ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း လိႈင္းဂယက္
၁၉၆၆ ခုႏွစ္တြင္ အာဖရိကသို႔ အလည္အပတ္ခရီးသြားခဲ႔သည့္ အေမရိကန္ လႊတ္ေတာ္
အမတ္ ေရာဘတ္ ကေနဒီ၏ခရီးစဥ္က လႊမ္းမိုးသက္ေရာက္မႈ ရွိခဲ႔သည္။ ေက်ာ္ၾကား လွေသာ `ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း လႈိင္းဂယက္´ ဆိုသည့္ မိန္႔ခြန္းကို ကိပ္ေတာင္း တကၠသိုလ္၌ ေဟာေျပာၿပီး အသားအေရာင္၊ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားေသာ ၿပိဳင္ဘက္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအား ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းစကားျဖင့္ အားေပးခဲ႔သည္။ ‘‘လူတစ္ဦးဟာ စံနမူနာေကာင္းျပဖို႔ ရပ္တည္တဲ႔အခါတိုင္း၊ အျခားေသာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြ တိုးတက္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္တဲ႔ အခါတိုင္း၊ မတရားမႈကို ဆန္႔က်င္တိုက္ဖ်က္တဲ႔အခါတိုင္း သူဟာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း လိႈင္းဂယက္ ေသးေသးေလးကို ပို႔လႊတ္ ေပးလိုက္တယ္။ ဒီလိႈင္းဂယက္ဟာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ အားထုတ္မႈ၊ ရဲ၀ံ႔မႈေတြနဲ႔ တြန္းထိုးေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ဖိႏွိပ္မႈ၊ ဆန္႔က်င့္မႈဆိုတဲ႔ အႀကီးမားဆံုး နံရံေတြကို ၿဖိဳခ်တိုက္စား သြားမယ့္ ေရစီးေၾကာင္းႀကီးကို ျဖစ္တည္ေစတယ္’’ ဟု မိန္႔ခြန္းထဲတြင္ ျပတ္သားစြာ ေျပာၾကားခဲ႔သည္။
အမ်ားအားျဖင့္…
ဆက္ရန္ရွိေသးသည္
၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားအတြင္း ႀကီးျပင္းလာျခင္းေၾကာင့္ ထိုေခတ္က ၿမိဳ႕ထဲ႐ွိ ႐ုပ္႐ွင္႐ံုတြင္ ျပသည့္ စေနေန႔ ေန႔ခင္းပြဲကို မၾကာခဏ သြားၾကည့္ျဖစ္ခဲ႔သည္။ ကာတြန္းကားမ်ားႏွင့္ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္လမ္းအမ်ားစုမွာ စြန္႔စားခန္း ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားျဖစ္ၿပီး လူစြမ္းေကာင္း ေယာက်္ား၊ မိန္းမမ်ားက မျဖစ္ႏုိင္သည့္ အေျခအေန အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ အျမဲပင္ ၾကံဳေတြ႔ ရျခင္းႏွင့္ အဆံုးသတ္တတ္သည္။ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္း မျမင္ေသာ္လည္း ဇာတ္လမ္းတြဲ တစ္ခန္းတိုင္း၏အဆံုးတြင္ `ဆက္ရန္႐ွိေသးသည္´ ဟူေသာ စာတန္းႏွင့္ အျမဲ နိဂံုးခ်ဳပ္ ထားသည္။ အသက္အႏၲရာယ္ၾကံဳရေသာ အေျခအေနမ်ားက တမန္ေတာ္ ရွင္ေပါလုအတြက္ အဆန္းမဟုတ္ပါ။ ေယ႐ႈ ခရစ္ေတာ္၏သတင္းေကာင္းကို လူမ်ားထံ ပို႔ေဆာင္ရန္ နည္းလမ္းရွာေဖြရင္း အက်ဥ္းခ်ခံ ရသည္။ ႐ိုက္ႏွက္ခံရသည္။ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ အပစ္ခံရသည္။ သေဘၤာပ်က္ျခင္းေဘးႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ခဲ႔ရသည္။ တစ္ေန႔ေန႔တြင္ အသက္ဆံုးရမည္ကို သိရွိထားေသာ္ျငားလည္း ထိုအမႈမ်ားကို ဇာတ္လမ္း၏အဆံုးနိဂံုးဟု သူတစ္ခါမွ် မေတြးထင္ခဲ့ပါ။ ေကာရိႏသဳၿမိဳ႕ရွိ…
