တကယ် အသက်ရှင်သည်

အီစတာပွဲတော်နေ့အပြီး ရက်သတ္တတစ်ပတ်အကြာဖြစ်၍ ကျွန်တော့်၏ငါးနှစ်အရွယ် သားလေး Wyatt (ဝါယဒ်)သည် ထမြောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများစွာကို ကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၌ မေးခွန်းအမြဲရှိပြီး ပုံမှန် အားဖြင့် အကျပ်ရိုက်စေမည့် မေးခွန်းမျိုးဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်ကားမောင်းစဉ် ကျွန်တော့်နောက်ရှိ ကလေးထိုင်ခုံ၌ ထိုင်ကာလိုက်ပါလာသည့် ဝါယဒ် သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်သို့ ကြည့်ပြီး အတွေးနက်နေသည်။ “ဖေဖေ”ဟု ခေါ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ခက်ခဲသည့်မေးခွန်းမေးရန် ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ ပြီးမှ “သခင်ယေရှုက သားတို့ကို အသက်ပြန်ရှင်စေတဲ့အခါ တကယ်ပဲရှင်မှာလား။ ဒါမှမဟုတ် သားတို့ခေါင်းထဲမှာပဲ ရှင်နေမှာလား” ဟုမေးသည်။

ဤမေးခွန်းက ဖွင့်မေးရန် ကျွန်တော်တို့၌ သတ္တိရှိရှိ မရှိရှိ၊ ကျွန်တော်တို့ အများစုတွင် ရှိနေသည့် ‌မေးခွန်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်တော်တို့ကို အမှန်တကယ် အနာငြိမ်းစေမည်လား။ သေခြင်းမှ အမှန်တကယ် ထမြောက်စေမည်လား။ သူ၏ကတိအားလုံးကို အမှန်ပင်တည်စေမည်လား။

တမန်တော်ရှင်ယောဟန်သည် ကျွန်တော်တို့၏သေချာသည့်အနာဂတ်နှင့် စပ်လျဥ်း၍ “ကောင်းကင်သစ်နှင့်…

ချစ်မေတ္တာအတွက် ပေးဆပ်ရလည်း တန်ပါ၏

ဆယ်နှစ်ကြာမျှရင်းနှီးခင်မင်မှုကို အကြောင်းပြချက်မပေးဘဲ မိတ်ဆွေတစ်ဦးက အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက်ပိုင်း ကျွန်မအကျင့်ဟောင်းအတိုင်း လူများနှင့်ခပ်ခွာခွာ ပြန်နေဖြစ်သည်။ ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေစဉ် စာအုပ်စင်မှ စုတ်ပြဲနေသည့် C. S. Lewis (စီအက်စ်လူးဝစ်)၏ ‘The Four Loves’ (အချစ်လေးမျိုး) စာအုပ်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ လူးဝစ်က ချစ်မေတ္တာသည် ထိခိုက်ခံစားရန် လိုအပ်ကြောင်း သက်ရောက်မှုအားကြီးသော လေ့လာတွေ့ရှိချက်ကို ဖော်ပြထားသည်။ လူတစ်ဦးသည် စွန့်စား၍ မေတ္တာရင်းပြီး ချစ်ခြင်းအတွက် “စိတ်ချရသည့်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုးမရှိ၍ ရှုံးနိုင်သည်”ဟု သူဆိုသည်။ “မည်သည့်အရာကိုပင်ချစ်ချစ် စိတ်သောကရောက်ရပြီး အသည်းပင် ကွဲကောင်းကွဲနိုင်သည်” ဟုအကြံပြုသည်။ ထိုစာသားများက ပေတရုက သခင်ယေရှုအား သုံးကြိမ်တိုင်အောင် သစ္စာ‌ဖောက်အပြီး (ယော ၁၈:၁၅-၂၇)၊ သခင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက်တွင် တတိယအကြိမ် တပည့်တော်များနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းအကြောင်းကို (၂၁:၁-၁၄) ကျွန်မဖတ်ရှုသည့်ပုံစံအား ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

