ဒုတိယတန္းစား မဟုတ္
ပထမကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးဆံုးၿပီးေနာက္ သမၼတ ဝုဒ္႐ိုး ဝီလ္ဆင္အား ကမာၻေပၚ႐ွိ ၾသဇာအာဏာႀကီးမားသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအနက္တစ္ဦးအျဖစ္ သိမွတ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူသည္ ၁၉၁၉ ခုႏွစ္၌ ေလျဖတ္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း မည္သည့္ျပႆနာမ်ားကို သမၼတႀကီးထံ တင္ျပသင့္မသင့္ ဆံုးျဖတ္ေပးျခင္း စသည္ျဖင့္ သူ၏အမႈေရးရာ အားလံုးနီးပါးကို ဇနီးျဖစ္သူကသာ စီမံခန္႔ခဲြေၾကာင္း လူနည္းစုသာ သိ႐ွိၾကသည္။ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုအတြင္း အီးဒစ္ ဝီလ္ဆင္သည္ အမွန္ပင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ သမၼတအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေၾကာင္း ေခတ္သစ္ သမိုင္းပညာ႐ွင္မ်ား ယံုၾကည္ထားၾကသည္။
ကနဦးအသင္းေတာ္၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားဟု ေမးလာလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အမ်ားစုက ေပတ႐ု၊ ေပါလုႏွင့္ တိေမာေသ စသည္ျဖင့္ သူတို႔အေၾကာင္း အခ်က္အလက္ စံုစံုလင္လင္ ျပဳစုခံရသူမ်ားကိုသာ ေျဖမိမည္။ သို႔ေသာ္ ေရာမ ၁၆ တြင္ ရွင္ေပါလုက အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီး၊ ကၽြန္၊ ဂ်ဴးလူမ်ဳိး၊ တစ္ပါးအမ်ဳိးသားစသည္ျဖင့္ အသင္းေတာ္အတြက္…
သံမဏိႏွင့္ ကတီၱပါ
‘‘လူသားတို႔၏သမိုင္းတြင္ ေပၚထြန္းေလ့မရွိသည့္ သံမဏိႏွင့္ကတၱီပါ ဂုဏ္ရည္ ႏွစ္မ်ဳိးလံုးရွိသူ... ဆိုးရြားလွသည့္မုန္တိုင္းႏွင့္ ႏႈတ္ျဖင့္ေဖာ္မျပႏိုင္ေသာ ၿပီးျပည့္စံုသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတို႔၏ ၀ိေရာဓိကို သူ႔ႏွလံုးသားႏွင့္ စိတ္ထဲ၌ ခံယူစြဲဲကိုင္သူတစ္ဦးသည္ ဤေလာက၌ ေပၚထြန္းခဲ့သည္’’ ဟူ၍ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏သမၼတေဟာင္း အာျဗံဟံလင္ကြန္း ကို ရည္ညႊန္း၍ ကဗ်ာဆရာ ကားလ္ ဆန္းဘတ္က ေရးသားခဲ့သည္။ သူ႔႐ံုးေတာ္မွ အခြင့္အာဏာ ႏွင့္ (လြတ္လပ္ေရးကို ေတာင့္တသူ တစ္ဦးခ်င္းစီအတြက္) ဝန္တာထားသည့္စိတ္ကို သမၼတႀကီး မည္ကဲ့သို႔ညီမွ်ထိန္းညိႇ ခဲ့သည္ကို ‘‘သံမဏိႏွင့္ ကတၱီပါ’’တို႔က ေဖာ္က်ဴးေနသည္။
သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး၌ ခြန္အားႏွင့္ သိမ္ေမြ႕ ႏူးညံ့မႈ၊ တန္ခိုးႏွင့္သနားၾကင္နာမႈတို႔ကို အျပည့္အဝ အေကာင္းဆံုး ထိန္းညိႇႏိုင္ခဲ့သူ တစ္ဦးတည္း႐ွိသည္။ ထိုသူသည္ သခင္ေယ႐ႈခရစ္ပင္ ျဖစ္သည္။ ေယာ ၈ ၌ အျပစ္က်ဴးလြန္သည့္ အမ်ဳိးသမီးကို အျပစ္စီရင္လိုသည့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရေသာ္ သခင္ေယ႐ႈသည္ သံမဏိႏွင့္ကတၱီပါ စိတ္ထားကို…
ကၽြႏု္ပ္တို႔ခ်ီးမြမ္းေအးက်ဴးေသာအခါ
၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ အသက္ (၉) ႏွစ္အရြယ္ ဝီလီေလး အိမ္ေ႐ွ႕ပန္းျခံမွ ျပန္ေပးဆဲြခံရစဥ္က သူ႔အႀကိဳက္ Every Praise ဆိုေသာ ဘုရားသီခ်င္းကို ထပ္ခါထပ္ခါသီဆိုေနခဲ့သည္။ ျပန္ေပးသမားမ်ားက ကားျဖင့္ ေခၚေဆာင္လွည့္ပတ္ေမာင္းေနသည့္ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ (၃) နာရီကာလအတြင္း သူ႔အား တိတ္တိတ္ေနရန္ ေျပာသည္ကို လ်စ္လ်ဴကာ ဝီလီေလးသည္ ခ်ီးမြမ္းသီဆိုျမဲသီဆိုခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး၌ ျပန္ေပးသမားက သူ႔ကို အႏၲရာယ္မျပဳဘဲ ျပန္လႊတ္ေပး ခဲ့သည္။ သူ႔၏ေၾကာက္စိတ္ကို ယံုၾကည္ျခင္းျဖင့္ ပံုအပ္ လိုက္ေသာအခါ ျပန္ေပးသမားမ်ားသည္ ထိုသီခ်င္းေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ပံုရသည္ဟု ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဝီလီက သူ႔အေတြ႕အၾကံဳကို ျပန္ေျပာျပခဲ့သည္။
သူ႔အတြက္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္အေျခအေန၌ ဝီလီ၏ တုံ႔ျပန္မႈက ေပါလုႏွင့္သိလတို႔ သက္ေသခံေဝမွ်ခဲ့သည့္ အေတြ႕အၾကံဳႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။ ႐ိုက္ႏွက္ညႇဥ္းဆဲခံရၿပီး ေထာင္ထဲ အခ်ဳပ္ခံ ရၿပီးေနာက္ သူတို႔သည္ ‘‘ပတၳနာျပဳ၍ ဘုရားသခင္ကို ခ်ီးမြမ္းလ်က္…
သမၼာတရား - ခါးသလား၊ ခ်ိဳသလား။
ကၽြႏ္ုပ္၏ႏွာေခါင္းေပၚတြင္ အဖုေလးတစ္ဖုမွာ တစ္ႏွစ္ခန္႔ ဘာမွမျဖစ္ဘဲ ရွိေနခ့ဲၿပီးမွ ဆရာဝန္ထံ သြားျပခဲ့သည္။ အသားစ စစ္ေဆးခ်က္အရ အေရျပားကင္ဆာဟူသည့္ ကၽြႏ္ုပ္မၾကားလိုသည့္ အေျဖထြက္လာသည္။ ဤကင္ဆာေရာဂါကို ခြဲစိတ္ကုသႏိုင္ၿပီး အသက္ အႏၲရာယ္မစိုးရိမ္ရေသာ္လည္း ယင္းသည္ မ်ဳိရခက္သည့္ေဆးခါးႀကီးပါ။
