စည္းလံုးညီၫြတ္ျခင္း
ယခုအခ်ိန္တြင္ ခ်က္သမၼတႏိုင္ငံျဖစ္လာသည့္ေဒသ၌ေနထိုင္ၾကသူ မိုရာဗီယန္ခရစ္ယာန္ အုပ္စုေလးသည္ ၁၇၂၂ ခုႏွစ္က ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမွ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာၿပီး သဒၵါထက္သန္ေသာဂ်ာမန္မ်ဳိး႐ိုးျမင့္သူတစ္ဦး၏ အိမ္ၿခံေျမထဲတြင္ ခိုလံႈခြင့္ရခဲ့သည္။ ေလးႏွစ္တာအတြင္း လူေပါင္း ၃၀၀ မက ေရာက္႐ွိလာသည္။ သို႔ေသာ္ ႏွိပ္စက္ခံရ သူမ်ား စုေပါင္းေနထိုင္သည့္ စံျပအဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ရမည့္အစား လာေရာက္ အေျခစိုက္သူမ်ားၾကား၌ သေဘာထား ကြဲျပားမႈမ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနသည္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ခရစ္ယာန္ ဘာသာေရး သေဘာထား အျမင္မ်ားက ကြဲျပားမႈကို ျဖစ္ေစ ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ သေဘာထားခ်င္း မတိုက္ဆိုင္သည့္ အရာေပၚ အာ႐ံုစိုက္ျခင္းထက္ သေဘာထားတိုက္ဆိုင္သည့္ အမႈအရာအေပၚ အာ႐ံုစိုက္ရန္ သူတို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ဘာမွမဟုတ္သည့္ ေရြးခ်ယ္မႈဟု ထင္ရေသာ္လည္း အထက္ပါဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ မယံုၾကည္ႏိုင္စရာ ႏိုးထမႈႀကီး စတင္ခဲ့သည္။ ရလဒ္ကား သူတို႔စည္းလံုးသြားၾကသည္။
ဧဖက္အသင္းေတာ္ရွိ ယံုၾကည္သူမ်ားကို စည္းစည္းလံုးလံုး ႐ွိရန္ တမန္ေတာ္ ႐ွင္ေပါလုက တိုက္တြန္း အားေပးခဲ့သည္။…
မည္သည့္အဖိုးအခ ေပးရပါေစ...
“ခရစ္ေတာ္၏တမန္ေတာ္ေပါလု” ႐ုပ္႐ွင္၌ ကနဦးအသင္းေတာ္၏ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရမႈ မ်ားကို မမႈသည့္အေၾကာင္းကို ႐ိုက္ကူးထားသည္။ အ႐ိုက္ခံရသည့္ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ အမ်ဳိးသား၊ ခရစ္ယာန္ဓားစာခံ - ၁၊ ၂၊ ၃ စသည္ျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ား၏ စာရင္းအရ ခရစ္ေတာ္ေနာက္ေတာ္လိုက္ျခင္း၏အႏၲရာယ္ကို ဇာတ္ပို႔ဇာတ္ရံမ်ား၏ အခန္းက႑မ်ားတြင္ပင္ ေတြ႕ရသည္။
