အမျိုးအစား  |  odb

အကၽြႏု္ပ္မ်က္စိကို ဖြင္႔ေတာ္မူပါ

အစၥတန္ဘူးလ္ ၿမိဳ႕ေတာ္႐ိွ ခမ္းနားထည္၀ါေသာ ခိုရာ ဘုရားေက်ာင္းသို႔ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ကၽြႏု္ပ္ေရာက္ရွိခဲ့စဥ္က ေက်ာင္းနံရံႏွင့္ မ်က္ႏွာက်က္ေပၚတြင္ ေရးဆြဲထားသည့္႐ုပ္ပံုမ်ားအနက္ အခ်ိဳ႕မွာ သမၼာက်မ္းစာပံုျပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြနု္ပ္ ေတြ႕႐ွိ ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ပံုအေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြႏ္ုပ္မသိ၊ နားမလည္ခဲ႔ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ဒုတိယအႀကိမ္တြင္ ဧည့္လမ္းၫႊန္တစ္ေယာက္ႏွင့္ သြားခဲ့ရာ
ကၽြႏု္ပ္မသိေသာအရာမ်ားကို သူက အေသးစိတ္ေျပာျပ သျဖင့္ အရာအားလံုးကို ဆက္စပ္ျမင္လာၿပီး ႐ုတ္ျခည္း အသက္၀င္ အဓိပၸာယ္႐ွိလာသည္။ ဥပမာေျပာရလွ်င္ ပထမ လူသြားလမ္းရွိိ ႐ုပ္ပံုမ်ားသည္ ႐ွင္လုကာခရစ္၀င္က်မ္း၌ ေဖာ္ျပ ပါရွိသည့္ သခင္ေယ႐ႈအေၾကာင္းကို ေဖာ္က်ဳးထားျခင္း ျဖစ္သည္။

တစ္ခါတစ္ရံ ကၽြႏု္ပ္တို႔ က်မ္းစာဖတ္႐ႈရာ၌ အေျခခံ အေၾကာင္းအရာကို နားလည္ေသာ္လည္း အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ႏွင္႔ ၿပီးျပည့္စံုေသာဇာတ္လမ္းအျဖစ္ ေဖာ္ျပ ေပးမည့္ အဆက္အစပ္ အေၾကာင္းအရာကို ကၽြႏု္ပ္တို႔မည္သို႔ သိႏိုင္မည္နည္း။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔တြင္ က်မ္းစာ႐ွင္းလင္းခ်က္ အနက္ဖြင့္က်မ္းႏွင္႔…

နာရီမ်ားႏွင္႔ ျပကၡဒိန္မ်ား

ကၽြန္ေတာ္႔အေဖသည္ အသက္ ၅၈ ႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ႔သည္။ ထိုအခ်ိန္မွစၿပီး ယခုအခ်ိန္ထိသူကြယ္လြန္သည့္ေန႔ေရာက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀၌ အေဖ၏လႊမ္းမိုးမႈကို ဆင္ျခင္လ်က္ အမွတ္ရေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀ကို အေဖႏွင္႔အတူ ျဖတ္သန္းျခင္းထက္ အေဖမပါဘဲ ျဖတ္သန္းျခင္းက ပိုမ်ားေနသည္ကို သတိထားမိေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀၏ တိုေတာင္းမႈကို တစ္စိမ္႔စိမ္႔သံုးသပ္လာမိသည္။

အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို ရင္ဆိုင္ရစဥ္ တစ္ခ်ိန္တည္း တြင္ မိမိအထဲတြင္ လံႈ႕ေဆာ္ေနေသာ ခံစားခ်က္မ်ားျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လံုးပမ္းေနေကာင္း လံုးပမ္းေနရမည္ဟု သံုးသပ္
ဆင္ျခင္မိသည္။ နာရီ၊ ျပကၡဒိန္တို႔ျဖင္႔ အခ်ိန္ကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တိုင္းတာၾကေသာ္လည္း အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင္႔သာ ထိုအခ်ိန္ကို အမွတ္ရ ၾကသည္။ မိမိ၏အနက္႐ိႈင္းဆံုး ခံစားခ်က္ကို လာထိမိ႐ိုက္ခတ္ေသာ ဘ၀အခိုက္အတန္႔တြင္ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊ ေသဆံုးျခင္း၊ ေကာင္းခ်ီးခံစားရျခင္း၊ နာက်င္ျခင္း၊ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ က်႐ံႈးျခင္းမ်ားကို ခံစားၾကရ သည္။

