ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းဘဝပုံစံ

ခရစ်ယာန်အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် မနက်စာ ဘူဖေးစားရန် တန်းစီစောင့်နေစဉ် အမျိုးသမီးတစ်စု ထမင်းစားခန်းထဲသို့ဝင်လာသည်။ ကျွန်မနောက်မှာ တန်းစီသည့်အမျိုးသမီးကို ကျွန်မပြုံးပြလိုက်ပြီး မင်္ဂလာပါဟု နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ သူမက “ကျွန်မရှင့်ကိုသိတယ်” ဟုပြန်ပြောပါသည်။ ကြက်ဥမွေကြော်ကိုခပ်ထည့်ရင်း ဘယ်မှာဆုံခဲ့ပါလိမ့်ဟု ကြိုးစား၍အဖြေရှာမိသည်။ သို့သော် ကျွန်မစိတ်၌ တစ်ယောက်ယောက်နှင့် အမှတ်မှားခြင်းဖြစ်မည်ဟု သေချာနေခဲ့သည်။

နေ့လည်စာစားချိန်တွင်လည်း ထိုအမျိုးသမီး ကျွန်မထံချဉ်းကပ်လာပြီး “ရှင် ကားအဖြူမောင်းတယ်မဟုတ်လား” ဟုမေးပါသည်။ ကျွန်မလည်း ပုခုံးတွန့်ပြပြီး “မောင်းခဲ့ဖူးတယ်။ ကြာပါပြီ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမက ရီလိုက်ပြီး “မူလတန်းကျောင်းနားကမီးပွိုင့်မှာ တို့တွေ မနက်တိုင်းနီးပါး ပွိုင့်မိဖူးတယ်လေ။ ရှင်က လက်တွေမြောက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ သီချင်းအမြဲဆိုတော့ ဘုရားကို ချီးမွမ်းကိုးကွယ်နေတာလို့ ကျွန်မတွေးခဲ့တယ်။ ကျွန်မမှာ ရှင်နဲ့အတူ သီချင်းဆိုချင်တဲ့စိတ် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ခက်ခဲတဲ့နေ့တွေမှာတောင်ပေါ့” ဟု ပြောပြသည်။ ဘုရားရှင်ကို ချီးမွမ်းလျက် အတူဆုတောင်းပြီး ကျွန်မတို့တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ပွေ့ဖက်မိသည်။…

သခင်ယေရှု၏ အလျင်နှင့် ရွေ့ခြင်း

မကြာမီက ကားပြင်ရန် အိမ်အနီး ၁ မိုင် အကွာရှိဝပ်ရှော့၌ ကားအပ်ပြီး အိမ်သို့ ကျွန်ုပ်လမ်းလျှောက်ပြန်ခဲ့သည်။ ပျားပန်းခတ်နေသောလမ်းတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း လူတိုင်း အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားသွားလာနေကြောင်းကို သတိပြုမိသည်။

နားလည်ရန်ခက်သောအရာ မဟုတ်ပါ။ ကားက လမ်းလျှောက်သူထက်ပိုမြန်သည်။ စိမ်ပြေနပြေလမ်းလျှောက်ရင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြဲလိုလို အလျင်စလိုဖြစ်လျက် အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားမှုနှင့်မစိမ်းဟု နားလည်မိသည်။ နောက်ထပ်သိလိုက်ရသည်မှာ မကြာခဏဆိုသလို ဘုရားသခင်အား မြန်မြန်အလုပ်လုပ်ရန် ကျွန်ုပ်မျှော်လင့်တတ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဘုရား၏အကြံအစည်ကို အရှိန်ဖြင့် သွားနေသော မိမိ၏ဇယားအတိုင်း ကွက်တိနေရာကျစေချင်သည်။

သခင်ယေရှု လောက၌ အသက်ရှင်ကျင်လည်စဉ်က သူ၏တုံ့နှေးသော ခြေလှမ်းများကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ သူ့မိတ်ဆွေများ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည်။ ယောဟန် ၁၁ တွင် မာရိနှင့်မာသသည် သူတို့၏မောင်လာဇရု နေမကောင်းဖြစ်နေကြောင်း သခင့်ထံစကားပါးလိုက်သည်။ ယေရှုမစပေးနိုင်ကြောင်း သူတို့သိသည် (:၁-၃)။ သို့သော် သခင်ယေရှုသည် လာဇရုသေဆုံးပြီး နောက် ၄ ရက်ကြာမှ နောက်ကျပြီးရောက်လာသည်(:၁၇) ။…

