ျပင္ဆင္ေနဆဲလား
ကၽြန္မ အထက္တန္းေက်ာင္းတက္စဥ္က “အသင္႔စား” စားေသာက္ဆိုင္တြင္ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ အလုပ္လုပ္ခဲ႔သည္။ အလုပ္၌ အခက္အခဲအခ်ိဳ႕႐ွိသည္။ ကၽြန္မ မလုပ္သည့္ လုပ္ၿပီးသား အသားညႇပ္ေပါင္မုန္႔တြင္ စားသံုးသူတို႔ မစားခ်င္သည့္ ဒိန္ခဲခ်ပ္ ပါေနသျဖင္႔ ကၽြန္မေတာင္းပန္ရသည္။ ေစ်းဝယ္သူတို႔က ေဒါသထြက္ေၾကာင္း ထုတ္ေျပာသည္။ သို႔ႏွင္႔ မၾကာမီတြင္ ကၽြန္မ အလုပ္ထြက္ၿပီး တကၠသိုလ္၌ ကြန္ျပဴတာအလုပ္ ေလွ်ာက္ခဲ႔သည္။ အလုပ္႐ွင္မ်ားက ကၽြန္မ၏ ကြန္ျပဴတာကၽြမ္းက်င္မႈထက္ စားေသာက္ဆိုင္တြင္ လုပ္ခဲ႔ေသာ အလုပ္အေတြ႕အၾကံဳကို ပိုစိတ္၀င္စားၾကသည္။ ကၽြန္မ၏လူမႈဆက္ဆံေရး ေကာင္းမေကာင္း သိခ်င္ၾကသည္။ မေျပျပစ္ေသာ အေျခအေနမွ ကၽြန္မ၏အေတြ႕အၾကံဳက ပိုမို ေကာင္းမြန္ေသာအလုပ္အကိုင္ကို ရ႐ွိေစရန္ ျဖစ္လာသည္။
ဒါဝိဒ္ေလးသည္လည္း သူ၏မေျပျပစ္ေသာ အေျခအေနမ်ားကို တည္ၾကည္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ႔သည္။ ဣသေရလလူမ်ိဳးထဲမွ လူတစ္ဦးေ႐ွ႕ထြက္ၿပီး ေဂါလ်တ္ႏွင္႔ တိုက္ရန္ စိန္ေခၚခံရစဥ္ ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ရန္ မည္သူမွ် သတၱိမရွိခဲ႔ပါ။ သို႔ေသာ္ ဒါ၀ိဒ္…
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္
ယခင္က မရွိခဲ့ဖူးသည့္ အီလက္ထေရာနစ္ နည္းပညာျဖင္႔ ကမာၻႀကီးကို ခ်ိတ္ဆက္ထား ေသာ္လည္း လူကိုယ္တိုင္ အတူ႐ွိကာ စကားေျပာရေသာအခ်ိန္ေလးကို မယွဥ္ႏိုင္ပါ။ အတူတကြ ေ၀မွ်ရယ္ေမာၾကသည္တြင္ အမ်ားအားျဖင္႔ သတိပင္ မျပဳမိဘဲ၊ တစ္ဖက္သား ၏ မ်က္ႏွာဟန္ပန္ကို ၾကည့္ရင္း ၎၏ စိတ္လႈပ္႐ွားမႈကို ခံစားသိရသည္။ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ၾကသည့္ မိသားစုႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားသည္ သူတို႔ ၾကံဳေတြ႕ရေသာ အရာမ်ားကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေဝငွ ေျပာျပ လိုၾကသည္။
ဤသို႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္မႈကို ဘုရားသခင္ႏွင္႔ ေမာေ႐ွတို႔၌ ေတြ႕ရသည္။ ေမာေ႐ွသည္ ဘုရားသခင္၏လူမ်ိဳးေတာ္ကို ဦးေဆာင္ရန္ ေ႐ြးခ်ယ္ခံရသူ ျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္ႏွင္႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လိုက္ေလွ်ာက္ ရင္း ေမာေရွသည္ ဘုရားသခင္အေပၚ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ ႀကီးထြားလာသည္။ သူဦးေဆာင္ရေသာ လူမ်ိဳးေတာ္၏ မနာခံမႈ၊ သစၥာမဲ့ေဖာက္ျပန္လ်က္ ႐ုပ္တုကိုးကြယ္မႈမ်ား ႐ွိ ေသာ္လည္း…