အခ်စ္ေသာ့ခေလာက္
‘‘အခ်စ္ေသာ့ခေလာက္’’ ယဥ္ေက်းမႈက သိသာစြာကူးစက္ ႀကီးထြားလာသည္။ ျပင္သစ္၊ တ႐ုတ္၊ ၾသစႀတီးယား၊ ခ်က္ျပည္ေထာင္စု၊ ဆာဘီးယား၊ စပိန္၊ မကၠဆီကို၊ ေျမာက္အိုင္ယာလန္ စသည့္ႏိုင္ငံမ်ားအပါအ၀င္ ကမာၻအႏွံ႔တြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေမတၱာသက္၀င္ စံုမက္ၾကကုန္ေသာ လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာက အခ်စ္ ေသာ့ခေလာက္ မ်ားကို တံတားမ်ား၊ ၀င္းျခံဂိတ္ေပါက္၀မ်ား၊ ျခံစည္း႐ိုး မ်ား၌ ခ်ိတ္ဆြဲခ်ိတ္ခတ္ ၾကသည္။ ေသာ့ခေလာက္ေပၚတြင္ စံုတြဲမ်ားက သူတို႔၏အမည္မ်ားကို ေရးထြင္းၿပီးေနာက္ သူတို႔၏ထာ၀ရ တည္ျမဲေသာ ခ်စ္ေမတၱာသေကၤတအျဖစ္ အမ်ားသူငွာတို႔ သြားလာလႈပ္ရွားသည့္ေနရာမ်ားတြင္ သြား၍ ခ်ိတ္ခတ္ၾကသည္။ ေသာ့အေျမာက္အျမား ခတ္ထား ျခင္းေၾကာင့္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သည့္အတြက္ အခ်ိဳ႕ ေဒသတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားက မ်က္ေမွာင္ၾကဳပ္ကာ မႏွစ္ၿမိဳ႕ သည့္သေဘာျပၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က ၎သည္ ဖ်က္လို ဖ်က္ဆီး
လက္သရမ္းေသာ၊ လမ္းသရဲဆန္ေသာလုပ္ရပ္ဟု ထင္ျမင္ ၾကစဥ္မွာပင္ အခ်ိဳ႕ကမူ ၎တို႔ကို လွပေသာအႏုပညာ၊ ၀န္ခံအပ္ႏွံေသာ…
လူထုစြမ္းအား
ဩစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ ၊ ပါ့သ္ၿမိဳ႕ ဘူတာရံု၌ လူတစ္ဦးသည္ ရထားေပၚအတက္တြင္ ေျခေခ်ာ္ကာ ရထားတြဲႏွင့္ ပလက္ေဖာင္းၾကားတြင္ သူ႕ေျခေထာက္ညႇပ္သြားသည္။ ခရီးသည္ ဒါဇင္ေပါင္းမ်ားစြာက သူ႕ကိုကယ္ရန္ အလ်င္အျမန္ေရာက္လာၾကၿပီး မရပ္မနား
တက္ဆင္းတက္ဆင္း လုပ္ေပးၾက၍ ရထားတြဲႏွင့္ ပလက္ေဖာင္းၾကား ညႇပ္မိေနသူမွာ လြတ္ေျမာက္သြားသည္။ ရထား၀န္ေဆာင္မႈဌာနမွ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ေဒးဗစ္ ဟိုင္းနက္စ္ က ေတြ႕ဆံု ေမးျမန္းမႈတြင္ ‘လူတိုင္းက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္နဲ႕ တက္ညီလက္ညီ လႈပ္ရွားၾကတယ္။ အဲဒါဟာ လူတစ္ဦး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရမဲ႔ ေဘးက ကယ္တင္ေပးလိုက္ႏိုင္တဲ႔ လူ႕စြမ္းအားပဲ ျဖစ္တယ္´ ဟု ေျပာျပသည္။
လူထုစြမ္းအားဆိုသည္မွာ ဘုရားသခင္၏ မိသားစုႀကီး ကို တည္ေဆာက္သည့္ ဘုရား၏အၾကံအစည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဧဖက္ ၄ တြင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဖတ္ရသည္။ ဘုရားသခင္က ကၽြႏု္ပ္တို႔ တစ္ေယာက္စီတိုင္းကို သူ႕ေက်းဇူးေတာ္အားျဖင့္ ထူးျခားေသာ ဆုေက်းဇူးစြမ္းရည္ကိုယ္စီ ေပးထားသည္…
