ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းျခင္း
ၿဗိတိသွ်စာေရးဆရာ G. K. Chesterton ၏ အေရးအသားႏွင္႔ စာအုပ္မ်ားကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္ခဲ႔သည္။ သူေရးသားသည့္ ဟာသဉာဏ္ႏွင္႔ ထိုးထြင္းအျမင္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်စြာ ရယ္ေမာမိၿပီး ဆက္လက္ကာ ပို၍ နက္နဲစြာ အေတြးဝင္မိသည္။ ဥပမာ ‘‘အစာမစားမီ(ခင္) ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ျပဇာတ္ႏွင္႔ ေအာ္ပရာပြဲ မစမီ ေက်းဇူးေတာ္ ခ်ီးမြမ္းသည္၊ ကပြဲမစမီ၊ စာအုပ္တစ္အုပ္ မဖတ္မီ၊ ပံုႏွင္႔ပန္းခ်ီ မေရးဆြဲမီ၊ ေရမကူးမီ၊ ဓားေရးႏွင္႔ လက္ေဝွ႔အားကစား မလုပ္မီ၊ လမ္းမေလွ်ာက္မီ၊ မကစားမီ၊ မကမီ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းပါသည္။ စာေရးရန္ မွင္တံကို မွင္မတို႔မီ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းပါသည္’’ ဟု သူေရးခဲ႔သည္။
အစာမစားမီ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းျခင္းက ေကာင္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုမွ်ႏွင္႔ ၿပီးမသြားသင္႔ပါ။ တမန္ေတာ္ ႐ွင္ေပါလုက ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ေလရာ အမႈအရာတိုင္းအတြက္ေက်းဇူးေတာ္ ခ်ီးမြမ္းသင္႔ၿပီး ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္…
မိတ္ေဆြ၏ႏွစ္သိမ္႔သက္သာေစမႈ
ကၽြန္မဖတ္ဖူးသည့္ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုတြင္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္၌ အိမ္ျပန္လာ ေသာသမီးမွာ ခါးေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလံုး ဗြက္မ်ားျဖင္႔ေပက်ံေန၍ မိခင္က အံ႔အားသင္႔ သြားသည္။ သမီးက သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး ဗြက္အိုင္ထဲ ေျခေခ်ာ္သြားၿပီး အျခား သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးက အကူအညီသြား႐ွာေနစဥ္ သူက ေခ်ာ္လဲသြားသည့္ သူငယ္ခ်င္းကို
သနားလြန္းသျဖင္႔ သူ႔ေဘးနား၌ထိုင္ကာ ဒဏ္ရာရ သြားသည့္ ေျခေထာက္ကို ကိုင္ထားေပးခဲ႔ျခင္းေၾကာင္႔ဟု ႐ွင္းျပသည္။ ထို႔ေနာက္ သူျပန္ထြက္သြားကာ သူငယ္ခ်င္းႏွင္႔အတူ ဗြက္အိုင္ထဲ ျပန္ထိုင္ကာ ဆရာမလာသည္အထိ ေစာင္႔ေပး ခဲ႔သည္။
