ေစာင္႔စားျခင္း
‘‘ခရစ္စမတ္ေရာက္ဖို႔ ဘယ္ေလာက္လိုေသးလဲ’’ဟူ၍ ကၽြန္မကေလးမ်ား ငယ္စဥ္က ဤေမးခြန္းကို ထပ္ခါထပ္ခါ ေမးတတ္၏။ ခရစ္စမတ္အႀကိဳ Advent ျပကၡဒိန္ကို အသံုးျပဳ၍ ခရစ္စမတ္ေရာက္မည့္ေန႔ကို ေစာင္႔စားေရတြက္ၾကေသာ္လည္း ကေလးမ်ားက
ေစာင္႔စားရျခင္းကို ပ်င္းစရာဟု ခံစားရသည္။
ေစာင္႔စားျခင္းႏွင္႔ပတ္သက္ၿပီး ကေလးမ်ား၏ ႐ုန္းကန္ရမႈကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ အလြယ္တကူ သိ႐ွိႏိုင္ေသာ္လည္း ဘုရားလူမ်ားအေနျဖင့္ ၾကံဳေတြ႔ႏိုင္သည့္ စိန္ေခၚမႈ အခက္အခဲ ကိုျဖင္႔ ကၽြန္မတို႔ ေလ်ာ႔တြက္မိသည္။ ဥပမာ - ဗက္လင္ ဧဖရတ္ၿမိဳ႕မွ ‘‘အုပ္စိုးရေသာသခင္’’ ေပၚထြန္းလာမည္ (၅း၂)၊ ထိုသူသည္ ‘‘ရပ္၍ ထာ၀ရဘုရား၏အစြမ္းသတၱိႏွင္႔ … မိမိ သိုးစုကို ေကၽြးေမြးလိမ္႔မည္’’(း၄) စသည္ျဖင့္ ပေရာဖက္ႀကီး
မိကၡာ၏သတင္းစကားကို ခံယူရ႐ွိသူမ်ားအေၾကာင္း စဥ္းစား ေတြးၾကည့္ပါ။ ဣသေရလလူတို႔သည္ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀၀ နီးပါးမွ် ေစာင္႔ဆိုင္းခဲ႔ရၿပီးေနာက္ ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ သခင္ေယ႐ႈေမြးဖြားလာခ်ိန္တြင္ ဤပေရာဖက္ျပဳခ်က္ စတင္ျပည့္စံုလာ သည္…
၀က္ေပါင္ေျခာက္ႏွင္႔ ဥမ်ား
ၾကက္ႏွင္႔၀က္ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္၌ ၾကက္ႏွင္႔၀က္တို႔သည္ အတူေပါင္းၿပီး စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ ဖြင္႔ရန္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေရာင္းခ်မည့္ အစားအေသာက္စာရင္း စီစဥ္ေရးဆြဲရာ ၾကက္က ၀က္ေပါင္ေျခာက္ႏွင္႔ၾကက္ဥေရာင္းမည္ဟု အၾကံျပဳသည္။ ထိုအခါ ၀က္က ‘‘ေတာ္...ေတာ္... ေက်းဇူးဘဲ၊ ငါက ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေပးဆပ္ရမွာ၊ မင္းကေတာ႔ ပါ႐ံုေလးပဲ ပါမွာေပါ႔’’ ဟု အလ်င္အျမန္ ကန္႔ကြက္လိုက္သည္။
ပန္းကန္ျပားေပၚ သူ႔ကိုယ္သူထား႐ွိဆက္သရန္ ၀က္အတြက္ ျပႆနာမရွိေသာ္လည္း ဆက္ကပ္အပ္ႏွံျခင္းႏွင္႔ ပတ္သက္ၿပီး သူနားလည္ထားသည့္အရာက ကၽြႏု္ပ္အတြက္ မွတ္သားဖြယ္ျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္ေနာက္ေတာ္သို႔ စိတ္ႏွလံုး အႂကြင္းမဲ႔လိုက္ေလွ်ာက္ရန္ သာ၍ေကာင္းေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္ သင္ခန္းစာ ရ႐ွိပါသည္။
သူ၏တိုင္းျပည္ကို ကာကြယ္ရန္အတြက္ ယုဒ႐ွင္ဘုရင္ အာသသည္ ဣသေရလ႐ွင္ဘုရင္ႏွင္႔ ႐ႈရိ႐ွင္ဘုရင္တို႔၏ မဟာမိတ္ကို ခ်ိဳးဖ်က္ရန္ ႀကိဳးစားသည္။ ဤအမႈၿပီးေျမာက္ရန္ ႏွင့္ ႐ႈရိ႐ွင္ဘုရင္ ဗဟၤာဒဒ္ထံမွ မ်က္ႏွာသာရရန္ သူ၏ ကိုယ္ပိုင္ ရတနာမ်ားႏွင္႔အတူ ‘‘ဗိမာန္ေတာ္ဘ႑ာ၊ နန္းေတာ္…
ေနာက္က်ေသာသူသည္ အရင္က်လိမ္႔မည္
