ဘုရားသခင္သည္ မည္သို႔ေသာဘုရားနည္း
အထူးအစီအစဥ္တစ္ခုကို ဆင္ႏြဲရန္ ကၽြန္မခင္ပြန္းသည္က ကၽြန္မကို ေဒသတြင္း႐ွိ ပန္းခ်ီျပခန္းသို႔ ေခၚသြားၿပီး လက္ေဆာင္အျဖစ္ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ေ႐ြးရန္ ေျပာသည္။ သို႔ႏွင့္ ေတာအုပ္ကို ျဖတ္သန္းစီးဆင္းေနသည့္ စမ္းေခ်ာင္းပံုပန္းခ်ီကားကို ကၽြန္မ ေ႐ြးလိုက္သည္။ ေရမ်က္ႏွာျပင္က ေနရာယူထားေသာေၾကာင္႔ ပန္းခ်ီကားထဲ၌ ေကာင္းကင္ကို မျမင္ရေပ။ သို႔ေသာ္ စမ္းေခ်ာင္းေလးက သစ္ပင္ထိပ္ဖ်ားႏွင္႔ မႈန္ရီမိႈင္းပ်ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို အလင္းျပန္ ထင္ဟပ္ေဖာ္ျပေနသည္။ ေကာင္းကင္ကို ျမင္လိုပါက ၾကည့္ႏိုင္သည့္နည္းမွာ ေရမ်က္ႏွာျပင္ကို ၾကည့္႐ံုပင္ ျဖစ္သည္။
၀ိညာဥ္ေရးရာသေဘာတရားအရ သခင္ေယ႐ႈသည္ထိုစမ္းေခ်ာင္းေလးကဲ႔သို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားသခင္ မည္သူျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္တို႔သိလုိေသာအခါ သခင္ေယ႐ႈကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ ၾကည့္ရပါသည္။ ေဟျဗဲၾသ၀ါဒစာ ေရးသူက ထိုသခင္သည္ ‘‘ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းေတာ္ေရာင္ျခည္ႏွင္႔ ဇာတိအျဖစ္ေတာ္၏ပံုသဏၭာန္ျဖစ္’’ ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္ (၁း၃)။ ‘‘ဘုရားသခင္သည္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာျဖစ္ေတာ္မူ၏’’ စသည့္က်မ္းစာမွ တိုက္႐ိုက္ ေဖာ္ျပမႈအားျဖင္႔ ဘုရားသခင္အေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ သင္ယူႏိုင္ပါသည္။…
ေလာက၏အလင္း
အဂၤလန္ႏိုင္ငံ၊ ေအာက္စဖို႔ဒ္ၿမိဳ႕ ေကဘယ္ေကာလိပ္ဘုရားေက်ာင္း၌ ကၽြန္မအႀကိဳက္ဆံုး ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္႐ိွသည္။ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး ပန္းခ်ီအေက်ာ္အေမာ္ ဆရာႀကီး ဝီလ်ံ ဟိုးမင္းဟန္႔ ေရးဆြဲသည့္ “ေလာက၏အလင္း’’ အမည္႐ွိ ပန္းခ်ီကားျဖစ္ၿပီး သခင္ေယ႐ႈက မီးအိမ္ေလးကို ကိုင္လ်က္ အိမ္ေ႐ွ႕၌ တံခါးေခါက္ေနပံုျဖစ္သည္။
စိတ္ဝင္စားစရာ အခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ပန္းခ်ီကား႐ွိ တံခါး၌ လက္ကိုင္တံခါးဘု မ႐ွိျခင္းျဖစ္သည္။ တံခါးဖြင္႔ရန္ နည္းလမ္းမ႐ွိ ဟုေမးျမန္းေထာက္႐ႈၾကရာ ဆရာႀကီးက သူသည္ ဗ်ာဒိတ္ ၃း၂၀ က်မ္းပိုဒ္ကို စိတ္ကူးပံုေဖာ္လိုျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ႐ွင္းျပသည္။ ‘‘ငါသည္ တံခါးေ႐ွ႕မွာရပ္၍ ေခါက္လ်က္ေန၏။ အၾကင္သူသည္ ငါ၏အသံကိုၾကား၍ တံခါးကို ဖြင္႔အံ႔၊ ထိုသူ႐ွိရာသို႔ငါဝင္၍ သူႏွင္႔အတူ စားေသာက္မည္’’။