ႀကီးစိုးဖိစီးေသာျပည့္၀စံုလင္လိုစိတ္
ေဒါက္တာ ဘ႐ိုင္ယန္ ဂိုးလ္ဒ္မန္း သည္ လူနာမ်ားကို အေကာင္းဆံုးႀကိဳးစားကုသ ေပး သည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးသို႔ ထုတ္လႊင္႔သည့္ ႐ုပ္/သံ တင္ဆက္မႈတြင္ သူ႔ အမွားကို
၀န္ခံေဖာ္ျပခဲ႔သည္။ သူသည္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကို အေရးေပၚခန္းတြင္ ကုသေပးၿပီး ေဆး႐ံု
ဆင္းခြင့္ေပးခဲ႔သည္။ ထိုေန႔ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ သူနာျပဳက ‘ဆရာ ဆင္းခြင့္ေပးလိုက္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးကို မွတ္မိလား။ အခု ျပန္ေရာက္ေနတယ္´ ဟု သူကို႔ ေျပာသည္။ လူနာကို ေဆး႐ံုျပန္တင္ၿပီးေနာက္ ေသဆံုးသြားသျဖင့္ သူယူၾကံဳးမရ ခံစားခဲ႔ရသည္။ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ပိုႀကိဳးစားသည့္တိုင္ ‘ၿပီးျပည့္စံုရန္ မျဖစ္ႏိုင္´ ဟူေသာ ထင္ရွားသည့္ ဆို႐ိုးကိုသာ သင္ခန္းစာရခဲ႔သည္။
မိမိသည္ ျပည့္၀စံုလင္ရမည္ဟု လက္ေတြ႕မက်သည့္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္က ခရစ္ယာန္မ်ား၏စိတ္တြင္ ကိန္းေအာင္း ရွိေနႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ အျပင္ပန္း၌ အျပစ္တင္ခြင့္ကင္းေသာဘ၀ျဖင့္ ရွင္သန္ေနႏိုင္ သည့္တိုင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏အေတြးမ်ား၊ သေဘာထားမ်ားက…
ဗာဗုလုန္ရဲတိုက္ စီမံကိန္း
အလုပ္သမားႏွစ္ဦးကို ‘ႏွစ္ေယာက္သား အတူတူ ဘာေဆာက္ေနလဲ´ ဟုေမးရာ တစ္ဦးက ဂိုေဒါင္ေဆာက္ေနသည္ဟု ေျဖသည္။ အျခားတစ္ဦးကမူ ဘုရားေက်ာင္းႀကီး ေဆာက္ေနသည္ဟု ျပန္ေျဖသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ အလုပ္သမား တစ္ဦးတည္းသာ အုတ္စီေနသည္ကို ေတြ႕ရ၍ ဒုတိယလူေကာ ဟုေမးရာ ပထမလူက ‘သူအလုပ္ျဖဳတ္ ခံလိုက္ရၿပီ။ ဂိုေဒါင္ေဆာက္ေနတာကို ဘုရားေက်ာင္း ေဆာက္တာလို႔ အတင္း ဇြတ္ေျပာတာကိုး´ ဟု ျပန္ေျဖသည္။
ေရွးေခတ္ ဗာဗုလုန္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္၌ လည္း အလားတူအျဖစ္မ်ိဳး ျဖစ္ပ်က္ခဲ႔သည္။ လူတစ္စုသည္ သူတို႔၏ကမာၻကို ေပါင္းစည္းရန္ ဆံုးျဖတ္လ်က္ မိုးထိတိုင္ ျမင့္မားေသာ ေမွ်ာ္စင္ႀကီးႏွင့္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ကို တည္ေဆာက္ ခဲ႔ၾကသည္ (က ၁၁း၄)။ ဘုရားႏွင့္ တန္းတူယွဥ္ၿပီး ကိုယ့္ျပႆနာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေျဖရွင္းမည့္အၾကံႏွင့္ အတၱကုိ ေရွ႕႐ႈဗဟိုျပဳေသာ အံ့မခန္းအၾကံအစည္ႀကီးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ဘုရားရွင္ မလိုလားပါ။ သို႔ႏွင့္…
အသက္အရြယ္က အေၾကာင္းမဟုတ္ပါ
ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ တိုင္ ကိုယ္ပိုင္ သြားေဆးခန္းဖြင့္ကာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ေဒ့ဗ္ ဘိုးမင္း တစ္ေယာက္ အနားယူၿပီး ေအးေအးလူလူေနထိုင္ရန္ စီစဥ္ထားခဲ႔သည္။ တစ္ဖန္ ေသြးခ်ိဳဆီးခ်ိဳ ေရာဂါႏွင့္ ႏွလံုးခြဲစိတ္ကုသမႈခံယူရျပန္သျဖင့္ သူ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ပိုၿပီး အတည္ျဖစ္ေစသည္။ သို႔ေသာ္ အကူအညီ လုိအပ္ေနေသာ ဆူဒန္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ လူငယ္အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕အေၾကာင္း ၾကားသိရေသာအခါ ဘ၀ကို အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေစသည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ သူခ်ခဲ႔သည္။ လူငယ္ငါးဦးကို ေထာက္ပံ႔ေပးရန္ သူသေဘာတူခဲ႔သည္။
ထို႔ျပင္ ဤဆူဒန္လူငယ္မ်ားအေၾကာင္းကို ေဒ့ဗ္ ပိုသိိလာ ရသည္။ သူတို႔သည္ ဆရာ၀န္ (သို႔) သြားဆရာ၀န္ မ်ားႏွင့္ တစ္ခါမွ ေဆးမကုဖူးေၾကာင္း သိိခဲ႔ရသည္။ တစ္ဖန္ အသင္းေတာ္၌ လူတစ္ဦးက “အဂၤါတစ္ခုတည္း ဆင္းရဲျခင္းကို ခံရလွ်င္ အဂၤါအေပါင္းတို႔သည္ အတူခံရၾက ၏´´(၁ေကာ ၁၂း၂၆) ဟူေသာ က်မ္းခ်က္ကို ေ၀မွ်ရာ၊ ထိုက်မ္းပိုဒ္…
မေႏွာင္႔ေႏွးပါႏွင့္
ကၽြန္ေတာ္ႏွင္႔အမ်ိဳးေ၀းသည့္ ၀မ္းကြဲညီတစ္ဦးအား ကယ္တင္ရွင္ေယ႐ႈကို လိုအပ္
ေၾကာင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပာျပခဲ႔သည္။ မၾကာမီက သူ ကၽြန္ေတာ႔္ထံ အလည္ေရာက္ရာ
ခရစ္ေတာ္ကို လက္ခံရန္ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ထပ္တိုက္တြန္းသည္။ သူက ခ်က္ျခင္းဆိုသလို
‘‘ငါေယ႐ႈကို ယံုၾကည္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္းတက္ခ်င္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ႔ အခုေတာ႔ မဟုတ္ဘူး၊ အျခားယံုၾကည္သက္၀င္မႈ
အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကားမွာ ငါအခု ေနေနတာ၊ ငါေနရာ မေျပာင္းမခ်င္း၊
ငါ႔ယံုၾကည္ျခင္းကို ေလ႔က်င့္လို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး’’ဟု ျပန္ေျပာ
သည္။ ညႇဥ္းဆဲခံရျခင္း၊ ကဲ႔ရဲ႕ခံရျခင္း၊ သူ႔အေပါင္းအေဖာ္
သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ဖိအားေပးမႈအမ်ိဳးမ်ိဳး စသည္ျဖင္႔
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုခ်ဖို႔အေရး ေန႔ေရႊ ႔ညေရႊ႕ ဆင္ေျခေပးသည္။
သူ႔စိုးရိမ္မႈက တရားနည္းလမ္းက်ပါသည္။ သို႔ေသာ္
မည္သို႔ျဖစ္လာျဖစ္လာ၊ သူ႔ကို ဘုရားရွင္ စြန္႔ပစ္မည္မဟုတ္
ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ထပ္၍ အာမခံသည္။ အခ်ိန္မဆြဲဘဲ
ဘုရား၏ဂ႐ုျပဳမႈ၊ ကြယ္ကာမႈကို ကိုးစားရန္ ကၽြန္ေတာ္
သူ႔ကို…
အမွန္တရားကို စိစစ္အတည္ျပဳပါ။