မၾကာေသးမီက ကၽြႏု္ပ္သည္ ခရီးသည္တင္ဂ်က္ေလယာဥ္ႀကီးေပၚသို႔ တက္ေရာက္ရန္တန္းစီေနသည့္ လူအုပ္ႀကီး၏ေနာက္ဆံုးတြင္႐ွိေနၿပီး ထိုင္ခံုေနရာ အတိအက်မရ ေသးပါ။ ေနာက္မွ ေလယာဥ္ေတာင္ပံအနီး အလယ္ခံုတြင္ ေနရာရသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏လက္ဆြဲအိတ္ကိုထားရန္ေနရာမရွိ၊ သို႔ႏွင့္ ေလယာဥ္အဆံုးပိုင္းရွိ ပစၥည္း ထားသည့္အကန္႔၌သာ ထားခဲ႔ရသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ခရီးသည္မ်ား အကုန္ဆင္းသြားသည္အထိ ေစာင္႔ၿပီးမွ အေနာက္သုိ႔သြားကာ အိတ္ကိုျပန္ယူႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။
ထိုင္ခံုတြင္ ေနရာတက်ထိုင္ရင္း ကၽြႏု္ပ္ရယ္မိၿပီး ေခါင္းထဲအေတြးတစ္ခု ၀င္လာသည္။ ‘‘ေစာင္႔လိုက္ရလို႔ မင္းဘာမွမထိခုိက္ပါဘူး။ မင္းအတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ေစမွာပါ။’’ ဘုရားသခင္ထံမွလာသည့္ အေတြးျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ သို႔ႏွင္႔ ကၽြႏု္ပ္လည္း ေစာင္႔ရမည့္အခ်ိန္ကို လိုလားေက်နပ္ ၾကည္ႏူးစြာလက္ခံရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီး ေလယာဥ္ဆိုက္ေသာ္ အျခားခရီးသည္မ်ား၏ အိတ္မ်ားကို ကူခ်ေပးသည္။ ေလယာဥ္မယ္တစ္ဦးကိုလည္း အမိႈက္မ်ားကူ႐ွင္းေပးခဲ႔ သည္။ ေနာက္ဆံုး ကၽြႏု္ပ္၏အိတ္ကို ျပန္သြားယူသည့္အခါ လူတစ္ဦးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေလယာဥ္၀န္ထမ္းဟု ထင္လိုက္သည့္အတြက္ ရယ္ရေသးသည္။
ထိုေန႔အေတြ႕အၾကံဳက ‘‘အရင္အဦးျဖစ္လိုေသာသူမည္သည္ကား ေနာက္ဆံုး…
မစံုလင္ေသာ္လည္း ခ်စ္ပါသည္။
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၌ စားေသာက္ကုန္မ်ားကို အလြန္သန္႔႐ွင္းေသသပ္စြာ ျပင္ဆင္ထုတ္ပိုးသည္။ အစားအေသာက္မ်ားသည္ အရသာေကာင္း႐ံုသာမက စားခ်င္စဖြယ္္လည္းျဖစ္ရမည္။ ရံဖန္ရံခါ အစားအစာ၀ယ္ေနတာလား၊ အျပင္အဆင္အလွအပကို ၀ယ္ေနတာလားဟုပင္ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိသည္။ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ အရည္အေသြးေကာင္းမြန္မႈကို အထူး အေလးထားေပရာ ပစၥည္းအခ်ိဳ႕၌ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ အနည္းငယ္ မွ်ပင္ ႐ွိပါေစ ၎တို႔ကို ပယ္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ မၾကာမီ ႏွစ္မ်ားအတြင္းက ၀ါကဲရီစားေသာက္ကုန္သည္ နာမည္ႀကီး
လာသည္။ ၀ါကဲရီ ဆိုသည့္စကားမွာ ‘‘အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ရာ ရွိျခင္း’’ ဟု အဓိပၸာယ္သက္ေရာက္သည္။ ၎တို႔၏ စားေသာက္ကုန္ကို မပယ္၊ မပစ္လိုက္ဘဲ အေၾကာင္း တစ္ခုခု ေၾကာင္႔ အလြန္ခ်ိဳသာေသာ ေစ်းႏႈန္းျဖင္႔ ေရာင္းခ်ေပးသည္။ ဥပမာအားျဖင္႔ ဆန္မုန္႔ႂကြပ္ျပား၌ အက္ေၾကာင္း ထင္သြား ျခင္းေၾကာင့္ ေစ်းခ်ိဳစြာ ေရာင္းခ်ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၌ ေနထိုင္သည့္ ကၽြႏု္ပ္၏ မိတ္ေဆြတစ္ဦး ကလည္း ၀ါကဲရီသည္…
