ျပဳေလရာရာ၌
Surprised by Joy စာအုပ္၌ ဆရာႀကီး စီ အက္စ္ လူးဝစ္က သူသည္ ‘‘ကန္ေက်ာက္၊ ႐ုန္းကန္လ်က္၊ နာၾကည္းခါးသီးမႈကို ခံစားရလ်က္၊ လြတ္ေျမာက္မည့္အေရးကို က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ႐ွာေဖြၿပီး’’ အသက္ ၃၃ ႏွစ္မွ ခရစ္ယာန္ျဖစ္လာေၾကာင္း ဝန္ခံထားသည္။ သူ၏ခံႏိုင္စြမ္း၊ အားနည္းခ်က္၊ ရင္ဆိုင္ရသည့္အတားအဆီးမ်ား မည္သို႔ပင္႐ွိ႐ွိ သူ႔အား သတၱိ႐ွိေသာ၊ ထိုးထြင္းဉာဏ္ျဖင့္ ဆန္းသစ္စြာ ယံုၾကည္ျခင္းကို ကာကြယ္သူအျဖစ္ ဘုရား႐ွင္က ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ ဘုရား႐ွင္၏သမၼာတရားႏွင့္ ေမတၱာေတာ္အေၾကာင္း သူေရးသားေႂကြးေၾကာ္ခဲ့သည့္ ထိမိေသာေဆာင္းပါးႏွင့္ ဝတၳဳတိုမ်ားကို သူကြယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ေက်ာ္ထိ ယေန႔ထိတိုင္ လူမ်ားဖတ္႐ႈ၊ ေလ့လာ၊ ေဝမွ်ဆဲျဖစ္သည္။ ‘‘လူသည္ ပန္းတိုင္ ေနာက္တစ္ခုခ်မွတ္ရန္ (သို႔) အိပ္မက္သစ္မက္ရန္ ဘယ္ခါမွ အ႐ြယ္လြန္ သြားျခင္းမ႐ွိ’’ ဟူသည့္ သူ႔ယံုၾကည္ခ်က္ကို သူ႔အသက္တာက ထင္ဟပ္ျပသေနသည္။
မိမိအစီအစဥ္မ်ားခ်မွတ္ကာ မိမိ၏အိပ္မက္ကို…
လွ်ာကို ထိန္းေက်ာင္းသူ
West With The Night စာအုပ္၌ စာေရးဆရာမ ဘာရီမာ့ခမ္း က တက္ႂကြေသာ ျမင္းထီး Camciscan ကို ယဥ္ပါးေအာင္ သူထိန္းေက်ာင္းခဲ့ရသည့္အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ ေရးသားထားသည္။ သူႏွင့္ ျမင္းထီး Camciscan တို႔ အၿပိဳင္ ၾကဲခဲ့ရသည္။ မည္သည့္နည္းဗ်ဴဟာသံုးသံုး၊ မာန္ေထာင္ေနသည့္ျမင္းထီးကို လံုးလံုးလ်ားလ်ား ယဥ္ပါးသြားေအာင္ သူမစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ ျမင္းထီး၏ တေဇာက္ကန္းစိတ္ကို တစ္ႀကိမ္သာအႏိုင္ရခဲ့ဖူးသည္ႏွင့္ ေက်နပ္ခဲ့ရသည္။
မိမိတို႔၏လွ်ာကို ထိန္းေက်ာင္းရသည့္ စစ္ပြဲ၌ ဤခံစားခ်က္မ်ဳိးကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဘယ္ႏွစ္ဦး ခံစားဖူးပါသနည္း။ ႐ွင္ယာကုပ္က လွ်ာကို ျမင္းဇက္ႀကိဳး၊ သေဘၤာတက္မ တို႔ႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္သလို (ယာ ၃း၃-၅)၊ "ႏႈတ္တစ္ပါးတည္း အထဲက ေထာမနာခ်ီးမြမ္းျခင္းႏွင့္ က်ိန္ဆဲျခင္း ထြက္တတ္ ပါသည္တကား၊ ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔၊ ထိုသို႔မျဖစ္ေကာင္းရာ" (း၁၀) ဟုလည္း ညည္းတြားခဲ့သည္။
သို႔ျဖစ္၍ လွ်ာကိုထိန္းေက်ာင္းရာတြင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ မည္သို႔အႏိုင္ရႏိုင္မည္နည္း။…
အရင္ကထက္ ပိုေကာင္းေသာ
