ငါးမန္း မကိုက္သည့္အခ်ိန္
ကၽြန္မ၏ကေလးမ်ားသည္ စိတ္လႈပ္႐ွားေနၾကေသာ္လည္း ကၽြန္မကေတာ့ ရတက္ မေအးျဖစ္ေနသည္။ အထူးျပဳလုပ္ထားေသာေရကန္ထဲ႐ွိ ငါးမန္း၏ေက်ာကို ပြတ္သပ္၍ ရေသာ ငါးျပတိုက္သို႔ ေက်ာင္းအားရက္အတြင္း သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့သည္။ သူမ်ား လက္ေခ်ာင္းေတြကို တစ္ခါမွ်မကိုက္ဘူးလားဟု ကၽြန္မက ေစာင့္ေရွာက္သူ တာဝန္ခံအားေမးၾကည့္ရာ ထိုငါးမန္းေတြကို အခုေလးတင္ ဝလင္စြာ အစာေကၽြးထားသည္သာမက ပိုပိုသာသာပင္ ေကၽြးထား ေၾကာင္း ေစာင့္ေရွာက္သူတာဝန္ခံက ျပန္ေျဖသည္။ သူတို႔သည္ မဆာေသာေၾကာင့္ လူေတြကိုလည္း မကိုက္ပါ။
ထိုကဲ့သို႔ ငါးမန္း၏ေက်ာကိုပြတ္သပ္ျခင္းကို ျမင္ရေသာအခါ သုတၱံက်မ္းတြင္ေဖၚျပေသာ “စား၍ဝေသာသူသည္ ပ်ားလပို႔ကိုပင္ျငင္းပယ္လိမ့္မည္။ မြတ္သိပ္ေသာ သူမူကား ခါးေသာအရာကုိ ခ်ိဳသည္ဟု ထင္တတ္၏” (သု ၂၇း၇) ဟူေသာ သင္ခန္းစာကို နားလည္ေစပါသည္။ ဆာငတ္ျခင္းတည္းဟူေသာ ခႏၶာအတြင္း ဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္ျခင္းသည္ ကၽြန္မတို႔၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္ႏိုင္သည့္စြမ္းရည္ကို က်ဆင္းေစသည္။ အျခားသူမ်ားအေပၚ ရန္လိုစိတ္ကို ျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ္လည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပည့္ဝေအာင္ ျဖည့္တင္းေပးထား…
ဘုရားသခင္မွလမ္းလႊဲေပးျခင္းမ်ား
အထူးသျဖင့္ အျခားသူမ်ားကို အေစခံရန္ ဘုရားသခင္က လမ္းဖြင့္ေပးသည္ဟု ခံစားရ ခ်ိန္တြင္ “ခြင့္မျပဳပါ” သို႔မဟုတ္ “အခုမဟုတ္ေသးပါ” ဟု အေျပာခံရလွ်င္ အလြန္ခံရခက္ ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏အမႈေတာ္လုပ္ငန္း အေစာပိုင္းတြင္ လုပ္ရမည့္အလုပ္ႏွစ္ခုသည္ ကၽြန္ေတာ္၏ကၽြမ္းက်င္မႈႏွင့္ အသင္းေတာ္၏လိုအပ္မႈႏွင့္ အံဝင္ဂြင္က် ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုအလုပ္ႏွစ္ခုလံုးကို လုပ္ေဆာင္ရန္ အခြင့္အလမ္းပိတ္ေန သည္။ ထိုစိတ္မေကာင္းစရာအျဖစ္ကို ၾကံဳရၿပီးေနာက္တြင္ အျခားအခြင့္အေရးတစ္ခုေပၚလာၿပီး ကၽြန္ေတာ္အေ႐ြးခံခဲ့ရ သည္။ ထိုသာသနာလုပ္ငန္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏အသက္တာကို လႈပ္ခတ္ခဲ့သည့္ သင္းအုပ္ဆရာအျဖစ္ ၁၃ ႏွစ္တာ လုပ္ေဆာင္ ခဲ့ရပါသည္။
တမန္ေတာ္ဝတၳဳအခန္းႀကီး ၁၆ တြင္ ဘုရားရွင္က ရွင္ေပါလုႏွင့္ သူ၏အဖြဲ႔တို႔အား ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္ ျပန္လည္ လမ္းၫႊန္ခဲ့သည္။ ပထမအေနျဖင့္ သူတို႔အား “သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ အာ႐ွိျပည္၌ ႏႈတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို မေဟာေစျခင္းငွာ တားျမစ္ေတာ္မူသည္” (း၆)။ ထိုေနာက္ “မုသိျပည္သို႔ေရာက္၍ ဗိသုန္ျပည္သို႔သြားမည္ျပဳၾကစဥ္ ဝိညာဥ္ေတာ္…