ခေရေစ႔တြင္းက်
စၾက၀ဠာႀကီးသည္ ထူးျခားအံ႔ဩဖြယ္ ႀကီးမားလွပါသည္။ လသည္ တစ္နာရီ မိုင္ ၂၃၀၀ ႏႈန္းခန္႔ျဖင္႔ လွည့္ပတ္ေနၿပီး၊ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေနထိုင္ရာ ကမာၻၿဂိဳလ္သည္ ေနကို တစ္နာရီလွ်င္ မိုင္ ၆၆,၀၀၀ႏႈန္းျဖင့္ လွည့္ပတ္ေနပါသည္။ ထို႔ျပင္ ေနသည္ နဂါးေငြ႔တန္းထဲ႐ွိ ဘီလ်ံ ၂၀၀ မွ် ႐ွိသည့္ ၾကယ္မ်ား၊ ၁ ထရီလီယံ ေက်ာ္မွ်ရွိေသာ ၿဂိဳလ္မ်ားထဲမွ တစ္ခု အပါအ၀င္ ျဖစ္သည္။ ထိုမွ်မက ထိုနဂါးေငြ႕တန္းမွာလည္း အာကာသထဲရွိ ဘီလ်ံ ၁၀၀ မွ် ရွိေသာ နဂါးေငြ႕တန္းမ်ား ထဲမွ တစ္ခုျဖစ္သည္။ အံ႔အားသင္႔ဖြယ္ေပ။
ဤမွ် ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔ေသာ စၾက၀ဠာႀကီးႏွင္႔ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကမာၻသည္ ေက်ာက္စရစ္ခဲသာသာ မွ်သာရွိ သည္။ ထို႔ျပင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ တစ္ဦးခ်င္းစီသည္လည္း ေျမတစ္မႈန္ ေလာက္ပင္ အေရးမပါ။ က်မ္းစာထဲတြင္ စၾက၀ဠာ ဖန္ဆင္းရွင္ သည္…
ဘုရားသခင္ထံ တိုး၀င္ခ်ဥ္းကပ္ျခင္း
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ထိုင္ခံုအလြတ္တစ္လံုးကို ယူၿပီး ထိုထိုင္ခံုေဘးတြင္ ဒူးေထာက္ကာ “ေကာင္းကင္ဘံု၌႐ွိေတာ္မူေသာ အကၽြႏု္ပ္၏အဘ၊ ေက်းဇူးျပဳ၍ ဤထိုင္ခံုေပၚမွာ ထိုင္ေတာ္မူပါ။ ... အဘနဲ႔သမီး စကားေျပာစရာရွိတယ္” ဟု ဆိုၿပီး ထိုထိုင္ခံုအလြတ္ကို ၾကည့္ကာ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ ဆုေတာင္းသည္။ ဘုရားသခင္သည္ ထိုထိုင္ခံုေပၚတြင္ ထိုင္ေနသည္ဟု ျမင္ေယာင္ကာ သူ၏ ဆုေတာင္းသံကို နားေညာင္းေနသည္ဟု သူယံုၾကည္သည္။ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ဘုရားသခင္ထံ တိုးဝင္ခ်ဥ္းကပ္ရာ၌ ယံုၾကည္ စိတ္ခ်မႈရွိျခင္းကို ပံုေဖာ္ျပေနသည္။
ဘုရားသခင္ထံ တိုး၀င္ရာ၌ ဘုရားသခင္ႏွင့္အတူ ရွိေသာ ထိုအခ်ိန္အခိုက္အတန္႔သည္ အေရးႀကီးေသာအခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဘုရားသခင္ထံ တိုးဝင္ခ်ဥ္းကပ္လွ်င္ အျပန္အလွန္ သေဘာအရ ဘုရားသခင္သည္လည္း ကၽြႏု္ပ္ တို႔ႏွင့္ သာ၍ နီးလာမည္ျဖစ္သည္ (ယာ ၄း၈)။ “ငါသည္လည္း ကပ္ကမာၻ ကုန္သည္တိုင္ေအာင္ သင္တုိ႔ႏွင္႔အတူ အစဥ္မျပတ္႐ွိသည္...” (မ ၂၈း၂၀) ဟု…
သခင္ေယ႐ႈထံ အပ္ႏွံပါ