သခင်ယေရှုက “ယောန၏သားရှိမုန်၊ ဤသူတို့သည် ငါ့ကိုချစ်သည်ထက် သင်သည် သာ၍ချစ်သလော”…

လာကြ၊ ကိုးကွယ်ကြစို့

မျိုးဆက်ပေါင်းစုံ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဥ်၌ ချီးမွမ်းသီချင်းများ အတူတကွသီကျူးစဉ် လူများစွာ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားကြရသည်။ သို့သော် ခြေကုန်လက်ပန်းကျနေသော မိခင်တစ်ဦးတော့ မပါပါ။ ငိုလုဆဲဆဲ ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီကာချော့နေရင်း ငါးနှစ်ကလေးလေးကို သီချင်းစာအုပ်ဖွင့်ပြကာ လမ်းလျှောက်တက်စအရွယ်ကလေးကို ထွက်မပြေးသွားအောင် ဟန့်တားနေသည်။ ထို့နောက် သူ့အနောက်၌ထိုင်နေသည့် အသက်ကြီးကြီးအမျိုးသားတစ်ဦးက လမ်းလျှောက်တက်စအရွယ်ကလေးကို ဘုရားကျောင်းပတ်ပြီး လမ်းလျှောက်ပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းပြီး၊ မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးကမူ ကလေးအကြီးဆုံးအတွက် သီချင်းစာအုပ် ကိုင်ပေးသည်။ ၂ မိနစ်အတွင်း ထိုမိခင်၏ခံစားချက် ပြောင်းသွားပြီး အသက်ရှူထုတ်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းအစုံကိုပိတ်၍ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်လိုက်သည်။

အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ အသက်ကြီးကြီးငယ်ငယ်၊ ယခင်ကတည်းက ဘုရားကိုယုံကြည်သူနှင့် ယုံကြည်သူအသစ်စသည်ဖြင့် သူ့လူများအားလုံး သူ့ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် ဘုရားသခင်က အစဥ်အလိုရှိသည်။ ကတိထားရာပြည်သို့ မဝင်စားမီ ဣသရေလအနွယ် (၁၂) နွယ်တို့ကို မောရှေကောင်းချီးပေးရာ၌ “ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ သူငယ်များ၊ တည်းခိုသောတစ်ပါးအမျိုးသားများတို့”အားလုံး…

လုပ်ငန်းခွင်မှသက်သေ

“မင်းသဘောကျတဲ့ဌာနကို လူလျော့လိုက်တဲ့အတွက် မင်းစိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလား” ဟု အီဗလင်း၏ မန်နေဂျာက သူမကို မေးရာ၊ အံကြိတ်ပြီး “စိတ်မဆိုးပါဘူး”ဟု သူပြန်ဖြေလိုက်သည်။ မန်နေဂျာက သူမကို စနောက်နေသည့်ပုံပေါက်နေ၍ သူပိုပြီးမချင့်မရဲဖြစ်ရသည်။ စိတ်ဝင်စားမှုမတူသည့်အုပ်စုများကို ဆွဲဆောင်ရန် နည်းလမ်း များရှာဖွေခြင်းဖြင့် ကုမ္ပဏီကို သူကူညီပံ့ပိုးနေသော်လည်း အကန့်အသတ်များကြောင့် ဤအရာကမဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေသည်။ အီဗလင်းသည် မျက်ရည် မကျအောင်ထိန်းရင်း မန်နေဂျာခိုင်းသည့်အရာကိုသာ လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူမျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်မလာနိုင်သော်လည်း သူ့တာဝန်များကို သူ့စွမ်းရည်ရှိသမျှ ဆက်လုပ်နိုင်သေးပါသည်။

တမန်တော်ရှင်ပေတရုက သူ၏ပထမစာစောင်၌ ပထမရာစုမှ သခင်ယေရှုကို ယုံကြည်သူများအား “လူတို့တွင် စီရင်ခန့်ထားသမျှသော မင်း၏အုပ်စိုးခြင်းကို ဝန်ခံကြလော့” (၁ ပေ ၂:၁၄)ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ခက်ခဲသည့်လုပ်ငန်းအခြေအနေ၌ သမာဓိသိက္ခာ ထိန်းသိမ်းရန် မလွယ်လှပါ။ သို့သော် ရှင်ပေတရုက “သာသနာပလူတို့သည် သင်တို့ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြသည်အမှုမှာ ... သင်တို့၏ကောင်းသောအကျင့်ကို…

