မြင်ရသည်ထက် ပို၍ယုံကြည်ခြင်း

၁၉ ရာစုနှောင်းပိုင်းတွင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ကြီးမားသော စခွိုင်းယား[sequoia](အသက်ရှည်အလွန်မြင့်သောအပင်) တောအုပ်များသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူ မဆိုစ‌လောက်သာရှိပြီး၊ ထုထည်ကြီးမားသောအပင်များ၏မှတ်တမ်း၊ အစီရင်ခံစာများကို လူများစွာတို့ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ၁၈၉၂ ခုနှစ်တွင် သစ်ခုတ်သမားလေးဦးသည် ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်ရှိဘေ့ဂ်စတန့်မ်(Big Stump) သစ်တောထဲသို့ သွားရောက်ပြီး မာ့ခ်ထဝိန်း(Mark Twain) အမည်ရှိ ဧရာမသစ်ပင်ကို ၁၃ ရက်ကြာ ခုတ်လှဲခဲ့သည်။ ထိုအပင်သည် သက်တမ်း ၁၃၄၁ နှစ်ရှိပြီး၊ အမြင့်ပေ ၃၀၀၊ လုံးပတ်ပေ ၅၀ ရှိသည်။ လေ့လာသူတစ်ဦးက ထဝိန်းအပင်ကို “ခန့်ညားသောအချိုးအစားရှိသည့်အပင်၊ တောအုပ်ရှိ အကောင်းဆုံးအပင်များအနက်တစ်ပင်”ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော ဤထူးခြားသောအလှတရား စခွိုင်းယား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လူတိုင်း မြင်ရရန် အမေရိကန်သဘာဝသမိုင်းပြတိုက်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

အမှန်တရားတိုင်းကို မျက်စိအမြင်နှင့်သာ သက်သေမပြနိုင်ခြင်းက အမှန်ပါ။ ဟေဗြဲဩဝါဒစာက ယုံကြည်ခြင်းသည် “မျှော်လင့်သောအရာတို့ကို မျက်မှောက်ပြု ခြင်းဖြစ်၏။…

နာကျင်မှုအားဖြင့် ကြီးထွားလာခြင်း

ဦးနှောက်သည် ထူးထူးခြားခြားသေးငယ်သော်လည်း စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ပို၍ သေးသွားနိုင်သည်။ မကြာမီက သုတေသနပြုချက်အရ စိတ်ခံစားမှုများ၊ လှုံ့ဆော်မှုများနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်အကျိုးပြုမှုများကို စီမံခန့်ခွဲရန် တာဝန်ရှိသော ဦးနှောက်အရှေ့ခြမ်းအပိုင်းသည် စုပုံလာသောစိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ကျုံ့သွားနိုင်သည်ဟု ထုတ်ဖော်ပြောခဲ့သည်။ ဤကျုံ့သွားမှုသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းများနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ တစ်သက်တာ စိတ်ဖိစီးမှု ခံစားရနိုင်ကြောင်းကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။ သို့သော် သတင်းကောင်းမှာ ဦးနှောက်၏ ပျော့ပျောင်းမှုက ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားခြင်း၊ တရားထိုင်ခြင်း၊ လေးနက်သော ဆက်ဆံရေးများရှိခြင်း စသည်တို့ကို ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လေ့ကျင့်ပေးမှုများအားဖြင့် ပျောက်ကင်းနိုင်သည့်အခွင့်ရှိပေသည်။

ဆာလံ ၁၁၉ တွင် ဆာလံဆရာသည် စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရပြီးနောက် ကြီးထွားခြင်းနှင့်ကုစားခြင်းသဘောတရားကို နားလည်ကာ၊ “အထုံးအဖွဲ့တော်တို့ကို သွန်သင်စေခြင်းငှာ၊ အကျွန်ုပ်ဆင်းရဲခံရသောကျေးဇူးသည်ကြီးပါ၏”(:၇၁)ဟု ဆိုခဲ့သည်။ နာကျင်ရသော်လည်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် ဆာလံဆရာ၏ဆရာဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားရှင်ထံမှ “လမ်းလွဲ”ခြင်း မှသည် “နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံရန်”ရွေးချယ်ခြင်းသို့(:၆၇) ကျွန်ုပ်တို့ကို ပို့ဆောင်သည်။…