ကိုယ္ခ်င္းစာနာလ်က္ အစား၀င္ခံစားေပးျခင္း၏အစြမ္း
R70i သက္ႀကီး၀တ္စံုကို ၀တ္ဆင္လိုက္သည္ႏွင္႔ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္အရြယ္၏ အိုစာမႈကို ခံစားရေတာ႔သည္။ အျမင္အာ႐ံု မႈန္၀ါးလ်က္ နားလည္း မၾကားရေတာ႔ပါ။ လႈပ္႐ွားမႈ မ်ားလည္း ေႏွးေကြးက်ဆင္းသြားသည္။ ထို၀တ္စံုကို က်န္းမာေရးေစာင္႔ေ႐ွာက္မႈေပးသူ ၀န္ထမ္းမ်ားက ၎တို႔၏သက္ႀကီးလူနာမ်ားအေပၚ ပိုနားလည္စာနာႏိုင္ေအာင္ ရည္႐ြယ္၍ ထုတ္လုပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ Wall Street Journal
ကိုယ္စားလွယ္ ေဂ်ာ႔ဖရီ ေဖာင္းလာ သည္ ထို၀တ္စံုကို ၀တ္ဆင္ခဲ႔ၿပီးေနာက္ ဤသို႔ေရးသားခဲ႔သည္။ ‘‘မေမ႔ႏိုင္စရာ အေတြ႕အၾကံဳ၊ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ႔မႈကို ခံစားရသည့္ အခ်ိန္၌ ဤအေတြ႕အၾကံဳက အသက္ႀကီးလာစဥ္ မည္သို႔ ျဖစ္သည္ကို ေထာက္ျပသည္သာမက ကိုယ္ခ်င္းစာလ်က္ အစား၀င္ ခံစားေပးႏိုင္ေအာင္ ဤ၀တ္စံုက အေထာက္အကူ ျပဳသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏အနီး၀န္းက်င္ကမာၻေလးအေပၚ မိမိ၏ အထင္အျမင္မ်ားကို ပံုသြင္းျပဳျပင္ေပးႏိုင္သည္’’။
အျခားသူတစ္ဦး၏ ခံစားခ်က္ကို နားလည္ျခင္း၊ မွ်ေ၀ခံစားေပးျခင္းသည္ အစြမ္းတန္ခိုးတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ သခင္ေယ႐ႈ၏ေနာက္ေတာ္လိုက္မ်ား ျပင္းထန္စြာ…
တန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာဘုရားသခင္
ပင္လယ္ကမ္းစပ္၌ ေလအဟုန္အတိုင္း လႈပ္႐ွားရင္း ေရလိႈင္းေပၚဝယ္ ေရလႊာေလွ်ာစီးကာ စြန္လႊတ္ေနသူမ်ားကို ၾကည့္ရင္း ကၽြန္မ ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကည္ႏူးမိသည္။ ‘‘အဲဒီလို ဘုတ္ျပား စီးရင္း စြန္လႊတ္ေနၾကတာ ၾကည့္ရတာ ခက္သလိုဘဲ’’ ဟု ကမ္းစပ္သို႔ ဆင္းလာသူ တစ္ဦးကို ေမးၾကည့္ရာ၊ သူက ‘‘မခက္ပါဘူး၊ ႐ိုး႐ိုးေရလႊာေလွ်ာစီးရတာထက္ ပိုေတာင္ လြယ္ေသးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔ ဒါက ေလအားကို ထိန္းၿပီး သံုးလို႔ေလ’’ ဟု ေျပာျပသည္။
ထိုေနာက္ ကမ္းစပ္တစ္ေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေရလႊာေလွ်ာစီးသူကို ယိမ္းႏြဲ႕လႈပ္႐ွားေစသည္သာမက ကၽြန္မ မ်က္ႏွာေပၚသို႔ ဆံႏြယ္စမ်ား၀ဲက်ေစေသာ ေလ၏ အစြမ္းကို စဥ္းစားရင္း ကၽြန္မတို႔၏ ဖန္ဆင္း႐ွင္ဘုရားသခင္ကို ဆင္ျခင္မိသည္။ ဓမၼေဟာင္းက်မ္းမွ ပေရာဖက္အာမုတ္ ေရးသားေသာက်မ္းတြင္လည္း ‘‘ေတာင္တို႔ကို လုပ္၍ ေလကို ဖန္ဆင္းထေသာ (ဘုရားသခင္သည္) နံနက္အလင္းကို အမိုက္ျဖစ္ေစ’’ သည္ဟု ေရးသားထားသည္ (း၁၃)။
ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္…
ေကာင္းစြာသိနားလည္ျခင္း
ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ကၽြန္မတို႔ ေမြးစားသည့္ သားငယ္ေလးကို အိမ္သို႔ ေခၚေဆာင္လာခ်ိန္တြင္ သူသည္ လေပါင္းမ်ားစြာ အစာေကာင္းစြာ မစားရဘဲ အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ႔သည့္ ကေလးငယ္ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင္႔၊ အထူးသျဖင္႔ အစားအေသာက္ေကာင္းမ်ား ေကၽြးၿပီး ေမတၱာမိုးႀကီး ႐ြာလိုက္ရန္ ကၽြန္မ စိတ္ေစာမိသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္မတို႔ မည္မွ်ပင္ ႀကိဳးစားလည္း၊ အထူးကုမ်ားႏွင္႔ျပသလည္း သူကေတာ႔ ပိန္လွီျမဲပင္။ သံုးႏွစ္ ၾကာၿပီးေနာက္မွ သူပံုမွန္မစားႏိုင္ေသာအစာ ႐ွိေၾကာင္း သိလိုက္ရၿပီး ထိုအစားအစာမ်ားကို ဖယ္႐ွားလိုက္မွ လအနည္းငယ္အတြင္း သူ႔အရပ္ ၅ လက္မခန္႔ ထြက္လာ သည္။ ကေလး၏ႀကီးထြားမႈကို အဟန္႔အတားျဖစ္ေစသည့္ အစာမ်ားကို မသိဘဲ ေကၽြးမိျခင္းေၾကာင္႔ ကၽြန္မ ၀မ္းနည္း ခံစားရသကဲ႔သို႔ ယခုတြင္ သူ၏က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္ တိုးတက္လာျခင္းအတြက္လည္း ကၽြန္မ ၀မ္းေျမာက္ရသည္။
ဗိမာန္ေတာ္၌ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာက္ဆံုးေနသည့္ ပညတၱိက်မ္းကို ျပန္ေတြ႔ေသာအခါ ေယာ႐ွိမင္းသည္လည္း…
ဘုရားသခင္သိေတာ္မူ၏
အသင္းေတာ္၌ နာက်င္ခံစားေနရသည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကို ဒဲန္နီးစ္ ျမင္ေတြ႕ၿပီး စိတ္ထိခိုက္ကာ သူ႔ကို မည္သုိ႔မစႏိုင္မည္နည္းဟု ေတြးခဲ႔သည္။ အပတ္စဥ္ သူ႔ကို ေတြ႕ဆံုအားေပးႏွစ္သိမ္႔ၿပီး အတူတကြ ဆုေတာင္းၾကသည္။ သို႔ႏွင့္ ဒဲန္နီးစ္သည္ သူ႔ကို အားေပးေစာင္မလမ္းျပသူ ျဖစ္လာသည္။ သို႔ေသာ္ အသင္းေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဒဲန္နီးစ္၏ အားထုတ္မႈကို မျမင္၊ ထိုအမ်ိဳးသမီးကို မစမည့္သူ တစ္ဦးဦးကို တာ၀န္မေပးဘဲ ႐ွိေနသည္။ မည္သူမွ် ထုိအမ်ိဳးသမီးကို တာ၀န္မယူဟုသာ ေ၀ဖန္ေနၾကသည္။
မည္သည့္ ခ်ီးမြမ္းမႈမ်ိဳးကိုမွ ဒဲန္နီးစ္ မလုိခ်င္ ေသာ္လည္း သူ႔အေနႏွင္႔ စိတ္အားေလ်ာ႔လာသည္။ ‘‘ကၽြန္မက ဘာမွမလုပ္ဘဲ ေနေနတာက်ေနတာဘဲ’’ ဟု သူရင္ဖြင္႔သည္။
သို႔ေသာ္ တစ္ေန႔တြင္ ထိုအမ်ိဳးသမီးက ဒဲန္နီးစ္၏ ႏွစ္သိမ္႔အားေပးမႈအတြက္ သူအလြန္ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာလာရာ၊ ဒဲန္နီးစ္ အားတက္သြားသည္။ ‘‘သူ႔အတြက္ မင္း႐ွိေနေပးတာ ငါသိတယ္’’ဟု ဘုရားသခင္ သူ႔ကိုေျပာလိုက္သကဲ႔သို႔ သူခံစားလိုက္ရသည္။…