ႀကိဳးကိုေျဖေလ်ာ့ေပးျခင္း
ခရစ္ယာန္အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု၏ အမႈေတာ္တာဝန္မွာ ခြင့္လႊတ္ျခင္း ေမတၱာစြမ္းအားျဖင့္ အနာၿငိမ္းျခင္းစြမ္းရည္ကို ပိုမိုျမင့္တင္ေပးရန္ျဖစ္သည္။ သူတို႔၏ လႈပ္ရွားမႈတြင္ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာအစီအစဥ္တစ္ခု ပါ၀င္သည္။ ထိုအရာမွာ အမွားျပဳေသာသူႏွင့္ ျပစ္မွားခံရသူတို႔ကုိ ေက်ာျခင္းကပ္၍ ႀကိဳးျဖင့္ ပူးတြဲခ်ည္ထားၿပီး ျပစ္မွားခံရသူသာလွ်င္ ထိုႀကိဳးကို ျဖည္ေပးႏိုင္သည္။ ျပစ္မွားခံရသူက မည္သို႔ပင္ ျပဳျပဳ သူ႔ေနာက္တြင္ လူတစ္ဦးဦး႐ွိေနမည္။ ခြင့္လႊတ္ျခင္းမ႐ွိဘဲ၊ ႀကိဳးကိုမျဖည္ဘဲ သူလြတ္ေျမာက္မည္မဟုတ္ေပ။
အမွားလုပ္မိ၍ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲေနရသူတစ္ဦးအား ခြင့္လႊတ္ျခင္းအားျဖင့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ခံစားရေသာ ခါးသီးမႈႏွင့္ နာက်င္မႈမ်ားမွ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို လြတ္ေျမာက္ေစႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ကမာၻဦးက်မ္းတြင္ အစ္ကိုဧေသာထံမွ သားဦး အခြင့္အေရးကို ယာကုပ္ခိုးယူၿပီးေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ကြဲကြာ သြားခဲ့ၾကသည္။ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ကြဲကြာၿပီးေနာက္ ဘုရားသခင္က ယာကုပ္အား သူ၏နယ္ေျမသို႔ ျပန္သြားရန္ ေျပာသည္ (က ၃၁း၃)။ စကားေတာ္ကို နားေထာင္ေသာ္လည္း ေၾကာက္ရြံ႕စိုးစိတ္ျဖင့္ အစ္ကိုဧေသာထံ လက္ေဆာင္…
သင္အေပၚ ခ်ီးက်ဴးေထာမနာျပဳသည့္စကား
သစၥာ႐ွိေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ စ်ာပနသို႔သြားခဲ့ၿပီးေနာက္ ကၽြႏ္ုပ္၏စိတ္ထဲတြင္ သူ႔အေၾကာင္းကိုသာ အာ႐ံုစိုက္ေနမိသည္။ သူသည္ အသင္းေတာ္ျပင္ပ၌၊ အိမ္နီးနားခ်င္းႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားၾကား၌ လူသိထင္ေပၚသူ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ သူမက သခင္ေယ႐ွႈ၊ သူမ၏ သားသမီး ၇ ေယာက္ႏွင့္ ေျမး ၂၅ ေယာက္ကို အလြန္ခ်စ္သည္။ မ်က္ႏွာထားျပံဳးရႊင္ၿပီး သဒၶါစိတ္ထက္သန္သည္။ ေဘာလံုးကို အလြန္ေဝးေ၀းေရာက္ေအာင္ ႐ိုက္ႏိုင္သည္။
ေဒသနာက်မ္းက “မသာအိမ္သုို႔သြားျခင္းသည္ ပြဲခံရာအိမ္သို႔သြားျခင္းထက္ သာ၍ေကာင္း၏” (၇း၂)၊... “ပညာ႐ွိ ေသာသူတို႔၏ႏွလံုးသည္ မသာအိမ္၌႐ွိ၏။” (၇း၄) ဟုဆို၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုေနရာတြင္ အေရးႀကီးဆံုးေသာ အရာ ဘာျဖစ္သည္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔သင္ယူၾကရျခင္းေၾကာင့္ပါ။ New York Times တြင္သတင္းေရးသားသူ David Brooks က လူတို႔ေတာင့္တသည့္အက်ိဳး ႏွစ္ပါး႐ွိသည္၊ တစ္မ်ိဳးမွာ ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္အပ်ံစားႏွင့္ အျမင္ေကာင္းျခင္းကို ေတာင့္တသည္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးမွာ စ်ာပနအခမ္းအနားတြင္ ကိုယ့္အေၾကာင္း…