တမန္ေတာ္႐ွင္ေယာဟန္၏ ေရးသားခ်က္ႏွင္႔ ထိုပန္းခ်ီကားက သခင္ေယ႐ႈ၏ ၾကင္နာမႈကို ေဖာ္က်ဴးသည္။ သခင္သည္ ကၽြန္မတို႔၏စိတ္တံခါးကို ညင္သာစြာေခါက္လ်က္ သူ၏ၿငိမ္သက္ျခင္းကို ေပးကမ္းေနသည္။ သခင္သည္ ရပ္လ်က္ ကၽြန္မတို႔၏…
ေမတၱာ႐ုပ္ပံုမ်ား
ကၽြန္မႏွင္႔ကၽြန္မ၏သားသမီးမ်ား အေလ႔အက်င္႔အသစ္တစ္ခုကို ေန႔စဥ္ စတင္ လုပ္ေဆာင္ ခဲ႔ပါသည္။ ညစဥ္အိပ္ရာဝင္ခ်ိန္၌ ေရာင္စံုခဲတံမ်ားကို စုထားၿပီး ဖေယာင္းတိုင္ တစ္တိုင္ထြန္းသည္။ မိမိအသက္တာ၌ ဘုရားသခင္ အလင္းေပးပါမည့္အေၾကာင္း ဆုေတာင္းလ်က္ ‘‘မည္သည့္အခ်ိန္၌ ေမတၱာျပခဲ႔သနည္း’’ ၊ ‘‘မည္သည့္အခ်ိန္၌ ေမတၱာ မျပဘဲေနခဲ႔သနည္း” ဟူသည့္ ေမးခြန္းႏွစ္ခု၏အေျဖကို မိမိ၏စာအုပ္ထဲ၌ အေျဖေရးရန္ (သို႔) ပံုဆြဲျပရန္ ျဖစ္သည္။
ကိုယ္ႏွင္႔စပ္ဆိုင္ေသာသူကို ခ်စ္ျခင္းသည္ အစ ကတည္းကပင္ ခရစ္ယာန္အသက္တာ၏အေရးႀကီးေသာ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္သည္ (၂ ေယာ ၁း၅)။ ႐ွင္ေယာဟန္က သူ၏ ဒုတိယၾသဝါဒစာေစာင္၌ ယံုၾကည္သူအသင္းသားမ်ားထံ စာေရးၿပီး ဘုရားသခင္ကို နာခံေသာအားျဖင္႔ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကရန္ ပန္ၾကားခဲ႔သည္ (၂ ေယာ ၁း၅-၆)။ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာသည္ ႐ွင္ေယာဟန္ႏွစ္သက္သည့္ အေၾကာင္းအရာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုျဖစ္ၿပီး၊ ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္ကို က်င္႔သံုး ေလ႔က်က္ျခင္းျဖင္႔ မိမိသည္…
အမိႈက္ပံုးထဲမွ ေ႐ႊလက္စြပ္
ေကာလိပ္ေက်ာင္းတက္စဥ္က တစ္မနက္တြင္ အိပ္ယာမွ ႏိုးထလာစဥ္ ကၽြန္မ၏ အခန္းေဖာ္ ကယ္ရယ္ အား ထိတ္ျပာေနသည့္ပံုစံျဖင္႔ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ သူ၏လက္စြပ္ ေပ်ာက္သြားျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။ ကၽြန္မတို႔ ေနရာအႏွံ လိုက္႐ွာသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔ တြင္ အမိႈက္ပံုးကို ဖြ၍႐ွာသည္။
အမိႈက္ထုပ္တစ္ထုပ္ကို ကၽြန္မဆြဲျဖဲရင္း ‘‘ဒီလက္စြပ္ ကို နင္မေတြ႕ေတြ႕ေအာင္႐ွာဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္ေပါ႔’’ ဟု ေျပာရာ သူက ‘‘ငါ ဒီေဒၚလာႏွစ္ရာတန္ လက္စြပ္ကို လံုးဝအဆံုး႐ံႈးမခံႏိုင္ဘူး’’ သူက ျပန္ေျပာပါသည္။
ကယ္ရယ္္၏ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီး သခင္ေယ႐ႈမိန္႔ၾကားသည့္ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံ ပံုဥပမာေတာ္ကို သတိရမိသည္။ ‘‘ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္သည္ လယ္၌ ဝွက္ထားေသာ ဘ႑ာႏွင္႔တူ၏။ ထုိဘ႑ာကို ေတြ႕ေသာ သူသည္ တစ္ဖန္ ဖံုးအုပ္၍ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင္႔ သြားၿပီး လွ်င္ ရတတ္သမွ်ကိုေရာင္း၍ ထိုလယ္ကို ဝယ္တတ္၏’’ (မ ၁၃း၄၄)။ ေလာက၌ အခ်ိဳ႕ကိစၥမ်ားသည္…
လြတ္ေျမာက္ေစၿပီ