မုန်တိုင်းဝင်လာသောအခါ

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအနောက်ဘက်ရှိ ရော့ကီးမောင်းထိန်း ကျောက်တောင်နှင့် နှစ်စဉ်နှင်းဖုံးလွှမ်းသောအရပ်ဟု လူသိများသည့် ကိုလိုရာဒိုပြည်နယ်တွင် ကျွန်ုပ်နေထိုင်ပါသည်။ သို့သော် ပြည်နယ်၏အဆိုးရွားဆုံး သဘာဝဘေးမှာ နှင်းမဟုတ်ဘဲ မိုးရေဖြစ်သည်။ ၁၉၇၆ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၃၁၊ အပန်းဖြေမြို့ Estes Park ဝန်းကျင်တွင် The Big Thompson ရေလွှမ်းမိုးမှုဖြစ်ခဲ့သည်။ ရေများကျသွားသောအခါ သေဆုံးသူဦးရေ ၁၄၄ ဦး (တိရိစ္ဆာန်အရေအတွက်မပါဝင်) ရှိခဲ့သည်။ သဘာဝဘေးကြီးလွန်သွားပြီးနောက် ထိုဒေသတွင် အထူးသဖြင့် လမ်းနှင့် အဝေးပြေးလမ်းမများ၏အုတ်မြစ်ကို အထူးလေ့လာမှုများပြုခဲ့ရာ၊ မုန်တိုင်းဒဏ်ခံနိုင်ခဲ့သောလမ်းနံရံများကို ကွန်ကရစ်အပြည့်လောင်းထားကြောင်း တွေ့ရသည်။ တစ်နည်းဆိုသော် ကြံ့ခိုင်မာကြောသော အခြေခံအုတ်မြစ်များရှိနေခဲ့ပါသည်။

အသက်တာ၌ မုန်တိုင်းလာခဲ့သော်ဟုမေးရန်မဟုတ်ဘဲ မုန်တိုင်းဘယ်တော့လာမှာလဲဟုမေးရန်ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကြိုပြီးသတိပြုမိသော်လည်း များသောအားဖြင့် မသိနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့သောအချိန်အတွက် ဘုရား၏စကားတော်ကို ကြားရုံမဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ကြံ့ခိုင်သောအုတ်မြစ်ကိုတည်ဆောက်ရန် သခင်‌ယေရှုက အတိအလင်းမိန့်ကြားထားသည် (လု ၆:၄၇)။ ထိုအလေ့အကျင့်သည်…

အတိမ်အနက်မသိသောရေ

နယူးယောက်တိုင်းမ်စကွဲရင်ပြင်တွင် ပူဖောင်းများလွတ်ခြင်း၊ Big Ben နာရီသံအတိုင်း နောက်ပြန်ရေတွက်နေသော လူအုပ်ကြီး၊ ဆစ်ဒနီ ဆိပ်ကမ်း၌ မီးရှုးမီးပန်းဖောက်ခြင်း မည်သို့ပင်ဆင်နွှဲနေပါစေ နှစ်သစ်ကိုကြိုဆိုရခြင်းနှင့် သစ်လွင်သောအစပြုခြင်းအတွက် အမြဲပင် စိတ်လှုပ်ရှားရသည်။ နှစ်သစ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မသေချာမရေရာသော အခြေအနေထဲသို့ မိမိကိုယ်ကို တွန်းပို့နေကြသည်။ မည်သို့‌သော ခင်မင်ရင်းနှီးမှုနှင့် အခွင့်အရေးများကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရမည်နည်း။

မည်သို့ပင်စိတ်လှုပ်စရာကောင်းနေပါစေ နှစ်သစ်၌ နေသားမကျ ဖြစ်နေတတ်ပါသည်။ ရှေ့ဘာဖြစ်မည်၊ မည်သည့်မုန်တိုင်းများရှိနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိပါ။ တရုတ်ပြည်က စတင်တီထွင်ခဲ့သော မီးရှုးမီးပန်းများသည် မကောင်းသောနတ်ဆိုးများကိုနှင်ထုတ်ရန်နှင့် တိုးပွားချမ်းသာစေသောနှစ်သစ်ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။ ၎င်းသည် ရှေးက နတ်ဘုရားများ စိတ်ကျေနပ်အောင် ဝန်ခံကတိပြုသည့် ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသားများ၏အလေ့အထဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ရပ်များသည် မသိနိုင်သော အနာဂတ်ရေးအတွက် လုံခြုံစိတ်ချမှုရှိရန် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သောအရာများဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ကတိသစ္စာမပြုချိန်မှာပင် ဗာဗုလုန်တို့သည် ဣသရေလ အပါအဝင် အခြားသူများကို အောင်နိုင်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားရှင်က ကျွန်ခံနေရသောဂျူးလူမျိုးများအား…