‘‘အို လူမ်ားတို႔၊ ဘုရားသခင္၌ အစဥ္မျပတ္ခိုလံႈၾကေလာ႔။ ေ႐ွ႕ေတာ္၌ စိတ္ႏွလံုးကို ဖြင္႔ျပၾကေလာ႔။…

ကိုက္ဝါးေသာႏွစ္မ်ား

မၾကာေသးမီက မက္စ္ ဟု နာမည္ေပးထားေသာ ေခြးေလးကို ကၽြန္ေတာ္႔အမ်ိဳးသမီးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို လက္ေဆာင္ေပးသည္။ တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္ေနခ်ိန္တြင္ မက္စ္က ကၽြန္ေတာ္ႏွင္႔အတူ ႐ွိသည္။ အလုပ္ထဲအာ႐ံုစိုက္ေနခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္႔ေနာက္မွ စာ႐ြက္ျဖဲေနသံကိုၾကား၍ လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ အျပစ္ရွိသည့္အၾကည့္ႏွင္႔ ပါးစပ္တြင္ ကိုက္လက္စစာ႐ြက္ႏွင့္ ေခြးေလးကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။

တိရစၧာန္ဆရာဝန္က မက္စ္သည္ ကိုက္ဝါးသည့္ ႏွစ္အပိုင္းအျခားကို ျဖတ္သန္းေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပ သည္။ သြားသစ္္တက္လာျခင္းေၾကာင့္ သြားယားကာ ေတြ႕သမွ်ကို ကိုက္ဝါးျခင္းျဖင္႔ သြားဖံုးယားျခင္းကို သက္သာ ေစသည္။ မက္စ္သည္ သူ႔အတြက္ အႏၲရာယ္ျဖစ္မည့္အရာကို မဝါးမိေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတိထားေစာင္႔ၾကည့္ေနရၿပီး သူ႔အက်ိဳးျဖစ္မည့္အရာ က်န္းမာေရးမထိခိုက္မည့္အရာ ကိုသာ ၫႊန္ေပးသည္။

မက္စ္၏ကိုက္၀ါးခ်င္ေသာဆႏၵႏွင္႔ သူ႔ကို ေစာင္႔ၾကည့္ ရမည့္ ကၽြန္ေတာ္႔တာ၀န္ ဆိုသည့္အရာက ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ စိတ္ႏွလံုးထဲတြင္ မည္သည့္အရာမ်ားကို ႏွလံုးသြင္းေနသနည္းဆိုသည့္အခ်က္ကုိ ေတြးမိေစသည္။ စာဖတ္ျခင္း၊ လူမႈကြန္ယက္ေပၚတြင္ ေလ႔လာျခင္းႏွင္႔…

ရပ္

ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းႏွင္႔ ကၽြန္မသည္ စည္းခ်က္က်စြာ လႈပ္ခတ္ေနေသာ သမုဒၵရာ သဲေသာင္ျပင္တြင္ ထိုင္ေနသည္။ မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းသို႔္ ေနဝင္ေနစဥ္ လိႈင္းလံုးမ်ား တစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး လိမ္႔တက္လာကာ ဆန္႔တန္းထားေသာ ေျခဖ်ားေလးသို႔ မေရာက္ တေရာက္တြင္ လိႈင္းလံုးေသးသြားၿပီး ရပ္သြားသည္။ သူျပံဳးလ်က္ ‘‘ပင္လယ္ကို ငါသေဘာက်တယ္။ သူက ေရြ႕လာလိို႔ ငါေရြ႕စရာ မလိုဘူး’’ ဟု ဆိုသည္။

စဥ္းစားစရာ အေတြးတစ္စကို ကၽြန္မရလိုက္သည္။ ကၽြန္မတို႔အမ်ားစုက ရပ္တန္႔ရန္ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္ေန ၾကသည္။ ကၽြန္မတို႔၏ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္မႈကုိ ရပ္တန္႔ လိုက္လွ်င္ ဘာမွန္းမသိ မိမိ၏ျဖစ္တည္မႈလည္း ေပ်ာက္သြား မည္ကို စိုးေၾကာက္လ်က္ ကၽြန္မတို႔ဆက္လုပ္ေနသည္၊ ဆက္သြားေနၾကသည္။

ဆာလံ ၄၆း၈-၉ တြင္ ဘုရားသခင္၏ ႀကီးမားၿပီး အကန္႔အသတ္မ႐ွိေသာ လက္႐ံုးေတာ္တန္ခိုးကို သ႐ုပ္ျပထားသည္။ ‘‘ထာဝရဘုရားစီရင္ျပဳျပင္၍ ေျမႀကီးေပၚမွာ သုတ္သင္ပယ္႐ွင္းျခင္း အမႈေတာ္မ်ားကို လာ၍ၾကည့္႐ႈၾကေလာ႔။ ေလးကိုခ်ိဳးလ်က္၊ လွံကို…