ပဲရစ္ၿမိဳ႕ရွိ ေနာ္ထရီ ဒိမ္းဘုရားေက်ာင္းႀကီးသည္ လြန္စြာမွ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္လွသည္။ ၎၏ ဗိသုကာလက္ရာမွာ ညိဳ႕ယူဖမ္းစားႏိုင္စြမ္းၿပီး ေရာင္စံုမွန္ ျပတင္းေပါက္မ်ားႏွင့္ လွပသည့္အတြင္းပိုင္း အျပင္အဆင္မွာလည္း အသက္႐ွဴ မွားေလာက္သည္။ သို႔ေသာ္ ပဲရစ္ၿမိဳ႕ေတာ္၏႐ႈခင္းကို ရာစုႏွစ္မ်ားစြာလႊမ္းမိုးထားရာမွ ယခုတြင္ မီးေလာင္မႈႀကီး ေၾကာင့္ အႀကီးအက်ယ္ပ်က္စီးကာ ခမ္းနားထယ္၀ါသည့္ အေဆာက္အအံုႀကီးကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ရန္ လိုအပ္ေလၿပီ။
သို႔ႏွင့္ ၈ ရာစုေခတ္မွ ဤ အေဆာက္အအံုေဟာင္းကို ျမတ္ႏိုးသူမ်ားက ယင္းကို ျပဳျပင္ရန္ျဖစ္လာၿပီး ဘုရားေက်ာင္းႀကီးကို ထိန္းသိမ္းရန္အတြက္ ရံပံုေငြ ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ရွာေဖြခဲ့သည္။ အေဆာက္အအံုနံရံကို က်ားကန္ေပးရမည္၊ ပ်က္စီးသြားသည့္ အတြင္းပိုင္း အျပင္အဆင္ႏွင့္ အဖိုးတန္အနုပညာ လက္ရာမ်ားကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းရမည္။ ဤေရွးေဟာင္း ဘုရားေက်ာင္းသည္ လူအမ်ားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အမွတ္လကၡဏာ ျဖစ္သည့္အတြက္ ဤအားထုတ္မႈက အေရးႀကီးသည္၊ လုပ္ေဆာင္ထို္က္သည္။…
ေဘးအႏၱရာယ္ကို မေၾကာက္ပါ
၁၉၇၅ ခုႏွစ္၌ အာကန္ဆပ္ ျပည္နယ္ လစ္တယ္ေရာ့ခ္ ၿမိဳ႕႐ွိ လူျဖဴမ်ားသာ႐ွိသည့္ ဗဟိုအထက္တန္းေက်ာင္းသို႔ ပထမဆံုး ပူးေပါင္းတက္ေရာက္မည့္ အေမရိကန္-အာဖရိကန္ ေက်ာင္းသူ/သား ကိုးေယာက္အဖြဲ႕ - “Little Rock Nine” ၏ အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ မယ္ဘာပက္တီလိုဘီအယ္လ္စ္ အေ႐ြးခံခဲ့ရသည္။ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ထုတ္ “ကၽြႏု္ပ္ မေၾကာက္ပါ။ မီးလွ်ံမ်ားၾကား ယံုၾကည္ျခင္းကို ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး
တည္ေဆာက္ခဲ့ရသည့္ ကၽြႏု္ပ္အေၾကာင္း’’ ဆိုသည့္ သူ၏ ကိုယ္ေတြ႕မွတ္တမ္းတြင္ ဘီၤအယ္လ္စ္ သည္ ၁၅ ႏွစ္ အ႐ြယ္ ေက်ာင္းသူတစ္ဦး၏ ေန႔စဥ္ မတရားမႈ၊ အခက္အခဲျပႆနာ မ်ားကို သတိၱ႐ွိ႐ွိ ႀကိဳးစားရင္ဆိုင္ရသည့္ ႏွလံုးေၾကကြဲဖြယ္ရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။
ဘုရား႐ွင္အေပၚ သူမ၏နက္႐ိႈင္းေသာယံုၾကည္ျခင္း အေၾကာင္းကိုလည္း ေရးသားထားသည္။ ေၾကာက္စိတ္လႊမ္း သည့္ ဘ၀၏အေမွာင္မိုက္ဆံုးအခ်ိန္ အခိုက္အတန္႔ေလးတြင္ ဘီၤအယ္လ္စ္ သည္ သူငယ္စဥ္က…
မည္သူႏုိင္မည္ကို သိႏွင့္ေနေသာအခါ
ကၽြန္ေတာ္၏အထက္အရာ႐ွိသည္ ေကာလိပ္ ဘက္စကတ္ေဘာ အသင္းတစ္သင္း၏ အမာခံပရိသတ္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ယခုႏွစ္တြင္ ထိုအသင္းသည္ အမ်ိဳးသားခ်န္ပီယံဆု ရ႐ွိခဲ့သျဖင့္္ လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္တစ္ဦးက ဝမ္းေျမာက္ေၾကာင္း သူ႔ထံသို႔ စာ႐ိုက္ပို႔ခဲ့ သည္။ ျပႆနာမွာ ကၽြန္ေတာ့္သူေဌးက ေနာက္ဆံုးပြဲစဥ္ကို မၾကည့္ရေသးသျဖင့္ “ပြဲမၾကည့္ရေသးဘဲ အေျဖသိေနျခင္းက စိတ္ပ်က္စရာပဲ” ဟု ေျပာပါသည္။ ထိုကစားပြဲကို ၾကည့္ခဲ့လွ်င္လည္း ပြဲၿပီးခါနီး အခ်ိန္ထိ အမွတ္တက္လာလည္း သူစိတ္လႈပ္႐ွားမည္ မဟုတ္။ မည္္သူႏိုင္မည္ကို သူသိၿပီးသား ဟု သူဝန္ခံခဲ့သည္။