မက္ဆက္ခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္ အစ္ဆြစ္ေဒသ႐ွိ ဘုရားေက်ာင္းေလး၏အနီး ေတာင္ကုန္းေပၚမွ ေျခရာပံုသဏၭာန္ ခ်ိဳင့္ခြက္ေလးကို လူအမ်ားက “မာရ္နတ္၏ေျခရာ” ဟုေခၚဆိုၾကသည္။ ေဒသခံလူမ်ား၏ ဒ႑ာရီပံုျပင္အရ ၁၇၄၀ ခုႏွစ္က ျမဴႏွင္းမ်ား က်ဆိုင္းေနသည့္ေန႔တစ္ေန႔တြင္ သာသနာျပဳဆရာႀကီး George Whitefield သည္ သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္၏တန္ခိုးႏွင့္ အားတက္သေရာ တရားေဟာသျဖင့္ ဘုရားေက်ာင္းေမွ်ာ္စင္ေပၚမွ မာရ္နတ္ ခုန္ခ်ထြက္ေျပးရာမွ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ေျခရာျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။
ဤပံုျပင္ေလးသည္ ဒ႑ာရီမွ်သာျဖစ္ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္၏ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္မွ ခြန္အားေပး တိုက္တြန္းေသာ သမၼာတရားကို သတိရေစပါသည္။ ယာ ၄း၇ တြင္ “ဘုရားသခင္၏အလိုေတာ္သို႔ လိုက္ၾကေလာ့။ မာရ္နတ္ကို ဆီးတားၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ သူသည္ သင္တုိ႔ ထံမွ ေျပးသြားလိမ့္မည္” ဟု ဆိုထားပါသည္။
ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဘ၀၌ ရင္ဆိုင္ရမည့္ အခက္အခဲႏွင့္ စံုစမ္းျခင္းမ်ားကို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားႏိုင္ရန္အတြက္ ဘုရားသခင္က ခြန္အားမ်ား ေပးၿပီးသားျဖစ္ပါသည္။ ေယ႐ႈခရစ္အားျဖင့္…
အျပစ္လြတ္သြားျခင္း
၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ ဗန္ကူးဗား အႏုပညာခန္းမ၌ ကေနဒါလူမ်ိဳး ႏွင္းေလ်ာစီး အားကစား သမား ဘက္ကီစေကာ႔အား အိုလံပစ္ေ႐ႊတံဆိပ္ဆု ခ်ီးျမႇင္႔ခဲ႔သည္။ ေဆာင္းရာသီ အိုလံပစ္ ပြဲေတာ္ကို ၂၀၀၂ ခုႏွစ္က အူတာျပည္နယ္ က်င္းပၿပီးစီးခဲ႔ၿပီးျဖစ္၍ ၄င္းသည္ စိတ္ဝင္စားစရာ ထူးဆန္းေနသည္။ ထိုစဥ္က စေကာ႔မွာ တတိယေၾကးတံဆိပ္ရ႐ွိခဲ႔ၿပီး ပထမႏွင္႔ ဒုတိယရသူ အားကစားသမားႏွစ္ဦးမွာ တားျမစ္ ေဆး၀ါးမ်ား သံုးစြဲခဲ႔ေၾကာင္း လေပါင္းမ်ားစြာၾကာၿပီးမွ ေဖာ္ထုတ္ သိ႐ွိခဲ႔သည္။
စေကာ႔႔အေနႏွင္႔ ေနာက္ဆံုးတြင္ ေ႐ႊတံဆိပ္ ရ႐ွိခဲ႔ ေသာ္လည္း စင္ျမင္႔ေပၚရပ္ၿပီး သူ၏ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္း ထုတ္လႊင္႔ျခင္းကို နားဆင္ခြင္႔ ျပန္မရပါ။ ထိုမတရားမႈကို ျပန္ကုစားစရာ ေဆးမ႐ွိၿပီ။