လူသားခ်င္းေပမို႔
ရပ္႐ြာ၌ မည္သည့္အခန္းက႑ကို တာ၀န္ယူရသနည္းဟူသည့္ ေမးခြန္းက တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးအတြက္ အေထာက္အကူမျဖစ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ထိုေမးခြန္း အေမးခံရသည့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးသည္ သူ႔တံဆိပ္ျပားထုတ္ျပျခင္း၊ သူ႔ရာထူးကို ေျပာၾကားျခင္းမျပဳဘဲ ‘‘ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ပဋိပကၡအေရးအခင္းၾကားက လူေတြနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ လူသားေတြ ပါဘဲ’’ ဟု ေျဖၾကားခဲ႔သည္။
လူသားခ်င္းအေပၚ သာတူညီမွ် သေဘာထားသည့္ ထိုစိတ္ဓာတ္အားျဖင္႔ ေရာမတို႔၏ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈကို ခံရသည့္ ပထမရာစုႏွစ္မွ ခရစ္ယာန္မ်ားထံ ေရးသားေပးပို႔ သည့္ ႐ွင္ေပတ႐ု၏ သတင္းစကားကို သတိရမိသည္။ ‘‘သင္တုိ႔အေပါင္းသည္ စိတ္တညီတညြတ္တည္း ႐ွိၾကေလာ႔။ စိတ္ၾကင္နာျခင္း၊ ညီအစ္ကိုခ်င္းကဲ႔သို႔ ခ်စ္ျခင္း၊ သနား စံုမက္ျခင္း၊ စိတ္ႏွိမ္႔ခ်ျခင္း ႐ွိၾကေလာ႔’’ (၁ ေပ ၃း၈) ဟု ႐ွင္ေပတ႐ုက ညႊန္ၾကားသည္။ ဒုကၡအက်ဥ္းအၾကပ္ထဲ ေရာက္ေနသူမ်ားအေပၚ အေကာင္းဆံုး တံု႔ျပန္ေပးႏိုင္ေသာ နည္းလမ္းမွာ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားလ်က္ မိမိတို႔လည္း လူသားခ်င္းျဖစ္ေၾကာင္း…
စစ္မွန္ေသာ စိတ္ႏွလံုးတည္ေနရာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ အႏွစ္ႏွစ္ အလလ ေမြးထားသည့္ တယ္ရီယာ ေခြးေလးတစ္ေကာင္႐ွိသည္။ ထိုေခြးမ်ိဳးက သန္မာၿပီး ေျမတူးကာ ရန္သူကို လိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ေခြးမေလးက မူရင္းအမဲလိုက္ေခြးဗီဇမွ အဆက္ဆက္ မ်ိဳးစိတ္ကြဲသည့္ ေခြးမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုမူရင္းဗီဇက ႐ိွေနဆဲျဖစ္သည္။ တစ္ႀကိမ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျခံအေနာက္႐ွိ ေက်ာက္တံုး ေအာက္မွ ေပြးေကာင္တစ္ေကာင္ကို ေတြ႕ၿပီး မည္သို႔မွ် ထိန္းမရဘဲ ေက်ာက္တံုးေအာက္သို႔ အနက္ေပ အေတာ္ မ်ားမ်ား တူးခဲ႔ဖူးသည္။
ယခု ေအာက္ပါေမးခြန္းကို ဆင္ျခင္ပါ။ လူသား ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင္႔ မည္သည့္အရာေနာက္သို႔ မရမက လိုက္ေနသနည္း။ မည္သူမွ် မတက္ဖူးသည့္ေတာင္၊ မိုးထိလုေသာေတာင္ကမ္းပါး စသည္တို႔ကို အဘယ္ေၾကာင္႔ တက္ၾကသနည္း။ သဘာ၀အဆီးအတား အခက္အခဲမ်ားကို အံတုလ်က္ အဘယ္ေၾကာင္႔ အခက္ခဲဆံုး၊ အႏၲရာယ္အ႐ွိဆံုး အလုပ္မ်ားလုပ္ေနသနည္း။ အခ်ိဳ႕က ၎ကို ၀ါသနာ ထံုၿပီး စြန္႔စားလိုစိတ္ေၾကာင္႔ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေပးဆပ္ရမႈက…