ဘုရားသခင္က ေယဇေက်လအား ညည္းတြား ျမည္တမ္းစရာႏွင့္ စိတ္ပ်က္စရာအေၾကာင္းမ်ားပါသည့္ စာလိပ္ - ေဆးခါးႀကီးကို မ်ဳိခိုင္းခဲ့သည္ (ေယဇ ၂း၁၀၊ ၃း၁-၂)။ သူသည္ ‘‘ထိုစာလိပ္ကိုစား၍ ဝမ္းျဖည့္’’ရမည္ျဖစ္ၿပီး ဘုရားသခင္က ‘‘ရဲရင့္ေသာမ်က္ႏွာႏွင့္ ခိုင္မာေသာႏွလံုး’’ ႐ွိသည္ဟု သတ္မွတ္သည့္ ဣသေရလအမ်ဳိးသားတို႔ကို ၾကားေျပာရမည္ (၂း၄)။ ပဲ့ျပင္ ဆံုးမမႈမ်ားႏွင့္ ျပည့္သည့္စာလိပ္မွာ ေဆးခါးႀကီးကဲ့သို႔ ခါးလွမည္ဟု အခ်ဳိ႕က ထင္မည္။ သို႔ေသာ္ ေယဇေက်လက သူ႔ပါးစပ္၌ "ပ်ားရည္ကဲ့သို႔ ခ်ဳိသည္"ဟု ေဖာ္ျပခဲ့သည္ (၃း၃)။
ေယဇေက်လသည္ ဘုရားသခင္၏ျပဳျပင္ျခင္းအရသာကို ခံစားရခဲ့ပံုေပၚသည္။ ဘုရားရွင္က အျပစ္ျပသြန္သင္ဆံုးမျခင္းကို…
ၿငိမ္၀ပ္ေသာဘ၀ကို ရွာေဖြျခင္း
‘‘ႀကီးလာရင္ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ’’ ဟူေသာ ေမးခြန္းကို ကေလးဘဝမွစ တစ္ခါတစ္ရံ ႀကီးျပင္းလာခ်ိန္ထိ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အားလံုးၾကားဖူးၾကသည္။ စူးစမ္းသိလိုသည့္စိတ္မွ ဤေမးခြန္းကိုေမးတတ္ၿပီး အေျဖက မိမိ၏ ရည္မွန္းခ်က္ကို ေဖာ္ျပေနတတ္သည္။ ႏွစ္မ်ားေျပာင္းလာသည္ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္၏အေျဖလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာင္းခဲ့သည္။ ႏြားေက်ာင္းသား ေကာင္းဘြိဳင္း၊ ကုန္ကားေမာင္းသူ၊ စစ္သား စသျဖင့္ ျဖစ္ခ်င္ၿပီး ေကာလိပ္ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္တြင္ ဆရာဝန္ျဖစ္ရန္ ရည္မွန္းခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ‘‘ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ဘဝ’’ ကို ရွာရန္ မည္သူမွ် တစ္ေယာက္မွ် အၾကံမေပးခဲ့ဖူးပါ။ ကၽြႏ္ုုပ္ကိုုယ္တိုုင္လည္း ရွာရန္ စိတ္မကူးခဲ့ဖူးပါ။"
၄င္းသည္ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သားမ်ားကို ရွင္ေပါလု အေသအခ်ာေျပာခဲ့သည့္စကားျဖစ္သည္။ ေရွးဦးစြာ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သားမ်ားအား အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကရန္၊ အထူးသျဖင့္ ဘုရားသခင္၏မိသားစုဝင္မ်ားအားလံုးကိုု ပိုုခ်စ္ရန္ ႐ွင္ေပါလု တိုက္တြန္းသည္ (၁ သက္ ၄း၁၀)။ ထို႔ေနာက္ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သားတို႔၏လက္ႏွင့္ လုပ္ေဆာင္သမွ်တို႔တြင္ သတိထားရန္၊ ‘‘ၿငိမ္ဝပ္စြာေန၍ ကိုယ္အမႈကို…