မိတ္သဟာယပ်က္ျပားခဲ႔သည့္အခ်ိန္

ေဂါလေဂါသေတာင္ကုန္းတြင္ ကားစင္တင္ခံရသည့္ သခင္ေယ႐ႈသည္ နာက်င္မႈ ေ၀ဒနာကိုခံရင္း  ပူေဆြးမႈျဖင့္ ‘‘ဧလိ၊ ဧလိ၊ လာမာ႐ွာ ဗခသာနိ’’ ဟု ေႂကြးေၾကာ္ခဲ႔သည္။

အနက္ကား ‘‘အကၽြႏု္ပ္ဘုရား၊ အကၽြႏု္ပ္ဘုရား၊ အဘယ္ေၾကာင္႔ အကၽြႏု္ပ္ကို စြန္႔ပစ္ေတာ္မူသနည္း’’ ဟူ၍ျဖစ္္သည္။

ေဆြးေျမ႕၀မ္းနည္းဖြယ္ ထိုအသံက ေန႔လယ္ခင္း ေလထုကို ထိုးေဖာက္လ်က္ က်ယ္ေလာင္စြာ  ေပၚထြက္လာၿပီး   သခင္ေယ႐ႈ၏ေျခေတာ္ရင္း၌ စုေ၀းၾကသည့္ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင္႔ ခ်စ္ခင္ရသူမ်ား ငိုေႂကြးျမည္တမ္းသံကိုပင္ ဖံုးလႊမ္းသြားသည္။ထိုျမည္တမ္းသံက ေယ႐ႈ၏နံေဘး တစ္ဘက္တစ္ခ်က္မွ ရာဇ၀တ္သားႏွစ္ဦး၏ ညည္းညဴသံထက္ က်ယ္ေလာင္ မည္မွာ မလြဲပါ။ ထိုအသံကို ၾကားရသူမ်ားအားလံုး လန္႔ဖ်ပ္ သြားၾကမည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးယဥ္ျမင္ေယာင္ ၾကည့္မိသည္။

ထိုစကားထက္ ပို၍ စိတ္ထိခိုက္ေစေသာ စကားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစား၍ မရပါ။ ထာ၀ရကာလတိုင္ သခင္ေယ႐ႈသည္ အဘဘုရားႏွင္႔ မိတ္သဟာယ ဖြဲ႕ေနမည္ပင္ ျဖစ္သည္။ စၾက၀ဠာကို သူတို႔အတူဖန္ဆင္းၿပီး သဏၭာန္ေတာ္ႏွင္႔အညီ…

စကားလံုးမ်ား မွားယြင္းေသာအခါ

မၾကာမီက ကၽြန္ေတာ္႔ဇနီးသည္ ကာရီ ထံ အသံကို စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းေပး သည့္ ေဆာ႔၀ဲလ္ျဖင္႔ စာတိုတစ္ခုေပးပို႔ခဲ႔သည္။ သူ႔ကို ႐ံုးမွအိမ္သို႔ ကားျဖင္႔ ႀကိဳလာရန္ ‘‘ဘယ္ေနရာမွာ လာႀကိဳေစခ်င္သလဲ မိန္းမအိုေလး(old gal)’’ ဟု ေျပာ၍ ပို႔လိုက္သည္။

သူ႔အား ‘‘မိန္းမအိုေလး (old gal)’’ ဟုေခၚျခင္းကို ကာရီ ဘာမွမခံစားရပါ။ ၎သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္တြင္ ေခၚေနက် ခ်စ္စႏုိုး အိမ္ေခၚနာမည္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္၏ မိုဘိုင္းလ္ဖုန္းက ၎ကို နားမလည္ဘဲ ထိုအစား ‘‘ႏြားအိုေလး (old cow)’’ဟု ေပးပို႔ ခဲ႔သည္။

အေျခအေနကို ကာရီ ခ်က္ခ်င္းနားလည္ၿပီး ရယ္ေမာလိုက္သည္။ ထိုအေၾကာင္းကို ကာရီ က အြန္လိုင္း ေပၚတင္လိုက္ၿပီး ‘‘ကၽြန္မစိတ္ဆိုးရမွာလားရွင္’’ ဟု ေရးလိုက္ သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုးအတြက္…

မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းသို႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ျခင္း