‘‘အႏၲရာယ္ရွိသည့္ ေတာပင့္ကူႀကီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္လာၿပီး လူမ်ားကို
သတ္ျဖတ္ေနသည္။’’ ဤသတင္းက ကၽြန္ေတာ္ႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္မိတ္ေဆြမ်ားထံသို႔
အီးေမးလ္မွ တစ္ဆင္႔ ေရာက္လာသည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာတြင္ သိပံၸအေခၚအေ၀ၚ
စကားလံုးမ်ား၊ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ အေျခအေနမ်ားပါရွိေန၍ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိသည္။
သို႔ေသာ္ စိတ္ခ်ရသည့္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ၌ ရွာေဖြ
စစ္ေဆးလိုက္ေသာအခါ ၎သည္ အမွန္မဟုတ္ဘဲ
အင္တာနက္လွည့္ကြက္သာ ျဖစ္သည္။ စိတ္ခ်ယံုၾကည္
ရသည့္ အရင္းအျမစ္ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးၾကည့္ျခင္းျဖင့္
သာလွ်င္ မွန္မမွန္ကို အတည္ျပဳႏိုင္သည္။
မာေကေဒါနိျပည္မွ ပထမရာစုႏွစ္ ေရွးဦးယံုၾကည္သူ
တစ္စုတို႔သည္လည္း သူတို႔ၾကားရသည့္အရာမ်ား မွန္မမွန္ကို
အတည္ျပဳရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း သေဘာေပါက္ၾကသည္။
ေဗရိၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ‘‘... အလြန္ၾကည္ညိဳေသာ ေစတနာ
စိတ္ႏွင္႔ ႏႈတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို ခံယူ၍ မွန္သည္ မမွန္သည္
ကို သိျခင္းငွာ က်မ္းစာကို ေန႔တိုင္း ေစ႔ေစ႔ၾကည့္႐ႈၾက၏’’ (တ ၁၇း၁၁)။…
ကေလးငယ္၏ေျခလွမ္းမ်ား
ကၽြန္မသမီးေလး လမ္းေလွ်ာက္သင္ေနသည္။ သူ႔ကို ကိုင္ထားရၿပီး သူ႔ေျခမခိုင္ေသး၍
သူက ကၽြန္မလက္ေခ်ာင္းကို ဆုပ္ကုိင္တြယ္ထားသည္။ သူေခ်ာ္က်မွာ စိုးေၾကာက္
ေနေသာ္လည္း ကၽြန္မက သူ႔ကို ထိန္းေပးေနၿပီး သူ႔ကို ေစာင္႔ၾကည့္ေနသည္။ ကၽြန္မ၏
အကူအညီျဖင့္ သူလမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူ႔မ်က္လံုး၌ ေက်းဇူးတင္ေသာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ၊
စိတ္ခ်လံုျခံဳမႈရွိေသာ အၾကည့္မ်ားျဖင့္ ေတာက္ပေနသည္။
သို႔ေသာ္ အႏၲရာယ္ရွိေသာလမ္းသို႔ ကၽြန္မ ေပးမသြားလွ်င္၊
သူ႔ကို မထိခုိက္ေအာင္ ကာကြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မသိဘဲ
ငိုတတ္သည္။
ကၽြန္မတို႔၏ ၀ိညာဥ္ေရးရာ ေလွ်ာက္လွမ္းမႈတြင္
ကၽြန္မ သမီးေလးကဲ႔သို႔ ကၽြန္မတို႔ကို ေစာင္႔ၾကည့္ေနမည့္သူ၊
လမ္းျပမည့္သူ၊ ထိန္းေပးမည့္သူ တစ္စံုတစ္ဦးကို လိုအပ္
သည္။ ကၽြန္မတို႔အတြက္ ထိုကဲ႔သို႔ေသာသူတစ္ဦးရွိပါသည္။ အဘဘုရားသခင္သည္
သူ႔သားသမီးမ်ား ဘ၀ခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းတတ္ေအာင္ မစသည္။ ကၽြန္မတို႔၏
ေျခလွမ္းမ်ားကို ထိန္းေက်ာင္းပဲ႔ျပင္ေပးသည္။ ကၽြန္မတို႔၏လက္ကို ကိုင္ထားၿပီး မွန္ေသာ
လမ္း၌…