ေကာက္႐ိုးပံုဆုေတာင္း
႐ွင္ေယ႐ႈ၏သတင္းေကာင္းကို ေဝမွ်မည့္သူမ်ားကို ဘုရားရွင္ပို႔ေဆာင္ေပးရန္ ဆယ္ျမဴရယ္ ေမးလ္စ္ ႏွင့္ သူ႔မိတ္ေဆြေလးဦးတို႔သည္ အတူတကြဆုေတာင္းၾကသည္။ ၁၈၀၆ ခု၊ ေန႔တစ္ေန႔၌ ဆုေတာင္းစည္းေဝးမွအျပန္ လမ္းတြင္ မိုးႀကိဳးမုန္တိုင္းမိၿပီး ေကာက္႐ိုးပံု၌ မိုးခိုခဲ့ရသည္။ ထို႔ေနာက္ အပတ္စဥ္အတူဆုေတာင္းျခင္း၏ရလဒ္ အျဖစ္ ကမာၻ႔သာသနာလႈပ္႐ွားမႈ ေပၚေပါက္လာရာ၊ ၎တို႔၏ အပတ္စဥ္ဆုေတာင္းစည္းေ၀းမွာ ေကာက္႐ိုးပံု ဆုေတာင္း စည္းေဝးဟု ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထင္ရွားလာခဲ့သည္။ ယေန႔တြင္ဆုေတာင္းျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားသခင္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေၾကာင္း ကို အမွတ္ရသတိေပးသည့္ ေကာက္႐ိုးပံုဆုေတာင္း အထိမ္းအမွတ္ေက်ာက္တိုင္ကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံ႐ွိ ဝီလီယံေကာလိပ္၌ စိုက္ထူထားသည္။
သားသမီးမ်ားက သေဘာခ်င္းတူလ်က္ သူထံခ်ဥ္းကပ္ ေတာင္းေလွ်ာက္ျခင္းကို ေကာင္းကင္ဘံုရွင္ အဘဘုရားသခင္ ဝမ္းေျမာက္ေက်နပ္သည္။ ၎သည္ မိသားစုဝင္ မ်ားက စည္းစည္းလံုးလံုးႏွင့္ ဝန္ကို ေ၀မွ်ထမ္းရြက္ကာ စု႐ံုးလာျခင္းႏွင့္တူသည္။
ျပင္းထန္စြာ ဆင္းရဲဒုကၡခံစားရစဥ္ အျခားသူမ်ား၏ဆုေတာင္းေပးမႈအားျဖင့္ ဘုရားသခင္သူ႔ကို မည္ကဲ့သို႔ကူညီမစခဲ့သည္ကို တမန္ေတာ္႐ွင္ေပါလုက အသိအမွတ္ျပဳ ေဖာ္ျပထားသည္။…
သီခ်င္းအားျဖင့္ ခြန္အားရ
ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္း နာဇီတို႔လက္မွ ပုန္းေ႐ွာင္ေနသည့္ ဂ်ဴးဒုကၡသည္မ်ားကို ျပင္သစ္ရြာသားမ်ားကူညီခဲ့သည္။ အခ်ဳိ႕က ၿမိဳ႕ပတ္လည္႐ွိ ေတာနက္ထဲတြင္ သီခ်င္း သီဆိုကာ အႏၲရာယ္ကင္းၿပီ၊ ပုန္းေနရာမွထြက္လာႏိုင္ၿပီဟု ဂ်ဴးမ်ားကို အခ်က္ျပသည္။ ဤရဲရင့္သည့္ Le Chambon-sur-Lignon ၿမိဳ႕သားမ်ားသည္ သင္းအုပ္ဆရာ André Trocmé ႏွင့္ ဇနီးျဖစ္သူ Magda တို႔၏ပန္ၾကားမႈကို နာခံလုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ႏွင့္ ‘‘La Montagne Protestante’’ ဟု ထင္ရွားသည့္ ေလထန္ကုန္းျပင္ျမင့္၌ စစ္အတြင္း ဂ်ဴးမ်ားခိုလံႈႏိုင္မည့္အရပ္ကို ျပင္ဆင္ေပးသည္။ ဂ်ဴးအေယာက္ ၃၀၀၀ ကို အသက္ေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ ေစခဲ့သည့္ သူတို႔၏ေတးဂီတ အခ်က္ျပမွာ ရြာသားမ်ား၏ ရဲရင့္မႈကိုျပသည့္ အမွတ္သညာ တစ္ခုျဖစ္လာခဲ့သည္။