မနက္ျဖန္ ဘာျဖစ္မည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘယ္ေတာ့မွ မသိႏိုင္။ ေန႔ရက္အခ်ိဳ႕က ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းၿပီး သာမန္ေန႔မ်ားကဲ့သို႔သာ ခံစားရမည္။ အျခားရက္မ်ားတြင္မူ ၀မ္းေျမာက္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနမည္။ တစ္ဖန္ ဘဝအသက္တာသည္ နာက်င္မႈမ်ား၊ ပင္ပန္း ၾကပ္တည္းမႈမ်ားႏွင့္ ေလးလံႏိုင္ပါသည္။
ခန္႔မွန္း၍မရေသာ ဘဝ၏ေလာကဓံ အတက္အက်မ်ား ႐ွိေစကာမူ ဘုရားရွင္၏ၿငိမ္သက္ျခင္း၌ ကၽြန္ေတာ္တို႔လံုျခံဳစြာရပ္တည္ႏိုင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အထက္အရာ႐ွိ ကဲ့သို႔ပင္…
အျပာေရာင္လမ္းေၾကာင္း
အျဖဴေရာင္္ႏွင္းဖံုးလႊမ္းေသာ ေျမမ်က္ႏွာျပင္ေပၚ၌ ႏွင္းေလ်ာစီးၿပိဳင္ပြဲ လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို အျပာေရာင္ မႈတ္ေဆးျဖန္းကာ သတ္မွတ္ေပးသည္။ သဘာဝအေလ်ာက္ အခံုးအေကြးသဏၭာန္ေပၚေနသည့္လမ္းေၾကာင္းက ပြဲၾကည့္႐ႈသူမ်ားအတြက္ အာ႐ံုလြဲေစေသာ္လည္း ၎သည္ ယွဥ္ၿပိဳင္သူမ်ား၏လံုျခံဳမႈႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈႏွစ္ခုလံုးအတြက္ အေရးႀကီးသည္။ သည္ေဆးေရာင္က ၿပိဳင္ပြဲဝင္သူမ်ားအတြက္ ေတာင္ေျခသို႔ အျမန္ဆံုးေရာက္ေစမည့္ လမ္းေၾကာင္းကို ျမင္ေစသည့္ လမ္းၫႊန္ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ၿပိဳင္ပြဲဝင္မ်ားအေနျဖင့္ ေတာင္ေပၚမွအ႐ွိန္ျဖင့္ ႏွင္းေလ်ာစီးဆင္းလာစဥ္ သူတို႔ အႏၱရာယ္ကင္း လံုျခံဳေရးအတြက္ ႏွင္းေပၚ၌ ထင္ရွားေသာ ေဆးေရာင္က အျမင္ကို ရွင္းလင္းေစပါသည္။
ေ႐ွာလမုန္က ဘဝၿပိဳင္ပြဲတြင္ လံုျခံဳမႈ႐ွိေစရန္ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး သူ၏သားမ်ားကိုု ပညာကို ႐ွာရန္ေျပာခဲ့ပါသည္။ အျပာေရာင္မ်ဥ္းကဲ့သို႔ ပညာသည္လည္း “မွန္ေသာခရီးတို႔ကို ပို႔ေဆာင္မည္၊ ထိမိ၍ လဲျခင္းမ႐ွိ’’ ဟု ေျပာထား သည္ (း၁၁-၁၂)။ ဖခင္တစ္ေယာက္အေနျဖင္႔ သားမ်ားအတြက္ အေမွ်ာ္လင့္ဆံုး အရာမွာ ဘုရားသခင္၏ဉာဏ္ပညာမွ လမ္းလြဲသြားျခင္းေၾကာင့္ ဘဝ၌ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ပ်က္စီးဆံုး႐ံႈးျခင္းရလဒ္မ်ားႏွင့္ကင္းေဝးၿပီး…
ေနာက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း
ၿဗိတိသွ်သတင္းတို႐ုိက္ကူးေရးအဖဲြ႕မွ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္က မိသားစုပိုင္လယ္ေတာ၌ ႐ိုက္ကူးခဲ့သည့္ အသက္ (၆) ႏွစ္အ႐ြယ္ ဖလဲန္နရီအိုေကာ္နာ အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ မထင္မွတ္ဘဲ ေတြ႔႐ွိခဲ့သည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ဂုဏ္ထူးေဆာင္ စာေရးဆရာမ ျဖစ္လာမည့္ ဖလဲန္နရီ သည္ ၾကက္ကို ေနာက္ျပန္လမ္းေလွ်ာက္ရန္ သင္ေပးသည့္ အတြက္ ႐ုိက္ကူးေရးအဖြဲ႕မွ အလြန္ စိတ္ဝင္စားခဲ့သည္။ ဤလွ်ပ္တစ္ျပက္ ႐ိုက္ခ်က္က ဖလဲန္နရီ အေၾကာင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လံုေလာက္သည့္ ဥပမာဟု ကၽြန္ေတာ္ ျမင္မိသည္။ ဖလဲန္နရီ သည္ သူမ၏စာအေရးအသားကၽြမ္းက်င္မႈႏွင္႔ ခုိင္မာေသာ ဘာသာေရးခံယူခ်က္အတိုင္း (၃၉)ႏွစ္လံုးလံုး အမ်ားနည္းတူ မဟုတ္ဘဲ ကြဲျပားစြာေတြးၿပီး စာမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။ ေခတ္္ယဥ္ေက်းမႈကိုဆန္႔က်င္ၿပီး ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္။ ထုတ္ေ၀သူ မ်ားႏွင့္ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားက သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ ဘာသာေရး႐ႈေထာင့္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာ သူမ၏သမၼာက်မ္းစာ ဆိုလိုရင္းမ်ားကို နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရသည္။
သခင္ေယ႐ႈ၏စံနမူနာအတိုင္း အမွန္အသက္႐ွင္လိုက္ေလွ်ာက္လိုသူမ်ား၏…
ကၽြႏု္ပ္ခ်စ္ပါမည္
ရွယ္လီ သည္ ေနာက္မွီထိုင္ခံုတြင္ ေမာေမာႏွင့္ ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ျပတင္းေပါက္မွလွမ္းၾကည့္လိုက္စဥ္ သက္ႀကီး စံုတြဲတစ္တြဲက ျခံတစ္ျခံမွ ‘အခမဲ႔ယူႏုိင္သည္’ ဟုေရးထားသည့္ ျခံစည္း႐ိုးေဟာင္းအပိုင္းကို သယ္ရန္ႀကိဳးစား ေနသည္ကို သတိထားလိုက္မိသည္။ ရွယ္လီ သည္ သူ႔ခင္ပြန္းကိုေခၚၿပီး သူတို႔ကို ကူညီရန္အတြက္ ထြက္လာခဲ့သည္။ သူတို႔ ေလးေယာက္သား
ျခံစည္း႐ိုးကို တြန္းလွည္းေပၚတင္ကာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြန္းသြားၿပီး လမ္းေထာင့္ရွိ ထိုလင္မယား၏ေနအိမ္အထိ ပို႔ေပးခဲ့သည္။ ျခံစည္း႐ိုးေနာက္တစ္ပိုင္းသယ္ရန္ ျပန္လာ ေသာအခါ ထိုအမ်ိဳးသမီးက ရွယ္လီ အား ‘ငါနဲ႕သူငယ္ခ်င္း လုပ္မလား’ ဟု ေမးရာ၊ ရွယ္လီ က ‘သိပ္ရတာေပါ့’ ဟု ေျဖလိုက္သည္။ ထိုသူငယ္ခ်င္းသည္ ဗီယက္နမ္လူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး အဂၤလိပ္စကား အနည္းငယ္သာ တတ္သည္။ ကေလးမ်ားလည္း အရြယ္ေရာက္ကာ အေ၀းတစ္ေနရာသို႔ ေျပာင္းသြားသျဖင္႔ အထီးက်န္ေနေၾကာင္း ရွယ္လီီ ေနာက္မွ သိခဲ့ရသည္။
ဝတ္ျပဳရာက်မ္းထဲ၌ ဣသေရလလူမ်ိဳးမ်ားအား…
ေနာက္ဆံုးအတည္ျဖစ္ေသာအရာ