ခရစ္ေတာ္၌ မိမိကိုယ္ကို ကိုယ္စားျပဳေဖာ္ထုတ္ ေျပာဆိုျခင္းသည္ တစ္ခါတစ္ရံ အဖိုးအချမင့္မားစြာ ေပးဆပ္ရသည္။ ကမာၻ႔ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ား၌ ခရစ္ေတာ္ ေနာက္ေတာ္လိုက္ျခင္း၏အႏၲရာယ္ ၾကံဳရဆဲျဖစ္သည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ အသင္းေတာ္မ်ားစြာတို႔သည္ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားကို ခံေနရသည္။ ယံုၾကည္သူအခ်ဳိ႕တို႔လည္း မိမိတို႔၏ ယံုၾကည္ျခင္းကို ၾကမ္းတမ္းစြာ သေရာ္ခံရေသာအခါ (သို႔) မိမိတို႔၏ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈေၾကာင့္ ရာထူးမတိုးဘဲ အေက်ာ္ခံရသည့္အခါ ‘‘ဖိႏွိပ္ညႇဥ္းပန္းမႈ’’ တစ္မ်ိဳးဟု ခံစားရတတ္သည္။
မိမိ၏လူမႈဘဝကို စြန္႔လႊတ္ရျခင္းႏွင့္ မိမိ၏အသက္ကို စြန္႔လႊတ္ရျခင္းသည္ မတူ၊ ထိုႏွစ္ခုၾကား၌ ထင္ရွားေသာ ကြာျခားမႈႀကီးရွိသည္။ လက္ေတြ႕တြင္ မိမိအေရးကိုသာ…
ျပဳေလရာရာ၌
Surprised by Joy စာအုပ္၌ ဆရာႀကီး စီ အက္စ္ လူးဝစ္က သူသည္ ‘‘ကန္ေက်ာက္၊ ႐ုန္းကန္လ်က္၊ နာၾကည္းခါးသီးမႈကို ခံစားရလ်က္၊ လြတ္ေျမာက္မည့္အေရးကို က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ႐ွာေဖြၿပီး’’ အသက္ ၃၃ ႏွစ္မွ ခရစ္ယာန္ျဖစ္လာေၾကာင္း ဝန္ခံထားသည္။ သူ၏ခံႏိုင္စြမ္း၊ အားနည္းခ်က္၊ ရင္ဆိုင္ရသည့္အတားအဆီးမ်ား မည္သို႔ပင္႐ွိ႐ွိ သူ႔အား သတၱိ႐ွိေသာ၊ ထိုးထြင္းဉာဏ္ျဖင့္ ဆန္းသစ္စြာ ယံုၾကည္ျခင္းကို ကာကြယ္သူအျဖစ္ ဘုရား႐ွင္က ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ ဘုရား႐ွင္၏သမၼာတရားႏွင့္ ေမတၱာေတာ္အေၾကာင္း သူေရးသားေႂကြးေၾကာ္ခဲ့သည့္ ထိမိေသာေဆာင္းပါးႏွင့္ ဝတၳဳတိုမ်ားကို သူကြယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ေက်ာ္ထိ ယေန႔ထိတိုင္ လူမ်ားဖတ္႐ႈ၊ ေလ့လာ၊ ေဝမွ်ဆဲျဖစ္သည္။ ‘‘လူသည္ ပန္းတိုင္ ေနာက္တစ္ခုခ်မွတ္ရန္ (သို႔) အိပ္မက္သစ္မက္ရန္ ဘယ္ခါမွ အ႐ြယ္လြန္ သြားျခင္းမ႐ွိ’’ ဟူသည့္ သူ႔ယံုၾကည္ခ်က္ကို သူ႔အသက္တာက ထင္ဟပ္ျပသေနသည္။
မိမိအစီအစဥ္မ်ားခ်မွတ္ကာ မိမိ၏အိပ္မက္ကို…
လွ်ာကို ထိန္းေက်ာင္းသူ
West With The Night စာအုပ္၌ စာေရးဆရာမ ဘာရီမာ့ခမ္း က တက္ႂကြေသာ ျမင္းထီး Camciscan ကို ယဥ္ပါးေအာင္ သူထိန္းေက်ာင္းခဲ့ရသည့္အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ေရးသားထားသည္။ သူႏွင့္ ျမင္းထီး Camciscan တို႔ အၿပိဳင္ ၾကဲခဲ့ရသည္။ မည္သည့္နည္းဗ်ဴဟာသံုးသံုး၊ မာန္ေထာင္ေနသည့္ျမင္းထီးကို လံုးလံုးလ်ားလ်ား ယဥ္ပါးသြားေအာင္ သူမစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ ျမင္းထီး၏ တေဇာက္ကန္းစိတ္ကို တစ္ႀကိမ္သာအႏိုင္ရခဲ့ဖူးသည္ႏွင့္ ေက်နပ္ခဲ့ရသည္။
