္သိမ္းေသာကာလတို႔၌ ထာ၀ရဘုရားကို ေကာင္းခ်ီး ေပးမည္’’ (း၁) ဟု ဆိုထားရာ၊…
ေက်ာက္ေဆာင္သို႔ ပို႔ေဆာင္မူပါ
ေလအေျခာက္မႈတ္စက္ ၀ယ္ရန္ စတုိးဆိုင္သို႔ သြားစဥ္ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ဦးမွာ ေ႐ွ႕တိုး ေနာက္ဆုတ္ပံုစံႏွင္႔ ေလွ်ာက္လာသျဖင္႔ ‘‘သူလည္း ဒီစက္လာ၀ယ္တာထင္တယ္’’ ဟု ေတြးမိကာ ေဘးကပ္ၿပီး သူ႔ကို ဦးစားေပးလိုက္သည္။ ထိုေနာက္ ကၽြန္မတုိ႔၏ ရပ္ကြက္အတြင္းျဖစ္ပြားေနသည့္ တုပ္ေကြးဗိုင္းရပ္စ္အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၿပီး သူက တုပ္ေကြးမိၿပီးေနာက္ ေခ်ာင္းဆုိးျခင္းႏွင္႔ ေခါင္းကိုက္ျခင္း ေနာက္ဆက္တြဲ ေ၀ဒနာကို ခံစားေနရသည္။
အခ်ိန္ခဏေလးအတြင္း သူက ထိုဗိုင္းရပ္စ္ပိုး အေၾကာင္း သူ႔အထင္အျမင္မ်ားကို သမိုင္းေၾကာင္းခ်ီ၍ ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ေျပာေနသည္။ ကၽြန္မက ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘဲ နားေထာင္ေနလိုက္သည္။ သူဆိုင္မွ ထြက္ခြာသြားသည့္တိုင္ ေဒါသစိတ္မေျပ၊ စိတ္႐ႈပ္ေထြးလ်က္ႏွင္႔ ထြက္သြားသည္။ သူ၏စိတ္႐ႈတ္ေထြးမႈကို ေဖာ္ျပခဲ႔ပါေသာ္လည္း သူ႔ကို ကၽြန္မ ဘာအကူအညီမွ မေပးႏုိင္ခဲ႔ပါ။
ဣသေရလလူတို႔၏ ဒုတိယေျမာက္႐ွင္ဘုရင္ ဒါ၀ိဒ္မင္းသည္လည္း ဘုရားသခင္ထံသို႔ သူ၏အမ်က္ထြက္ျခင္း၊ စိတ္႐ႈတ္ေထြးရျခင္းတုိ႔ကို ေဖာ္ျပလ်က္၊ ဆာလံသီခ်င္းမ်ား ေရးဖြဲ႕ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္က နားေထာင္႐ံုမွ်မက…
တိုက္႐ိိုက္ညႊန္ၾကားခ်က္
ကၽြန္မ၏ဒုတိယသမီးသည္ သူ႔အစ္မ၏အိမ္ခန္း၌ အစ္မ၏ခုတင္ေပၚတြင္မွ အလြန္ အိပ္ခ်င္သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ သူ႔ကို ညစဥ္အစ္မအိပ္ယာထဲသိပ္ရင္း ‘‘ကိုယ္႔အိပ္ယာ ထဲမွာဘဲ အိပ္ေနာ္၊ နားမေထာင္ရင္ သမီးကို ပုခက္ထဲျပန္သိပ္ရလိမ္႔မယ္’’ ဟု တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္သတိေပးသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ညစဥ္ အခန္းအျပင္ဘက္ ေရာက္ေနသည္ကို ေတြ႔ရၿပီး စိတ္ပ်က္စရာ သမီးေလးကို ပုခက္ထဲ ျပန္သိပ္ခဲ႔ရသည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကုန္လြန္ၿပီးမွ ကၽြန္မျပန္သိရသည္မွာ သူ႔အစ္မက သူ႔အခန္းေဖာ္ ညီမေလးကို မလိုခ်င္၊ ထို႔ေၾကာင္႔ သမီးငယ္ကို ‘‘အေမေခၚေနတယ္’’ ဟု တတြင္တြင္ ေျပာသျဖင္႔ သမီးငယ္က အစ္မစကားအတိုင္း ကၽြန္မကို ထြက္႐ွာျခင္းျဖစ္သည္။ ရလဒ္က သူ႔ပုခက္ထဲ ျပန္အိပ္ရျခင္းျဖစ္သည္။