အခ်ည္းႏွီးေသာအရာမ်ားကို မီးရႈိ႕ဖ်က္ဆီးပစ္ျခင္း
၁၄၉၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလတြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးဂ်ီ႐ိုလာမာစဗြန္နာ႐ိုလာသည္ မီးပံုတစ္ခုကို မီးစတင္ေမႊးလိုက္သည္။ လူမ်ားအား အျပစ္ျပဳလုပ္မိေစရန္ သို႔မဟုတ္ ဘာသာေရး ကိုးကြယ္မႈတာဝန္မ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈမိေစရန္ ဆြဲေဆာင္သည့္ အႏုပညာလက္ရာမ်ား၊ အလွအပပစၥည္းမ်ား၊ စက္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အဝတ္အစားမ်ားကို ထိုဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ သူ၏ ေနာက္လိုက္မ်ားက လေပါင္းမ်ားစြာ စုေဆာင္းၿပီး ထိုပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ၾကသည္။ သတ္မွတ္ေသာေန႔ေရာက္လွ်င္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ထိုအခ်ည္းႏွီးေသာပစၥည္းမ်ားကို အီတလီႏိုင္ငံ ဖေလာရင့္စ္ ျပည္သူ႔ရင္ျပင္တြင္ စုပံု၍ မီး႐ႈိ႕ပစ္ ၾကသည္။ ဤအျဖစ္အပ်က္သည္ အခ်ည္းႏွီးေသာ အရာမ်ားအား မီးတင္႐ႈိ႕ျခင္း - Bonfire of the Vanities အျဖစ္ လူသိ႐ွင္ၾကား အသိအမွတ္ျပဳလာၾကသည္။
“ထို႔ေၾကာင့္ လက္ယာ မ်က္စိျဖစ္ေသာ္လည္း သင့္ကို မွားယြင္းေစလွ်င္ ထိုမ်က္စိကို ထုတ္ပစ္ေလာ့။... ထိုနည္းတူ လက္ယာလက္ျဖစ္ေသာ္လည္း သင့္ကို မွားယြင္းေစလွ်င္ ထိုလက္ကို ျဖတ္ပစ္ေလာ့” (မ ၅း၂၉-၃၀)…
ဝမ္းေျမာက္စြာ ကစားပါ
ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏သား ဘ႐ိုင္ယန္သည္ အထက္တန္းေက်ာင္း ဘတ္စကက္ေဘာ နည္းျပ ျဖစ္သည္။ တစ္ႏွစ္တြင္ သူတို႔အသင္းသည္ ဝါ႐ွင္တန္ျပည္နယ္ ဘတ္စကက္ေဘာ ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရန္အသြားတြင္ ၿမိဳ႕ေပၚ႐ွိရင္းႏွီးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက “ဒီႏွစ္ မင္းတို႔အသင္းအႏိုင္ရမွာလား” ဟုေမးၾကသည္။ ကစားသမားႏွင့္ နည္းျပဆရာ တို႔သည္ ဖိအားေပးမႈကို ခံစားရသည္။ ဘ႐ိုင္ယန္က အသင္း၏ေဆာင္ပုဒ္ကို “ဝမ္းေျမာက္စြာ ကစားပါ” ဟု အမည္ တပ္ေပးလိုက္သည္။