ဤအရာက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်

ယေးလ် တက္ကသိုလ်၏သက်တမ်းရှည်ပါမောက္ခဖြစ်သည့် Jaroslav Pelikan (ရာရိုစလပ်ပလင်ကန်)အား “သူ့ခေတ်အခါက ခရစ်ယာန်သမိုင်း၌ သြဇာညောင်းသူ” အဖြစ်မှတ်ယူကြပြီး ကြာမြင့်သည့် သူ၏ပညာရေးလုပ်သက်ကြောင့် ကျော်ကြားသည်။ စာအုပ်ပေါင်း (၃၀) ကျော်ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး သူ၏မြောက်မြားစွာသောစာပေရေးသားမှုကြောင့် အထင်ကရဖြစ်သည့် ‘Kluge’ (ခလူးဂါ) တစ်သက်တာ စာပေဆုကို ဆွတ်ခူးခဲ့သည်။ သူ့တပည့်တစ်ဦးက သူ့ဆရာသေအံ့ဆဲဆဲအချိန် ပြော ခဲ့သည့်၊ အရေးအကြီးဆုံးဟု သူမှတ်ယူထားသည့်စကားကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ “ခရစ်တော်ရှင်ပြန်ထမြောက်ပါက အခြားဘယ်အရာကမှ အရေးမပါတော့ပါ။ အကယ်၍ ခရစ်တော် မထမြောက်ပါက အခြားဘာတစ်ခုမျှ အရေးမပါတော့ပါ”။

“ခရစ်တော်သည် ထမြောက်တော်မမူလျှင် ငါတို့ဟောပြောခြင်း၌ အကျိုးမရှိ။ သင်တို့ယုံကြည်ခြင်း၌လည်း အကျိုးမရှိ” ဟူသော ရှင်ပေါလု၏ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်ကို ပလင်ကန်က ပဲ့တင်ထပ်ပြောခြင်းဖြစ်သည် (၁ ကော ၁၅:၁၄)။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် အံ့ဖွယ်နိမိတ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ လူ့သမိုင်း၌ ဘုရားသခင် ၏ကယ်တင်ခြင်းအမှု အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိ၍ တမန်တော်ကြီးက…

မဖြစ်သင့်ဘူး

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့်ဆုံးသွားသည့် သူငယ်ချင်း၏စျာပန၌ လူတစ်ဦးက “သူဒီလို မဖြစ်သင့်လို့ ကျွန်တော်မဖြစ်စေချင်ဘူး” ဟုမြည်တမ်း၍ အမွှန်းတင်စကားပြောခဲ့သည်။ သူ့စကားက အသက်အရွယ်မရွေး လူသားများ၏ဝမ်းနည်းငိုကြွေးမှုကို ပို၍ ပြင်းထန်စေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို သေခြင်းတရားက ထိုးနှက်ပြီး အမာရွတ်ထင်ကျန်စေသည်။ ပြန်ပြင်၍မရနိုင်တော့သည့် အရာအတွက် နာကျင်ရသည်။

“ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး” ဟူသော စိတ်သဘောထားက သခင်ယေရှုအသေခံပြီးနောက် သူ့နောက်တော်လိုက်များ၏ခံစားချက်ကို ကောင်းစွာဖော်ပြပေးနိုင်သည်။ ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် ထိုဆိုးရွားသောနာရီပိုင်းအချိန်အကြောင်းကို အနည်းအကျဉ်းသာ ဖော်ပြသော်လည်း သစ္စာရှိသောမိတ်ဆွေအချို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သခင်ယေရှုအား လူမသိသူမသိ ယုံကြည်သူ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင် ယောသပ်သည် (ယော ၁၉:၃၈) ရုတ်တရက် သတ္တိရှိကာ ရှင်ယေရှု၏ ရုပ်အလောင်းကို ပိလတ်မင်းထံမှ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည် (လု ၂၃:၅၂)။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကားစင်တင်သတ်ခံရသည့် ရုပ်အလောင်းကို ကားတိုင်မှ ဖယ်ရှားရန်နှင့် မြှုပ်နှံရန်အတွက် ကြင်နာစွာ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့အတွက် လိုအပ်မည့်အရာကို ခေတ္တမျှအချိန်ယူကာ စဉ်းစားကြည့်ပါ (:၅၃)။…