မိမိတို႔၏လွ်ာကို ထိန္းေက်ာင္းရသည့္ စစ္ပြဲ၌ ဤခံစားခ်က္မ်ဳိးကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဘယ္ႏွစ္ဦး ခံစားဖူးပါသနည္း။ ႐ွင္ယာကုပ္က လွ်ာကို ျမင္းဇက္ႀကိဳး၊ သေဘၤာတက္မ တို႔ႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္သလို (ယာ ၃း၃-၅)၊ "ႏႈတ္တစ္ပါးတည္း အထဲက ေထာမနာခ်ီးမြမ္းျခင္းႏွင့္ က်ိန္ဆဲျခင္း ထြက္တတ္ ပါသည္တကား၊ ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔၊ ထိုသို႔မျဖစ္ေကာင္းရာ" (း၁၀) ဟုလည္း ညည္းတြားခဲ့သည္။
သို႔ျဖစ္၍ လွ်ာကိုထိန္းေက်ာင္းရာတြင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ မည္သို႔အႏိုင္ရႏိုင္မည္နည္း။…
အရင္ကထက္ ပိုေကာင္းေသာ
ပဲရစ္ၿမိဳ႕ရွိ ေနာ္ထရီ ဒိမ္းဘုရားေက်ာင္းႀကီးသည္ လြန္စြာမွ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္လွသည္။ ၎၏ ဗိသုကာလက္ရာမွာ ညိဳ႕ယူဖမ္းစားႏိုင္စြမ္းၿပီး ေရာင္စံုမွန္ ျပတင္းေပါက္မ်ားႏွင့္ လွပသည့္အတြင္းပိုင္း အျပင္အဆင္မွာလည္း အသက္႐ွဴ မွားေလာက္သည္။ သို႔ေသာ္ ပဲရစ္ၿမိဳ႕ေတာ္၏႐ႈခင္းကို ရာစုႏွစ္မ်ားစြာလႊမ္းမိုးထားရာမွ ယခုတြင္ မီးေလာင္မႈႀကီး ေၾကာင့္ အႀကီးအက်ယ္ပ်က္စီးကာ ခမ္းနားထယ္၀ါသည့္ အေဆာက္အအံုႀကီးကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ရန္ လိုအပ္ေလၿပီ။
သို႔ႏွင့္ ၈ ရာစုေခတ္မွ ဤ အေဆာက္အအံုေဟာင္းကို ျမတ္ႏိုးသူမ်ားက ယင္းကို ျပဳျပင္ရန္ျဖစ္လာၿပီး ဘုရားေက်ာင္းႀကီးကို ထိန္းသိမ္းရန္အတြက္ ရံပံုေငြ ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ရွာေဖြခဲ့သည္။ အေဆာက္အအံုနံရံကို က်ားကန္ေပးရမည္၊ ပ်က္စီးသြားသည့္ အတြင္းပိုင္း အျပင္အဆင္ႏွင့္ အဖိုးတန္အနုပညာ လက္ရာမ်ားကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းရမည္။ ဤေရွးေဟာင္း ဘုရားေက်ာင္းသည္ လူအမ်ားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အမွတ္လကၡဏာ ျဖစ္သည့္အတြက္ ဤအားထုတ္မႈက အေရးႀကီးသည္၊ လုပ္ေဆာင္ထို္က္သည္။…
ေဘးအႏၱရာယ္ကို မေၾကာက္ပါ