ေဂ်ာ္နသန္သည္ ေမြးရာပါ အာ႐ံုေၾကာခ်ိဳ႕ယြင္းသည့္ေရာဂါျဖင္႔ ေမြးဖြားလာၿပီး သူႏွင္႔ စကားမေျပာႏိုင္၊ ဆက္သြယ္မႈျပဳ၍လည္းမရပါ။ သုိ႔ေသာ္ သူ႔မိခင္ ခ်န္တယ္ ဘ႐ိုင္ယန္က အ႐ံႈးမေပးပါ။ ထိုကေလးကို ျပဳစုလ်က္ ၁၀ ႏွစ္အ႐ြယ္ေရာက္ေလေသာ္ စာလံုးေရးထားသည့္ ဘုတ္ျပားျဖင္႔၊ သားႏွင္႔မ်က္လံုးျဖင္႔ ဆက္သြယ္ရန္ နည္းလမ္း ႐ွာၾကံခဲ႔သည္။ ထိုအားထုတ္မႈ ေအာင္ျမင္ခဲ႔ၿပီးသည့္ေနာက္ တြင္ မိခင္က ‘‘သူ႔ကို ပိတ္ထားတဲ႔အရာပြင္႔သြားၿပီ၊ ခုေတာ႔ သူ႔ကို ဘာမဆို ေမးလို႔ရတယ္။ ဆက္သြယ္လို႔ရတယ္’’ ဟု ဆိုသည္။ ယခုတြင္ ေဂ်ာ္နသန္ေလးသည္ မ်က္လံုးျဖင့္ ဆက္သြယ္ကာ စာေရးစာဖတ္လုပ္ႏိုင္ၿပီျဖစ္သည္။ သူက ကဗ်ာပင္ ေရးစပ္လိုက္ေသးသည္။ ‘‘မိသားစု၊ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင္႔ စကားေျပာရတာ ဘယ္လိုေနလဲ’’ ဟု သူ႔ကိုေမးရာ သူက ‘‘သူတို႔ကို ခ်စ္ေၾကာင္းေျပာရလို႔ အံ႔မခန္း ခံစားရပါတယ္’’ ဟု ေျဖသည္။
ေဂ်ာ္နသန္္၏အေၾကာင္းက စိတ္ကို တို႔ထိခံစားရေစၿပီး ဘုရားသခင္သည္…
လြတ္ေျမာက္ၿပီ
ငယ္စဥ္ ေက်းလက္ေဒသ၌ ေနထိုင္ခဲ႔စဥ္က ၾကက္ေပါက္ေလးမ်ားႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ကၽြႏု္ပ္ စိတ္ဝင္စားစြဲလန္းခဲ႔သည္။ ၾကက္ေပါက္ေလးတစ္ေကာင္ကို ဖမ္းမိတိုင္း ေျမေပၚ၌ခ်ၿပီး လက္ထဲ၌ ေခတၱမွ် ကိုင္ထားၿပီး အသာေလးလြတ္လိုက္သည္။ ၎ကို ကိုင္ထားဆဲဟု ထင္ကာ ၾကက္ေပါက္ေလးက ဝပ္ေနဆဲျဖစ္သည္။ ၾကက္ကေလးထြက္ေျပးႏိုင္ေအာင္ လႊတ္ေပးလိုက္ေသာ္လည္း ၎က အခ်ဳပ္ခံရဆဲဟု ခံစားေန ရ႐ွာသည္။
သခင္ေယ႐ႈကို ယံုၾကည္လက္ခံေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္က ကၽြနု္ပ္တို႔ကို အျပစ္တရားႏွင္႔ စာတန္၏ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈမွ ႂကြယ္ဝေသာ ေက်းဇူးေတာ္ျဖင္႔ ကယ္လႊတ္ ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ မေကာင္းမႈအက်င္႔ႏွင္႔ စိတ္ထားမ်ားကို ေျပာင္းလဲရန္ အခ်ိန္ယူရမည္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင္႔ စာတန္သည္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို အခ်ဳပ္ခံရဆဲဟုခံစား ရေအာင္ လုပ္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္၏ဝိညာဥ္ေတာ္က ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို လြတ္ေျမာက္ေစခဲ႔ၿပီ ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို ကၽြန္ျပဳမထားပါ။ ေရာမၿမိဳ႕သားတို႔အား ႐ွင္ေပါလုက ‘‘ဘုရားသခင္ ကယ္လြတ္ေတာ္မူေသာေၾကာင္႔ ေယ႐ႈခရစ္၌…
ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းျခင္း