ဘဝ၏မီးရှူးမီးပန်းများ

နှစ်သစ်ကူးအကြိုညတွင် မြို့များနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှမြို့တော်များတွင် မီးရှူးမီးပန်း ပစ်ဖောက်ကြရာ ဆူညံသံများက ကျယ်လောင်လှသည်။ ဖြာထွက်ပေါက်ကွဲသော မီးရှူးမီးပန်းများက လေထုကို နှစ်ခြမ်းခွဲသည့်သဘာဝရှိကြောင်း ထုတ်လုပ်သူများက ပြောပါသည်။ ဆင့်ကာဆင့်ကာပေါက်ကွဲသည့် မီးရှူးမီးပန်းများက အသံ အကျယ်ဆုံး ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် မြေကြီးနှင့်နီးလျှင် ပို၍ကျယ်လောင်စွာ ပေါက်ကွဲသည်။

ဒုက္ခအခက်အခဲများသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသား၊ စိတ်နှင့် မိသားစုများ ကြားတွင် ကျယ်လောင်စွာပေါက်ကွဲနိုင်သည်။ ဘဝ၏မီးရှူးမီးပန်းများဖြစ်သည့် မိသားစုအရေးရုန်းကန်ရခြင်း၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးပြဿနာ၊ အလုပ်မှစိန်ခေါ် မှုများ၊ ငွေကြေးအခက်အခဲနှင့် အသင်းတော်ပြဿနာများသည်ပင်လျှင် စိတ် ခံစားမှုလေထုကို တစ်ဂျိမ်းဂျိမ်းမြည်စေသည့်ပေါက်ကွဲမှုကဲ့သို့ ခံစားရစေနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုဆူညံသံများကြားမှ ဆွဲထုတ်သောအရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့သိသည်။ ခရစ်တော်သည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ငြိမ်သက်ခြင်း”ဟု ရှင်ပေါလုရေးသားထားသည် (ဧ ၂:၁၄)။ သခင့်ရှေ့တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့တည်နေသောအခါ ကိုယ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းက မည်သည့်အနှောင့်အယှက်အတားအဆီးထက်မဆို ပို၍ကြီးပြီး စိုးရိမ်မှု၊ နာကျင်မှုများနှင့် စိတ်ဝမ်းကွဲမှု ဆူညံသံများကို တိတ်ဆိတ်စေသည်။

၎င်းသည်…

အောင်မြင်မှုအစစ်အမှန်

ကျွန်တော်တွေ့ဆုံမေးမြန်းသည့်ပုဂ္ဂိုလ်က ကျွန်တော့်မေးခွန်းများကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်တို့ကြားတွင် ခံစားချက်တစ်ခုခြားနေသလို ခံစားနေရသည်။ ထိုနောက် “သင်က ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတွေရဲ့ စိတ်ကို အားပေးတက်ကြွစေတယ်”ဟု ကျွန်တော်မှတ်ချက်ပေးမိရာ၊ သူက “ထောင်ပေါင်းများစွာ မဟုတ်ပါဘူး။ သန်းပေါင်းများစွာပါ” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ကျွန်တော်၏မသိနားမလည်မှုကို သနားသည့်ပုံစံဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်က သူ၏ ဘွဲ့လက်မှတ်များ၊ အောင်မြင်မှုများ၊ သူ့အကြောင်းကို ဖော်ပြသော မဂ္ဂဇင်း များကို ပြောပြခဲ့သည်။ ကသိကအောင့်နိုင်လှသည့် အခိုက်တန့်ဖြစ်ပါသည်။