ေယာဘသည္လည္း သားသမီးမ်ား ဆံုးပါးၿပီး ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး၌ အနာမ်ားေပါက္ကာ နာက်င္ခံစားရစဥ္ သူ႔ေဝဒနာက ေၾကာက္ခမန္းလိလိျဖစ္သည္။ သူ႔မိတ္ေဆြ သံုးဦးက သူ႔ကိုႏွစ္သိမ္႔ရန္ ေရာက္လာေၾကာင္း က်မ္းစာက ဆုိသည္။ ေယာဘကို ေတြ႕ေသာအခါ ‘‘အသီးသီး မိမိတို႔ဝတ္လံုကိုဆုတ္၍ ေျမမႈန္႔ကိုယူၿပီးလွ်င္ မိမိတို႔ ေခါင္းေပၚသို႔က်ေရာက္ေစျခင္းငွာ မိုးေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္ၾက၏။ ခုႏွစ္ရက္ပတ္လံုး ေယာဘႏွင္႔အတူ…
ပိုင္ဆိုင္ပတ္သက္မႈ
စေနေန႔ညတိုင္း ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ညဥ့္နက္သည့္အထိ အျပင္ထြက္လည္ပတ္ ခဲ႔သည္။ ထိုစဥ္က အသက္ ၂၀ အ႐ြယ္မွ်သာ႐ိွၿပီး ဘုရားသခင္ႏွင္႔ ေဝးသထက္ေဝးေအာင္ ျမန္ႏိုင္သမွ်ျမန္ျမန္ ကၽြန္ေတာ္ေ႐ွာင္ေျပးသည္။ သို႔ေသာ္ ႐ုတ္တရက္ ထူးဆန္းစြာ ကၽြန္ေတာ္႔ဖခင္ၾကည့္႐ႈသည့္ အသင္းေတာ္သို႔ တက္ေရာက္ရန္ ေသြးေဆာင္မႈကို ခံရသည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအႏြမ္းႏွင္႔ တီ႐ွပ္အစုတ္ႏွင္႔ ခြာျမင္႔ ႐ွဴးဖိနပ္တို႔ ဝတ္ဆင္ၿပီး ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ကားေမာင္းခ်သြားသည္။
ထိုေန႔က အေဖမည္သည့္တရားေဟာသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိပါ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေတြ႕လိုက္၍ အေဖအလြန္ဝမ္းသာသြားသည္ကိုျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္မေမ႔ႏိုင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔ပခံုးကို ဖက္ၿပီး ေတြ႕သမွ်လူမ်ားႏွင္႔ ‘‘ဒါကၽြန္ေတာ္႔ သားေလ’’ ဟု ဂုဏ္ယူစြာ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ အေဖ႔ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းက ဘုရားသခင္၏ေမတၱာေတာ္ကို ေဖာ္က်ဴး လ်က္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲ စြဲထင္ ေနခဲ႔သည္။
ဘုရားသခင္ကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ဖခင္အျဖစ္ ေဖာ္က်ဴးျခင္းကို က်မ္းစာ တစ္အုပ္လံုးတြင္…
သခင္ေယ႐ႈႏွင္႔ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္း