အျခားေသာ အႏၲရာယ္အေျခအေနတစ္ခုမွာ ရန္သူေတာ္ေရွာလုက ညအခ်ိန္ လူသတ္သမားမ်ားကို ဒါ၀ိဒ္အိမ္သို႔ေစလြတ္စဥ္ ဒါဝိဒ္သည္ သီခ်င္းသီဆိုခဲ့သည္။ သူ႔သီခ်င္းက အခ်က္ျပျခင္းထက္ သူ၏ခိုလံႈရာျဖစ္သည့္ ဘုရား၏ေက်းဇူးေတာ္ကို…
ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္ၿပီ
တိုက်ဳိၿမိဳ႕၊ ႐ွီဘူယ ဘူတာအျပင္ဘက္တြင္ ဟာခ်ီကို ေခြး႐ုပ္တုတစ္ခု႐ွိသည္။ ထိုဘူတာ၌ ေန႔စဥ္ရထားစီးေသာ သူ႔သခင္ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡဆရာႀကီးအေပၚ ဟာခ်ီကို၏ ထူးထူးျခားျခား သစၥာေစာင့္သိမႈကို လူတို႔အမွတ္ရၾကသည္။ မနက္ပိုင္းတြင္ ေခြးေလးက သခင့္ကို ဘူတာသို႔ အေဖာ္ျပဳလမ္းေလွ်ာက္ပို႔ၿပီး ရထားစီး ျပန္လာသည့္သခင္ကို ညေနတိုင္း လာႀကိဳတတ္သည္။
ဝမ္းနည္းဖြယ္မွာ တစ္ေန႔တြင္ ပါေမာကၡႀကီးသည္ အလုပ္ထဲ၌ ကြယ္လြန္သြားၿပီး ဘူတာသို႔ ျပန္မလာေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ဟာခ်ီကိုသည္ က်န္႐ွိသည့္ သူ႔သက္တမ္း ကိုးႏွစ္ေက်ာ္တစ္ေလွ်ာက္လံုး ညေနတိုင္း ဘူတာ႐ံုသို႔ အခ်ိန္မွန္ ေရာက္လာသည္။ ရာသီဥတု မည္သို႔ပင္ျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ သခင့္ျပန္အလာကို ေခြးေလးက သစၥာ႐ွိ႐ွိ ေစာင့္စားေနခဲ့သည္။
သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သားမ်ား၏ ‘‘ယံုၾကည္ေသာစိတ္ႏွင့္ အက်င့္ကိုက်င့္ျခင္း၊ ခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ျခင္း၊ ...သခင္ေယ႐ႈခရစ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေသာစိတ္ ႏွင့္ တည္ၾကည္ျခင္း’’တို႔ကို (၁ သက္ ၁း၂-၃) ကိုးကားလ်က္ ႐ွင္ေပါလုက သူတို႔၏…
သင့္နာမည္ကို ျဖည့္စြက္ပါ