ၿဗိတိသွ်စာေရးဆရာ G. K. Chesterton ၏ အေရးအသားႏွင္႔ စာအုပ္မ်ားကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္ခဲ႔သည္။ သူေရးသားသည့္ ဟာသဉာဏ္ႏွင္႔ ထိုးထြင္းအျမင္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်စြာ ရယ္ေမာမိၿပီး ဆက္လက္ကာ ပို၍ နက္နဲစြာ အေတြးဝင္မိသည္။ ဥပမာ ‘‘အစာမစားမီ(ခင္) ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ျပဇာတ္ႏွင္႔ ေအာ္ပရာပြဲ မစမီ ေက်းဇူးေတာ္ ခ်ီးမြမ္းသည္၊ ကပြဲမစမီ၊ စာအုပ္တစ္အုပ္ မဖတ္မီ၊ ပံုႏွင္႔ပန္းခ်ီ မေရးဆြဲမီ၊ ေရမကူးမီ၊ ဓားေရးႏွင္႔ လက္ေဝွ႔အားကစား မလုပ္မီ၊ လမ္းမေလွ်ာက္မီ၊ မကစားမီ၊ မကမီ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းပါသည္။ စာေရးရန္ မွင္တံကို မွင္မတို႔မီ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းပါသည္’’ ဟု သူေရးခဲ႔သည္။
အစာမစားမီ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းျခင္းက ေကာင္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုမွ်ႏွင္႔ ၿပီးမသြားသင္႔ပါ။ တမန္ေတာ္ ႐ွင္ေပါလုက ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ေလရာ အမႈအရာတိုင္းအတြက္ေက်းဇူးေတာ္ ခ်ီးမြမ္းသင္႔ၿပီး ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္…
မိတ္ေဆြ၏ႏွစ္သိမ္႔သက္သာေစမႈ
ကၽြန္မဖတ္ဖူးသည့္ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုတြင္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္၌ အိမ္ျပန္လာ ေသာသမီးမွာ ခါးေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလံုး ဗြက္မ်ားျဖင္႔ေပက်ံေန၍ မိခင္က အံ႔အားသင္႔ သြားသည္။ သမီးက သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး ဗြက္အိုင္ထဲ ေျခေခ်ာ္သြားၿပီး အျခား သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးက အကူအညီသြား႐ွာေနစဥ္ သူက ေခ်ာ္လဲသြားသည့္ သူငယ္ခ်င္းကို
သနားလြန္းသျဖင္႔ သူ႔ေဘးနား၌ထိုင္ကာ ဒဏ္ရာရ သြားသည့္ ေျခေထာက္ကို ကိုင္ထားေပးခဲ႔ျခင္းေၾကာင္႔ဟု ႐ွင္းျပသည္။ ထို႔ေနာက္ သူျပန္ထြက္သြားကာ သူငယ္ခ်င္းႏွင္႔အတူ ဗြက္အိုင္ထဲ ျပန္ထိုင္ကာ ဆရာမလာသည္အထိ ေစာင္႔ေပး ခဲ႔သည္။
ေယာဘသည္လည္း သားသမီးမ်ား ဆံုးပါးၿပီး ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး၌ အနာမ်ားေပါက္ကာ နာက်င္ခံစားရစဥ္ သူ႔ေဝဒနာက ေၾကာက္ခမန္းလိလိျဖစ္သည္။ သူ႔မိတ္ေဆြ သံုးဦးက သူ႔ကိုႏွစ္သိမ္႔ရန္ ေရာက္လာေၾကာင္း က်မ္းစာက ဆုိသည္။ ေယာဘကို ေတြ႕ေသာအခါ ‘‘အသီးသီး မိမိတို႔ဝတ္လံုကိုဆုတ္၍ ေျမမႈန္႔ကိုယူၿပီးလွ်င္ မိမိတို႔ ေခါင္းေပၚသို႔က်ေရာက္ေစျခင္းငွာ မိုးေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္ၾက၏။ ခုႏွစ္ရက္ပတ္လံုး ေယာဘႏွင္႔အတူ…
ပိုင္ဆိုင္ပတ္သက္မႈ