မွားယြင္းေသာအသံကို နားေထာင္မိျခင္း၏ အက်ိဳးဆက္ကို လူတိုင္းခံယူရသည္။ သူ႕ကိုယ္စား မိန္႔ၾကားရန္ လူတစ္ဦးကို ေဗသလၿမိဳ႕သုိ႔ ဘုရားသခင္ ေစလႊတ္ခဲ႔ရာ သူ႔ကို ဘာမွမစားမေသာက္ရန္၊ လာရာလမ္းအတိုင္း မျပန္ရန္ ေသခ်ာစြာ…
ႏွစ္ခ်ိဳ႕ပညာဉာဏ္
၂၀၁၀ ခုႏွစ္က စကၤာပူႏိုင္ငံ၏သတင္းစာတြင္ သက္ႂကြယ္အၿငိမ္းစား ၀န္ထမ္း႐ွစ္ဦး၏ ဘ၀အေတြ႕အၾကံဳမွ စစ္ထုတ္ေကာက္ႏုတ္ထားသည့္ ဘ၀သင္ခန္းစာမ်ားပါ၀င္သည့္ အထူးသတင္းတစ္ပုဒ္ကို ေဖာ္ျပခဲ႔သည္။ သတင္းအစတြင္ ‘‘သက္ႂကြယ္ဘ၀က စိတ္ႏွင္႔ ခႏၶာအတြက္ စိန္ေခၚမႈအခက္အခဲမ်ား ယူေဆာင္လာစဥ္ အျခားေသာ နယ္ပယ္က႑ တစ္ခုသို႔လည္း ထိုးေဖာက္သြားသည္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ လူမႈေရးရာဆိုင္ရာ ဗဟုသုတအသိပညာမ်ား ႂကြယ္၀စြာ ႐ွိေနပါသည္။ ထိုအရည္အေသြးမ်ားကို သိပၸံပညာ႐ွင္မ်ားက ဖိုးသက္ႂကြယ္တို႔၏ပညာဟု ယခုတြင္ စတင္ေခၚဆိုေနၿပီ’’ ဟူ၍ သတင္းကို အစျပဳထားသည္။
မွန္ပါသည္ သက္ႂကြယ္မ်ား၏ပညာသည္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ အတြက္ ဘ၀အေၾကာင္းကို မ်ားစြာသင္ၾကားေပးႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ သမၼာက်မ္းစာ၌ ဤအခ်က္ကို အသိအမွတ္မျပဳ ခဲ႔သည့္ မင္းတစ္ပါးကို ေတြ႕ရသည္။
ေ႐ွာလမုန္မင္းႀကီး နတ္႐ြာစံေသာအခါ ဣသေရလလူတို႔သည္ စု႐ံုးစည္းေ၀းလ်က္ မင္းသစ္ ေရာေဗာင္ ထံ၀င္လ်က္ ခမည္းေတာ္ ေ႐ွာလမုန္မင္း ေကာက္ခံသည့္ ေလးေသာ အခြန္အခကို ေပါ႔ေစမည့္အေၾကာင္း ေတာင္းေလွ်ာက္ၾကသည္။ အေပးအယူအေနျဖင္႔…
ယခုေတာ႔ျဖင္႔ ႏႈတ္ဆက္ပါသည္။
ကၽြန္မ၏ေျမးမေလး အယ္လီဇာႏွင္႔ ကၽြန္မတုို႔ၾကား၌ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာခ်ိန္ေရာက္တုိင္း လုပ္ေနက်အက်င္႔တစ္ခု႐ွိသည္။ ကၽြန္မတို႔ တစ္ဦးႏွင္႔တစ္ဦးဖက္ၿပီး ျပဇာတ္ထဲကလို အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင္႔ ၂ စကၠန္႔မွ် ျမည္တမ္းၾကသည္။ ထိုေနာက္မွ ေျခတစ္လွမ္းဆုတ္ၿပီး ‘‘ေနာက္မွ ျပန္ေတြ႕မယ္’’ ဟုေျပာကာ လွည့္ထြက္သြားၾကသည္။ ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ အမူအက်င္႔ ျဖစ္ေသာ္လည္း ‘‘မၾကာမီ’’ ျပန္ေတြ႕ၾကမည္ဟု ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ဦးသား ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္႐ွိပါသည္။