Love Letters from God စာအုပ္၌ Glenys Nellist က ကေလးမ်ားကို မိမိနည္း မိမိဟန္ျဖင့္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ အျပန္အလွန္ နက္႐ိႈင္းစြာဆက္သြယ္ၾကရန္ ဖိတ္ေခၚ ထားသည္။ ဤကေလးစာအုပ္မ်ား၌ သမၼာက်မ္းစာပံုျပင္တစ္ပုဒ္စီ၏အဆံုးတြင္ ဘုရားသခင္မွ ကေလးမ်ာထံ ေပးပို႔ေသာ စာတိုေလးႏွင့္ ကေလး၏နာမည္ကို ေရးျဖည့္ရန္ ေနရာလြတ္ ပါ႐ွိသည္။ ဝိညာဥ္ေရးသမၼာတရားကို မိမိတို႔ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေစျခင္းျဖင့္ သမၼာက်မ္းစာသည္ ပံုျပင္စာအုပ္ မဟုတ္ေၾကာင္း စာဖတ္သူကေလးမ်ား နားလည္လာသည္။ ဘုရား႐ွင္သည္ ကေလးမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးမိတ္သဟာယဖြဲ႕လိုၿပီး ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္အားျဖင့္ သူအလြန္ခ်စ္ေသာ ကေလး မ်ားကို စကားေျပာေၾကာင္း သူတို႔ကို သင္ၾကားေပးသည္။
ကၽြႏ္ုပ္၏တူေလးအတြက္ ထိုစာအုပ္ေလး၀ယ္ေပးၿပီး ဘုရားသခင္ေပးပို႔ေသာစာတိုေလးမ်ား၏အစ ေနရာလြတ္ တြင္ သူ႔နာမည္ကို ျဖည့္ေပးခဲ့သည္။ သူ႔နာမည္ကို ျမင္ရေသာ္ ဝမ္းေျမာက္ၿပီး သူက ‘‘ဘုရားသခင္က သားကိုလည္း ခ်စ္တယ္’’ ဟု ေျပာသည္။…
အဓိကဇာတ္ေဆာင္
ထင္႐ွားသည္ က်မ္းစာေက်ာင္းတစ္ခု၌ ေဟာေျပာျခင္းဘာသာရပ္ကို တက္ေရာက္သူ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးအေၾကာင္း တစ္ခါက ကၽြႏု္ပ္ၾကားဖူးသည္။ ထိုလူငယ္သည္ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈအျပည့္ျဖင့္ အေဟာအေျပာ ေကာင္းေကာင္း၊ အခ်က္က်က်ႏွင့္ တရားေဟာခဲ့ၿပီး မိမိကိုယ္ကို ေက်နပ္လ်က္ သူ႔ေနရာ၌ ျပန္ထိုင္လိုက္သည္။ ပါေမာကၡက သံုးသပ္ခ်က္မေပးမီတြင္ ခဏဆိုင္းၿပီး ‘‘တကယ့္ကို အစြမ္းထက္တဲ့ တရားေဟာခ်က္္ပဲ။ ေသေသ ခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္ထားလို႔ စိတ္ကို တို႔ထိေစတယ္။ တစ္ခုတည္း ေသာ ျပႆနာကေတာ့ မင္းေျပာတဲ့ ဝါက်တစ္ခုစီတိုင္းမွာ ဘုရားသခင္အေၾကာင္း မပါတာဘဲ’’ဟု ေျပာခဲ့သည္။
ကၽြႏ္ုပ္တို႔အားလံုး အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား နပန္းလံုး ေနရသည့္ ျပႆနာကို ပါေမာကၡႀကီးက မီးေမာင္းထိုးျပခဲ့သည္။ အမွန္စင္စစ္ ဘုရားသခင္သည္ အသက္တာ၌ အဓိကသ႐ုပ္ေဆာင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ကၽြႏ္ုပ္တို႔က မိမိသည္ အဓိကဇာတ္ေကာင္မ်ား ျဖစ္သည့္အလား (မိမိလုပ္သည့္အရာ၊ မိမိ ေျပာသည့္ အရာကိုသာ အသားေပး) ေျပာဆိုတတ္ၾကသည္။ ဘုရားသခင္သည္ ‘‘တာဝန္ခံ’’…