မည္သည့္ မတရားမႈကိုမဆို ကၽြႏု္ပ္တို႔ စိတ္အေႏွာင္႔အယွက္ ျဖစ္ရသည္။ ႀကိဳးစားဆြတ္ခူးရယူသည့္ ေ႐ႊတံဆိပ္ကို မရျခင္းထက္ ဆိုး၀ါးသည့္ အမွားအယြင္းမ်ားလည္း ႐ွိမည္မလြဲပါ။ ကာဣနႏွင္႔ အာေဗလတို႔၏…
ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွလံုး
ကၽြန္မေျမးမေလး အႏွစ္သက္ဆံုးတီးလံုးမွာ ဂီတပညာ႐ွင္ John Philip Sousa ၏ စစ္ခ်ီေတးသြားထဲမွ တစ္ပုဒ္ျဖစ္သည္။ Sousa သည္ ၁၉ ရာစုေႏွာင္းပိုင္း အေမရိကန္ ေတးေရးဆရာတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေျမးမေလး မိုရီယာက စစ္ခ်ီတီးဝိုင္းတြင္ မပါဝင္ေသးပါ။ သူက ၁ ႏွစ္ခြဲေက်ာ္ေက်ာ္သာ ႐ွိေသးသည္။ ထိုသံစဥ္ကို သူႏွစ္သက္ၿပီး တစ္ေၾကာင္းစ၊ ႏွစ္ေၾကာင္းစ လိုက္ဆိုညည္းၿပီး သူေပ်ာ္႐ႊင္ေနခ်ိန္၌ ဆိုညည္းတတ္သည္။ ကၽြန္မတို႔ မိသားစုဝင္အားလံုး ဆံုၾကခ်ိန္တြင္ ထိုေတးသြားကို လက္ခုပ္တီးလ်က္ ဆူညံစြာ ေအာ္ဟစ္လ်က္ ဆိုၾကၿပီး၊ ကေလးမ်ားက သံစဥ္အတိုင္း ကသူက၊ ၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ စစ္ခ်ီသူခ်ီႏွင္႔ အဆံုးတြင္ ကေလးမ်ားက ေခါင္းမူးလဲကုန္ၿပီး အားရပါးရ ရယ္ေမာလ်က္ အဆံုးသတ္သည္။
ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္႐ႊင္လ်က္ ဆူညံေနျခင္းက “ထာဝရဘုရားအား ႐ႊင္လန္း ဝမ္းေျမာက္စြာ ကိုးကြယ္ၾကေလာ႔” (ဆာ ၁၀၀း၂ ၊ ေခတ္သံုး) ဟူသည့္…
အနားယူရမည့္ေန႔
တနဂၤေႏြေန႔တစ္ေန႔တြင္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ေျမာက္ပိုင္း ရပ္ကြက္မ်ားဆီကို ေကြ႕ဝိုက္ ျဖတ္သန္း စီးဆင္းသည့္ ေခ်ာင္းနံေဘး၌ရပ္ရင္း ကၽြန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလး၏အလွကို ခံစားမိသည္။ တသြင္သြင္စီးဆင္းသည့္ ေခ်ာင္းေရကို ၾကည့္ရင္း ငွက္ကေလးမ်ားေတးသီသံကို နားဆင္ရသည္မွာ ကၽြန္မအတြက္ အပန္းေျဖေက်နပ္ေစသည္။ သို႔ႏွင္႔ ေခတၱမွ်အခ်ိန္ ယူကာ စိတ္ဝိညာဥ္အနားယူ အပန္းေျဖႏိုင္ေအာင္ မစျခင္း အတြက္ ဘုရား႐ွင္ကို ခ်ီးမြမ္းေက်းဇူးတင္မိသည္။
ေ႐ွးေခတ္ အေ႐ွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသတြင္ သူ၏ လူမ်ိဳးေတာ္တို႔ အင္အားႀကီး ေအာင္ျမင္ေစေရးကို ဘုရားရွင္ အလို႐ွိခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ အနားယူၿပီး အားသစ္ေလာင္း ႏိုင္ေရး ဥပုသ္ေန႔အခ်ိန္ကို ဘုရားသခင္ ျပင္ဆင္ခဲ႔သည္။ ထြက္ေျမာက္ရာက်မ္း၌ ေတြ႕ရသည့္အတိုင္း ဣသေရလလူ တို႔သည္ ၆ ႏွစ္တာ လယ္လုပ္ၿပီး ၇ ႏွစ္ ေျမာက္ေသာႏွစ္တြင္ ေျမကို အလြတ္ထားရမည္။ ထိုနည္းတူ ၆ ရက္အလုပ္လုပ္ၿပီး ၇ ရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ အနားယူရမည္။ ဤဘဝ႐ွင္သန္မႈက ဣသေရလလူတို႔ကို…