သို႔ေသာ္ တစ္ဦးႏွင္႔တစ္ဦး တြယ္တာၾကင္နာသူမ်ား အတြက္မူ ခြဲခြာရျခင္းသည္ နာက်င္စရာျဖစ္ၿပီး ခံယူရန္ ခက္ခဲလွသည္။ ဧဖက္ၿမိဳ႕မွ အသက္ႀကီးသူမ်ားကို ႐ွင္ေပါလု ႏႈတ္ဆက္စကားဆိုသည္တြင္ ‘‘ေနာက္တစ္ဖန္ သူ၏မ်က္ႏွာကို မျမင္ရဟူေသာ စကားေၾကာင္႔’’၊ ‘‘ထိုသူ အေပါင္းတို႔သည္ အလြန္ငိုေႂကြး၍ ေပါလု၏လည္ပင္းကို ဖက္ယမ္းလ်က္ သူ႔ကို နမ္းၾက၏’’ (တ ၂၀း၃၇-၃၈)။
ေသျခင္းအားျဖင္႔ ခြဲခြာရလ်က္ ဤဘ၀၌ ေနာက္ဆံုးေသာႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုရခ်ိန္က အနာက်င္ဆံုး အေၾကကြဲရဆံုး ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔…
သူငယ္ကဲ႔သို႔
ခ်ီးမြမ္းျခင္းသီခ်င္း၏ေတးသြားသံစဥ္ႏွင္႔အညီ ကေလးမေလးတစ္ဦး ၀မ္းေျမာက္စြာျဖင္႔ လွပက်က္သေရ႐ွိစြာ လႈပ္႐ွားလ်က္ ကေနသည္။ ဘုရားေက်ာင္းခန္းမ၏အလယ္လူသြားလမ္း၌ သူတစ္ဦးတည္းသာ႐ွိၿပီး ေတးသြားအလိုက္ ေျခဖ်ားေထာက္လိုက္၊ လက္အေပၚ ေျမႇာက္လိုက္၊ တစ္ပတ္လွည့္လိုက္ႏွင္႔ စီးေမ်ာ ကေနသည္။ သူ႔အေမက ႏႈတ္ခမ္းထက္၌ အျပံဳးပန္းေ၀လ်က္ သမီးကို မတားဘဲ ၾကည့္ေနသည္။
ကၽြန္မ ကေလးမေလးကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ေပ်ာ္လာကာသူႏွင္႔အတူ လိုက္ကခ်င္ေသာ္လည္း ထြက္မကခဲ႔ပါ။ မိမိ ကိုယ္ကို သတိမထားမိေလာက္ေအာင္ ၀မ္းေျမာက္မႈကို ေဖာ္ျပခဲ႔သည့္ ကေလးဘ၀က အခ်ိန္ကို ကၽြန္မ ျပန္သတိရ မိသည္။ ကေလးဆန္သည့္အျပဳအမူမ်ားကိုဖယ္ၿပီး ကၽြန္မတို႔ ႀကီးထြားရင္႔က်က္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ၀မ္းေျမာက္မႈႏွင္႔ အံ႔ၾသၾကည္ႏူးမႈကို ခ်ဳပ္တည္း လက္လြတ္ဆံုး႐ံႈးခံရန္ မဆိုလိုပါ။ အထူးသျဖင္႔ ဘုရားသခင္ႏွင္႔ ကၽြန္မတို႔၏ဆက္ဆံ ရင္းႏွီးအကၽြမ္း၀င္မႈတြင္ ျဖစ္သည္။
သခင္ေယ႐ႈ ဤေလာက၌ က်င္လည္စဥ္က ကေလးသူငယ္မ်ားကို ႀကိဳဆိုခဲ႔ၿပီး သူ၏ သြန္သင္မႈတြင္လည္း ကေလးသူငယ္ကို ရည္ညႊန္းသည့္အေၾကာင္းမ်ား ပါ႐ွိသည္ (မ ၁၁း၂၅၊ ၁၈း၃၊…
ျမက္ပင္ သို႔မဟုတ္ ေက်းဇူးေတာ္
ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း အာခ်ီသည္ ႐ုံးအားလပ္ရက္တြင္ ခရီးထြက္ၿပီး အိမ္သုိ႔ျပန္ အေရာက္ သူ၏အိမ္နီးခ်င္းမွ ငါးေပအျမင့္ သစ္တိုင္ျခံစည္း႐ိုးမ်ားျဖင့္ သူ႔ပိုင္ေျမအတြင္း ျခံခတ္ထားသည္ကိုေတြ႔ရသည္။ အာခ်ီသည္ ျခံစည္း႐ိုးကိုဖယ္ေပးရန္ အိမ္နီးခ်င္းႏွင့္ ရက္သတၱေပါင္းမ်ားစြာ ညိႇႏႈိင္းခဲ့သည္။ ကုန္က်ေငြကိုလည္းမွ်၍ခံေပးရန္ သူက ကမ္းလွမ္းသည္။ သို႔ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ပါ။ ၿမိဳ႕နယ္အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသို႔ တိုင္တန္းႏုိင္ေသာ္လည္း သူထိုကဲ႔သို႔ မလုပ္ပါ။ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ကို္ သူ႔အိမ္နီးခ်င္းအား ျပသလိုေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