သေဘၤာထြက္စမွာပင္ ေနလို႔မေကာင္းဟု  သမီးငယ္က ကၽြန္မကို ေျပာသည္။ လိႈင္းမူး သည့္ ဒဏ္ကို သူစတင္ခံစားရျခင္းျဖစ္သည္။ မၾကာမီ ကၽြန္မလည္း မူးေ၀ေအာ႔အန္လာသည္။ ‘‘မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းကို ၾကည့္ေနပါ’’ ဟု ကၽြန္မကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ သတိေပးလိုက္သည္။ ထိုကဲ႔သို႔ ၾကည့္ေနျခင္းက ျမင္ကြင္းကို မွန္ကန္စြာ ႐ႈျမင္ေစသည္ဟု သေဘၤာသားမ်ားက ေျပာသည္။

မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းကို ဖန္ဆင္းသူသည္ (ေယာ ၂၆း၁၀) တစ္ခါတစ္ရံ ဘဝတြင္ ေၾကာက္႐ြံ႕မႈႏွင္႔ ပင္ပန္းမႈကို ကၽြန္မတို႔ ရင္ဆိုင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကို သိသည္။ အေ၀းရွိ ကၽြန္မတို႔၏ ဦးတည္ရာေနရာအမွတ္ကို အာ႐ံုစိုက္ျခင္းျဖင္႔ မွန္ကန္ေသာအျမင္ကို ျပန္လည္ရ႐ွိေစမည္ျဖစ္သည္။

ေဟျဗဲၾသ၀ါဒစာကို ေရးသားသူက ဤအခ်က္ကို သိသည္။ သူေရးသားသည့္ၾသ၀ါဒစာကို ဖတ္႐ႈသူမ်ားသည္ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းေနေၾကာင္း သူသိ႐ွိခံစားရသည္။ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္  သူတုိ႔ အိုးအိမ္စြန္႔လ်က္ ထြက္ေျပးရသည္။ အျခားေသာယံုၾကည္သူမ်ားလည္း ျပင္းထန္ ေသာ စံုစမ္းစစ္ေဆးျခင္းမ်ားကို ခံၾကရၿပီး ေနရပ္စြန္႔ခဲ႔ရေၾကာင္း၊ ၎တို႔ ထိုသို႔…

ေနာက္ဆံုးအမိန္႔ျပန္တမ္း

ရဟတ္ယာဥ္ေမာင္းအျဖစ္ အႏွစ္ ၂၀ ၾကာ တိုင္းျပည္အတြက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ ၿပီးေနာက္ သင္ၾကားေရးဆရာတစ္ဦးအျဖစ္ မိမိလူမႈအသိုင္းအ၀န္းကို အလုပ္အေကၽြးျပဳ အေစခံရန္ ဂ်ိမ္းစ္ ဇာတိေျမသို႔ ျပန္လာခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ရဟတ္ယာဥ္မ်ားကို သူလြမ္းသည္၊ သူေမ႔မရသျဖင္႔ ေဒသႏၲရေဆး႐ံုတစ္ခုသို႔ ရဟတ္ယာဥ္ျဖင္႔ ကာကြယ္ေဆး ပစၥည္းမ်ား ပို႔ေဆာင္ေပးရေသာအလုပ္ကို သူ၀င္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ခဲ႔သည္။ သူ႔အသက္ အေတာ္ႀကီးသည္အထိ    ရဟတ္ယာဥ္ေမာင္းအလုပ္ကို သူလုပ္ကိုင္ခဲ႔သည္။

ယခုတြင္ သူ႔ကို ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ရမည့္အခ်ိန္ က်ေရာက္လာၿပီျဖစ္သည္။ မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မ်ားက သခ်ဳႋင္းကုန္းတြင္ တန္းစီရပ္ေနၾကၿပီး ရဲေဘာ္ရဲဘက္တစ္ဦးက ဆက္သြယ္ေရးစက္ျဖင္႔ အမိန္႔ေပး အေၾကာင္းၾကားလုိက္သည္။ မၾကာမီ ေလထုကို ပဲ႔တင္႐ိုက္ ခတ္ေသာ ပန္ကာလည္သံကို ၾကားၾကရသည္။ ရဟတ္ယာဥ္တစ္စီးက ေအာက္ေမ႔ဖြယ္  ျခံ၀င္းကို တစ္ပတ္ ပ်ံသန္းၿပီး အေလးျပဳသည့္အေနျဖင္႔ ေခတၱခဏ ေလထဲတြင္ ရပ္တန္႔ ၿပီးေနာက္…