ဆရာႀကီးဘီလီဂေရဟမ္ႏွင္႔ ကပ္လ်က္ေဘးခ်င္းယွဥ္ထိုင္ရန္ အခြင္႔အေရးရခဲ႔ခ်ိန္ကို ကၽြႏု္ပ္မေမ႔ႏိုင္ပါ။ ကၽြႏု္ပ္ဂုဏ္ယူမိေသာ္လည္း သင္႔တင္႔ေလ်ာက္ပတ္ေသာ မည္သည့္ စကားကို ေျပာရမည္နည္းဟု စိုးရိမ္ခ့ဲသည္။ သူ၏အမႈေတာ္ေဆာင္သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္လံုးတြင္ မည္သည့္အရာကို သူအႏွစ္သက္ဆံုးနည္းဟု ေမးကာ စကားစ လိုက္လွ်င္ စိတ္ဝင္စားစရာျဖစ္မည္ဟု ကၽြႏု္ပ္ေတြးၿပီး ေမးလိုက္ကာ သမၼတႀကီးမ်ား၊ ဘုရင္၊ဘုရင္မႀကီးမ်ားႏွင္႔ သိကၽြမ္းရခြင္႔လား၊ ကမာၻတစ္ဝန္းတြင္ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ဧဝံေဂလိ ေဟာေျပာရျခင္းမ်ားလား ဟု ျဖစ္ႏိုင္ေျခအေျဖ မ်ားကိုလည္း အဆိုျပဳမိသည္။
ကၽြႏု္ပ္စကားမဆံုးမီပင္ ဆရာႀကီးက ကၽြႏု္ပ္ကို တားၿပီး မဆိုင္းမတြ ေျဖသည္။ ‘‘သခင္ေယ႐ႈနဲ႔ မိတ္သဟာယ ဖြဲ႔ျခင္းပဲ။ သခင္ရဲ႕မ်က္ေမွာက္ေတာ္ကို ခံစားရဖို႔၊ သူ႔ရဲ႕ ပညာေတာ္ကို ခံယူရိတ္သိမ္းဖို႔၊ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ပို႔ေဆာင္ လမ္းျပဖို႔၊ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္အႏွစ္သက္ဆံုး၊ ကၽြန္ေတာ္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းပါပဲဗ်ာ’’ တဲ႔။ ထိုစကားကို ကၽြႏု္ပ္ ခ်က္ျခင္း ယံုလုိက္ၿပီး ၎သည္ ကၽြႏု္ပ္အတြက္ ဆင္ျခင္စရာျဖစ္ခဲ့ၿပီး…
အခ်ိန္ကို ေျပာၾကားျခင္း
‘‘အေနာက္ႏိုင္ငံသားမ်ား၌ နာရီ႐ွိသည္။ အာဖရိကန္လူမည္းတို႔၌ အခ်ိန္႐ွိသည္’’ ဟု Os Guinness က သူေရးသားသည့္ Impossible People ဆိုသည့္စာအုပ္၌ အာဖရိက စကားပံုကို ကိုးကားရည္ၫႊန္းသည္။ ထိုအေၾကာင္းကို စဥ္းစားရင္း ‘‘ငါ႔မွာ အခ်ိန္မ႐ွိဘူး’’ ဟု ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ႔ျခင္းမ်ားကို ျပန္ဆင္ျခင္မိပါသည္။ အေရးေပၚအလုပ္မ်ား၏ ဖိစီးမႈေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ေရးဆြဲထားသည့္ အစီအစဥ္မ်ား၊ အၿပီးသတ္ လုပ္ရမည့္ ေနာက္ဆံုးေန႔မ်ားက ကၽြန္ေတာ္႔ကို လႊမ္းမိုးခဲ႔သည္။
ဆာလံ ၉၀ တြင္ ေမာေ႐ွက ‘‘အကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ပညာတရားကို ႏွလံုးသြင္းမိမည္အေၾကာင္း ကိုယ္ေန႔ရက္ ကာလကိုေရတြက္ႏိုင္ေစျခင္းငွာ သြန္သင္ေတာ္မူပါ’’ (း၁၂) ဟု ဆိုသည္။ ႐ွင္ေပါလုကလည္း ‘‘ယခုေန႔ရက္ကာလတုိ႔သည္ ဆုိးယုတ္ေသာေၾကာင္႔ ကာလအခ်ိန္ကို ေ႐ြးႏုတ္ၾကေလာ႔’’ (ဧ ၅း၁၆) ဟု ဆုိသည္။