“အာခ်ီသည္ သူရဲေဘာေၾကာင္သူျဖစ္သည္။” ဟု သင္ထင္ေကာင္းထင္မည္။ မဟုတ္ပါ။ သူသည္ ခြန္အားႏွင့္ ျပည့္ဝသူျဖစ္သည္။ သူပိုင္ေသာ ျမက္ခင္းေလး တစ္ကြက္္စာကို မႏွေမ်ာဘဲ ေက်းဇူးေတာ္သက္သက္ကို ျပသလို၍ ထိုသို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ရျခင္းျဖစ္္သည္။
အာျဗံႏွင့္ေလာတတို႔သည္လည္း မိမိတို႔ပိုင္ဆိုင္ေသာ တိရိစာၦန္မ်ားေၾကာင့္ ေျမယာပိုင္ဆိုင္မႈ အျငင္းပြားခဲ့ၾကရသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ယူဆပါသည္။ အာျဗံ၏ ႏြားေက်ာင္းသား၊ ေလာတ၏ႏြားေက်ာင္းသားတို႔သည္လည္း ခိုက္ရန္ျပဳၾက၏။ ထိုအခါ ခါနာန္အမ်ိဳးသား၊ ေဖရဇိအမိ်ဳးသား (မယံုၾကည္သူမ်ား)တို႔သည္ ထိုျပည္၌ ေနၾက သတည္း”…
ဘုရားသခင္က ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကို ျဖည့္ဆည္းေပးေသာအခါ
“ငါဘာလုပ္ခဲ့မိတာလဲ” ဟုေမးမိခ်ိန္သည္ ဘဝ၏စိတ္အလႈပ္ရွားရဆံုးေသာအခ်ိန္ ျဖစ္သင့္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ ကၽြႏ္ုပ္အတြက္ အထီးက်န္ျခင္းကိုသာ ျဖစ္ေစ ခဲ့သည္။ အျဖစ္က ဤသို႔ျဖစ္သည္။ တကၠသိုလ္ေအာင္ၿပီးေနာက္ ပထမဦးဆံုးေသာ အလုပ္တစ္ခုကို ကၽြႏ္ုပ္ႀကီးျပင္းလာေသာဇာတိၿမိဳ႕ႏွင့္ မိုင္ေပါင္းရာခ်ီေဝးေသာ ၿမိဳ႕ႀကီး တစ္ၿမိဳ႕တြင္ ရရွိခဲ့သည္။ မၾကာမီပင္ ထိုစိတ္လႈပ္ရွားမႈႀကီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ပရိေဘာဂမ်ားမရွိသည့္ တိုက္ခန္း ေသးေသးေလးတြင္ေနရၿပီး ထိုၿမိဳ႕ကိုလည္းမကၽြမ္း၊ ထုိၿမိဳ႕မွလူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ်လည္း မသိ။ အလုပ္က စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေသာ္လည္း အထီးက်န္မႈက ကၽြႏ္ုပ္စိတ္ကို ေၾကမြေစသည္။
တစ္ညတြင္ နံရံကိုမွီ၍ထိုင္ကာ က်မ္းစာအုပ္ကို ဖြင့္လွ်က္ လွန္ေလွာ္၍ၾကည့္စဥ္၊ ဆာ ၁၆ ငယ္ ၁၁ မွ ဘုရားသခင္၏ကတိေတာ္က ကၽြႏ္ုပ္၏စိတ္ႏွလံုးကို ျဖည့္ဆည္းေပးသည္။ “အိုအဘ၊ ကၽြႏ္ုပ္ကို ေပးထားေသာ အလုပ္သည္ ကၽြႏ္ုပ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာအလုပ္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏ္ုပ္အလြန္ ၿငီးေငြ႔ ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ ကၽြႏ္ုပ္ႏွင့္နီးကပ္စြာရွိေနေၾကာင္းကို ကၽြႏ္ုပ္အား…