အပြုသဘောဆောင်သော နံရံပန်းချီ

လူငယ်တစ်ယောက်အနေနှင့် သတင်းထောက် စဘက်ရှန်းယန်းဂါး(Sebastian Junger)သည် အမေရိကန်နိုင်ငံတစ်ခွင်သို့ ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး ထိုနိုင်ငံအကြောင်းကို ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၈၀ ခုနှစ်များအတွင်း တစ်နေ့တွင် သူသည် ဖလော်ရီဒါကီးစ်(Florida Keys)အပန်းဖြေစခန်း၏သန့်စင်ခန်းတစ်ခုရှိ နံရံပေါ်၌ အမုန်းပွားစေသောစာများရေးခြစ်ထားသည်ကိုတွေ့ခဲ့ပြီး၊ အများစုမှာ ကျူးဘားနိုင်ငံမှရွှေ့ပြောင်းလာသူများကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျူးဘားလူမျိုးတစ်ဦးထံမှ ဖြစ်ပုံရသော သတင်းစကားတစ်ခုက အလွန်သိသာခဲ့သည်။ “ဒီနိုင်ငံမှာ ကျန်တဲ့လူအများစုက နွေးထွေးပြီး ဂရုစိုက်ကြပါတယ်။ ၁၉၆၂ ခုနှစ်တုန်းက ကျွန်တော့်ကို ကြိုဆိုပေးတဲ့အတွက် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”ဟု ရေးထားသည်။ ယန်းဂါးက “အဲဒီအမျိုးသားသန့်စင်ခန်းနံရံက အမေရိကန်နိုင်ငံရဲ့အဆိုးဆုံးအရာနဲ့ အကောင်းဆုံး အရာတွေပဲ”ဟု မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။

မကြာခဏ ကြုံတွေ့နေရသော အဆိပ်သင့်သတင်းစကားများကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့တုံ့ပြန်မည်နည်း။ သုတ္တံကျမ်းက ဆီလျော်သောအကြံဉာဏ်ကို ပေးထားသည်။ ကျမ်းစာစောင်အများစုကိုပြုစုခဲ့သူ ရှောလမုန်သည် သုတ္တံကျမ်း ၁၅ တွင် “မိုက်သောသူတို့၏နှုတ်မူကား၊ မိုက်သောအရာကို သွန်းလောင်းတတ်၏”(:၂)၊ “မတရားသောသူ၏နှုတ်မူကား၊ မကောင်းသောအရာတို့ကို သွန်းလောင်းတတ်၏”(:၂၈)…

တစ်ယောက်တည်း မလုပ်ပါနဲ့

ကျွန်မရှေ့ရှိ ပြန့်ကျဲနေသောပျဉ်ချပ်အပုံနှင့် ကိရိယာအစုံအလင်ရှိနေသည်။ စာအုပ်စင်တပ်ဆင်နည်း လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ဖွင့်ဖတ်ရာ လုပ်ရမည့်အရာ၊ မလုပ်ရမည့်အရာများ ပါဝင်ပြီး၊ စာမျက်နှာတစ်ခုတွင် ကြီးမားသော ကြက်ခြေခတ်(X)နှင့်၊ လွန်ခဲ့သည့်မိနစ်အနည်းငယ်က ကျွန်မပုံစံနှင့်တူသည့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ပျဉ်ချပ်နှင့်ကိရိယာများကို မျက်မှောင်ကြုတ်စိုက်ကြည့်နေသူတစ်ဦးပုံကို တွေ့ရသည်။ ညာဘက်ခြမ်းတွင် “မှန်ကန်‌သော တပ်ဆင်နည်း”ကို ဖော်ပြထားသည်။ တစ်ခုတည်းသောကွာခြားချက်မှာ ထိုနေရာတွင် ဒုတိယလူတစ်ယောက် ရှိနေပြီး၊ ထိုလူနှစ်ဦးစလုံးသည် စင်ကို အတူတကွတပ်ဆင်ရင်း သူတို့၏မျက်နှာ၌အပြုံးပန်း ပွင့်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့နှင့် ကျွန်မခင်ပွန်းကို ခေါ်လိုက်ကာ “အညွှန်းအရဆို ရှင့်အကူအညီကို ကျွန်မလိုအပ်တယ်”ဟု သူ့အား ပုံကိုပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူက ရယ်မောပြီး ကျွန်မတို့အတူတကွ တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ကျွန်မက နည်းလမ်းရှာပြီး ခေါင်းမာမာနှင့် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တပ်ဆင်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။ သို့သော် တစ်ယောက်တည်း တပ်ဆင်ရန်မဟုတ်ဟူသည့် လမ်းညွှန်စာအုပ်ဖော်ပြချက်က မှန်ကန်ပေသည်။