အခ်ိန္ကို အက်ိဳး႐ွိစြာ အသံုးျပဳျခင္းသည္ နာရီႏွင္႔မဆိုင္ေၾကာင္း ႐ွင္ေပါလုႏွင္႔ ေမာေ႐ွတို႔ သေဘာတူပါမည္လား။…
အခ်ိန္တိုင္းသည္ အေရးႀကီးသည္
အဘြား အာဒါ ကို ကၽြန္ေတာ္စသိခ်ိန္တြင္ သူသည္ သူ႔မိတ္ေဆြႏွင့္သူ႔မိသားစုဝင္မ်ား အားလံုးတို႔ထက္ အသက္ပို႐ွည္ၿပီး ဘိုးဘြားရိပ္သာ၌ ေနထိုင္ေနသည္။ ‘‘လူတိုင္းက ကိုယ္႔ကိုခ်န္ရစ္ထားခဲ႔ၾကၿပီး သြားႏွင့္ၾကတာကို ၾကည့္ေနရတာ အသက္ႀကီးရင္႔ လာျခင္းရဲ႕ အခက္ခဲဆံုးအပိုင္းဘဲ’’ ဟု သူက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေျပာျပသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ကၽြန္ေတာ္က အာဒါ ကို မည္သည့္အရာကို စိတ္ဝင္စားၿပီး သူ႔အခ်ိန္ကို မည္သို႔ကုန္ဆံုးေစသနည္းဟု ေမးခဲ႔သည္။ တမန္ေတာ္႐ွင္ေပါလု၏ ဖိ ၂း၂၁ က်မ္းပိုဒ္ျဖင္႔ သူက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျပန္ေျဖခဲ႔သည္။ ‘‘ငါအသက္႐ွင္သည္အရာမွာ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္၏။ ေသလွ်င္မူကား သာ၍အက်ိဳး႐ွိ၏’’။ ထပ္ၿပီး သူက ‘‘ကၽြန္မအသက္႐ွင္ေနသေရြ႕ ကၽြန္မလုပ္ရမယ္႔အလုပ္႐ွိတယ္။ ကၽြန္မေနေကာင္းတဲ႔ေန႔ေတြမွာ ဒီရိပ္သာမွာ႐ွိတဲ႔ သူေတြကို ေယ႐ႈအေၾကာင္း ေျပာခြင္႔ရတယ္။ ေနထိုင္မေကာင္းတဲ႔ေန႔ေတြမွာ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းေပးႏိုင္ေသးတယ္’’ ဟူ၍ ေျပာခဲ႔သည္။
ဖိလိပၸိၾသဝါဒစာေစာင္ကို ႐ွင္ေပါလု ေထာင္နန္းစံရစဥ္တြင္ ေရးသားခဲ႔ျခင္းမွာ ထင္႐ွားပါသည္။…
အားနည္းယိုယြင္းေသာ စီရင္ခ်က္
လမ္းေပၚ၌ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္း ဖုန္းကို စုိက္ၾကည့္သူမ်ားအား ကၽြန္မေတြ႕ျမင္ရလွ်င္ ‘‘ကားအတိုက္ခံရေတာ႔မွာပဲ’’ ဟု ေရ႐ြတ္ရင္း သူတို႔ကို လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ေဝဖန္ျပစ္တင္ လုိက္သည္။ ေဘးကင္းဖို႔ သူတို႔ကိုယ္သူတုိ႔ ဂ႐ုမစိုက္ၾကဘူးလား။ သို႔ေသာ္ တစ္ေန႔၊ လမ္းမႀကီးမွလမ္းၾကားေလးထဲသို႔ ျဖတ္ကူးစဥ္တြင္ ဖုန္းမက္ေဆ႔တစ္ခုကို အာ႐ံုစိုက္မိ၍ ဘယ္ဘက္ျခမ္းမွ ကားတစ္စီး လာေနသည္ကို သတိမထား မိဘဲ ျဖစ္သြားသည္။ ယာဥ္ေမာင္းက ကၽြန္မကို ျမင္ၿပီး ႐ုတ္ခနဲ ကားရပ္လုိက္ေသာေၾကာင္႔ ေက်းဇူးေတာ္ပင္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္မ ႐ွက္မိသည္။ မိမိကိုယ္ကို ေျဖာင္႔မတ္ဟန္ျဖင္႔ လက္ညိႇဳးထုိးခဲ႔သမွ် ကၽြန္မဆီသို႔ ျပန္လာေနသည္။ တစ္ပါးသူကို ေဝဖန္ခဲ႔သလို မိမိကိုယ္ကို ေဝဖန္ရန္လည္း ႐ွိပါသည္။