စေနေန႔ညတိုင္း ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ညဥ့္နက္သည့္အထိ အျပင္ထြက္လည္ပတ္ ခဲ႔သည္။ ထိုစဥ္က အသက္ ၂၀ အ႐ြယ္မွ်သာ႐ိွၿပီး ဘုရားသခင္ႏွင္႔ ေဝးသထက္ေဝးေအာင္ ျမန္ႏိုင္သမွ်ျမန္ျမန္ ကၽြန္ေတာ္ေ႐ွာင္ေျပးသည္။ သို႔ေသာ္ ႐ုတ္တရက္ ထူးဆန္းစြာ ကၽြန္ေတာ္႔ဖခင္ၾကည့္႐ႈသည့္ အသင္းေတာ္သို႔ တက္ေရာက္ရန္ ေသြးေဆာင္မႈကို ခံရသည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအႏြမ္းႏွင္႔ တီ႐ွပ္အစုတ္ႏွင္႔ ခြာျမင္႔ ႐ွဴးဖိနပ္တို႔ ဝတ္ဆင္ၿပီး ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ကားေမာင္းခ်သြားသည္။
ထိုေန႔က အေဖမည္သည့္တရားေဟာသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိပါ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေတြ႕လိုက္၍ အေဖအလြန္ဝမ္းသာသြားသည္ကိုျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္မေမ႔ႏိုင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔ပခံုးကို ဖက္ၿပီး ေတြ႕သမွ်လူမ်ားႏွင္႔ ‘‘ဒါကၽြန္ေတာ္႔ သားေလ’’ ဟု ဂုဏ္ယူစြာ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ အေဖ႔ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းက ဘုရားသခင္၏ေမတၱာေတာ္ကို ေဖာ္က်ဴး လ်က္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲ စြဲထင္ ေနခဲ႔သည္။
ဘုရားသခင္ကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ဖခင္အျဖစ္ ေဖာ္က်ဴးျခင္းကို က်မ္းစာ တစ္အုပ္လံုးတြင္…
သခင္ေယ႐ႈႏွင္႔ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္း
ဆရာႀကီးဘီလီဂေရဟမ္ႏွင္႔ ကပ္လ်က္ေဘးခ်င္းယွဥ္ထိုင္ရန္ အခြင္႔အေရးရခဲ႔ခ်ိန္ကို ကၽြႏု္ပ္မေမ႔ႏိုင္ပါ။ ကၽြႏု္ပ္ဂုဏ္ယူမိေသာ္လည္း သင္႔တင္႔ေလ်ာက္ပတ္ေသာ မည္သည့္ စကားကို ေျပာရမည္နည္းဟု စိုးရိမ္ခ့ဲသည္။ သူ၏အမႈေတာ္ေဆာင္သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္လံုးတြင္ မည္သည့္အရာကို သူအႏွစ္သက္ဆံုးနည္းဟု ေမးကာ စကားစ လိုက္လွ်င္ စိတ္ဝင္စားစရာျဖစ္မည္ဟု ကၽြႏု္ပ္ေတြးၿပီး ေမးလိုက္ကာ သမၼတႀကီးမ်ား၊ ဘုရင္၊ဘုရင္မႀကီးမ်ားႏွင္႔ သိကၽြမ္းရခြင္႔လား၊ ကမာၻတစ္ဝန္းတြင္ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ဧဝံေဂလိ ေဟာေျပာရျခင္းမ်ားလား ဟု ျဖစ္ႏိုင္ေျခအေျဖ မ်ားကိုလည္း အဆိုျပဳမိသည္။
ကၽြႏု္ပ္စကားမဆံုးမီပင္ ဆရာႀကီးက ကၽြႏု္ပ္ကို တားၿပီး မဆိုင္းမတြ ေျဖသည္။ ‘‘သခင္ေယ႐ႈနဲ႔ မိတ္သဟာယ ဖြဲ႔ျခင္းပဲ။ သခင္ရဲ႕မ်က္ေမွာက္ေတာ္ကို ခံစားရဖို႔၊ သူ႔ရဲ႕ ပညာေတာ္ကို ခံယူရိတ္သိမ္းဖို႔၊ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ပို႔ေဆာင္ လမ္းျပဖို႔၊ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္အႏွစ္သက္ဆံုး၊ ကၽြန္ေတာ္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းပါပဲဗ်ာ’’ တဲ႔။ ထိုစကားကို ကၽြႏု္ပ္ ခ်က္ျခင္း ယံုလုိက္ၿပီး ၎သည္ ကၽြႏု္ပ္အတြက္ ဆင္ျခင္စရာျဖစ္ခဲ့ၿပီး…