ရောမသြဝါဒစာ ၁၂ တွင် ပေါလုက ယုံကြည်သူလူသစ်များအား…

မည်သို့ ကောင်းမွန်စွာ အသက်ရှင်မည်နည်း

ပီဒြို (Pedro)သည် အသက် ၅၀ အရွယ်တွင် ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဒေါသကြီးသော၊ အငြိုးကြီးသောသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့အနီးနားရှိ လူများကို နာကျင်စေခဲ့သည်။ သူ၏အသင်းတော်မှ နှစ်သိမ့်ဆွေးနွေးမှုကို ခံယူခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် သူ၏အတိတ်နှင့်ပတ်သက်၍ နောင်တကြီးစွာ ရခဲ့သည်။ “အတိတ်ထက် အခုငါအသက်ရှင်ဖို့ ရှေ့မှာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဲ့ဒီနှစ်တွေကို ငါကောင်းကောင်းအသက်ရှင်ချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုအသက်ရှင်ရမလဲ ”ဟု ဆိုသည်။

ပီဒြိုသည် မထင်မှတ်သော အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည့် သမ္မာကျမ်းစာမှ မျိုးရိုးစဥ်ဆက်ဇယားတစ်ခု၌ အ‌ဖြေကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် မောရှေရေးသားသော အာဒံမှဆင်းသက်လာသည့် မျိုးရိုးစဥ်ဆက် စာရင်းတွင် “နာမည်၊ အသက်နှင့် သေဆုံးသောနှစ်”ဟူသည့်ပုံစံဖြင့် ထပ်တလဲလဲ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို သတိပြုမိသည် (က ၅:၈၊ ၁၁၊ ၁၄၊ ၁၇၊ ၂၀၊ ၂၇၊ ၃၁)။ သို့သော် လူတစ်ယောက်အကြောင်းကိုမူ ထူးခြားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

ဧနောက်ကို…

ဘုရားသခင်၏လုံလောက်သော ကျေးဇူးတော်

မေရီဖလဲနရီအိုကော်နာ(Mary Flannery O’Connor)သည် အမေရိကန်တောင်ပိုင်းမှ အောင်မြင်ကျော်ကြားဆုံးသော စာရေးဆရာများအနက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဖလဲနရီ အိုကော်နာအဖြစ် ထင်ရှားသည်။ သူမ၏ဝတ္ထုများ၌ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ကျေးဇူးတော် အကြောင်းများစွာပါရှိသည်။ သူမအသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် သူချစ်သောဖခင်မှာ အရေပြားယောင်ရမ်းသည့်ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားသောအခါ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့လျက် စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းနေသော အိုကော်နာသည် သူမ၏ ပထမဆုံး ဝတ္ထုရှည်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ နစ်မြှုပ်လျက် ရေးသားခဲ့သည်။ မကြာမီ သူမလည်း ကုသရန်ဆေးဝါးမရှိသော အရေပြားယောင်ရမ်းသည့်ရောဂါခံစားရပြီး၊ အသက် ၃၉ နှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ သူ၏အရေးအသားများက သူမ၏ ရုပ်ပိုင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြေကွဲမှုများကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြနေသည်။ စာရေးဆရာမ အဲလစ်မက်ဒါးမော့(Alice McDermott)က “သူမရဲ့ရောဂါကြောင့် သူမဟာ အောင်မြင်တဲ့ စာရေးဆရာ ဖြစ်လာတယ်လို့ ထင်ပါတယ်”ဟု ပြောခဲ့သည်။