ကၽြန္မ၏ သူေတာ္ေကာင္းေယာင္ေဆာင္ျခင္းက ေတာင္ေပၚေဒသနာ၌ သခင္ေယ႐ႈ ႁမြက္ၾကားခဲ႔သည့္ ဆင္ျခင္
သင္႔သည့္အခ်က္ျဖစ္သည္။ ‘‘ကိုယ္မ်က္စိ၌႐ွိေသာ တံက်င္ကို ေ႐ွးဦးစြာ ထုတ္ပစ္ေလာ႔။ ေနာက္မွ ညီအစ္ကို မ်က္စိ၌႐ွိေသာ…
အ႐ႈပ္ထုပ္ထဲမွေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ
‘‘ဒီအ႐ႈပ္ထုပ္ထဲေရာက္ေအာင္ ငါပဲလုပ္တာ၊ ဒါေၾကာင္႔ ဒီကေန႐ုန္းထြက္ဖုိ႔ ငါဘာသာငါပဲ ႀကိဳးစားဖို႔ေကာင္းတယ္’’ဟု ကၽြႏု္ပ္ေတြးတတ္ေၾကာင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတိျပဳမိသည္။ ေက်းဇူးျပဳေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကို ကၽြႏု္ပ္ယံုၾကည္ေသာ္လည္း မိမိႏွင္႔ထိုက္တန္မွ ကိုယ္ေတာ္ကူညီေပးမည့္အလား ယခုထိတုိင္ ကၽြႏု္ပ္ ျပဳမူေနဆဲျဖစ္သည္။
ဤသို႔ ျပဳမူခံစားရျခင္းက မမွန္ကန္ေၾကာင္း ယာကုပ္ကို ဘုရားသခင္ ပထမဆံုးေတြ႕ဆံုသည့္ အျဖစ္အပ်က္က လွလွပပ သ႐ုပ္ေဖာ္ျပသည္။
ယာကုပ္သည္ သူ႔ဘဝတစ္ေလွ်ာက္ သူ၏ကံၾကမၼာကို ေျပာင္းလဲရန္ ႀကိဳးစားရင္း အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ႔သည္။ သားဦးသာ ဖခင္ထံမွ ေကာင္းခ်ီးကို ရ႐ွိခံစားရသည္၊ သားဦးသာလွ်င္ အနာဂတ္၌ ႂကြယ္ဝမႈကို အာမခံႏိုင္သည္ဟု ယံုၾကည္ခံယူ သည့္ ေခတ္ကာလ၌ ဒုတိယသားအျဖစ္ သူေမြးဖြားခဲ႔သည္။
ထုိ႔ေၾကာင္႔ဖခင္ထံမွ ေကာင္းခ်ီးကိုရရန္ မည္သည့္ နည္းႏွင္႔မဆို၊ ဘာပဲ လုပ္ရလုပ္ရလုပ္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထား သည္။ ေနာက္ဆံုး၌ သူ႔အစ္ကိုအတြက္ ရည္စူးထားသည့္ ေကာင္းခ်ီးကို လွည့္ဖ်ားရယူလိုက္ၿပီး သူ႔အၾကံေအာင္ျမင္ခဲ႔သည္ (က…
ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ လံုျခံဳခိုလံႈရာ
ကၽြန္မပထမဦးဆံုးလုပ္ကိုင္ရသည့္အလုပ္မွာ ဟမ္ဘာဂါႏွင့္ အားလူးေခ်ာင္းေၾကာ္တို႔ ေရာင္းေသာ စားေသာက္ဆိုင္၌ ျဖစ္သည္။ စေနေန႔ညေနခင္းတစ္ခုတြင္ အမ်ိဳးသား တစ္ဦး မေယာင္မလည္ႏွင္႔ ကၽြန္မဘယ္ေတာ႔အလုပ္ဆင္းမလဲဟု ေမးခဲ႔သည္။ ထိုအျဖစ္က ကၽြန္မကို မသက္မသာျဖစ္ေစသည္။ အခ်ိန္တစ္ေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ ကုန္လြန္သြားၿပီး ထိုသူက အာလူးေၾကာ္မွာစားလိုက္၊ အေအးမွာေသာက္လိုက္ႏွင္႔ မန္ေနဂ်ာက