ထိုသို့တွေ့ကြုံခဲ့ပြီးနောက် သိနတောင်ပေါ်တွင် မောရှေအား သူမည်သူ ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် ဖော်ပြပုံက ကျွန်တော့်အား ဘဝင်ခိုက်စေသည် (ထွက် ၃၄:၅-၇)။ စကြဝဠာနှင့် ကြယ်စုပေါင်းများစွာကို ဖန်ဆင်းသူနှင့် လူသားတို့ကို တရားစီရင်သောအရှင် ဖြစ်သော်လည်း ဤဂုဏ်ပုဒ်ကို ဘုရားသခင် အသုံးမပြု ခဲ့ပါ။ ထို့အစား သူသည် “မေတ္တာဂရုဏာနှင့်ပြည့်စုံ၍ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊…

မမြင်ရသောအမှန်တရား

၁၈၇၆ ခုနှစ်တွင် ကျောက်မီးသွေးတူးဖော်ရေးသမားများသည် အင်ဒီယားနား ပြည်နယ်အလယ်ပိုင်းတွင် ငရဲတံခါးဝကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်ဟု မှတ်ထင်ခဲ့ကြ သည်။ သမိုင်းပညာရှင် ဂျွန်ဘာလိုးမာတင် က ပေ ၆၀၀ အနက်တွင် ဆိုးဝါး သောအခိုးငွေ့များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဆူညံသံများကို ကြားရသည်ဟု အစီရင်ခံခဲ့သည်။ “နတ်ဆိုး၏ဂူကို တူးဆွမိပြီ”ဟုဆိုကာ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ကျောက်မီးသွေးတွင်းကိုပိတ်၍ အိမ်သို့သုတ်ခြေတင်ပြန်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မှားသွားသည်။ နှစ်အတန်ကြာပြီးနောက်တွင် ထပ်မံတူးဖော်ကြည့်ရာ သဘာဝဓာတ်ငွေ့သိုက်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့အထင် မှားခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို ကျွန်ုပ်အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ ကျွန်ုပ်၏အသက်တာတွင် သတိမထားမိသော ဝိညာဉ်လောကအကြောင်းကို ထိုသတ္တုတူးဖော်ရေးသမားများက သိရှိသတိပြုမိကြသည်။ သဘာဝလွန်နှင့် ပုံမှန်သဘာဝက သိပ်ကွာခြားမှုမရှိဟု ယူဆလျက် “အသွေးအသားရှိသော ရန်သူတို့နှင့် ဆိုင်ပြိုင်တိုက်လှန်ရကြသည်မဟုတ်၊ ... မိုးကောင်းကင်၌နေသော နတ်ဆိုးတို့နှင့် ... ဆိုင်ပြိုင်တိုက်လှန်ရကြောင်း”(ဧ ၆:၁၂) ကို ကျွန်ုပ်တို့ မေ့လျော့လျက် ခပ်ပေါ့ပေါ့ ဘဝရှင်သန်ရန် လွယ်လှသည်။…

ပျက်စီးသူများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း

သူ၏ခိုးဝှက်တတ်ခြင်းနှင့်မူးယစ်ဆေးစွဲခြင်းကြောင့် တောင်အာဖရိကနိုင်ငံ ကိတ်ထောင်းမြို့၊ မဲန္နာဘတ် ရပ်ကွက်ရှိ မိသားစုအိမ်ကို အသက် ၁၇ နှစ်တွင် ဒေါင်းဝိန်း စွန့်ခွာခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဝေးဝေးမသွားဘဲ မိခင်၏ခြံနောက်တွင် တဲရုံဆောက်၍ နေခဲ့ပြီး မကြာမီ မူးယစ်ဆေးသုံးစွဲသောနေရာ ကာစီနိုဟူ၍ ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အသက် ၁၉ နှစ်တွင် ယေရှုခရစ်တော် အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ဒေါင်းဝိန်း ခံစားခဲ့ရသည်။ မူးယစ်ဆေးဖြတ်သည့် သူ့ဘဝခရီးက ရှည်လျား ပင်ပန်းခဲ့သော်လည်း ယေရှုကိုယုံကြည်သူ မိတ်ဆွေ များ၏အထောက်အမနှင့် ဘုရားသခင်၏ကူညီမှုအားဖြင့် သန့်ရှင်းလျက် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ကာစီနိုကို သူတည်ဆောက်ပြီး ဆယ်နှစ်အကြာတွင် သူနှင့် အခြားသူများက ၎င်းကို အိမ် အသင်းတော်အဖြစ်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က မှောင်မိုက်၍ စိတ်ချည်နှောင် ခံရသောနေရာသည် ယခုအခါ ဝတ်ပြုဆုတောင်းရာနေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအသင်းတော်ကိုဦးဆောင်သူများက ယေရမိ ၃၃ ကို မျက်မှောက်ပြု လျက် ဒေါင်းဝိန်းနှင့်…