သူ၏ငြိမ်းချမ်းရေးကားတိုင်

ခေတ်သစ် ဒတ်ရှ်ပန်းချီဆရာ Egbert Modderman (အက်ဂ်ဘတ်မော်ဒါမန်း)၏ ‘Simon of Cyrene’ (ကုရေနေပြည်သားရှိမုန်) ဟူသောပန်းချီကားတွင် သုန်မှုန်သောမျက်ဝန်းများ၏အကြည့်က စူးရှသည်။ ရှိမုန်၏မျက်လုံးများက သူ့ထမ်းရသည့်တာဝန်၏ ကြီးမားသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝန်ထုပ်ကို ဖော်ပြနေသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ရှင်မာကုခရစ်ဝင် ၁၅ အရ ရှိမုန်သည် ရပ်ကြည့်နေသောလူအုပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံရကာ သခင်ယေရှု၏ကားတိုင်ကို ထမ်းပေးရန် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရကြောင်း သိရှိရသည်။

ရှိမုန်သည် သခင်ယေရှုခေတ်အခါက ဂျူးလူမျိုးအများအပြားနေထိုင်သည့် မြောက်အာဖရိကရှိ ကုရေနေမြို့ကြီးမှဖြစ်သည်။ ပသခါပွဲဆင်နွဲရန် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သူလာရောက်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုမြို့၌ ဤသို့သော မတရားအဆုံးစီရင်မှု အလယ်တွင် သူရောက်နေကြောင်း သိလိုက်ရသော်လည်း သခင်ယေရှုအား ကူညီခြင်းဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့်အမှုလေးကို သူလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည် (မာ ၁၅:၂၁)။

ရှင်မာကုခရစ်ဝင်ကျမ်းအစပိုင်း၌ သခင်ယေရှုက သူ့နောက်လိုက်များအား “အကြင်သူသည် ငါ၌ဆည်းကပ်ခြင်းငှာ အလိုရှိ၏။ ထိုသူသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ငြင်းပယ်ရမည်။ ကိုယ်လက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုထမ်း၍…

ထိုအချိန်ကား ညအချိန်ဖြစ်၏

Eli Wiesel (အီလိုင်းဝစ်ဆယ်) ရေးသားသည့် ‘Night’ (ည) ဆိုသည့်ဝတ္ထုက အစုလိုက်အပြုံလိုက် လူသတ်မှု၏ အနိဌာရုံကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း တွေ့ကြုံခံစားရစေသည်။ နာဇီသေမင်းတမန်စခန်း၌ သူကိုယ်တိုင်ကြုံခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံပေါ် အခြေပြုသော ဝစ်ဆယ်၏အဖြစ်က သမ္မာကျမ်းစာပါ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းအကြောင်းအရာနှင့် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သည်။ ပထမဦးဆုံးသော ပသခါပွဲ၌ မောရှေနှင့် ဣသရေလလူမျိုးများ ကျွန်ခံရာမှ လွတ်မြောက်လာသော်လည်း (ထွ ၁၂)၊ နာဇီတို့သည် ပသခါပွဲအပြီးတွင် ဂျူးခေါင်းဆောင်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီးကြောင်း ဝစ်ဆယ်က ပြောပြသည်။

ဝစ်ဆယ်နှင့် သူ၏အဆိုးမြင်ထေ့လုံးငေါ့လုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ ဝေဖန်မိသော်လည်း အလားတူ လှည့်ကွက်မျိုး ကျမ်းစာထဲပါရှိကြောင်း စဉ်းစားမိသည်။ ပသခါပွဲညတွင် ရှင်ယေရှသည် ဘုရား၏လူများကို ဒုက္ခဆင်းရဲမှလွတ်မြောက်စေမည်ဟု မျှော်လင့်သော်လည်း ၄င်းအစား သူ့ကိုသတ်မည့်လူများလက်သို့ သူ့ကိုယ်သူ အပ်ခဲ့သည်။

ရှင်ယေရှုအဖမ်းမခံရမီမြင်ကွင်းကို ရှင်ယောဟန်က ဖွင့်ဟပြခဲ့သည်။ သူသစ္စာဖောက်ခံရတော့မည်ဖြစ်၍ “စိတ်နှလုံးတော်ပူပန်ခြင်း”ရှိလျက် (ယော ၁၃:၂၁) ရှင်ယေရှုသည် နောက်ဆုံးညစာစားပွဲ၌…