၁၉၇၅ ခုႏွစ္၌ အာကန္ဆပ္ ျပည္နယ္ လစ္တယ္ေရာ့ခ္ ၿမိဳ႕႐ွိ လူျဖဴမ်ားသာ႐ွိသည့္ ဗဟိုအထက္တန္းေက်ာင္းသို႔ ပထမဆံုး ပူးေပါင္းတက္ေရာက္မည့္ အေမရိကန္-အာဖရိကန္ ေက်ာင္းသူ/သား ကိုးေယာက္အဖြဲ႕ - “Little Rock Nine” ၏ အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ မယ္ဘာပက္တီလိုဘီအယ္လ္စ္ အေ႐ြးခံခဲ့ရသည္။ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ထုတ္ “ကၽြႏု္ပ္ မေၾကာက္ပါ။ မီးလွ်ံမ်ားၾကား ယံုၾကည္ျခင္းကို ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး
တည္ေဆာက္ခဲ့ရသည့္ ကၽြႏု္ပ္အေၾကာင္း’’ ဆိုသည့္ သူ၏ ကိုယ္ေတြ႕မွတ္တမ္းတြင္ ဘီၤအယ္လ္စ္ သည္ ၁၅ ႏွစ္ အ႐ြယ္ ေက်ာင္းသူတစ္ဦး၏ ေန႔စဥ္ မတရားမႈ၊ အခက္အခဲျပႆနာ မ်ားကို သတိၱ႐ွိ႐ွိ ႀကိဳးစားရင္ဆိုင္ရသည့္ ႏွလံုးေၾကကြဲဖြယ္ရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။
ဘုရား႐ွင္အေပၚ သူမ၏နက္႐ိႈင္းေသာယံုၾကည္ျခင္း အေၾကာင္းကိုလည္း ေရးသားထားသည္။ ေၾကာက္စိတ္လႊမ္း သည့္ ဘ၀၏အေမွာင္မိုက္ဆံုးအခ်ိန္ အခိုက္အတန္႔ေလးတြင္ ဘီၤအယ္လ္စ္ သည္ သူငယ္စဥ္က…
မည္သူႏုိင္မည္ကို သိႏွင့္ေနေသာအခါ
ကၽြန္ေတာ္၏အထက္အရာ႐ွိသည္ ေကာလိပ္ ဘက္စကတ္ေဘာ အသင္းတစ္သင္း၏ အမာခံပရိသတ္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ယခုႏွစ္တြင္ ထိုအသင္းသည္ အမ်ိဳးသားခ်န္ပီယံဆု ရ႐ွိခဲ့သျဖင့္္ လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္တစ္ဦးက ဝမ္းေျမာက္ေၾကာင္း သူ႔ထံသို႔ စာ႐ိုက္ပို႔ခဲ့ သည္။ ျပႆနာမွာ ကၽြန္ေတာ့္သူေဌးက ေနာက္ဆံုးပြဲစဥ္ကို မၾကည့္ရေသးသျဖင့္ “ပြဲမၾကည့္ရေသးဘဲ အေျဖသိေနျခင္းက စိတ္ပ်က္စရာပဲ” ဟု ေျပာပါသည္။ ထိုကစားပြဲကို ၾကည့္ခဲ့လွ်င္လည္း ပြဲၿပီးခါနီး အခ်ိန္ထိ အမွတ္တက္လာလည္း သူစိတ္လႈပ္႐ွားမည္ မဟုတ္။ မည္္သူႏိုင္မည္ကို သူသိၿပီးသား ဟု သူဝန္ခံခဲ့သည္။
မနက္ျဖန္ ဘာျဖစ္မည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘယ္ေတာ့မွ မသိႏိုင္။ ေန႔ရက္အခ်ိဳ႕က ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းၿပီး သာမန္ေန႔မ်ားကဲ့သို႔သာ ခံစားရမည္။ အျခားရက္မ်ားတြင္မူ ၀မ္းေျမာက္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနမည္။ တစ္ဖန္ ဘဝအသက္တာသည္ နာက်င္မႈမ်ား၊ ပင္ပန္း ၾကပ္တည္းမႈမ်ားႏွင့္ ေလးလံႏိုင္ပါသည္။