ရွင္ေပါလုက ဧဖက္ၿမိဳ႕႐ွိ သင္းေထာက္တို႔အား “ငါေဆာင္႐ြက္ရေသာအမႈကို ဝမ္းေျမာက္စြာ ၿပီးစီးေစမည္” (တ ၂၀း၂၄) ဟု ေျပာေသာစကားကို ကၽြႏ္ုပ္ဆင္ျခင္မိ သည္။ သူ၏ရည္မွန္းခ်က္သည္ သခင္ခရစ္ေတာ္ေပးအပ္ေသာ အလုပ္ကို ၿပီးစီးေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ရန္ျဖစ္သည္။ “ငါေဆာင္႐ြက္ရေသာအမႈကို ဝမ္းေျမာက္စြာ ၿပီးစီးေစမည္” သို႔တည္းမဟုတ္ ဘ႐ိုင္ယန္ေျပာသကဲ့သို႔ “ဝမ္းေျမာက္စြာ ကစားပါမည္” ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကို ကၽြႏု္ပ္၏ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္ ဆုေတာင္းအျဖစ္သတ္မွတ္လိုက္သည္။ ထိုႏွစ္တြင္ ဘ႐ိုင္ယန္တို႔အသင္းသည္ ျပည္နယ္…
ကိုယ္ေတာ္၏ဝမ္းေျမာက္ျခင္းမ်ား
မၾကာမီက ဓာတ္ပံုေဟာင္းမ်ားပါသည့္ ဓာတ္ပံုုစာအုပ္ကို အဖြားက ကၽြန္မထံပို႔ေပးခဲ့ သည္။ ၎တို႔အနက္ ဓာတ္ပံုတစ္ပံုက ကၽြန္မ၏အာ႐ံုကို ဖမ္းစားသည္။ ဓာတ္ပံုတြင္ ကၽြန္မသည္ ၂ ႏွစ္အ႐ြယ္သာ႐ွိၿပီး မီးဖိုေ႐ွ႕အစြန္းတစ္ဘက္တြင္ ထိုင္ေနသည့္ပံု ျဖစ္သည္။ အျခားအစြန္း တစ္ဘက္တြင္ အေဖက အေမ႔ပုခံုးေပၚတြင္ လက္တင္ထား သည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုးက ကၽြန္မကိုခ်စ္၍ ၾကည္ႏူးေသာ အၾကည့္ျဖင့္ ၾကည့္ေနသည္။
ထုိပံုေလးကို ေန႔စဥ္ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ရန္ ကၽြန္မ၏ အဝတ္ဘီဒိုတြင္ ပင္အပ္ႏွင့္စိုက္၍ကပ္ထားသည္။ သူတို႔၏ ခ်စ္ေမတၱာကို ကၽြန္မအား သတိေပးေနသလို ခံစားမိသည္။ ေကာင္းျမတ္ေသာမိဘမ်ား၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာသည္ မျပည့္စံုသည့္တိုင္ေအာင္ ထိုအခ်စ္သည္ အမွန္တရားပင္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္မဤပံုကို ထိန္းသိမ္းထားရျခင္းမွာ လူ႔အခ်စ္ လူ႔ေမတၱာသည္ တစ္ခါတစ္ရံ ပ်က္ကြက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္၏အခ်စ္မွာ မည္သည့္အခါမွ် မပ်က္ကြက္ေၾကာင္း ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္၏ သြန္သင္ခ်က္ကို အမွတ္ရ ေစရန္ ျဖစ္သည္။ ဓာတ္ပံုထဲတြင္ ကၽြန္မ၏မိဘမ်ားက…
တူတူပုန္းတမ္း
“သူ ငါ့ကိုေတြ႔ေတာ့မယ္” ဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ပုန္းေနသည့္ေထာင့္ အနီးအနား၌ ၅ ႏွစ္အရြယ္ ညီဝမ္းကဲြ၏ေျခသံကို ၾကားေနရသည့္အတြက္ ရင္ခုန္သံ ျမန္လာသည္။ သူ ကၽြန္ေတာ္၏အနားသို႔ ပုိ၍နီးလာပါၿပီ။ ေျခလွမ္း ၅ လွမ္း အကြာ၊ ေနာက္သံုးလွမ္း၊ ေနာက္ႏွစ္လွမ္း။ “မင္းကိုေတြ႔ၿပီ”ဟု သူေအာ္လိုက္သည္။
တူတူပုန္းတမ္း ကစားနည္းကို ငယ္႐ြယ္စဥ္က ကစားခဲ့သည့္ အမွတ္တရမ်ားကို လူအေတာ္မ်ားမ်ား ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ခါတစ္ရံ ဘဝတြင္ အျခားသူမ်ား ကိုယ့္ကိုေတြ႕သြားမည္ကို စိုးေၾကာက္မိၾက သည္။ သဘာဝအရ လြတ္ေျမာက္သည့္ ေနရာသို႔ ထြက္ေျပး လိုသည့္စိတ္က အျမစ္တြယ္ေနသည္။ အေၾကာင္းမွာ ျမင္ရသည့္အရာကို လူတို႔ႏွစ္သက္ခ်င္မွ ႏွစ္သက္မည္။