လူေယာင္ေဆာင္ေသာဘုရားသခင္

ကၽြန္မ၏ခင္ပြန္းသည္ တစ္လခန္႔ၾကာမွ် ခရီးထြက္ရသျဖင္႔ ကၽြန္မမွာ ႐ံုးအလုပ္၊ အိမ္အလုပ္၊ ကေလးမ်ား၏ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားႏွင့္ ဖိစီးဗ်ာမ်ားရေတာ့သည္။ အလုပ္ၿပီးစီးရန္ သတ္မွတ္ထားေသာအခ်ိန္က စိုးရိမ္အမွတ္သို႔ေရာက္လာသည္။ ျမက္ရိတ္စက္က ပ်က္၊ကေလးမ်ားက ေက်ာင္းပိတ္သျဖင့္ ပ်င္းေနၾကသည္။

ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း ထိုအရာ မ်ားကို မည္သို႔ေျဖ႐ွင္းရမည္နည္း။ ကၽြန္မသည္ တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ေၾကာင္း မၾကာမီ သေဘာေပါက္သြားသည္။ ဘုရားေက်ာင္းမွ မိတ္ေဆြမ်ားက ကၽြန္မကို လာေရာက္ကူညီၾကပါသည္။  ေဂ်ာ့ရွ္ က ျမက္ရိတ္စက္ ျပင္ေပးရန္ ေရာက္လာသည္။ ဂၽြန္ က ေန႔လယ္စာ ယူလာေပးသည္။ ကတ္စီဒီ က မီးပူ ကူတိုက္ေပးသည္။ အဘီ က ကေလးမ်ားကိုေခၚၿပီး အတူ ကစားေပးသျဖင္႔ ကၽြန္မ ေအးေအးေဆးေဆး အလုပ္လုပ္ႏိုင္ ခဲ႔သည္။ ဘုရားသခင္သည္ ကၽြန္မကို ကူညီရန္ မိတ္ေဆြမ်ားအားျဖင္႔ အလုပ္လုပ္ေနသည္။ ၎သည္ ေရာမ ၁၂ တြင္ ႐ွင္ေပါလု ေဖာ္ျပထားသည့္…

ဘယ္သူမွ ငါ႔ကို မခ်စ္

ကေလးငယ္တစ္ဦး ျဖစ္သျဖင္႔ အထီးက်န္မႈ၊ ျငင္းပယ္မႈမ်ားကို ခံစားရေသာအခါ (သို႔)အားငယ္စိတ္မ်ား ၀င္လာသည့္အခါမ်ားတြင္ ကၽြန္မ၏မိခင္က ထင္႐ွားေသာသီခ်င္း ျဖစ္သည့္ ‘‘ဘယ္သူမွ ငါ႔ကို မခ်စ္ဘူး၊... လူတုိင္း ငါ႔ကိုမုန္းတယ္၊... အင္း ...ပိုးေကာင္ ေတြကို သြားစားလိုက္တာပဲေကာင္းမယ္...။’’ ဆိုသည့္သီခ်င္းကို ဆိုကာ ကၽြန္မေပ်ာ္႐ႊင္ လာေအာင္ လုပ္ေပးသည္။ စိတ္ဓာတ္က်ေနသည့္ ကၽြန္မ မ်က္ႏွာတြင္ အျပံဳးပန္းမ်ား ပြင္႔လာေသာအခါ ကၽြန္မအမွန္ တကယ္ ခံစားခဲ႔ရသည့္ ေက်းဇူးတရားမ်ားအတြက္ ေက်းဇူး သိတတ္ရန္ႏွင္႔ ထူးျခားေသာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမ်ားကို ျမင္ေတြ႕လာေစရန္ အေမက မစကူညီေပးခဲ႔သည္။

မည္သူမွ် ဂ႐ုမစိုက္ဟု ဒါ၀ိဒ္ ခံစားရေၾကာင္းကို ကၽြန္မဖတ္႐ႈရေသာအခါ ထိုသီခ်င္းကို ၾကားေယာင္မိသည္။ ဒါ၀ိဒ္၏နာက်င္မႈက ခ်ဲ႕ကားအပိုေျပာထားျခင္း မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္မဘ၀တြင္လည္း အထီးက်န္ခံစားခဲ႔ရသည့္အခ်ိန္မ်ား ႐ွိခဲ႔ၿပီး ဒါ၀ိဒ္တြင္လည္း စြန္႔ပစ္ျခင္းခံရသည္ဟု ခံစားရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမ်ား႐ွိသည္။ သူ႔ကိုသတ္ရန္ ၾကံစည္ေန သည့္…