အတုမ႐ွိ ေကာင္းျမတ္ျခင္း
ဂ်ေမးကားႏိုင္ငံ၌ ကၽြန္မတို႔ ႀကီးျပင္းခဲ႔သည္တြင္ ကၽြန္မတို႔ ညီအစ္မႏွစ္ဦးကို “လူေကာင္းသူေကာင္း” ျဖစ္ေအာင္ မိဘတို႔ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ႔သည္။ လူေကာင္း ဆိုသည္မွာ မိဘစကားနာခံျခင္း၊ အမွန္ကို ေျပာျခင္း၊ ေက်ာင္းႏွင္႔အလုပ္တြင္ ထူးခၽြန္ ထက္ျမက္ျခင္း၊ အနည္းဆံုး ႐ွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္း တနဂၤေႏြႏွင့္ ခရစ္စမတ္ေန႔မ်ားတြင္ ဘုရားေက်ာင္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။ မည္သည့္ယဥ္ေက်းမႈ၌ မဆို လူေကာင္းျဖစ္ျခင္းဆိုသည့္ အနက္အဓိပၸာယ္က လူမ်ားစြာႏွင္႔ ရင္းႏွီးအကၽြမ္း၀င္ၿပီးသား ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ဖိလိပၸိ အခန္းႀကီး ၃ တြင္ ႐ွင္ေပါလုက လူေကာင္း ျဖစ္ျခင္းႏွင္႔ ပတ္သက္၍ သူ႔ေခတ္ယဥ္ေက်းမႈမွ အနက္ဖြင္႔ဆိုပံုကို သံုးၿပီး သာ၍ အေရးပါသည့္အခ်က္ကို ေထာက္ျပသည္။
ဘာသာေရးကို အလြန္ကိုင္း႐ိႈင္းသူျဖစ္သည့္ ႐ွင္ေပါလုသည္ သူ႔ယဥ္ေက်းမႈအရ အက်င္႔စာရိတၱႏွင္႔ ဆိုင္သည့္ ပညတ္ေတာ္မ်ားကို လုိက္ေလွ်ာက္နာခံသူ ျဖစ္သည္။ သူ႔မ်ိဳး႐ိုးေကာင္းသည္၊ သူ႔ပညာေရးေကာင္းသည္၊ မွန္ကန္ေကာင္းမြန္သည့္ဘာသာေရးကို သူလိုက္ေလွ်ာက္ ခဲ႔သည္။ ဂ်ဴးဓေလ႔ထံုးစံအရ သူသည္…
အရင္စၿပီးခ်စ္
ကၽြန္မတို႔ မိသားစုႏွင္႔ ဘဝအသစ္ကို စတင္ခဲ႔သည့္ သားေလး အဆင္ေျပေအာင္၊ သူ၏စိတ္ဒဏ္ရာမ်ား ေပ်ာက္ေအာင္ ကၽြန္မတို႔ စိတ္႐ွည္႐ွည္ႏွင္႔ သူ႔ကို ေစာင္မသည္။ မိဘမဲ႔ေဂဟာ၌ ေနထိုင္ခဲ႔စဥ္က ရခဲ႔သည့္ စိတ္ဒဏ္ရာေၾကာင္႔ သူ႔အျပဳအမူအခ်ိဳ႕က အက်ည္းတန္ေနသည္။ သူ၏အေစာပိုင္းဘ၀အေပၚ ကၽြန္မမ်ားစြာ သနားမိသည္။ တစ္ဘက္တြင္ သူ၏အျပဳအမူေၾကာင္႔ သူ႔အေပၚ ကၽြန္မ၏ ခံစားခ်က္မ်ား ေလ်ာ႔လာသည္။ ၀မ္းနည္းခံစားရလ်က္ ကၽြန္မ၏ ႐ုန္းကန္ေနရမႈကို သူ႔ဆရာဝန္ႏွင္႔ ေဆြးေႏြးမိသည္။
“သူ႔ဘက္က ျပန္ၿပီး ေမတၱာမျပခင္ သူဟာ အခ်စ္ခံ ထိုက္တယ္ ဆိုတာ ႐ွင္က အရင္စၿပီးျပတာကို သူလိုခ်င္တာ”
ဟု ႐ွင္းျပသည္။ သူ႔အေျဖက ဆိုလိုရင္းကို တိုက္႐ိုက္ထိသည္။
႐ွင္ေယာဟန္သည္ အလြန္နက္နဲေသာ ေမတၱာ အဆင္႔သို႔ တက္လွမ္းရန္ စာဖတ္သူမ်ားကို တိုက္တြန္းရာ၊ ဘုရားသခင္၏ေမတၱာသည္ ခ်စ္ျခင္း၏ အရင္းအျမစ္ျဖစ္ၿပီး၊ အခ်င္းခ်င္းကို ခ်စ္ေစသည့္ အေၾကာင္းအရင္းျဖစ္သည္ဟု…