ဆံုး႐ႈံးေသာ ဤေလာက၏ရင္ေသြးမ်ားအေနျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က နာမည္ေပးထားသကဲ့သို႔ “ေရာသမေမႊထားသည့္ တူတူပုန္းတမ္း ကစားနည္း” ကို ဘုရားသခင္ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အၾကား ကစားေလ႔႐ွိသည္။…
မနာလုိဝန္တိုမႈကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါ
ထင္႐ွားေက်ာ္ၾကားေသာ ျပင္သစ္ အႏုပညာ႐ွင္ အက္ဒ္ဂါ ဒီဂတ္စ္ အား ဘဲေလး ကေခ်သည္မ်ားပံုပန္းခ်ီကားေၾကာင့္ တစ္ကမာၻလံုးက အမွတ္ရၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူ၏ၿပိဳင္ဘက္ သူ႕သူငယ္ခ်င္း အႏုပညာ႐ွင္ ပန္းခ်ီဆရာအက္ဒြတ္ မာနက္ အေပၚသူ၏ မနာလိုဝန္တိုျဖစ္ျခင္းကို လူသိနည္းသည္။ ဒီဂက္စ္ က မာနက္သည္ “သူလုပ္သမွ် တိက်မွန္ကန္စြာ ၿပီးစီးေအာင္ျမင္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကေတာ့ မၿပီးဆံုးႏိုင္တဲ့ ခံစားခ်က္မ်ားနဲ႔ေတြ႔ၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ မွန္မွန္ ကန္ကန္ အလုပ္ကို အဆံုးမသတ္ႏိုင္ဘူး” ဟု ေျပာျပသည္။
၎သည္ စူးစမ္းလိုသည့္ စိတ္ခံစားမႈျဖစ္ေသာ မနာလိုျခင္းျဖစ္ၿပီး “အလံုးစံုေသာ အဓမၼက်င့္ျခင္း၊ မတရား ေသာေမထုန္ကိုျပဳျခင္း၊ ဆိုးညစ္ျခင္း၊ ေလာဘလြန္က်ဴးျခင္း၊ မနာလိုျခင္း၊ ျငဴစူျခင္း၊ လူအသက္ကို သတ္ျခင္း၊ ရန္ေတြ႔ျခင္း၊ လွည့္ျဖားျခင္း၊ သူတစ္ပါးကို ျမင္ျပင္းျခင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူ၊ ေခ်ာစားေသာသူ၊” (ေရာ ၁း၂၉) စသည့္ ႐ွင္ေပါလု ေဖာ္ျပေသာ…
မုန္တိုင္းထဲ၌တည္ရွိေနသူ
ကၽြႏ္ုပ္တို႔အသင္းေတာ္မွ လူေျခာက္ဦးရွိသည့္မိသားစုတစ္စု၏အိမ္ မီးေလာင္သြားသည္။ ဖခင္ႏွင့္သားျဖစ္သူတို႔ သက္ရွင္က်န္ခဲ့ေသာ္လည္း ဖခင္ကို ေဆး႐ံုတင္ထားရၿပီး သူ႔ဇနီး(မိခင္)ႏွင့္ ကေလးငယ္ႏွစ္ဦးတို႔ ေသဆံုးခဲ့သည္။ ၀မ္းနည္းဖြယ္ ဤသို႔ေသာရင္နင့္ဖြယ္ ျဖစ္ရပ္မ်ားက ထပ္တလဲလဲ ျဖစ္ပ်က္ေနသည္။ ထိုအခါ အဘယ္ေၾကာင့္ လူေကာင္းမ်ား အေပၚ ၾကမၼာဆိုးမ်ား က်ေရာက္ရသနည္းဆိုသည့္ ေမးခြန္းေဟာင္းႀကီးကို ေမးၾကျပန္သည္။ ထိုေမးခြန္းအတြက္ အေျဖအသစ္ မရွိသျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္း မအံ့ၾသေတာ့ပါ။
သို႔ေသာ္လည္း ၄၆ ခုေျမာက္ေသာဆာလံမွ ဆာလံဆရာေဖာ္ျပသည့္ “ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔ခိုလံႈရာ ျဖစ္၍ ခြန္အားကိုေပးေတာ္မူ၏။ ေဘးေရာက္သည္ကာလ အထူးသျဖင့္ ကူမေတာ္မူေၾကာင္း ထင္႐ွားလ်က္႐ွိ၏” (း၁) ဟူသည့္ က်မ္းခ်က္မွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ၾကားရေသာ၊ ထပ္ခါထပ္ခါ ေလ့က်င့္ရေသာ၊ ထပ္တလဲလဲ ဖက္ယမ္းရေသာ သမၼာတရားျဖစ္သည္။ အပိုဒ္ ငယ္ ၂-၃ ၌ ေဖာ္ျပသည့္အေျခအေနမွာ ၀႐ုန္းသုန္းကားပင္။ ကမာၻႀကီးႏွင့္ ေတာင္မ်ားေရြ႕သြားၿပီး ပင္လယ္လိႈင္းတံပိုးတို႔ ျပင္းထန္စြာ…