လူများစွာ၏ထင်မြင်ချက်များရှိသော်လည်း တမန်တော် ရှင်ပေါလု၏“ဆူး” (၂ ကော ၁၂:၇) ကို ဘာမှန်းကျွန်ုပ်တို့…

ရှာဖွေရန်ထိုက်တန်သော မြို့တော်လား

ဘရာဇီးလ်နိုင်ငံ တောနက်အတွင်းသို့ စွန့်စားခရီးမသွားမီ ၁၉၂၅ ခုနှစ် မေလ ၂၉ တွင် ပါစီဖောဆက် (Percy Fawcett) သည် သူ့ဇနီးထံ နောက်ဆုံးစာပို့ခဲ့သည်။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပျောက်ဆုံးမြို့တော်ကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာပြီးနောက် ၎င်း၏တည်နေရာကို ကမ္ဘာကြီးအား ဝေမျှသည့် ပထမဆုံး စူးစမ်းလေ့လာရှာဖွေသူဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အဖွဲ့သည် လမ်းပျောက်ခဲ့ပြီး ထိုမြို့တော်ကို လုံးဝရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။ သူ၏ သုတေသနခရီးစဥ် အမြောက်အမြားသည်လည်း အဖတ်ဆယ်မရအောင် ဆုံးရှုံးပျက်စီးခဲ့သည်။

ပါစီ၏သတ္တိနှင့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ လေးစားစရာကောင်းသော်လည်း ရှာတွေ့နိုင်စရာအကြောင်း လုံးဝမရှိသော ပျောက်ဆုံးမြို့တော်ရှာဖွေမှုမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့၏ဘဝများတွင် မဖော်ဆောင်နိုင်သော ရည်မှန်းချက်များစွာရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာများအတွက် မိမိ၏စွမ်းရည်ကို ဖြုန်းတီးခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံရမည်။ သို့သော် ကျွန်မတို့တစ်ဦးချင်းစီအတွက် စစ်မှန်သောရတနာများရှိနေပြီး၊ ၎င်းကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ အားသွန်ခွန်စိုက် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ရှာဖွေရန် ထိုက်တန်သည်။…

နှိမ့်ချလျက် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း

တစ်ခုသောကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရာနေ့၌ မိဘများအား နှုတ်ဆက်ရန် ကျွန်မဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့ စကားပြောနေစဥ် အမေ့အား သူမအတွက် မည်သည့်အရာသည် ကျေးဇူးတင်စရာအကောင်းဆုံးဖြစ်သနည်းဟုမေးရာ၊ “အမေ့ ကလေးသုံးယောက်စလုံးက ဘုရားသခင်ရဲ့နာမတော်ကိုမြွက်ဆိုဖို့ သိကြလို့ ကျေးဇူးအတင်ဆုံး”ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ဖြေသည်။ ပညာရေးက အရေးကြီးကြောင်း အမြဲအလေးထားသည့် အမေ့အတွက် သူမ၏ကလေးများ ကျောင်း၌ ကောင်းစွာသင်ယူခြင်း၊ သူတို့ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ခြင်းများထက် သာ၍တန်ဖိုးထားရမည့်အရာ ရှိပေသည်။

သူမ၏စိတ်သဘောထားက သုတ္တံကျမ်း ၂၂:၆ မှ “သူငယ်သွားရာလမ်းဝ၌ ဆုံးမသွန်သင်လော့။ သို့ပြုလျှင် သူသည် အိုသောအခါ ထိုလမ်းမှမလွဲ၊ လိုက်သွားလိမ့်မည်”ဟူသည့် အချက်ကို သတိရစေသည်။ ထိုကျမ်းချက်သည် ကတိတော်တစ်ခုမဟုတ်သော်လည်း ပို၍ ဉာဏ်အမြော်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသောနိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကလေးများသည် ဘဝ၌ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွှဲတတ်ပေရာ၊ ကျွန်မ၏မိဘတို့သည် အဓိက ပုံသက်သေကောင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်အား နှိမ့်ချစွာ၊ ရိုသေစွာ ချစ်မြတ်နိုးရန် ကျွန်မတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။…