ေက်ာင္းသားဘဝတုန္းက စာရာလင္း ဆိုေသာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို စိတ္ဝင္စား ခဲ့ဖူးသည္။ သူမရယ္လိုက္လွ်င္ အ့ံၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ နားေထာင္ေကာင္း လွသည္။ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တာကို သူမ သိမသိကို မေသခ်ာေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္အထင္ေတာ့ သူမ သိေနသည္။ ဘြဲ႕ယူၿပီးေနာက္ သူမႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘဝမ်ားသည္ မတူညီေသာ ဘ၀ဦးတည္ရာအတိုင္း အသီးသီး ကြဲျပားသြားေပေတာ့သည္။
အြန္လိုင္းဖိုရမ္မ်ားတြင္ တစ္ႏွစ္ထဲေက်ာင္းၿပီးသည့္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျပန္ရသျဖင္႔ စာရာလင္း ဆံုးသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းၾကားရေသာအခါ အင္မတန္မွ ဝမ္းနည္းခဲ့ရသည္။ သူမ ဘ၀ကို မည္သို႔ ျဖစ္သန္းခဲ့သနည္းဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသည္။ အသက္ ႀကီးလာသည္ႏွင့္အမွ် ခ်စ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ မိသားစုမ်ားကို ဆံုး႐ံႈးရသည့္အခါ ထိုအေၾကာင္းကို ပိုမို ဆင္ျခင္မိ လာသည္။ သို႔ေသာ္ လူအမ်ားစုက ထိုအေၾကာင္းကို မေျပာဘဲ ေရွာင္လြဲလိုၾကသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဝမ္းနည္းရစဥ္မွာပင္ ထိုေသတတ္ေသာအရာမ်ားသည္…
လမ္းျပေနေသာ အလင္းအိမ္
စားေသာက္ဆိုင္မွာ ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေသာ္လည္း အေမွာင္က်လွသည္။ စားပြဲတိုင္း၌ တလက္လက္ႏွင့္ လင္းေနေသာ ဖေယာင္းတုိင္ငယ္ေလးသာ ႐ွိေနပါသည္။ အလင္းေရာင္ ရရန္အတြက္ စားသံုးသူမ်ားက သူတို႔၏ စမတ္ဖုန္းကိုဖြင့္ကာ အစားအေသာက္ မီႏူး၊ အျခား စားသံုးသူမ်ားႏွင့္ သူတို႔စားေနေသာ အစားအစာမ်ားကိုပင္ မီးထိုးၾကည့္ရပါသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ စားသံုးသူတစ္ေယာက္က ထိုင္ခံုမွ ထၿပီး စားပြဲထုိးထံသို႔သြားကာ ‘‘မီးဖြင့္ေပးႏိုင္မလား’’ ဟု ႐ိုး႐ွင္းစြာ ေမးလိုက္ပါသည္။ မၾကာပါ။ မ်က္ႏွာက်က္မွ ေႏြးေထြးေသာအလင္းေရာင္ ထြက္ေပၚလာေသာအခါ တစ္ခန္းလံုးတြင္ လက္ခုပ္သံမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံသြားပါေတာ႔ သည္။ အခ်ိဳ႕မွာ ရယ္ေမာေနၾကၿပီး ဝမ္းသာေသာ စကားသံမ်ား၊ ေက်းဇူးတင္စကားမ်ား ၾကားရပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ဖုန္းမွမီးကိုပိတ္ၿပီး ဇြန္းကိုကိုင္လိုက္ကာ ‘‘အလင္းျဖစ္ေစ၊ ကဲ လင္းသြားၿပီဆိုေတာ့ စားၾကစို႔ေဟ့’’ ဟုေျပာလုိက္သည္။
မွိန္သုန္ေနေသာ ညေနခင္းသည္ ခလုတ္ေလးတစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ဝမ္းသာမႈသို႔ ေျပာင္းလဲသြားသည္။ သို႔ေသာ္ စစ္မွန္ေသာအလင္းကိုသိရန္ ပိုအေရးႀကီးပါသည္။ ဘုရား႐ွင္ကိုယ္တိုင္…