ချစ်မေတ္တာဖြင့် သယ်ပိုးသည်

လေးနှစ်အရွယ် မြေးလေးက ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်ထိုင်ရင်း ပြောင်နေသော ကျွန်တော်ခေါင်းကိုပုတ်ပြီး အာရုံစိုက်လျက်ကြည့်သည်။ “ဘိုးဘိုးရဲ့ဆံပင်တွေ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”ဟု သူက မေးရာ “အို နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့ ကျွတ်ကုန်တာပေါ့”ဟု ကျွန်တော်ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာလေးက စဉ်းစားချင့်ချိန်နေပုံသို့ ပြောင်းသွားပြီး “သိပ်ဆိုးတာပဲ၊ သားရဲ့ဆံပင်အချို့ ဘိုးဘိုးကိုပေးမယ်နော်” ဟု သူတုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

သူ၏ကြင်နာစိတ်ကြောင့် ကျွန်တော်ပြုံးလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်အနီးသို့ ဆွဲယူ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ နောက်ပိုင်း ထိုကြည်နူးဖွယ်အခိုက်အတန့်လေး၌ ကျွန်တော့် အပေါ်ထားသည့် သူ့ချစ်ခြင်းကို ဆင်ခြင်ရင်း ဘုရားသခင်၏ကိုယ်ကျိုးမငဲ့၊ ရက်ရောလှသည့် ချစ်မေတ္တာတော်ကို အလေးအနက် ဆင်ခြင်မိသည်။

G. K. Chesterton (ဂျီ ကေ ချက်စတာတန်)က “ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ပြုပြီး အိုမင်းသွားကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အဘခမည်းတော်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ထက်ပင် နုပျိုနေပါသည်”ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ “အသက်ကြီးသောသူ” (ဒံ ၇:၉)ဟု ဖော်ပြခြင်းခံရသော ဘုရားသခင်သည် ထာဝရဖြစ်ပြီး အပြစ်၏ပျက်စီးယိုယွင်းမှုနှင့် စွန်းထင်းခြင်းမရှိဘဲ…

ကျွန်ုပ်တို့နည်းတူ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်

သူ့ ရင်ဘတ်၊ ဝမ်းဗိုက်နှင့် ဘယ်လက်မောင်းရှိ မွေးရာပါအမှတ်တို့ကြောင့် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေ၍ သားဖြစ်သူက ရေကူးရန် ရှပ်အင်္ကျီကို မချွတ်လိုကြောင်း ဒဲရစ် သတိပြုမိသည်။ သူ့သားကိုကူညီရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လျက် သူ့ကိုယ်ပေါ်၌ သူ့သားနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူသည့် အမှတ်အသားတက်တူးထိုးခဲ့သည်။ တက်တူးထိုးသည့် အချိန်က ကြာပြီး နာကျင်လှသည်။

ဒဲရစ်၏သူ့သားအပေါ်ထားသည့် ချစ်ခြင်းက ဘုရားသခင်က သူ့သားသမီး များအပေါ်ထားသော ချစ်မေတ္တာကို ထင်ဟပ်ပြနေသည်။ ဘုရားသားသမီးများဖြစ်သည့် ကျွန်ုပ်တို့သည် “အသွေးအသား” (ဟေဗြဲ ၂:၁၄) ရှိခြင်းကြောင့် သခင်ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ လူ၏အသွင်ယူကာ “အသွေးအသားကို ဆောင်ယူတော်မူ၏” (:၁၅)။ ကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားသခင်နှင့် ရန်ငြိမ်းပြေလည်စေရေး သခင်သည် “မိမိညီအစ်ကို(ကျွန်ုပ်)တို့နှင့် လုံးလုံးတူရသော အကြောင်းရှိ၏” (:၁၇)။

ဒဲရစ်က သား၏မဝံ့မရဲ ရှိုးတိုးရှန့်တန့်ဖြစ်နေသည့်စိတ်ကို အောင်နိုင်အောင် ကူညီလိုသည့်အတွက် သား၏ပုံစံ“ကဲ့သို့” သူ့ကိုယ်ကိုပြုပြင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမားလှသည့်ပြဿနာဖြစ်သည့် သေခြင်းတရား၏ကျေးကျွန်ဘဝကို…