သူ႔ကို ေမာင္းထုတ္၍လည္း မရျဖစ္ေနသည္။ ဆိုင္ႏွင္႔မေဝးလွသည့္ေနရာ၌ ကၽြန္မေနထိုင္ေသာ္လည္း မဲေမွာင္ေနသည့္ ကားပါကင္ေနရာႏွစ္ခုႏွင္႔ သဲကြင္းျပင္ကို ျဖတ္ၿပီးလမ္းျပန္ ေလွ်ာက္ရမည္ကို ကၽြန္မေၾကာက္ေနမိသည္။ ေနာက္ဆံုး၌ သန္းေခါင္းခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ ႐ုံးခန္းထဲသို႔ ၀င္ၿပီး ကၽြန္မဖုန္းေခၚလိုက္သည္။
ဖုန္းျပန္ေျဖသည့္ ကၽြန္မအေဖက တစ္စကၠန္႔မဆိုင္းဘဲ ေႏြးေထြးသည့္ အိပ္ယာထက္မွ ထလာကာ ငါးမိနစ္အၾကာတြင္
ဆိုင္သို႔ေရာက္လာကာ ကၽြန္မကို အိမ္ျပန္ေခၚသြားသည္။
ထိုည၌ ေဖေဖ ကၽြန္မထံလာၿပီး ကူညီေပးမည္ဆိုသည့္ စိတ္ခ်ေသခ်ာမႈမ်ိဳးက ဆာလံ ၉၁ တြင္ ဖတ္ရသည့္ အာမခံခ်က္ကို ျပန္လည္အမွတ္ရေစသည္။ ေကာင္းကင္ဘံု၌ ႐ွိေတာ္မူေသာ…
ေၾကာ္ျငာထားသကဲ႔သို႔
အားလပ္ရက္အတြင္း ေဂ်ာ္ဂ်ီယာျပည္နယ္ ခ်တ္တဟူးခ်ီ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ေဖာင္ျဖင္႔ ေအးေအးေဆးေဆး စုန္ဆင္းသြားမည့္ခရီးစဥ္အတြက္ ကၽြန္မတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံ စာရင္းေပးခဲ႔သည္။ ႀကိဳးသိုင္းဖိနပ္၊ ေနကာမ်က္မွန္ႏွင္႔ အနားသားက်ယ္ေသာဦးထုပ္ တို႔ကို ေဆာင္းကာ ခရီးစတင္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ေၾကာ္ျငာထားသကဲ့သို႔မဟုတ္ဘဲ ခရီးလမ္းမွာ
အနည္းငယ္ ေရစီးၾကမ္းသည့္ေနရာမ်ား ပါဝင္ေနေၾကာင္း သိရေသာ္ ကၽြန္မညည္းတြားမိသည္။ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားႏွင္႔ ေရစီးၾကမ္းသည့္ျမစ္၌ ေဖာင္စီးဖူးသည့္အေတြ႕အၾကံဳ ရွိသည့္ စံုတြဲတစ္တြဲလည္းပါသျဖင့္ ေတာ္ေတာ့သည္။ သူတို႔က ကၽြန္မခင္ပြန္းကို အေျခခံေလွာ္ခတ္နည္းမ်ား သင္ေပးၿပီး ကၽြန္မတို႔၏ခရီးဆံုးအထိ ေဘးကင္းစြာသြားႏိုင္ေအာင္ ကူညီ ေပးမည္ဟု ကတိေပးသည္။ အသက္ကယ္အက်ႌရွိသျဖင့္ ေက်းဇူးတင္မိသည္။ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ေဖာင္ေပၚ႐ွိ ပလတ္စတစ္ လက္ကိုင္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း၊ ေအာ္ဟစ္ရင္း ကၽြန္မပါသြားသည္မွာ ျမစ္ေအာက္ပိုင္း႐ွိ ႐ြံ႕ထူေသာကမ္းပါးသို႔ ေရာက္ရွိ သည့္တိုင္ ျဖစ္သည္။ ေၾကာ္ျငာထားသကဲ႔သို႔ ခရီးကျဖစ္မလာေသာ္လည္း ကၽြန္မတို႔ ေပ်ာ္ရြင္ရယ္ေမာၾကည္ႏူးခဲ႔ရသည္။
ခရီးစဥ္အေၾကာင္းအဓိကခ်က္ကို တမင္ခ်န္ရစ္ထားေသာ ခရီးသြားလက္ကမ္း…