ခန္႔မွန္း၍မရေသာ ဘဝ၏ေလာကဓံ အတက္အက်မ်ား ႐ွိေစကာမူ ဘုရားရွင္၏ၿငိမ္သက္ျခင္း၌ ကၽြန္ေတာ္တို႔လံုျခံဳစြာရပ္တည္ႏိုင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အထက္အရာ႐ွိ ကဲ့သို႔ပင္…
အျပာေရာင္လမ္းေၾကာင္း
အျဖဴေရာင္္ႏွင္းဖံုးလႊမ္းေသာ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ၌ ႏွင္းေလ်ာစီးၿပိဳင္ပြဲ လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို အျပာေရာင္ မႈတ္ေဆးျဖန္းကာ သတ္မွတ္ေပးသည္။ သဘာဝအေလ်ာက္ အခံုးအေကြးသဏၭာန္ေပၚေနသည့္လမ္းေၾကာင္းက ပြဲၾကည့္႐ႈသူမ်ားအတြက္ အာ႐ံုလြဲေစေသာ္လည္း ၎သည္ ယွဥ္ၿပိဳင္သူမ်ား၏လံုျခံဳမႈႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈႏွစ္ခုလံုးအတြက္ အေရးႀကီးသည္။ သည္ေဆးေရာင္က ၿပိဳင္ပြဲဝင္သူမ်ားအတြက္ ေတာင္ေျခသို႔ အျမန္ဆံုးေရာက္ေစမည့္ လမ္းေၾကာင္းကို ျမင္ေစသည့္ လမ္းၫႊန္ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ၿပိဳင္ပြဲဝင္မ်ားအေနျဖင့္ ေတာင္ေပၚမွအ႐ွိန္ျဖင့္ ႏွင္းေလ်ာစီးဆင္းလာစဥ္ သူတို႔ အႏၱရာယ္ကင္း လံုျခံဳေရးအတြက္ ႏွင္းေပၚ၌ ထင္ရွားေသာ ေဆးေရာင္က အျမင္ကို ရွင္းလင္းေစပါသည္။
ေ႐ွာလမုန္က ဘဝၿပိဳင္ပြဲတြင္ လံုျခံဳမႈ႐ွိေစရန္ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး သူ၏သားမ်ားကိုု ပညာကို ႐ွာရန္ေျပာခဲ့ပါသည္။ အျပာေရာင္မ်ဥ္းကဲ့သို႔ ပညာသည္လည္း “မွန္ေသာခရီးတို႔ကို ပို႔ေဆာင္မည္၊ ထိမိ၍ လဲျခင္းမ႐ွိ’’ ဟု ေျပာထား သည္ (း၁၁-၁၂)။ ဖခင္တစ္ေယာက္အေနျဖင္႔ သားမ်ားအတြက္ အေမွ်ာ္လင့္ဆံုး အရာမွာ ဘုရားသခင္၏ဉာဏ္ပညာမွ လမ္းလြဲသြားျခင္းေၾကာင့္ ဘဝ၌ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ပ်က္စီးဆံုး႐ံႈးျခင္းရလဒ္မ်ားႏွင့္ကင္းေဝးၿပီး…
ေနာက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း
ၿဗိတိသွ်သတင္းတို႐ုိက္ကူးေရးအဖဲြ႕မွ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္က မိသားစုပိုင္လယ္ေတာ၌ ႐ိုက္ကူးခဲ့သည့္ အသက္ (၆) ႏွစ္အ႐ြယ္ ဖလဲန္နရီအိုေကာ္နာ အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ မထင္မွတ္ဘဲ ေတြ႔႐ွိခဲ့သည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ဂုဏ္ထူးေဆာင္ စာေရးဆရာမ ျဖစ္လာမည့္ ဖလဲန္နရီ သည္ ၾကက္ကို ေနာက္ျပန္လမ္းေလွ်ာက္ရန္ သင္ေပးသည့္ အတြက္ ႐ုိက္ကူးေရးအဖြဲ႕မွ အလြန္ စိတ္ဝင္စားခဲ့သည္။ ဤလွ်ပ္တစ္ျပက္ ႐ိုက္ခ်က္က ဖလဲန္နရီ အေၾကာင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လံုေလာက္သည့္ ဥပမာဟု ကၽြန္ေတာ္ ျမင္မိသည္။ ဖလဲန္နရီ သည္ သူမ၏စာအေရးအသားကၽြမ္းက်င္မႈႏွင္႔ ခုိင္မာေသာ ဘာသာေရးခံယူခ်က္အတိုင္း (၃၉)ႏွစ္လံုးလံုး အမ်ားနည္းတူ မဟုတ္ဘဲ ကြဲျပားစြာေတြးၿပီး စာမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။ ေခတ္္ယဥ္ေက်းမႈကိုဆန္႔က်င္ၿပီး ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္။ ထုတ္ေ၀သူ မ်ားႏွင့္ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားက သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ ဘာသာေရး႐ႈေထာင့္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာ သူမ၏သမၼာက်မ္းစာ ဆိုလိုရင္းမ်ားကို နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရသည္။
သခင္ေယ႐ႈ၏စံနမူနာအတိုင္း အမွန္အသက္႐ွင္လိုက္ေလွ်ာက္လိုသူမ်ား၏…
ကၽြႏု္ပ္ခ်စ္ပါမည္
ရွယ္လီ သည္ ေနာက္မွီထိုင္ခံုတြင္ ေမာေမာႏွင့္ ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ျပတင္းေပါက္မွလွမ္းၾကည့္လိုက္စဥ္ သက္ႀကီး စံုတြဲတစ္တြဲက ျခံတစ္ျခံမွ ‘အခမဲ႔ယူႏုိင္သည္’ ဟုေရးထားသည့္ ျခံစည္း႐ိုးေဟာင္းအပိုင္းကို သယ္ရန္ႀကိဳးစား ေနသည္ကို သတိထားလိုက္မိသည္။ ရွယ္လီ သည္ သူ႔ခင္ပြန္းကိုေခၚၿပီး သူတို႔ကို ကူညီရန္အတြက္ ထြက္လာခဲ့သည္။ သူတို႔ ေလးေယာက္သား
ျခံစည္း႐ိုးကို တြန္းလွည္းေပၚတင္ကာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြန္းသြားၿပီး လမ္းေထာင့္ရွိ ထိုလင္မယား၏ေနအိမ္အထိ ပို႔ေပးခဲ့သည္။ ျခံစည္း႐ိုးေနာက္တစ္ပိုင္းသယ္ရန္ ျပန္လာ ေသာအခါ ထိုအမ်ိဳးသမီးက ရွယ္လီ အား ‘ငါနဲ႕သူငယ္ခ်င္း လုပ္မလား’ ဟု ေမးရာ၊ ရွယ္လီ က ‘သိပ္ရတာေပါ့’ ဟု ေျဖလိုက္သည္။ ထိုသူငယ္ခ်င္းသည္ ဗီယက္နမ္လူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး အဂၤလိပ္စကား အနည္းငယ္သာ တတ္သည္။ ကေလးမ်ားလည္း အရြယ္ေရာက္ကာ အေ၀းတစ္ေနရာသို႔ ေျပာင္းသြားသျဖင္႔ အထီးက်န္ေနေၾကာင္း ရွယ္လီီ ေနာက္မွ သိခဲ့ရသည္။
ဝတ္ျပဳရာက်မ္းထဲ၌ ဣသေရလလူမ်ိဳးမ်ားအား…