ညနက်ထဲမှ သီချင်းတစ်ပုဒ်

နေဝင်ပြီးအချိန်အတော်ကြာမှ လျှပ်စစ်မီးပြတ်တောက်သွားချိန်တွင် ကျွန်တော့် သားသမီးငယ်နှစ်ဦးနှင့် အိမ်တွင်ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့မှာ လျှပ်စစ်မီးပျက်ခြင်းကို ပထမဆုံးတွေ့ကြုံရခြင်းဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြန့်ဝေသည့်ကုမ္ပဏီသို့ မီးပျက်ခြင်းကို အကြောင်းကြားလိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင်ထွန်းညှိကာ မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် လင်းနေသည့် မီးတောက်ပတ်လည်တွင် ကျွန်တော်နှင့်ကလေးများ စုပြုံတိုးဝှေ့နေလိုက်ကြသည်။ သူတို့ ကြောက်ရွံ့ပြီး ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ သီချင်းစတင်ဆိုကြသည်။ မကြာမီ သူတို့မျက်နှာပေါ်မှစိုးရိမ်ပူပန်မှုများတွင် အပြုံးများက အစားထိုးဝင်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်တော်တို့၏ အမှောင်ဆုံးအချိန်များအတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ်လိုအပ်ပါသည်။

ဆာလံ ၁၀၃ သည် တိုင်းတစ်ပါးမှ စွန့်ပစ်ခံအမိမြေသို့ ဘုရားသခင်၏ လူများ ပြန်ရောက်သည့်နောက်တွင် ဆုတောင်းသီဆိုသောဆာလံသီချင်း ဖြစ်သည်။ အကြပ်အတည်းနှင့်ကြုံရချိန်တွင် သူတို့သီချင်းသီဆိုရန် လိုအပ် သည်။ ဆိုချင်ရာဆိုရန် မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်မည်သူဖြစ်သည်၊ ကိုယ်တော် မည်သည့်အရာများ ပြုသည်ကို သီဆိုရန်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သနား ကြင်နာကြောင်း၊ ကရုဏာကြွယ်ဝကြောင်း၊ စိတ်ရှည်ပြီး သစ္စာတည်‌သော မေတ္တာနှင့်ပြည့်ဝကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့သတိရရန်…

မည်သူကျွန်ုပ်ကို လိုအပ်သနည်း

ဝါရှင်တန်ဒီစီသို့ ပျံသန်းနေသောခရီးစဉ်အတွင်း သက်ကြွယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမ၏ခင်ပွန်းအား “ရှင့်ကို မလိုအပ်တော့ဘူးဆိုတာ မဟုတ်ဘူး” ဟု တီးတိုးပြောဆိုသံကို စာရေးဆရာ အာသာဘရွတ်(Arthur Brooks) ကြားလိုက်သည်။ အမျိုးသားက သေချင်သည်ဟု ညည်းညူရာ ဇနီးသည်က “အဲလိုပြောတာ ရပ်တော့”ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ခရီးဆုံးရောက်သော် ဘရွတ် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုသူကို ချက်ချင်းမှတ်မိသည်။ ထိုသူမှာ ကမ္ဘာကျော်သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အခြားခရီးသည်များက သူ့အား လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြပြီး လေယာဉ်မှူးက လွန်ခဲ့သည့်အချိန်များက သူ၏စွမ်းဆောင်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ထိုသူရဲကောင်းကြီး အဘယ့်ကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်နေပါသနည်း။

ပရောဖက်ဧလိယသည် ဗာလပရောဖက် ၄၅၀ ကို သတ္တိရှိစွာနှင့် တစ်ကိုယ်တော် ချေမှုန်းအောင်မြင်ခဲ့သည် (၃ ရာ ၁၈)။ စင်စစ် သူတစ်ဦးတည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင် အစဉ်ပါရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူတစ်ဦးတည်းဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး သူ့ အသက်ကို နှုတ်ယူရန်…