ကောင်းချီးများကို ရေတွက်ပါ

ကျွန်မငယ်စဥ်က “ကောင်းချီးရေတွက်ကျူး” ဓမ္မတေးကို နှစ်ခြိုက်လှသည်။ ထိုသီချင်းက ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းနှင့်စုံစမ်းခြင်းများ ခံစားရပြီး စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းနေသူများအား “ခံစားရာကောင်းချီးမင်္ဂလာ”များကို “တစ်ခုနောက်တစ်ခု”ရေတွက် ချီးမွမ်းရန် ခွန်အားပေးထားသည်။ နှစ်များစွာကြာပြီးနောက် ကျွန်မ၏ခင်ပွန်း အယ်လင်သည် သူစိတ်ဓာတ်ကျသည့်အချိန်တိုင်းလိုလိုတွင် ထိုသီချင်းကို ဆိုပြရန် ကျွန်မကိုပြောသည်။ သို့နှင့် သူ၏ကောင်းချီးများကို ပြန်လည်ရေတွက်ရန် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းက သူ၏ရုန်းကန်မှုများ၊ သံသယများမှ အာရုံလွှဲစေပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်အာရုံပြု၍ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရာအကြောင်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဧဇရမှတ်စာ၌ ဘုရားသခင်၏လူများသည် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်နှင့် မစထောက်ပံ့ခြင်းအားဖြင့် ကြီးစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဗာဗုလုန်၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ပြုခံရပြီးနောက်၊ ဣသရေလ လူမျိုးများအား ဣသရေလပြည်သို့ပြန်၍ ဗိမာန်တော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကုရုမင်း ခွင့်ပြုခဲ့သည်(ဧဇ ၁-၂)။ အမိမြေသို့ လူအနည်းငယ်မျှသာ ပြန်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့ဝန်းကျင်ပတ်လည်ရှိ လူတို့ကို ကြောက်သော်လည်း၊ သူတို့ပြုရမည့်အမှုက ကြီးမားသော်လည်း ယဇ်ပလ္လင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ ဗိမာန်တော်အုတ်မြစ်ကို…

ဘုရားသခင်၏မစမှုကို တောင်းလျှောက်ခြင်း

ငယ်ရွယ်စဥ်က ကျွန်မသည် သတ်မှတ်ရက်အတွင်း အချိန်မီ စာမူအပြီးရေးနိုင်အောင် မစရန် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်းက မသင့်တော်ဟုထင်ခဲ့သည်။ အခြားလူများတွင် မိသားစုပြဿနာများ၊ ကျန်းမာရေး အကြပ်အတည်း၊ အလုပ်အကိုင် အဆင်မပြေမှုများ၊ ငွေကြေးလိုအပ်ချက်စသော ပိုကြီးမားသော လိုအပ်ချက်များရှိသည်ဟု ကျွန်မဘာသာ တွေးနေခဲ့သည်။ ကျွန်မလည်း အထက်ပါအမှုအရာများကို ကြုံဖူးခဲ့ပါသည်။ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းရလောက်အောင် အချိန်မီစာမူပြီးအောင် ရေးရမည့်ကိစ္စက သေးငယ်လွန်းသည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့်အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရပါစေ၊ လူအများအတွက် ဘုရားသခင်မစကူညီပေးသည့် နမူနာများစွာကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် ရှာတွေ့ပြီးနောက် ကျွန်မ၏အမြင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်တွင်၊ မိဇပါမြို့၌ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ရန်သူဖိလိတ္တိလူတို့၏တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရ၍ ကြောက်ရွံ့ကာ “ရှမွေလအား၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်တို့ကို ဖိလိတ္တိလူတို့လက်မှ ကယ်တင်တော်မူမည်အကြောင်း အကျွန်ုပ်တို့အဖို့ အစဉ်မပြတ် ဆုတောင်းပါလော့”ဟု ဆိုကြ၏(၁ ရာ ၇:၈)။ ထို့ကြောင့် ရှမွေလသည် ဣသရေလအမျိုးကိုယ်စား သိုးသူငယ်ကို…